دوره 20، شماره 4 - ( زمستان 1404 )
جلد 20 شماره 4 صفحات 1359-1348 |
برگشت به فهرست نسخه ها
Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
Ghaed Rahmati S, Zabihi Zazoly A, Heidari Gorji A M, Darabinia M, Zhianifard A. The Relationship Between the Level of Reflective Thinking and Empathy with Patients Among Medical Students at Mazandaran University of Medical Sciences. jmed 2026; 20 (4) :1348-1359
URL: http://jmed.ssu.ac.ir/article-1-1601-fa.html
URL: http://jmed.ssu.ac.ir/article-1-1601-fa.html
قائدرحمتی شکیبا، ذبیحی ززولی عاطفه، حیدری گرجی علی مراد، دارابی نیا مرتضی، ژیانی فرد اکرم. ارتباط بین سطح تفکر تأملی و همدلی با بیمار در دانشجویان پزشکی عمومی دانشگاه علوم پزشکی مازندران. مجله مركز مطالعات و توسعه آموزش علوم پزشكي يزد. 1404; 20 (4) :1348-1359
دانشیار، مرکز توسعه آموزش پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران. ، alifar_2004@yahoo.com
چکیده: (41 مشاهده)
مقدمه: تفکر تأملی (یا بازاندیشی) و همدلی از مفاهیم بنیادین آموزش پزشکی هستند. بازاندیشی شامل مجموعهای از فعالیتهای ذهنی و نگرشی جهت کسب بینش و درک جدید است و همدلی نیز تلاش برای درک افکار و احساسات دیگران است. مطالعه کنونی به بررسی ارتباط بین سطح تفکر تأملی و همدلی با بیمار در دانشجویان پزشکی عمومی دانشگاه علوم پزشکی مازندران پرداخت.
روش بررسی: این مطالعه مقطعی (توصیفی-تحلیلی) در سال تحصیلی ۱۴۰۱-۱۴۰۲ بر روی دانشجویان کارورز و کارآموز دانشگاه علوم پزشکی مازندران انجام شد. دادهها با استفاده از پرسشنامههای استاندارد تفکر تأملی کمبر و همدلی جفرسون گردآوری و با آزمونهای آماری همبستگی پیرسون و منویتنی تحلیل شدند.
نتایج: در مجموع 350 پرسشنامه تکمیل شد. تحلیل دادهها نشان داد که بین نمرات تفکر تأملی (بازاندیشی) دانشجویان اینترن و استاجر اختلاف معنیدار آماری وجود نداشت (99/0 = P). مقایسه نمره همدلی دانشجویان به تفکیک مقطع نشان داد که اختلاف معنیدار آماری بین نمرات دانشجویان کارورز و کارآموز وجود داشت و کارآموزان در مقایسه با کارورزان نمره همدلی بیشتری داشتند (03/0 >P ). نتایج نشان داد که همبستگی مثبت معنیداری بین همدلی با بیمار و بازاندیشی در میان دانشجویان پزشکی وجود داشت (121/0 =r، 2/0 = P).
نتیجهگیری: مطابق مطالعه کنونی بین سطح همدلی و ظرفیت بازاندیشی در دانشجویان پزشکی عمومی همبستگی معنیداری وجود دارد. بنابراین، برنامهریزی برای ایجاد فرصتهای آموزشی مربوط به تقویت مهارت بازاندیشی از مقاطع پایه، میتواند به ارتقای همدلی دانشجویان با بیماران کمک کند.
روش بررسی: این مطالعه مقطعی (توصیفی-تحلیلی) در سال تحصیلی ۱۴۰۱-۱۴۰۲ بر روی دانشجویان کارورز و کارآموز دانشگاه علوم پزشکی مازندران انجام شد. دادهها با استفاده از پرسشنامههای استاندارد تفکر تأملی کمبر و همدلی جفرسون گردآوری و با آزمونهای آماری همبستگی پیرسون و منویتنی تحلیل شدند.
نتایج: در مجموع 350 پرسشنامه تکمیل شد. تحلیل دادهها نشان داد که بین نمرات تفکر تأملی (بازاندیشی) دانشجویان اینترن و استاجر اختلاف معنیدار آماری وجود نداشت (99/0 = P). مقایسه نمره همدلی دانشجویان به تفکیک مقطع نشان داد که اختلاف معنیدار آماری بین نمرات دانشجویان کارورز و کارآموز وجود داشت و کارآموزان در مقایسه با کارورزان نمره همدلی بیشتری داشتند (03/0 >P ). نتایج نشان داد که همبستگی مثبت معنیداری بین همدلی با بیمار و بازاندیشی در میان دانشجویان پزشکی وجود داشت (121/0 =r، 2/0 = P).
نتیجهگیری: مطابق مطالعه کنونی بین سطح همدلی و ظرفیت بازاندیشی در دانشجویان پزشکی عمومی همبستگی معنیداری وجود دارد. بنابراین، برنامهریزی برای ایجاد فرصتهای آموزشی مربوط به تقویت مهارت بازاندیشی از مقاطع پایه، میتواند به ارتقای همدلی دانشجویان با بیماران کمک کند.
نوع مطالعه: پژوهشي |
موضوع مقاله:
آموزش پزشكي
دریافت: 1404/8/19 | پذیرش: 1404/11/30 | انتشار: 1405/1/15
دریافت: 1404/8/19 | پذیرش: 1404/11/30 | انتشار: 1405/1/15
ارسال پیام به نویسنده مسئول
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |
