دوره 21، شماره 1 - ( بهار 1405 )
جلد 21 شماره 1 صفحات 1466-1451 |
برگشت به فهرست نسخه ها
Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
Shakibaei M, salimi Z, fotouhi ardakani M, Rashidpour P, Bidaki R, Yasini Ardakani S M et al . Medical Interns’ Empathy and Self-Efficacy in Interpersonal Communication with Patients at Yazd Shahid Sadoughi University of Medical Sciences. jmed 2026; 21 (1) :1451-1466
URL: http://jmed.ssu.ac.ir/article-1-1605-fa.html
URL: http://jmed.ssu.ac.ir/article-1-1605-fa.html
شکیبایی مهدیه، سلیمی زنیره، فتوحی اردکانی محمدامین، رشیدپور پروانه، بیدکی رضا، یاسینی اردکانی سید مجتبی و همکاران.. همدلی و خودکارآمدی ارتباط بینفردی در کارورزان پزشکی: یک مطالعه مقطعی. مجله مركز مطالعات و توسعه آموزش علوم پزشكي يزد. 1405; 21 (1) :1451-1466
مهدیه شکیبایی 
، زنیره سلیمی ، محمدامین فتوحی اردکانی ، پروانه رشیدپور ، رضا بیدکی ، سید مجتبی یاسینی اردکانی ، فاطمه کشمیری*
، زنیره سلیمی ، محمدامین فتوحی اردکانی ، پروانه رشیدپور ، رضا بیدکی ، سید مجتبی یاسینی اردکانی ، فاطمه کشمیری*
دانشگاه علوم پزشکی یزد ، Keshmiri1395@gmail.com
چکیده: (20 مشاهده)
مقدمه: همدلی و خودکارآمدی در ارتباط با بیماران از مهارتهای حیاتی پزشکان است و بر فرایند درمان و رضایت بیماران اثرگذار است. هدف مطالعه حاضر تعیین سطح همدلی و خودکارآمدی ارتباط بینفردی کارورزان پزشکی در برخورد با بیماران بود.
روش بررسی: پژوهش حاضر یک مطالعه توصیفی–تحلیلی مقطعی است که در میان کارورزان پزشکی دانشگاه علوم پزشکی شهید صدوقی یزد در سال تحصیلی ۱۴۰۰ تا ۱۴۰۱ انجام شد. دادهها بهصورت سرشماری و الکترونیکی از طریق دو ابزار معتبر شامل «مقیاس همدلی جفرسون» و «پرسشنامه خودکارآمدی ارتباط بینفردی» جمعآوری و تحلیل گردید.
یافتهها: از مجموع ۱۸۰ پرسشنامه، ۱۶۰ مورد قابل تحلیل بود (میانگین سنی: ۲۵/۳۶±۱/۲۲ سال). میانگین نمره همدلی ۵۴/۳۱±۷/۵۰ و میانگین خودکارآمدی ارتباطی ۸۶/۹۹±۷/۵۱ بود. همدلی در مردان بهطور معنیداری بیش از زنان بود (01/0 = P)، اما بین متغیرهای سن، معدل، و سال تحصیل تفاوت معناداری مشاهده نشد. شرکت در دوره آموزش مهارتهای ارتباطی با سطح بالاتر همدلی ارتباط داشت.
نتیجهگیری: سطح همدلی و خودکارآمدی ارتباطی کارورزان مطلوب است. با توجه به اثر مثبت آموزش مهارتهای ارتباطی بر همدلی، پیشنهاد میشود، گنجاندن رسمی این دورهها در برنامه آموزشی دانشجویان پزشکی مورد توجه قرار گیرد.
روش بررسی: پژوهش حاضر یک مطالعه توصیفی–تحلیلی مقطعی است که در میان کارورزان پزشکی دانشگاه علوم پزشکی شهید صدوقی یزد در سال تحصیلی ۱۴۰۰ تا ۱۴۰۱ انجام شد. دادهها بهصورت سرشماری و الکترونیکی از طریق دو ابزار معتبر شامل «مقیاس همدلی جفرسون» و «پرسشنامه خودکارآمدی ارتباط بینفردی» جمعآوری و تحلیل گردید.
یافتهها: از مجموع ۱۸۰ پرسشنامه، ۱۶۰ مورد قابل تحلیل بود (میانگین سنی: ۲۵/۳۶±۱/۲۲ سال). میانگین نمره همدلی ۵۴/۳۱±۷/۵۰ و میانگین خودکارآمدی ارتباطی ۸۶/۹۹±۷/۵۱ بود. همدلی در مردان بهطور معنیداری بیش از زنان بود (01/0 = P)، اما بین متغیرهای سن، معدل، و سال تحصیل تفاوت معناداری مشاهده نشد. شرکت در دوره آموزش مهارتهای ارتباطی با سطح بالاتر همدلی ارتباط داشت.
نتیجهگیری: سطح همدلی و خودکارآمدی ارتباطی کارورزان مطلوب است. با توجه به اثر مثبت آموزش مهارتهای ارتباطی بر همدلی، پیشنهاد میشود، گنجاندن رسمی این دورهها در برنامه آموزشی دانشجویان پزشکی مورد توجه قرار گیرد.
نوع مطالعه: پژوهشي |
موضوع مقاله:
روانشناسي
دریافت: 1404/8/28 | پذیرش: 1405/3/14 | انتشار: 1405/3/26
دریافت: 1404/8/28 | پذیرش: 1405/3/14 | انتشار: 1405/3/26
ارسال پیام به نویسنده مسئول
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |
