جستجو در مقالات منتشر شده


۳ نتیجه برای شکور

نیکو یمانی، مهسا شکور، سهیلا احسانپور،
دوره ۸، شماره ۲ - ( تابستان ۱۳۹۲ )
چکیده

سابقه و اهداف : اهمیت بهداشت باروری در توسعه کشورها باعث شده است تا بسیاری از کشورها اقدام به تأسیس رشته تخصصی بهداشت باروری در مقطع کارشناسی ارشد نمایند. در کشور ایران در حال حاضر این رشته در مقطع کارشناسی ارشد وجود ندارد. هدف مطالعه نیازسنجی برنامه درسی کارشناسی ارشد بهداشت باروری بود.

روش بررسی: پژوهش به روش دلفی انجام شد که در آن از ۱۵ نفر از متخصصین بهداشت باروری از سراسر کشور نظرخواهی شد. ابتدا فهرست اولیه از نیازهای آموزشی برای هر یک از وظایف تعریف شده قبلی تهیه شد و سپس از متخصصین خواسته شد در دور اول وجود نیاز آموزشی را تأیید کنند و نیازهای جدید اضافه کنند. سپس در دور دوم بر اساس اهمیت از ۵، نمره دادند و اولویت بندی کردند.

یافته‌ها: نتیجه دو دور دلفی اجماع بر ۱۶۵ نیاز آموزشی بود که برای ۴۵ وظیفه تعریف شده در کارشناسی ارشد بهداشت باروری تنظیم شد. در اولویت‌بندی همگی میانگین نمره اهمیت بالاتر از ۳ داشتند. از آنجایی که در دور اول دلفی نیازهای آموزشی استخراجی بعضی وظایف تعریف شده تکراری شدند، جهت پیشگیری از تکرار و هم‌پوشانی، وظایف شبیه به هم یک‌جا گذاشته شد و سپس نیازهای آموزشی آن‌ها مرتب شدند.

نتیجه‌گیری: از آنجا که نیازهای بهداشت باروری هر جامعه مختص به همان جامعه است در نیازهای آموزشی استخراج شده به تفاوت‌های فرهنگی، مشاوره و آموزش، نقش مردان و رشد جمعیت در دو سر طیف سنی توجه شد. لذا امید است این نیازسنجی در راستای داشتن برنامه درسی بومی و مختص ایران گامی مؤثر در پیشبرد جامعه به سوی سلامت باشد.


عبدالحسین شکورنیا، مریم اسلمی،
دوره ۱۰، شماره ۳ - ( پاییز ۱۳۹۴ )
چکیده

مقدمه: با بررسی آگاهی اعضای هیأت‌علمی نسبت به اصول تهیه سوالات امتحانی می‌توان به دست اندرکاران در بهبود و ارتقای کیفیت آزمون‌ها در دانشگاه کمک کرد. این مطالعه با هدف بررسی میزان آگاهی اعضای هیأت‌ علمی در ارتباط با تهیه سوالات چند گزینه‌ای در دانشگاه علوم پزشکی جندی‌شاپور اهواز در سال ۱۳۹۳ انجام شد.

روشبررسی: در این مطالعه توصیفی مقطعی میزان آگاهی۲۰۰ نفر از اعضای هیأت علمی غیر بالینی در ارتباط با طراحی سوالات چند گزینه‌ای مورد بررسی قرار گرفت. ابزار گردآوری داده‌ها پرسشنامه‌ای بود که روایی آن توسط کارشناسان تایید و پایایی آن نیز با محاسبه ضریب آلفای کرونباخ۷۲۵/۰ تعیین شد. داده‌ها با استفاده از نرم افزار SPSS و آمار توصیفی و تحلیلی آنالیز شد.

یافته‌ها: میانگین نمره آشنایی اساتید با اصول تهیه سوالات چند گزینه‌ای۱/۳±۶۲/۱۷ از حداکثر۲۴ و میانگین مجموع نمره دانش اساتید با اصول تهیه سوالات چند‌گزینه‌ای۷/۱±۰۲/۴ از حداکثر ۹ بود. آزمونt نشان داد که بین آشنایی اساتید به تفکیک جنس و رتبه علمی، تفاوت معنی‌دار آماری وجود دارد (۰۵/۰p<). اما بین دانش اساتید به تفکیک جنس و رتبه علمی تفاوت معنی‌دار آماری مشاهده نشد (۰۵/۰p>).

نتیجه‌گیری: نتایج نشان داد میزان آشنایی و آگاهی اعضای هیأت‌ علمی با اصول تهیه سوالات چند‌گزینه‌ای در دانشگاه مطلوب نمی‌باشد. با توجه به اهمیت و نقش آزمون‌های چند‌گزینه‌ای در ارزشیابی دانشجویان و تأثیر‌گذاری دوره‌های آموزشی بر ارتقای کیفیت آزمونها برگزاری این دوره‌ها برای اساتید، توصیه می‌شود.


مهرنوش ذاکر کیش، علی حافظی، عبدالحسین شکورنیا، محمود منیعاتی،
دوره ۱۸، شماره ۴ - ( زمستان ۱۴۰۲ )
چکیده

مقدمه: با توجه به اهمیت همدلی در فرآیند مراقبت از بیماران، این مطالعه با هدف بررسی همدلی دستیاران رشته‌های پزشکی و عوامل مرتبط با آن در دانشگاه علوم پزشکی علوم پزشکی جندی شاپور اهواز انجام شد.
روش بررسی: این مطالعه توصیفی مقطعی در سال ۱۴۰۱ در دانشگاه علوم پزشکی علوم پزشکی جندی شاپور اهواز انجام شد. کلیه دستیاران پزشکی به تعداد ۴۷۳ نفر به روش سرشماری وارد مطالعه شدند. شرکت‌کنندگان مقیاس همدلی پزشک جفرسون (Jefferson Scale of Physician Empathy) را تکمیل کردند. این مقیاس دارای ۲۰ آیتم با مقیاس لیکرت ۷ درجه‌ای است. داده‌ها با آزمون‌های آماری t مستقل، آنوا، و ضریب همبستگی پیرسون و نرم‌افزار SPSS-۱۸ تحلیل شد.
نتایج: ۲۹۰ دستیار پرسشنامه‌ها را تکمیل کردند (درصد پاسخدهی ۳/۶۱%). میانگین نمره همدلی در دستیاران ۷۵/۱۲±۸۱/۱۰۲( از مجموع ۱۴۰نمره) به دست آمد. بین نمرات همدلی به تفکیک جنس، تأهل و سال ورود رابطه معنی‌دار آماری وجود نداشت (۰۵/۰˃P). ضریب همبستگی پیرسون نشان داد بین میزان همدلی با سن رابطه معنی‌داری وجود دارد (۲۲۳/۰=r، ۰۰۱/۰=p). همچنین بین نمرات همدلی دستیاران رشته‌های مختلف تفاوت معنی‌داری وجود دارد (۰۰۰۱/۰=p، ۲۴۹/۵=F)، و دستیاران رشته روانپزشکی با میانگین نمره همدلی ۱/۶±۳۱/۱۱۸ بیشترین و دستیاران چشم پزشکی با میانگین نمره ۲/۱۴±۸۵/۹۲ کمترین نمره همدلی را گزارش کرده‌اند.
نتیجه‌گیری: نتایج این پژوهش نشان داد که نمره همدلی در دستیاران در محدوده متوسط است و با توجه به تفاوت معنی‌دار همدلی دستیاران رشته‌های مختلف، می‌توان گفت همدلی تحت تأثیر فضای آموزش بالینی تغییر می‌کند و یک مهارت قابل آموزش است.
 
 

صفحه ۱ از ۱     

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله مرکز مطالعات و توسعه آموزش علوم پزشکی شهید صدوقی یزد می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2025 CC BY-NC 4.0 | The Journal of Medical Education and Development

Designed & Developed by : Yektaweb