سخن سردبیر Editorial 1 1 شماره بهار1401 2 Spring 2022 1 1 2022/06/21 1401/3/31 2022/06/21 1401/3/31 مسعود میرزایی دانشگاه علوم پزشکی شهیدصدوقی یزد ایران Editorial سخن سردبیر ## ##

مقایسه خودارزیابی و ارزیابی همتایان از توانمندی بالینی دانشجویان پزشکی دانشگاه علوم پزشکی جهرم Comparison of Self and Peer Assessment on the Clinical Competence of Medical Students of Jahrom University of Medical Sciences 1 1 مقدمه: ارزیابی تواناییهایی دانشجویان در زمینه حرفهای بودن، کار گروهی و مهارتهای ارتباطی در محیط بالینی با استفاده از طیفی از ارزیابان مانند آموزشدهندگان، همتایان و خودفراگیران ضروری بهنظر می‌رسد. این مطالعه با هدف مقایسه روش خودارزیابی و ارزیابی همتایان بهعنوان منابع ارزیابی جهت ارزیابی توانمندی بالینی دانشجویان پزشکی دانشگاه علوم پزشکی جهرم انجام شد. روش بررسی: این مطالعه مقطعی روی 110 دانشجوی پزشکی دانشگاه علوم پزشکی جهرم در سال تحصیلی 1400-1399 به روش نمونهگیری دردسترس انجام شد. جهت ارزیابی توانمندی بالینی از پرسشنامه روا و پایا شده در چهار حوزه مهارتهای ارتباطی، همکاری با تیم درمان، مدیریت بیمار و مهارتهای عملی استفاده شد. تجزیه و تحلیل اطلاعات با استفاده از آزمونهای تی مستقل و آنالیز واریانس یکطرفه تحت نرم افزار SPSS21 صورت پذیرفت. نتایج: نتایج خودارزیابی نشان داد که دانشجویان در حوزه مهارت عملی (16/3±44/12) خود را توانمندتر اما درحوزه مهارتهای ارتباطی (01/2±96/7) به توانمندی خود امتیاز کمتری اختصاص دادند. نتایج ارزیابی همتایان نشانگر اختصاص بیشترین نمره به حوزه مهارت عملی (44/2±69/12) و کمترین نمره به حوزه همکاری با تیم درمان (96/1±70/7) بود. مقایسه میانگین نمرات خودارزیابی با میانگین نمرات ارزیابی همتایان نشانگر تفاوت معنیدار آماری بود ( 001/0> P). نتیجه‌گیری: خودارزیابی و ارزیابی همتایان بهعنوان یک روش مکمل، قابل اجرا و در دسترس جهت ارزیابی میزان دستیابی دانشجویان به توانمندیهای مورد انتظار میتوان در نظام ارزشیابی از آموزش بالینی درنظر گرفته شود. 2 Introduction: Assessing students' professional skills, teamwork and communication proficiency in the clinical environment by multiple evaluators such as educators, peers and students themselves is essential. The aim of this study was to compare the self-assessment method and peer assessment as means of evaluation on the clinical competence of medical students of Jahrom University of Medical Sciences. Methods: This cross-sectional study was performed on 110 medical students of University of Medical Sciences in 2020-2021.Convenience sampling method was used. To assess clinical competence, a valid and reliable questionnaire was used in four areas of communicative proficiency, cooperation with the medical team, patient management and practical skills. Data analysis was performed using independent t-test and one-way analysis of variance. Result: The results of self-assessment showed that students in the field of practical skills (12.44 ± 3.16) were more capable but in the field of communication skills (7.96 ± 2.01) scored low on their ability. Peer assessment, the highest score was seen in the field of practical skills (12.69 ± 2.44) and the least was allocated to the field of cooperation with the treatment team (7.70 ± 1.96.). Comparing the mean scores of self-assessments with the mean scores of peers demonstrated a statistically significant difference (P < 0.001). Conclusion: Self-assessment and peer assessment as a complementary, applicable and accessible method for assessing students' achievement of expected competencies can be considered in the evaluation system of clinical education. 2 14 2022/06/212022/01/3 1400/10/13 2022/06/212022/04/4 1401/1/15 صدیقه نجفی پور Sedigheh Najafipour دانشکده پزشکی، گروه آموزش پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی جهرم، جهرم، ایران. ایران Se_najafipour@yahoo.com اباذر روستازاه Abazar Roustazadeh دانشکده پزشکی، گروه بیوشیمی، دانشگاه علوم پزشکی جهرم، جهرم، ایران. ایران roustazadeh@yahoo.com> To:Najafipour Sedigheh رحیم رئوفی Rahim Raoofi دانشکده پزشکی، گروه بیماریهای عفونی، دانشگاه علوم پزشکی جهرم، جهرم، ایران. ایران sarahim1315@yahoo.com طاهره رحیمی Tahere Rahimi دانشکده پزشکی، گروه آموزش بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی جهرم، جهرم، ایران. ایران t_rahimi20@yahoo.com> فاطمه نجفی پور Fateme Najafipour مرکز درمانی قطب الدین و پروین دالکی، گروه پزشک خانواده، دانشگاه علوم پزشکی شیراز، شیراز، ایران. ایران fatemen990@gmail.com اسماعیل رعیت دوست Esmaeel Rayeatdost دانشکده پزشکی، گروه طب اورژانس، دانشگاه علوم پزشکی جهرم، جهرم، ایران. ایران E.rayat.dost@gmail.com مرضیه حق بین Marziye Haghbin دانشکده پزشکی، گروه جراحی عمومی، دانشگاه علوم پزشکی جهرم، جهرم، ایران. ایران drhaghbeenoncosurgy@gmail.com علی دهقانی Ali Dehghani دانشکده پزشکی، گروه آموزش پرستاری، دانشگاه علوم پزشکی جهرم، جهرم، ایران. ایران ali.dehghani@gmail.com مجید کوثری Majid Kowsari دانشکده پزشکی، گروه فیزیولوژی، دانشگاه علوم پزشکی جهرم، جهرم، ایران. ایران kh_mofateh@yahoo.com علی خیراندیش Ali Kheirandish دانشکده پزشکی، گروه پزشکی عمومی، دانشگاه علوم پزشکی جهرم، جهرم، ایران. ایران alikheirandishmed@gmail.com عاطفه کرم زاده جهرمی Atefe Karamzade Jahromi دانشکده پزشکی، مرکز مطالعات و توسعه ، دانشگاه علوم پزشکی جهرم، جهرم، ایران. ایران karamzadehatefeh@gmail.com Self-assessment Peer assessment Medical student Clinical competency خودارزیابی ارزیابی همتا دانشجوی پزشکی توانمندی بالینی 1. Curran VR, Fairbridge NA, Deacon D. Peer assessment of professionalism in undergraduate medical education. BMC Medical Education 2020; 20(1): 1-8.##2. Lerchenfeldt S, Taylor TA. Best practices in peer assessment: training tomorrow’s physicians to obtain and provide quality feedback. Advances in Medical Education and Practice 2020; 11: 571. ##3. Wood TJ. Exploring the role of first impressions in rater-based assessments. Advance Health Science Education Theory Practice 2014; 19(3): 409-27.##4. Speyer R, et al. Reliability and validity of student peer assessment in medical education: a systematic review. Medical Teacher 2011; 33(11): e572-85.##5. Schonrock-Adema J, Heijne-Penninga M, van Duijn MA, Geertsma J, Cohen-Schotanus J. Assessment of professional behaviour in undergraduate medical education: Peer assessment enhances performance. Medical Education 2007; 41: 836-842.##6. Thomas PA, Gebo KA, Hellmann DB. A pilot study of peer review in residency training. Journal of general internal medicine 1999; 14(9): 551-4.##7. Nofziger AC, Naumburg EH, Davis BJ, Mooney CJ, Epstein RM. Impact of peer assessment on the professional development of medical students: a qualitative study. Academic Medicine 2010; 85(1): 140-7.##8. Biesma R, Kennedy MC, Pawlikowska T. Peer assessment to improve medical student’s contributions to team-based projects: randomised controlled trial and qualitative follow-up. BMC Medical Education 2019; 19: 371.##9. Hoffman LA, Shew RL, Vu TR, Brokaw JJ, Frankel RM. The Association between Peer and Self-Assessments and Professionalism Lapses among Medical Students. Evaluation & the Health Professions 2017; 40(2): 219-43. ##10. Epstein RM, Siegel DJ, Silberman J. Self-monitoring in clinical practice: a challenge for medical educators. Journal of Continuing Education in the Health Professions 2008; 28(1): 5-13.##11. Rudy DW, Fejfar MC, Griffith CH 3rd, Wilson JF. Self- and peer assessment in a first-year communication and interviewing course. Evaluation & the Health Professions 2001; 24(4): 436-45.##12. Epstein R. M, Assessment in Medical Education. Medical Education 2007. The New England Journal of Medicine 2007; 356: 387-96.##13. Sargeant J, Armson H, Chesluk B, Dornan T, Eva K, Holmboe E, et al. The processes and dimensions of informed self-assessment: a conceptual model. Academic Medicine 2010; 85(7): 1212-20##14. Pelgrim EA, Kramer AW, Mokkink HG, van der Vleuten CP. Reflection as a component of formative assessment appears to be instrumental in promoting the use of feedback; an observational study. Medical Teacher 2013; 35(9): 772-8.##15. Najafipour S, Hejri SM, Nasrabadi AN, Yekaninejad MS, Shirazi M, Labaf A, Jalili M. Psychometric properties of the mini peer assessment tools (Mini-PAT) in emergency medicine residents. Medical Journal of the Islamic Republic of Iran 2020; 34:126.##16. Casey D, Burke E, Houghton C, Mee L, Smith R, Van Der Putten D, Bradley H, Folan M. Use of peer assessment as a student engagement strategy in nurse education. Nursing &health sciences 2011; 13(4): 514-20.##17. Hobgood CD, Riviello RJ, Jouriles N, Hamilton G. Assessment of communication and interpersonal skills competencies. Academic Emergency Medicine 2002; 9(11): 1257-69.##18. Donnon T, McIlwrick J, Woloschuk W. Investigating the reliability and validity of self and peer assessment to measure medical students’ professional competencies. Creative Education 2013; 4(06): 23.##19. Karakaya İ. Comparison of self, peer and instructor assessments in the portfolio assessment byusing many facet RASCH model. Journal of Education and Human Development 2015; 4(2): 182-92.##20. Archer J, Norcini J, Southgate L, Heard S, Davies H. mini-PAT (Peer Assessment Tool): a valid component of a national assessment programme in the UK? Advances in Health Sciences Education 2008; 13(2): 181-92##21. Moattari M, Fallahzadeh M. Senior Medical Students' Self Evaluation of their Capability in General Competencies in Shiraz University of Medical Sciences. Iranian Journal of Medical Education 2008; 7 (2): 371-7.##22. Madrazo L, Lee CB, McConnell M, Khamisa K. Self-assessment differences between genders in a low-stakes objective structured clinical examination (OSCE). BMC Research Notes 2018; 11(1): 393. ##23. Lane JL, Gottlieb RP. Improving the interviewing and self-assessment skills of medical students: is it time to readopt videotaping as an educational tool? Ambulatory Pediatrics 2004; 4(3): 244-8.##24. Mattheos N, Nattestad A, Falk-Nilson E, Attstrom T. The interactive examination: assessing students'self-assessment ability. Medical Education 2004; 38(4): 378-89.##25. Al-Kadri H, Al-Moamary MS, Al-Takroni H, Roberts C, van der Vleuten CP. Self-assessment and students’ study strategies in a community of clinical practice: A qualitative study. Medical education online 2012; 17(1): 11204.##26. Speyer R, Pilz W, Van Der Kruis J, Brunings JW. Reliability and validity of student peer assessment in medical education: a systematic review. Medical Teacher 2011; 33(11): e572-85.##27. Kench PL, Field N, Agudera M, Gill M. Peer assessment of individual contributions to a group project: Student perceptions. Radiography 2009; (15): 158-164##28. Topping Keith j. Peer Assessment. Theory into Practice 2009: 48:20-27.## ##

تجربیات ‌دستیاران و اعضای هیئت‌علمی در مورد پایبندی به تعهدات حرفه‌ای و چالش آموزش در پاندمی کرونا: یک مطالعه کیفی Experiences of Medical Residents and Faculty Members on Adhering to Professional Commitments and Training during Covid Pandemic: A Qualitative Study 1 1 مقدمه: افزایش رفتارهای غیرحرفه‌ای در همه‌گیری کوید-19 می‌تواند به یک چالش بزرگ تبدیل شود. این مطالعه با هدف تبیین تجارب دستیاران و اعضای هیئت‌علمی در مورد مشکلات پایبندی به ‌تعهدات حرفه‌ای در دوره همه‌گیری کوید-19 و تأثیرات آن بر آموزش بالینی صورت گرفت. روش بررسی: مطالعه حاضر کیفی و از نوع پدیدارشناسی توصیفی است. با استفاده از روش نمونه‌گیری هدفمند، چهارده نفر از اعضای هیات‌¬علمی بالینی و دستیاران تخصصی عفونی دانشگاه علوم پزشکی قزوین در سال ۱۳۹9، از طریق مصاحبه¬‌های نیمه¬ساختاریافته، تجربیات خود را در زمینه مشکلات مرتبط با تعهدات حرفه‌¬ای در مراکز آموزشی-درمانی به اشتراک گذاشتند. متن مصاحبه¬‌های ضبطشده پس از مکتوب¬‌سازی بر اساس رویکرد Colaizzi تجزیه¬و¬تحلیل شدند. نتایج: تعداد 90 کد اولیه استخراجشده با توجه به دو حوزه‌ اصلی مورد مطالعه، طبقه‌¬بندی شدند: مشکلات موجود در زمینه‌ رعایت تعهدات حرفه¬‌ای و تأثیرات همه‌¬گیری کووید-19 بر فعالیت‌¬های آموزشی- پژوهشی مؤثر بر تعهدات حرفه¬‌ای. در مورد اول، سه مضمون اصلی مشتمل بر کاهش ارتباط مؤثر با بیماران، عدم اضرار به بیمار و مخدوش شدن اصل عدالت و در مورد دوم، دو مضمون افزایش رفتارهای غیر¬حرفه‌ای فراگیران در برخورد با بیماران (کاهش کمیت و کیفیت آموزش‌¬ها، نظارت و تعامل بالینی با بیماران) و افزایش رفتارهای غیرحرفه‌¬ای در حوزه‌ پژوهش آشکار گردید. نتیجه‌گیری: مهمترین مشکل مرتبط با تعهدات حرفه‌ای در همه‌گیری کووید-19، اضافه بار نقش و اختلال در ارتباط پزشک و بیمار است. با توجه به تأثیر زیاد الگوبرداری بر رفتار حرفه‌ای دانشجویان، گنجاندن آموزش‌های مرتبط جهت تقویت نقش الگویی، می‌تواند از بروز این آسیب‌ها در محیط‌های بالینی بکاهد. 2 Introduction: During the COVID-19 pandemic era, adhering to professional commitments can be a major challenge. This study aims to document the experiences of medical residents and faculty members on the challenges of adhering to professional commitments during the COVID-19 pandemia and its impacts on clinical education. Methods: This qualitative study (using a descriptive phenomenology and purposive sampling method) was conducted in 2020, comprising 14 participants (faculty members and infectious diseases residents of Qazvin University of Medical Sciences) to share their experiences on the challenges of strict adherence to professional behavior. Data were collected through in-depth semi-structured interviews. The transcribed interviews were analyzed based on the Colaizzi approach. Result: Ninety extracted primary codes are classified to two main areas: problems in adherence to professional commitments and the impact of COVID-19 pandemia on educational and research activities mandatory for professionalism. In the first area, the three main themes includes reducing effective patient-physician communication, non-maleficence and violating justice, and the second, two main themes includes a rise in non-professional behavior when dealing with patients (cutting down the quantity and quality of training, reducing supervision and decreased clinical engagement with patients) and a rise in non-professional behaviors in the research area. Conclusion: The most important problem negatively affecting professional commitments during corona epidemy is role overload and the deterioration of physician-patient relationship. Due to the influence of role modeling on student professional behavior, it is helpful to include the training of related skills that can reduce the incidence of these problems in the clinical settings. Covid-19 Pandemic, Physicians, Professionalism, Qualitative research, Medical education 15 30 2022/06/212022/01/32022/01/3 1400/10/13 2022/06/212022/04/42022/04/3 1401/1/14 فهیم تلتمور Fahim Taltamoor دانشکده پزشکی، گروه بیماری های عفونی، دانشگاه علوم پزشکی قزوین، قزوین، ایران. ایران fahim.taltamoor@gmail.com حسین جاودانی Hossein Javdani دانشکده پزشکی، گروه روانپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی قزوین، قزوین، ایران. ایران javdani_md@yahoo.com عباس علامی Abbas Allami دانشکده پزشکی، گروه بیماری های عفونی، دانشگاه علوم پزشکی قزوین، قزوین، ایران. ایران allami9@yahoo.com Covid-19 Pandemic Physicians Professionalism Qualitative research Medical education همه‌گیری کووید-19 پزشکان تعهد حرفه‌ای مطالعه کیفی آموزش پزشکی 1. Karan A. Responding to global public health crises. AMA Journal of Ethics 2020; 22(1): 3-4.##2. World Health Organization. Ethical considerations in developing a public health response to pandemic influenza. World Health Organization; 2007. Available: www.who.int/csr/resources/publications.##3. Association BM. COVID-19—ethical issues. A guidance note. British Medical Association 2020; 110: 103673. Availalble: https://wwwbmaorguk/media/2360/bma-covid-19-ethics-guidance-april-2020pdf . ##4. Mian A, Khan S. Medical education during pandemics: a UK perspective. BMC medicine 2020; 18(1): 1-2.##5. Swick HM. Toward a normative definition of medical professionalism. Academic Medicine 2000; 75(6): 612-6.##6. Prem K, Liu Y, Russell TW, Kucharski AJ, Eggo RM, Davies N, et al. The effect of control strategies to reduce social mixing on outcomes of the COVID-19 epidemic in Wuhan, China: a modelling study. The Lancet Public Health 2020; 5(5): e261-e70.##7. Tumwesige J. COVID-19 Educational Disruption and Response: Rethinking e-Learning in Uganda. University of Cambridge 2020:1-14.##8. Taha M, Abdalla M, Wadi M, Khalafalla H. Curriculum delivery in medical education during an emergency: a guide based on the responses to the COVID-19 pandemic. Medical Education Publish 2020; 9(1): 69.##9. Shrestha S. Teaching and Training Medical Students at the Midst of COVID-19 Pandemic: Unanswered Questions and the Way Forward. Journal of Nepal Health Research Council 2020; 18(2): 320-3.##10. Lim E, Oh V, Koh D-R, Seet R. The challenges of “continuing medical education” in a pandemic era. Annals of the Academy of Medicine of Singapore 2009; 38(8): 724-6.##11. Holloway I, Galvin K. Qualitative research in nursing and healthcare. 4th edition. John Wiley & Sons. 2016: 1- 376.##12. Treharne GJ, Riggs DW. Ensuring quality in qualitative research. Qualitative research in clinical and health psychology 2014: 57-73.##13. Hsieh H-F, Shannon SE. Three approaches to qualitative content analysis. Qualitative health research 2005; 15(9): 1277-88.##14. Polit DF, Beck CT. Essentials of nursing research: Appraising evidence for nursing practice. 9th ed. Lippincott Williams & Wilkins 2018: 1-238.##15. Dhai A, Veller M, Ballot D, Mokhachane M. Pandemics, professionalism and the duty of care: Concerns from the coalface. South African Medical Journal 2020; 110(6): 450-2.##16. Kotalik J. Ethics of planning for and responding to pandemic influenza: literature review. Center for Health Care Ethics, Lakehead University, Ontario. Swiss National Advisory Commission on biomedical Ethics. 2006: 1-85.##17. Mclean M, Jha V, Sandars J. Professionalism under fire: Conflict, war and epidemics. Medical teacher 2015; 37(9): 831-6.##18. South African Medical Association. SARS-CoV-2 (COVID-19) guidance for managing ethical issues. Guidance for Managing Ethical Issues, Versian 1, 2020: 3-18.##19. Ahmed H, Allaf M, Elghazaly H. COVID-19 and medical education. The Lancet Infectious Diseases 2020; 20(7): 777-8.##20. Allami A, Mohammadi N, Shirazi M. Faculty members experience about teaching of medical professionalism in Qazvin university of medical sciences. Research in Medical Education 2015; 7(2): 1-11. [Persian]##21. Rahban H, Allami A, Mohammadi N. Attitudes toward Medical Professionalism and Professional Medical Practices in Medical Students of Qazvin. Journal of Medical Education Development 2017; 10(26): 164-74.##22. Mohammadi N, Rahban H, Allami A. Medical residents’ attitude toward professionalism and assessment of their professional behaviors: a cross-sectional survey. Research and Development in Medical Education 2018; 7(1): 43-51.##23. Mohammadi E, Mirzazadeh A, Shahsavari H, Sohrabpour AA. Clinical teachers’ perceptions of role modeling: a qualitative study. BMC Medical Education 2021; 21(1): 1-7.##24. Miller DG, Pierson L, Doernberg S. The role of medical students during the COVID-19 pandemic. Annals of internal medicine 2020; 173(2): 145-6.##25. Rasmussen S, Sperling P, Poulsen MS, Emmersen J, Andersen S. Medical students for health-care staff shortages during the COVID-19 pandemic. The Lancet 2020;395(10234): e79-e80.##26. Ministry of Health and Medical Education. How medical students work in acute coronary conditions. News ID: 219550. 2020. Available: https://behdasht.gov.ir/A7-/219550.##27. Ministry of Health and Medical Education. How medical students work in red corona conditions. News ID: 5183950. 2021. Available: https://www.mehrnews.com/news.##28. Murphy B. Pandemic education: Med schools innovate to engage students. 2020. Available: https://www.ama-assn.org/residents-students/medical-school-life/pandemic-education-med-schools-innovateengage-students.##29. Bauchner H, Sharfstein J. A bold response to the COVID-19 pandemic: medical students, national service, and public health. JAMA 2020; 323(18): 1790-1.##30. Rose S. Medical student education in the time of COVID-19. JAMA 2020; 323(21): 2131-2.## ##

مقایسه تطبیقی الگوی اعتبار بخشی برنامه آموزشی کارشناسی پرستاری درایران، کانادا، آمریکا A Comparative Comparison of Accreditation Model of Undergraduate Nursing Curriculum in Iran, Canada and the United States 1 1 مقدمه: اعتباربخشی از مهمترین ابزارهای ارتقا کیفیت آموزش در پرستاری است. این مطالعه به مقایسه تطبیقی الگوی اعتباربخشی برنامه آموزشی کارشناسی پرستاری ایران،کانادا، آمریکا پرداخته است. روشکار: این مطالعه بهصورت توصیفی تطبیقی در سال 1400 انجام شد. جستجوی متون با کلید واژههای فارسی و انگلیسی "اعتباربخشی "(Accereditation )، "کارشناسی پرستاری (Undergraduate nursing)،" برنامه (آموزشیeducational program or curriculum)"، "کانادا Canada"، "ایرانIran" و "آمریکاAmerica " در سایتهای مرتبط در کشورهای تحت مطالعه انجام شد. برای انجام مقایسه تطبیقی از الگوی بردی Bereday در 4 مرحله توصیف، تفسیر، همجواری، و مقایسه استفاده شد. نتایج: اعتباربخشی در الگوی ایرانی، بیشتر بر استانداردهای مدیریتی، ساختاری و اداری متمرکز است. در الگوی آمریکایی، بر تحولات جهانی درحوزه سلامت، ارائه برنامههای آموزشی با دیدگاه بین فرهنگی و فراملی، همکاریهای بین حرفهای، آموزش از راه دور، ارزیابی پیامدهای یادگیری و استفاده از نتایج آن در توسعه آموزش متمرکز بوده و درالگوی کانادایی متمرکز بر مدیریت مشارکتی، رهبری الهام بخش، توسعه صلاحیتهای حرفهای پرستاری متناسب با نیاز سلامت جوامع، مراقبت تیمی در عرصههای مختلف پیشگیری، درمان و توانبخشی، آموزش بین حرفهای، استقلال و آزادی عمل در بودجه برای اعضای هیأت علمی است. نتیجهگیری: الگوی کانادایی با یک رویکرد سیستمیک و کلنگر، استانداردها را مبتنیبر سه ضلع مثلت در آموزش پرستاری شامل نیازهای سلامتی جامعه، صلاحیت های حرفهای فراگیران و ظرفیت و توان مؤسسات آموزشی ارائه کرده است که میتوان از آن برای ارتقاء اعتباربخشی در ایران نیز بهره گرفت. کلمات کلیدی: الگوی اعتباربخشی، کارشناسی پرستاری، ایران، کانادا، آمریکا 2 Introduction: Accreditation is one of the most important tools to improve the quality of education in nursing. This study has made a comparative comparison of the accreditation model of the Bachelor of Nursing training program in Iran, Canada and the United States. Methods: A descriptive and comparative study was conducted in 2021. keywords like "accreditation", "undergraduate nursing", "educational program or curriculum", "Canada", "Iran", and "America" were searched in Persian and English via relevant sites and the Bereday model in 4 stages of description, interpretation, proximity, and comparison was used for comparative comparison. Results: Accreditation in the Iranian model is more focused on managerial, structural and administrative standards. In the American model, it focuses on global developments in the field of health, providing educational programs with intercultural and transnational perspectives, interprofessional cooperation, distance education, evaluating learning outcomes and using its results in the development of education. The Canadian model focuses on participatory management, inspirational leadership, development of nursing professional competencies tailored to community health needs, team care in various areas of prevention, treatment and rehabilitation, interprofessional training, independence and freedom of action in budgeting for faculty members. Conclusion: Between the three study models, the Canadian and American models totaly specializes in nursing, and of course the Canadian model is more comprehensive, and since there are no specific accreditation standards for nursing in Iran, these two programs can be used as a suitable model to be taken. 31 45 2022/06/212022/01/32022/01/32022/01/10 1400/10/20 2022/06/212022/04/42022/04/32022/06/8 1401/3/18 ناهید رجایی Nahid Rajai دانشکده پرستاری، گروه بهداشت مادران و نوزادان، دانشگاه علوم پزشکی آجا، تهران، ایران ایران n.rajai22@yahoo.com مریم نظام زاده Maryam Nezamzadeh دانشکده پرستاری، گروه پرستاری ویژه، دانشگاه علوم پزشکی آجا، تهران، ایران. ایران nezamzadeh_maryam@yahoo.comnezamzadeh_maryam@yahoo.com احسان آبادی دانشجوی دکترای پرستاری، کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشگاه علوم پزشکی بقیه الله، تهران، ایران. ایران ehsanabadi70@gmail.com ایمان جعفری عراقی Iman Jafari Iraqi دانشکده پرستاری، گروه اصول و فنون، دانشگاه علوم پزشکی بقیه‌الله (عج)، تهران. ایران. ایران iman.jafari.1366@gmail.com زهره وفادار zohreh vafadar دانشکده پرستاری، گروه داخلی- جراحی، دانشگاه علوم پزشکی بقیه الله (عج)، تهران، ایران. ایران zohrehvafadar@gmail.com Accreditation model Bachelor of nursing Iran Canada USA الگوی اعتباربخشی کارشناسی پرستاری ایران کانادا آمریکا 1. Benito E, Verge T. Gendering higher education quality assurance: a matter of (e) quality. Quality in Higher Education 2020; 26(3): 355-70.##2. Bedoll D, van Zanten M, McKinley D. Global trends in medical education accreditation. Human Resources for Health 2021; 19(1): 1-15.##3. Rajaee A, Yamanidouzi Sorkhabi M, Khorasani A, Reazaeezadeh M. Accreditation of Factors, Criteria and Indicators for External Evaluation of Education Departments in Public Universities of Tehran. Journal of Management and Planning In Educational System 2021; 13(2): 13-42.##4. Beasley SF, Farmer S, Nunn-Ellison K, Ard N. International Nursing Program Accreditation. International journal of nursing education scholarship 2019; 16(1).##5. Mirzadeh A, Tavakoli S, Yazdani K, Taj M. Accreditation: A Way to Quality Assurance and Improvement. Iranian Journal of Medical Education 2004; 4(2): 105-16. [Persian]##6. Yousefy, Changiz, Yamani. Developing a Holistic Accreditation System for Medical Universities of Iran. Iranian Journal of Medical Education 2012; 11(9): 1201-191. [Persian]##7. zamanzadeh v, mansuri arani m, rezagolifam a. Compilation of Accreditation Model of Nursing Schools with Continuing Nursing Baccalaureate of Iran University of Medical Sciences: An Integrative review. Nursing and Midwifery Journal 2018; 16(8): 544-63. [Persian]##8. Geyer N. Nursing education in 2020. Professional Nursing Today 2020; 24(2): 26-8.##9. Kumar P, Shukla B, Passey D. Impact of accreditation on quality and excellence of higher education institutions. Investigación Operacional 2020; 41(2): 151-67.##10. Barker N. Quality Assurance in Higher Education: Evaluation of Adjunct Clinical Faculty. Nursing education perspectives 2021; 42(1): 49-50.##11. Kim MJ, McKenna HP, Ketefian S. Global quality criteria, standards, and indicators for doctoral programs in nursing; literature review and guideline development. International journal of nursing studies. 2006;43(4):477-89.##12. Aliyari S, Maleki H, Pazargadi M, Abbaspour A. Designing Accreditation Model for Curricula of Baccalaureate Degree Nursing Education in Iran. Iranian Journal of Medical Education 2016; 16(0): 328-40.##13. Naseri N, Salehi Sh, Khalifa Zadeh A. Development of accreditation standards for nursing education in Iran. Scientific and research journal of Ardabil School of Nursing and Midwifery 2009; 11(1): 1-8.##10. Naseri N, Salehi Sh, Khalifezadeh A, A. Y. Developing Clinical Nursing Education Standards in Iran Based on International Standards. Iranian Journal of Medical Education 2010; 10(1): 71-80.##15. Beasley SF, Farmer S, Nunn-Ellison K, Ard N. International Nursing Program Accreditation. International Journal of Nursing Education Scholarship 2019; 16(1).##16. Ard N, Beasley SF, Nunn-Ellison K, Farmer S. Responding to the pandemic: Nursing education and the ACEN. Teaching and learning in nursing.: Official Journal of the National Organization for Assciate Degree Nursing 2021; 16(4): 292-5.##17. Canadian Association of School of Nursing, Accreditation Standards and Program Framework and Standards:(cited 2018 Mar 22) Available: https://www.casn.ca/accreditation/accreditation-program-information/a.##18. Accreditation Commision for Education in Nursing. Accreditation Manual (cited 2020 12 Jun) Available: https://www.acenursing.org/.##19. Rangaswami S. Accreditation of health sciences institutions: Challenges and the road ahead. Journal of Education Technology in Health Sciences 2020; 7(1): 1-2.##20. Molassiotis A, Wang T, Hoang HTX, Tan JY, Yamamoto-Mitani N, Cheng KF, et al. Doctoral nursing education in east and Southeast Asia: characteristics of the programs and students' experiences of and satisfaction with their studies. BMC medical education 2020; 20(1): 143.##21. Naseri N, Salehi Sh, Khalifezadeh A, A. Y. Developing Clinical Nursing Education Standards in Iran Based on International Standards. Iranian Journal of Medical Education 2010; 10(1): 71-80.##22. Naseri N, Salehi Sh, Khalifa Zadeh A. Development of accreditation standards for nursing education in Iran. Scientific and research journal of Ardabil School of Nursing and Midwifery 2009; 11: 1-10.##23. Zamanzadeh v, Mansuri Arani m, Rezagolifam a. Compilation of Accreditation Model of Nursing Schools with Continuing Nursing Baccalaureate of Iran University of Medical Sciences: An Integrative review. Nursing and Midwifery Journal 2018; 16(8): 544-63.##24. Yousefy, Changiz, Yamani. Developing a Holistic Accreditation System for Medical Universities of Iran. Iranian Journal of Medical Education 2011; 11(9): 1201-191. [Persian].##25. Hashemi S, Vafadar Z. Comparative comparison of Nursing PhD curriculum in Iran and Toronto, Canada. Iranian Journal of Medical Education 2020; 20(0): 159-71.##26. The Canadian Association of School of Nursing, Accreditation Program. (cited 2020 9 November) Available: https://www.casn.ca/accreditation/casn-accreditation-standards/.##27. Accreditation Commision for Education in Nursing. ACEN Accreditation Manual – Section III:Standars and criteria, (cited 2021 10May) Available: https://www.acenursing.org/acen-accreditation-manual-standards-and-criteria/.##28. Zorek J, Raehl C. Interprofessional education accreditation standards in the USA: a comparative analysis. Journal of interprofessional care 2013; 27(2): 123-30.##29. Azzam M, Puvirajah A, Girard MA, Grymonpre RE. Interprofessional education-relevant accreditation standards in Canada: a comparative document analysis. Hum Resour Health 2021; 19(1): 66.##30. Vafadar Z. The Necessity of Approach Change from Uni-Professional Education to Inter-Professional Education in Health Sciences. Journal of Medical Education 2020; 19(2): e107290.##31. Vafadar Z, Aghaei MH, Ebadi A. Military nurses’ Experiences of Interprofessional education in Crisis Management: a Qualitative Content Analysis. Journal of Advances in Medical Education & Professionalism. 2021; 9(2): 85.##32. Stoddard HA, Johnson TM, 2nd, Brownfield ED. Outcomes, accreditation, interprofessional education, and the Tower of Babel. Journal of interprofessional care 2019; 33(6): 805-8.## ##

بررسی تاثیر آموزش ترکیبی آمار زیستی بر یادگیری دانشجویان تحصیلات تکمیلی The Effect of Blended Learning in Teaching Applied Biostatistics for Postgraduate Medical Students 1 1 مقدمه: تعطیلی مدارس و دانشگاه های کشور به دلیل شیوع بیماری کووید 19، سبب شد تا آموزش مجازی از سوی آموزش و پرورش و همچنین آموزش عالی مطرح شود. با توجه به اهمیت آموزش مجازی در پاندمی کرونا، این پژوهش با هدف بررسی عوامل مؤثر بر ارتقا کیفیت آموزش مجازی از دیدگاه اساتید و دانشجویان رشته‌های توانبخشی دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز انجام گرفت. روش بررسی: مطالعهی توصیفی- تحلیلی حاضر با حضور 17 نفر از اساتید و 210 نفر از دانشجویان مقاطع کارشناسی و کارشناسی‌ارشد در رشته‌های فیزیوتراپی، کاردرمانی، گفتاردرمانی و شنوایی‌شناسی اجرا شد. دادهها با استفاده از پرسشنامهی محقق‌ساخته جمع‌آوری گردید. روایی پرسشنامه با بررسی اساتید متخصص و با تجربه در زمینه‌ی آموزش مجازی تایید و پایایی آن با استفاده از ضریب آلفای‌کرونباخ 0.97 تعیین گردید. نتایج: نتایج پژوهش نشان داد که از دیدگاه اساتید تمام ابعاد پرسشنامه جزو عوامل اثربخش بر رشد و ارتقا کیفیت آموزش مجازی محسوب می‌شدند ولی دانشجویان، بعد شفاف سازی انتظارات از یادگیرنده را مؤثرترین عامل و بعد کاهش احساس انزوا و ایجاد حس و انگیزه‌ی حضور در جامعه‌ی یادگیری را کم اثرترین عامل برشمردند. نتیجه‌گیری: باتوجه به شناسایی مهمترین عوامل مؤثر بر اثربخشی آموزش ، بهنظر می‌رسد سیاستگذاران حوزهی آموزش باید با در نظرگرفتن این عوامل، برنامه‌ربزیهای لازم را انجام دهند و در فراهم کردن شرایط و امکانات لازم جهت ارتقا کیفیت آموزش مجازی فراگیران اهتمام ویژه بورزند. 2 Introduction: Unlike the face-to-face courses offered on campus, online courses are predominantly asynchronous, where students basically decide when they can attend online courses. There is also an intermediate method referred to as blended learning (BL) that combines the merits of both methods. This study investigates the effect of blended learning on attitude and learning applied Biostatistics. Methods: The students' comprehension levels and attitudes were measured for both groups. The face-to-face group is so designed as to include 16 weeks of two-hour sessions, one session weekly, in one semester. The blended-learning group is designed to receive in one semester 16 weeks of two-hour sessions, one session weekly, such that initially, the group receives four sessions of electronic educational content and then eight sessions of blended learning. The scores attitudes of students from either group was obtained after the final exam and via the university's course evaluation system. The final exam score of both groups based on the results of the student's Bachelor's degree was compared using ANCOVA in terms of either teaching methods. Results: The numbers (proportions) of the participants attending Environmental Health, Waste Management, and Elderly Health courses were 14 (35%), 13 (32.5%), and 13 (32.5%), respectively. The mean (SD) of the scores for the blended-learning group with 18 participants was 16.69 (2.45), which was significantly higher than the score of 14.49 (2.67) for the face-to-face learning group with 22 participants (P = 0.013). Comparisons were made after adjusting the average on the bachelor's degree of both groups. Conclusion: In addition to the improved score for the BL group, the attitudes differed. Therefore, this method is recommended for teaching Applied Biostatistics. 46 56 2022/06/212022/01/32022/01/32022/01/102022/03/5 1400/12/14 2022/06/212022/04/42022/04/32022/06/82022/05/29 1401/3/8 سوده شهسواری soodeh shahsavari دانشکده بهداشت، گروه آمار زیستی، دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه، کرمانشاه، ایران. ایران soodeh_shahsavari@yahoo.com سارا جام برسنگ sara jambarsang مرکز مدل سازی داده های بهداشت و درمان دانشکده بهداشت عمومی گروه آمارزیستی و اپیدمیولوژی، دانشگاه علوم پزشکی شهید صدوقی، یزد، ایران. ایران s.jambarsang@gmail.com Blended-learning Postgraduate students Student’s attitude آموزش ترکیبی دانشجویان تحصیلات تکمیلی نگرش دانشجویان 1.DeVaney TA. Anxiety and attitude of graduate students in On-Campus vs. online statistics courses. Journal of Statistics Education 2010; 18(1): 1–15. ##2. Onyema EM, Dr. Nwafor Chika Eucheria DFAO, Shuvro Sen, Fyneface Grace Atonye, Dr. Aabha Sharma AOA. Impact of the 2019 – 20 Coronavirus Pandemic on Education. International Journal of Health Preference Research 2020; 5(20): 31–44. ##3. Miliszewska I. Is it fully ‘on’or partly ‘off’? The case of fully-online provision of transnational education. Journal of Information Technology Education: Research 2007; 6(1): 499-514.##4. Roddy C, Amiet DL, Chung J, Holt C, Shaw L, McKenzie S, et al. Applying best practice online learning, teaching, and support to intensive online environments: An integrative review. Frontiers in Education 2017; 2: 59.##5. Means B, Toyama Y, Murphy R, Baki M. The effectiveness of online and blended learning: A meta-analysis of the empirical literature. Teachers college record 2013; 115(3): 1-47.##6. Van Doorn JR, Van Doorn JD. The quest for knowledge transfer efficacy: blended teaching, online and in-class, with consideration of learning typologies for non-traditional and traditional students. Frontiers in psychology 2014; 5: 324.##7. Knight LV, Steinbach TA. Adapting peer review to an online course: An exploratory case study. Journal of Information Technology Education: Research 2011; 10(1): 81-100.##8. Graham CR. Blended learning systems: Definition, current trends, and future directions. Handb blended Learn Glob Perspect local Des 2006: 3–21.##9. Broadbent J. Comparing online and blended learner's self-regulated learning strategies and academic performance. The Internet and Higher Education 2017; 33: 24-32.##10. Dziuban C, Moskal P. A course is a course is a course: Factor invariance in student evaluation of online, blended and face-to-face learning environments. The Internet and Higher Education 2011; 14(4):236-41.##11. Baharun N, Porter A. Teaching statistics using a blended approach : Integrating technology-based resources. Centre for Statistical and Survey Methodology, University of Wollongong 2009: 24-09.##12. Song H, Slate JR. Taking statistics doesn’t have to be scary: Keeping the heartrate down. Essays in Education 2006; 17(1): 12.##13. Meyer D. Blended Learning in Higher Education: a Case Study in Postgraduate Applied Statistics Programs. Voorburg, The Netherlands: International Statistical Institute 2018. Available from: https://www.researchgate.net/publication/330577679.##14. Mills JD, Raju D. Teaching statistics online: A decade’s review of the literature about what works. Journal of Statistics Education 2011; 19(2). ##15. Onwuegbuzie AJ. Modeling statistics achievement among graduate students. Educational and Psychological measurement 2003; 63(6): 1020-38.##16. Hameed N, Shaikh MU, Hameed F, Shamim A. Cultural differences in e-learning: Exploring new dimensions. arXiv preprint arXiv:1607.01359. 2016: 1-6.##17. Garrison DR, Kanuka H. Blended learning: Uncovering its transformative potential in higher education. The internet and higher education 2004; 7(2): 95-105.##18. Paechter M, Macher D, Martskvishvili K, Wimmer S, Papousek I. Mathematics Anxiety and statistics anxiety. Shared but also unshared components and antagonistic contributions to performance in statistics. Frontiers in psychology 2017; 8: 1–13. ##19. Rynearson K, Kerr MS. Teaching statistics online in a blended learning environment. Journal of Computing in Higher Education 2005; 17(1): 71-94.##20. Boyle T, Bradley C, Chalk P, Jones R, Pickard P. Using blended learning to improve student success rates in learning to program. Journal of educational Media 2003; 28(2-3): 165-78.## ##

بررسی ویژگی های روانسنجی پرسشنامه نگرش نسبت به دانش پژوهی آموزشی در برنامه‌ های توانمندسازی از دیدگاه اعضای هیئت علمی Evaluation of Psychometric Properties of the Questionnaire of Attitude on Educational Scholarship in faculty development Programs from the viewpoint of Faculty Members 1 1 مقدمه: در مطالعه حاضر، بررسی ویژگی‌های روان‌سنجی ابزار سنجش نگرش نسبت به دانش‌پژوهی آموزشی از دیدگاه اعضای هیأتعلمی در برنامه‌های توانمندسازی با محوریت منتورینگ انجام شده است. روش کار: مطالعه‌ حاضر توصیفی- تحلیلی از نوع مقطعی در دانشگاه علوم پزشکی شهید صدوقی یزد انجام شده است. جهت بررسی روایی محتوایی و صوری نسخه‌ فارسی پرسش‌نامه Jackson و همکاران (2005) از تکنیک Delphi استفاده شد. تحلیل عاملی اکتشافی پرسشنامه برای اولین بار انجام شده است. انسجام درونی با استفاده از آلفای کرونباخ و تکرارپذیری با استفاده از (Intraclass correlation coefficient) ICC محاسبه گردید. نتایج: روایی صوری و محتوایی ابزارهای مورد استفاده تأیید شد. نتایج حاصل از محاسبه‌ی نسبت روایی محتوا نشان داد که همه‌ گویه‌های پرسش‌نامه بر اساس جدول لاوشه (Lawshe)، در این شاخص، مقادیر بالاتر از 49/0 کسب کردند. بر اساس تحلیل عاملی اکتشافی، سازه‌های پرسشنامه «خودکارآمدی» و «انگیزه ‌مندی» گزارش شد. در این مطالعه، اعتبار پرسشنامه در محیط بررسی با انسجام درونی آلفای کرونباخ برابر با 93/0 و ثبات 89/0 ICC = تأیید شد. نتیجهگیری: با توجه به تأیید اعتبار پرسشنامه در محیط مورد بررسی، می‌توان در مطالعات مرتبط با ارزیابی برنامه‌های آموزشی- حمایتی توانمندسازی اعضای هیأت علمی از این پرسشنامه استفاده کرد. در مطالعه‌ی حاضر، دو عامل خودکارآمدی و انگیزه‌مندی تعیین شد که به اهمیت انگیزه‌ی اعضای هیأتعلمی به عنوان عامل محرک آن‌ها برای شروع و ادامه‌ طرح‌‌های دانش‌پژوهی آموزشی اشاره دارد. همچنین عامل خودکارآمدی به افزایش باور افراد برای توانایی انجام پروژه‌های دانش‌پژوهی آموزشی می‌پردازد. 2 Introduction: The aim of the present study was to assess the psychometric properties of the tool for evaluating attitudes toward educational scholarship from the perspective of faculty members in empowerment programs. Method: The present study is a cross-sectional (descriptive-analytical) study, conducted at Shahid Sadoughi University of Medical Sciences. The Delphi technique was used to evaluate the content and face validity of the Persian version of the questionnaire of Jackson et al 2005. Exploratory factor analysis of the questionnaire was performed for the first time. Internal Consistency test and reproducibility was calculated using Cronbach's alpha, ICC test, respectively. Results: The results of content validity showed that all items of the questionnaire based on the Lawshe table had values greater than 49.0. Quantitative and qualitative validity of the questionnaire was confirmed. The results of confirmatory factor analysis showed that the items were categorized into two categories: self-efficacy and motivation. The reliability of the questionnaire was confirmed by the internal consistency with Cronbach's alpha = 0.93 and ICC = 0.89 of the questionnaire. Conclusion: The results confirmed the validity of tool. Therefore this tool could be useful for the evaluation of supportive-educational programs to empower faculty members. In the present study, two factors of self-efficacy and motivation were identified that point to the importance of motivating faculty members that encourages them to start and continue educational research projects. The self-efficacy factor also increases people's belief in the ability to carry out educational research projects. Educational scholarship, mentoring, psychometrics, faculty member development 57 65 2022/06/212022/01/32022/01/32022/01/102022/03/52022/05/7 1401/2/17 2022/06/212022/04/42022/04/32022/06/82022/05/292022/05/28 1401/3/7 فاطمه کشمیری Fatemeh Keshmiri گروه آموزش پزشکی، مرکز مطالعات و توسعه آموزش علوم پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شهید صدوقی یزد، یزد، ایران. ایران keshmiri1395@gmail.com شکیبا السادات طباطبایی Shakiba sadat Tabatabee دانشجوی دکتری تخصصی روانشناسی، پردیس بین المللی کیش، دانشگاه تهران، تهران، ایران. ایران Educational scholarship mentoring psychometrics faculty member development دانش‌پژوهی آموزشی منتورینگ روانسنجی توانمندسازی اعضای هیئت علمی 1. Zambrana RE, Ray R, Espino MM, Castro C, Douthirt Cohen B, Eliason J. “Don’t leave us behind” The importance of mentoring for underrepresented minority faculty. American Educational Research Journal 2015; 52(1): 40-72.##2. Cordie LA, Brecke T, Lin X, Wooten MC. Co-Teaching in Higher Education: Mentoring as Faculty Development. International journal of teaching and learning in higher education 2020; 32(1): 149-58.##3. Cassard A, Sloboda B. Leading the Charge for SoTL--Embracing Collaboration. InSight: A Journal of Scholarly Teaching 2014; 9: 44-53.##4. Van Melle E, Lockyer J, Curran V, Lieff S, St Onge C, Goldszmidt M. Toward a common understanding: supporting and promoting education scholarship for medical school faculty. Medical education 2014; 48(12): 1190-200.##5. Moradi E, Bigdeli S, Soltani Arabshahi SK, Mirhosseni F. Agreement between colleagues: A fundamental and forgotten principle in writing the educational scholarship. Iranian Journal of Medical Education 2020; 20: 481-3. [Persian]##6. Mirhosseini F, Mehrdad N, Bigdeli S, Peyravi H, Khoddam H. Exploring the concept of scholarship of teaching and learning (SoTL): Concept analysis. Medical journal of the Islamic Republic of Iran 2018; 32: 96.##7. Geraci SA, Thigpen SC. A review of mentoring in academic medicine. The American journal of the medical sciences 2017; 353(2): 151-7.##8. Friend M, Cook L, Hurley-Chamberlain D, Shamberger C. Co-teaching: An illustration of the complexity of collaboration in special education. Journal of educational and psychological consultation 2010; 20(1): 9-27.##9. Kram KE. Phases of the mentor relationship. Academy of Management journal 1983; 26(4): 608-25.##10. Kohn H. A mentoring program to help junior faculty members achieve scholarship success. American journal of pharmaceutical education 2014; 78(2).##11. Williams B, Onsman A, Brown T. Exploratory factor analysis: A five-step guide for novices. Australasian journal of paramedicine 2010; 8(3).##12. Jackson TL, McCord AD, Dahdal WY, Zgarrick DP, Brock KA. The Use of a Scholarship Committee to Foster Scholarly Growth of Pharmacy Practice Faculty. American Journal of Pharmaceutical Education 2005; 69(5). ##13. Lechuga VM, Lechuga DC. Faculty motivation and scholarly work: Self-determination and self-regulation perspectives. Journal of the Professoriate 2012; 6(2). ##14. Hardré PL, Beesley AD, Miller RL, Pace TM. Faculty Motivation to do Research: Across Disciplines in Research-Extensive Universities. Journal of the Professoriate 2011; 5(1). ##15. Alrahlah AA. The impact of motivational factors on research productivity of dental faculty members: A qualitative study. Journal of Taibah University Medical Sciences 2016; 11(5): 448-55.## ##

ارتباط پزشکی و ادبیات بر مبنای تأثیر و تأثر The association between medicine and literature 1 1 مقدمه: ارتباط متقابل علم پزشکی و ادبیات، امری انکارناپذیر است. بدیهی است که ادبیات با نظریات کسانی که در فضای پزشکی قرار دارند، غنا یافته و نویسندگان پزشک در حوزه ادبیات شاهکارهایی آفریده‌اند؛ و متقابلاً حرفه پزشکی نیز مدیون کسانی است که با مهارت‌های ادبی به انتقال دیدگاه‌های خاص به عموم مردم توفیقیافته‌ اند و اخلاق و فضیلت‌های انسانی را در این حرفه تعلیم داده‌اند. روش بررسی: این پژوهش با تکیه بر شاهکارهای ادبی به صورت توصیفی و تحلیلی، تأثیر و تأثر ادبیات و پزشکی را بر همدیگر مورد بررسی قرار میدهد. نتایج: : اگر ادبیات وامدار علم پزشکی است، علم پزشکی نیز از ادبیات متأثر است. از آن‌جا که هدف یک اثر ادبی، برانگیختن همدردی در خواننده یا تماشاچی است طرح رنج یک بیمار در یک اثر ادبی، باعث ایجاد یک همدردی پرشور در پزشک شده و پزشک را مجبور کرده یا به او الهام می‌بخشد تا در مورد رنج بیمار اقدامی کرده باشد که اگر این همدردی به همدلی بینجامد مؤثرتر عمل خواهدکرد. علاوه بر آن ادبیات، باعث تحریک حس مسئولیت و تعهد در برابر همنوع بوده و در تنظیم شرح حال بیمار و تشخیص و درمان بیماری توسط پزشک نیز نقش مهمی دارد. نتیجه‌گیری: دانشجویان پزشکی با خواندن ادبیات، علاوه بر یافتن مهارت در شرححالنویسی و تشخیص و درمان، تعهد و همدلی را می‌آموزند، تعهد و همدلیی که در کاهش درد و رنج بشری مؤثر خواهد افتاد. 2 Introduction: The interrelationship between medical science and literature is undeniable; obviously, the Literature has been enriched with the views of those in the medical field, also masterpieces in the field of literature have been created by medical writers. Conversely, the medical profession owes much to those who, through literary skills, have succeeded in conveying certain ideas to the general public and carved in human ethics and virtues in this profession. Methods: This study is based on literary masterpieces using a descriptive and analytical approach, investigating the influence of literature and medicine on each other. Result: If literature is indebted to medical science, medical science is also influenced by literature, that is since the purpose of a literary work is to arouse sympathy in the reader or spectator, the design of a patient's suffering in a literary work evokes a passionate sympathy in the physician and especially compels or inspires the physician to take action on the patient's suffering that will be more effective if this empathy leads to compassion. In addition, the literature stimulates a sense of responsibility and commitment to fellow human beings and also plays an important role in regulating the patient's history and diagnosis and treatment of the disease by the physician. Conclusion: Medical students, by reading the literature, in addition to finding skills in biography and diagnosis and treatment, learn commitment and empathy that will be impactful in reducing human suffering. 66 76 2022/06/212022/01/32022/01/32022/01/102022/03/52022/05/72021/12/27 1400/10/6 2022/06/212022/04/42022/04/32022/06/82022/05/292022/05/282022/04/3 1401/1/14 یگانه فرنامیان Yeganeh Farnamian دانشجوی پزشکی، کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشگاه علوم پزشکی ارومیه، ارومیه، ایران. ایران yfarnamian@gmail.com عاتکه رسمی Atekeh Rasmi دکترای تخصصی زبان و ادبیات فارسی، دانشکدۀ ادبیات و علوم انسانی، گروه زبان وادبیات فارسی، دانشگاه شهید مدنی آذربایجان، تبریز، ایران ایران rasmi1390@yahoo.com Medicine Literature Ethics Biography Commitment Empathy پزشکی ادبیات اخلاق تعهد همدردی 1. Rasmi A. The Role of Iranians in the Origin of the Medical Symbol. Journal of Medical History 2012; 4(10): 33-67. [Persian]##2. Farnamian Y. Rasmi, A, The correlationbetween the eponyms of medical sciences and mythology. The Journal of Medical Ethics and History of Medicine 2021; 4(14): 348-362. [Persian]##3. Oyebode F. Literature and Psychology. Translated by Naser Moein, Naser Hemmati, Electronic version 1400. [Persian]##4. Henk V. d B. Frankenstein lives on. Science 2018; 359(6372): 137.##5. Shelley M. Frankenstein, Translated by Mohsen Soleimani, Tehran. Ghadyani Publications 2006.##6. Bulgalof M. Heart of a Dog. Translated by Mehdi Ghabraei. Tehran: Ketabsara 2001. [Persian]##7. Kolah dozan A. The doctors's life conduct in persian literature. Teb va Tazkiyeh 1383; 55: 98-106. [Persian]##8. Ahmadi P. Literature and Medicine. Parvin Magazine 1381; 4. [Persian]##9. Bakhtar J. Medicine and Literature. "Razi Magazine" 2004; 178 (4) [Persian]##10. Bahrami M. Literature and medicine, two-way therapy."Parvin Magazine" 2002; 4. [Persian]##11. Karimi M, Jan A. A Study of the Characteristics of the Heroes of Anton Chekhov's Works and the Role of Medicine and Medical Sciences in Shaping His Thoughts and Perspectives. Foreign Languages Research 1386; 39: 111-124. [Persian]##12. Monshi N. Kalileh ve Demneh. Tehran: Amirkabir 1388. [Persian]##13. Misari. Medical Encyclopedia, edithed by Brat Zajan, Tehran: Tehran university 1373. [Persian]##14. Seyyedan M. Neurotic and psychotic characters Stories of Gholam Hossein Saedi. Journal of Persian literature 2018; 7(1), 169-185. [Persian]##15. Jalali A. H. Both a well-known author and a talented psychiatrist. Iranian Psychiatry and Clinical Psychology 2012; 18(2) (consecutive 69). [Persian]##16. Behnamfar M, Taladi Z. Psychological critique of personality in the novel Salmergi based on Karen Horne's theory. Journal of Text Research 1393; 18(62): 175-193. [Persian]##17. Zahlinezhad M. I, Keshavarz M. "Dr. Ahmadieh" method in taking histories of patients". Journal of Medical History 2013; 5 (14): 177–188. [Persian]##18. Saramago J. Blindness, translated by Minou Moshiri, Tehran: Elm1398.##19. Camus A. Plague, translated by sayyed Reza Hosseini, Rozgar. Electronic version.##20. Ashghali Farahani M, Salehi T, Arab Ameri Z. Hajibabaee F, Hosseini AF, Ghaffari F. Empathy among undergraduate nursing students in Tehran University of Medical Sciences. Iran J Med Ethics History Med 2016; 9(4): 56-67. [Persian]##21. Hardee J. T. An overview of empathy. Permanente Journal 2003; 7(4): xnet. kp. org/permanentejournal/fall03/cpc. pdf access date 12. 5. 2011. 58.##22. Määttä SM. Closeness and distance in the nursepatient relation. The relevance of Edith Stein's concept of empathy. Nurs Philos 2006; 7(1): 3-10.##23. Ozcan C, Oflaz F, Bakir B. The effect of a structured empathy course on the students of a medical and a nursing school. Int Nurs rev 2012; 59(4): 532-8.##24. Willmer H. A. The doctor- patient relationship and issues of pity, sympathy and empathy. Br J Med Psychol 1968; 41(3): 243-8.## ##

بررسی عوامل مؤثر بر ارتقا کیفیت آموزش مجازی ازدیدگاه اساتید و دانشجویان رشته های توانبخشی دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز در دوران کووید-19 Investigating Factors Affecting the Quality of Virtual Education from the point of Professors and Students of Rehabilitation Fields of Ahvaz Jundishapur University of Medical Sciences during COVID-19 1 1 مقدمه: تعطیلی مدارس و دانشگاههای کشور به دلیل شیوع بیماری کووید 19، سبب شد تا آموزش مجازی از سوی آموزش و پرورش و همچنین آموزش عالی مطرح شود. با توجه به اهمیت آموزش مجازی در پاندمی کرونا، این پژوهش با هدف بررسی عوامل مؤثر بر ارتقا کیفیت آموزش مجازی از دیدگاه اساتید و دانشجویان رشته‌های توانبخشی دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز انجام گرفت. روش بررسی: مطالعه توصیفی- تحلیلی حاضر با حضور 17 نفر از اساتید و 210 نفر از دانشجویان مقاطع کارشناسی و کارشناسی‌ارشد در رشته‌ های فیزیوتراپی، کاردرمانی، گفتاردرمانی و شنوایی‌شناسی اجرا شد. دادهها با استفاده از پرسشنامهی محقق‌ساخته جمع‌آوری گردید. روایی پرسشنامه با بررسی اساتید متخصص و با تجربه در زمینه آموزش مجازی تأیید و پایایی آن با استفاده از ضریب آلفای‌کرونباخ 0.97 تعیین گردید. نتایج: نتایج پژوهش نشان داد که از دیدگاه اساتید تمام ابعاد پرسشنامه جزء عوامل اثربخش بر رشد و ارتقا کیفیت آموزش مجازی محسوب می‌شدند ولی دانشجویان، بعد شفافسازی انتظارات از یادگیرنده را مؤثرترین عامل و بعد کاهش احساس انزوا و ایجاد حس و انگیزه‌ حضور در جامعه‌ یادگیری را کماثرترین عامل برشمردند. نتیجه‌گیری: باتوجه به شناسایی مهمترین عوامل مؤثر بر اثربخشی آموزش، بهنظر می‌رسد سیاستگذاران حوزه آموزش باید با در نظرگرفتن این عوامل، برنامه‌ریزیهای لازم را انجام دهند و در فراهمکردن شرایط و امکانات لازم جهت ارتقا کیفیت آموزش مجازی فراگیران اهتمام ویژه بورزند. واژه‌های کلیدی: یادگیری الکترونیکی، آموزش مجازی، کیفیت یادگیری الکترونیکی، اثربخشی آموزش مجازی 2 Introduction: The closing down of schools and universities due to the COVID-19 outbreak led to introducing virtual education. Considering the importance of virtual education during coronavirus pandemic, this study aimed to investigate the factors affecting the quality of virtual education from the viewpoint of professors and students of rehabilitation fields of Ahvaz Jundishapur University of Medical Sciences. Methods: The present descriptive-analytical study was carried out in the presence of 17 professors and 210 undergraduate and postgraduate students in the fields of rehabilitation. Data was collected using a questionnaire and its validity was confirmed by experienced professors in virtual education and its reliability was determined by Cronbach's alpha coefficient (97.0). Result: The results showed that from the viewpoint of professors, all domains of the questionnaire were considered effective factors for the quality improvement of virtual education but students considered the domain of clarification of the learner's expectations as the most effective factor and the domain of minimizing the sense of isolation and creating the sense and motivation of being part of the learning community as the least effective factor. Conclusion: Taking in to account these important factors affecting the efficacy of virtual education, it is necessary for policymakers in the field of education to organize the necessary programs and pay attention to providing the conditions essential in improving the quality of virtual education for learners. Keywords: E-learning, Virtual education, Quality of E-learning, Effectiveness of virtual education 77 86 2022/06/212022/01/32022/01/32022/01/102022/03/52022/05/72021/12/272021/10/26 1400/8/4 2022/06/212022/04/42022/04/32022/06/82022/05/292022/05/282022/04/32022/04/5 1401/1/16 معصومه حسینی بیدختی Masoume Hosseini Beidokhti دانشجوی دکترای تخصصی گفتاردرمانی، دانشکده توانبخشی، گروه گفتاردرمانی، دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز، اهواز، ایران. ایران hoseini-ma@ajums.ac.ir گلنوش عبائیان Golnoosh Abaeian دانشجوی کارشناسی ارشد گفتاردرمانی، کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز، اهواز، ایران ایران goli.abaeian76@gmail.com سارا عابدینی باغبادرانی Sara Abedini Baghbadorani دانشجوی کارشناسی ارشد گفتاردرمانی، کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز، اهواز، ایران ایران s.abedini.slp@gmail.com سید محمود لطیفی Seyed Mahmoud Latifi دانشکده بهداشت، گروه آمار زیستی و اپیدمیولوژی، دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز، اهواز، ایران. ایران latifi-sm@ajums.ac.ir E-learning Virtual education Quality of E-learning Effectiveness of virtual education یادگیری الکترونیکی آموزش مجازی کیفیت یادگیری الکترونیکی اثربخشی آموزش مجازی 1.Alsoufi A, Alsuyihili A, Msherghi A, Elhadi A, Atiyah H, Ashini A, et al. Impact of the COVID-19 pandemic on medical education: Medical students’ knowledge, attitudes, and practices regarding electronic learning. PloS one 2020; 15(11): e0242905.##2 .Sandhu P, de Wolf M. The impact of COVID-19 on the undergraduate medical curriculum. Medical education online 2020 ;25(1): 1764740.##3 .Kaul V, Gallo de Moraes A, Khateeb D, Greenstein Y, Winter G, Chae J, et al. Medical Education During the COVID-19 Pandemic. Chest 2021; 159(5): 1949-60.##4 .Stachteas P, Stachteas C. The psychological impact of the COVID-19 pandemic on secondary school teachers. Psychiatrike = Psychiatriki 2020; 31(4): 293-301.##5. Salimi S, Fardin MA. The Role of Corona Virus In Virtual Education, with an Emphasis on Oppor-tunities and Challenges. Research in School and Virtual Learning 2020; 8(2): 49-60.##6 .Sinclair P, Kable A, Levett-Jones T. The effectiveness of internet-based e-learning on clinician behavior and patient outcomes: a systematic review protocol. JBI Evidence Synthesis 2015; 13(1): 52-64.##7. Al-Balas M, Al-Balas HI, Jaber HM, Obeidat K, Al-Balas H, Aborajooh EA, et al. Distance learning in clinical medical education amid COVID-19 pandemic in Jordan: current situation, challenges, and perspectives. BMC medical education 2020; 20(1): 341.##8. Ellaway R, Masters K. AMEE Guide 32: e-Learning in medical education Part 1: Learning, teaching and assessment. Medical teacher 2008; 30(5): 455-73.##9 .Eslami K, Kouti L, Noori A. Different Methods of Medical Sciences Virtual Education in Iran and Assessment of their Efficacy; a Review Article. Educational Development of Judishapur 2016; 7(2): 128-37.[Persian]##10 .Tabatabai S. Simulations and Virtual Learning Supporting Clinical Education During the COVID 19 Pandemic. Advances in medical education and practice 2020; 11: 513-6.##11 .Shah S, Diwan S, Kohan L, Rosenblum D, Gharibo C, Soin A, et al. The Technological Impact of COVID-19 on the Future of Education and Health Care Delivery. Pain physician 2020; 23(4s): S367-s80.##12. De Ponti R, Marazzato J, Maresca AM, Rovera F, Carcano G, Ferrario MM. Pre-graduation medical training including virtual reality during COVID-19 pandemic: a report on students' perception. BMC medical education 2020; 20(1): 332.##13. Regmi K, Jones L. A systematic review of the factors - enablers and barriers - affecting e-learning in health sciences education. BMC medical education 2020; 20(1): 91.##14 .Callinan J. Barriers and facilitators to e-learning in palliative care. International journal of palliative nursing 2020 ;26(8): 394-402.##15. Jafari H, Keshmiri F, Darreh Shiri S, Abghari SK. Explaining the Views and Experiences of E-teacher and E-learners about Virtual Education in Yazd Shahid Sadoughi University of Medical Sciences. The Journal of Medical Education and Development 2020; 15(2): 116-28.[Persian]##16 . Liu OL. Outcomes assessment in higher education: Challenges and future research in the context of voluntary system of accountability. Educational Measurement: Issues and Practice 2011; 30(3): 2-9. ##17 .Wu H-Y, Lin H-Y. A hybrid approach to develop an analytical model for enhancing the service quality of e-learning. Computers & Education 2012; 58(4): 1318-38.##18 . Roshani Ali Bena See H, Fathi Vajargah K, Khorasani A. The Challenges of the Quality Evaluation of Virtual Education Curriculum: The Case of Shahid Beheshti University. Educational Measurement and Evaluation Studies 2017; 7(18): 29-52.[Persian]##19 .Ryan E, Poole C. Impact of Virtual Learning Environment on Students' Satisfaction, Engagement, Recall, and Retention. Journal of medical imaging and radiation sciences 2019; 50(3): 408-15.##20. Abbasi MS, Ahmed N, Sajjad B, Alshahrani A, Saeed S, Sarfaraz S, et al. E-Learning perception and satisfaction among health sciences students amid the COVID-19 pandemic. Work 2020; 67(3): 549-56.##21 .Seyedi M, Yaghoubi Z. Designing and implementing blended learning in the field of rehabilitation. Interdisciplinary Journal of Virtual Learning in Medical Sciences 2012; 3(2): 42-50.[persian]##22. Fallahi-Khoshkenab M. The Challenges of Virtual Education In Nursing Before and After COVID-19; A Systematic Review. Iranian Journal of Systematic Review in Medical Sciences 2020; 1(3): 81-99.[Persian]##23. Zarif Sanaee N. Assessing the criteria for the quality and effectiveness of e-Learning in higher education. Interdisciplinary Journal of Virtual Learning in Medical Sciences 2011; 1(3): 24.[Persian]##24. Elzainy A, El Sadik A, Al Abdulmonem W. Experience of e-learning and online assessment during the COVID-19 pandemic at the College of Medicine, Qassim University. Journal of Taibah University Medical Sciences 2020; 15(6): 456-62.##25 .Ghorbankhani M, Salehi K. Representation Challenges of Virtual Training in Iran's Higher Education System: A Study of Phenomenological Approach. Information and Communication Technology in Educational Sciences 2017; 7(2 (26)): 123-48.[Persian]##26 .Vonderwell S. An examination of asynchronous communication experiences and perspectives of students in an online course: A case study. The Internet and higher education 2003; 6(1): 77-90.##27 .Fawaz M, Samaha A. E-learning: Depression, anxiety, and stress symptomatology among Lebanese university students during COVID-19 quarantine. Nursing forum 2021; 56(1): 52-7.## ##

آموزش شیمی و بیوشیمی در علوم پزشکی: ضرورت بکارگیری طرح‌واره‌های جنبشی در کلاس مجازی Chemistry and Biochemistry Training in Medical Sciences: The Need to Use Kinetic Schemas in Virtual Class 1 1 بسیاری از رشته ها در مجموعه ی علوم پزشکی و علوم پایه بر بستر علم شیمی و بیوشیمی پایه گذاری شده است. اندیشه های جدیدی که فراگیران در مواجهه با مفاهیم انتزاعی شیمی با آنها برخورد می کنند اغلب خارج از قلمرو مفهومی آنان قرار دارد و معمولا به ایجاد مفاهیم بدیل و بدفهمی منجر می شود. بعلاوه فراگیران برای درک مفاهیم انتزاعی، در فضای یادگیریِ مجازیِ برخط و نابرخط با چالش های مضاعفی روبرو هستند. به منظور غلبه بر مشکل درک مفاهیمِ یادگیرندگان در فضای مجازی و بهبود یادگیری در وضعیت کرونایی، استادان می توانند متناسب با موضوع درسی، از آن دسته از قیاس های مناسب در کلاس های شیمی و بیوشیمی استفاده کنند که طرحواره ی حرکتی را در ذهن فراگیران ایجاد می کند. آشنایی آموزشگر با قیاسگری و تهیه محتوای مبتنی بر تکنیک انیمیشن و تصویرهای گرافیکی پویا که ایجاد بازنماییِ حرکتی را در قیاس های به کار رفته در ذهن یادگیرنده تسهیل می کند، به جای سخنرانی یکسویه در کلاس های مجازیِ برخط و یا محتوای نابرخط توصیه می شود. 2 Many disciplines in the collection of medical sciences and engineering are based on the basis of chemistry. In order to continue teaching learners in the coronavirus disease situation and to continue the curriculum, various solutions have been proposed and presented, among which it is expected that using technology, the method of educators changes from the traditional approach. New ideas that learners encounter in the face of abstract concepts of chemistry are often outside their conceptual understanding and often lead to alternative and misunderstood concepts. Learners also face additional difficulties in understanding abstract concepts in the online and offline virtual learning space. In order to overcome the problems of understanding concepts in learners and improve learning in virtual space, educators can use appropriate analogies in chemistry classes that create a kinetic scheme in the minds of learners. Therefore, in order to create more understanding in the virtual training of courses related to chemistry and biochemistry in the coronavirus disease situation, it is necessary for the virtual teacher to try to compensate the lack of face-to-face communication by providing learning activities appropriate to the abstract nature of scientific concepts. The instructor's familiarity with this subject and the preparation of content based on animation techniques and dynamic graphic images that facilitate movement representation in the analogies used in the learner's mind are recommended instead of one-sided lectures in online virtual classes or offline content. 87 89 2022/06/212022/01/32022/01/32022/01/102022/03/52022/05/72021/12/272021/10/262022/01/31 1400/11/11 2022/06/212022/04/42022/04/32022/06/82022/05/292022/05/282022/04/32022/04/52022/05/26 1401/3/5 الهه کشاورز Elahe Keshavarz گروه آموزشی علوم پایه، دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران ایران keshavarz84@yahoo.com صغری ابراهیمی قوام Soqra Ebrahimi Qavam گروه آموزشی علوم تربیتی، دانشگاه علامه طباطبایی، ایران ایران S.Qavam@yahoo.com Abstract Concepts Medical Sciences education Analogy Kinetic schemas مفاهیم انتزاعی آموزش علوم پزشکی قیاسگری طرح‌واره جنبشی 1. Biabangardi Z, Arabshahi SK, Amini A, Shekarabi R, Yadavar Nikravesh M. Role of basic science courses on promoting the medical graduate's competencies in medical schools of Iran. Iranian Journal of Medical Education 2005; 5, 1(13): 13-23. [Persian].##2. Special Report: Replacing e-learning with face-to-face training. Higher Education Newsletter 2020; 9: 7-8 (cited 2020 April) Available: https://www.msrt.ir/fa/news/54697.##3. Johnstone A. Teaching of chemistry: Logical or psychological? Chemistry Education: Research and Practice 2009; 1: 9-15.##4. Tang X, Elby A, Hammer D. The tension between pattern‐seeking and mechanistic reasoning in explanation construction: A case from Chinese elementary science classroom. Science Education 2020; 104(6): 1071-1099.##5. Zeitoun HH. Teaching Scientific Analogies: a proposed model. Research in Science & Technological Education 1984; 2(2): 107-125.##6. Salehi J, Mohammadi N, Onagh A. The role of using kinesthetic schemas in analogical problem solving. Advances in Cognitive Science 2010; 12(3): 59-72 [Persian].## ##