سخن سردبیر 1 80 80 2021/09/11 1400/6/20 2021/09/11 1400/6/20 مسعود میرزایی Masoud Mirzaei ایران masoudmirzaei@me.com ## ##

بررسی ارتباط سبک رهبری مدیران گروه‌های پرستاری و میزان تعلق کاری در اعضای هیأت علمی دانشگاه‌های علوم پزشکی ایران Investigating the relationship between leadership style of nursing department managers and work engagement in faculty members of Iranian universities of medical sciences 1 1 مقدمه: موفقیت یک سازمان را نیروی انسانی آن رقم می‌زند. تعلق کاری کارکنان منجر به بهرهوری و عملکرد بالاتر سازمان می‌شود. رهبران در صدد درک تأثیر سبک رهبری خود بر تعلق کاری کارکنان می‌باشند. این امر در سازمان‌های آموزشی اهمیت بیشتری دارد. تحقیقات در این زمینه ناکافی است. این مطالعه، بررسی ارتباط بین سبک‌‌های رهبری مدیران گروه و تعلق کاری اعضای هیأت علمی در برخی دانشگاه‌های ‏علوم پزشکی ایران را مورد هدف قرار داد. روش بررسی: این یک مطالعه توصیفی- تحلیلی از نوع همبستگی ‎بود. 149 نفر شامل اعضای هیأت علمی و مدیران گروه که حداقل 6 ماه سابقه کاری داشتند، به روش در دسترس انتخاب شدند. ابزار گردآوری اطلاعات شامل فرم مشخصات فردی، پرسشنامه سبک رهبری چند عاملی و پرسشنامه تعلق کاری شافلی و بیکر بود که روایی و پایایی آن مورد بررسی قرار گرفت. داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار ‏SPSS‏ ‏نسخه ‏‏16 تجزیه و تحلیل شدند. نتایج: در مجموع 114 نفر از اعضای هیأت علمی با 75/9 ± 42/13 و 35 نفر از مدیران گروه با 67/8 ± 91/19 سال سابقه کار در این مطالعه شرکت کردند. اعضای هیأت علمی تعلق کاری بالایی را گزارش کردند. رابطه مثبت و معناداری بین تعلق کاری و رهبری تعاملی (010/0 = ‏P‏) و ‏تبدیلی (001/0 = ‏P‏) وجود داشت. ‏بین دیدگاه مدیران و کارکنان در رابطه با رهبری تعاملی و تبدیلی تفاوت معنادار بود (001/0 > ‏P‏). نتیجه‌گیری: مدیران می‌توانند با انتخاب سبک رهبری مناسب تعلق کاری کارکنان را ‏افزایش داده و از آن در جهت بهبود بهره‌وری سازمان استفاده نمایند. 2 Introduction: The success of an organization is determined by its human ‎resources. Work engagement leads to higher productivity and performance of the organization. Leaders seek to understand the impact of ‎their leadership style on work engagement. This is even more important in educational organizations but research in this area is insufficient. This study aimed to investigate the relationship between department ‎manager’s leadership styles and faculty member’s work engagement in some Iranian universities of medical ‎sciences‎. Methods: This was a descriptive-analytical correlational study. 149 people including faculty members and department managers with at least 6 months of work experience were selected through the convenience sampling method. Data collection tools included ‎a demographic questionnaire, a multi-factor leadership questionnaire, and a Schaufeli & Bakker work engagement questionnaire whose validity and reliability were examined. ‎Data were analyzed using SPSS software version 16. Result: A total of 114 faculty members with 13.42 ± 9.75 and 35 department managers with 19.91 ± 8.67 work experience participated in this study. Faculty members reported high work engagement. There was a positive and significant relationship between work engagement and interactional (P = 0.010) and transformational leadership (P = 0.001). ‎There was a significant difference between manager’s and employee’s views on the interactional ‎and transformational leadership (P < 0.001). Conclusion: Managers can promote job engagement by selecting the proper leadership style, and the advantages can be leveraged to boost organizational productivity. 81 93 2021/09/112021/04/3 1400/1/14 2021/09/112021/07/4 1400/4/13 سحر خوش کشت Sahar khoshkesht دانشجوی دکتری تخصصی پرستاری، دانشکده پرستاری و مامایی، گروه پرستاری داخلی- جراحی، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران. ایران sahar_khoshkesht@yahoo.com آمنه یعقوب زاده Ameneh Yaghoobzadeh استادیار، دانشکده پرستاری، گروه پرستاری، دانشگاه علوم پزشکی اراک، اراک، ایران. ایران yaghoobzadeh@razi.tums.ac.ir ناهید دهقان نیری Nahid Dehghan nayeri استاد، دانشکده پرستاری و مامایی، گروه پرستاری ویژه و مدیریت پرستاری، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران. ایران dehghann@tums.ac.ir Leadership Style Nursing work Engagement سبک رهبری پرستاری تعلق کاری 1. Shuck B, Herd AM. Employee engagement and leadership: Exploring the convergence of two frameworks and implications for leadership development in HRD. Human resource development review 2012; 11(2): 156-81.##2. Shuck B, Wollard K. Employee engagement and HRD: A seminal review of the foundations. Human resource development review 2010; 9(1): 89-110.##3. Kahn WA. The essence of engagement: Lessons from the field. Handbook of employee engagement: Perspectives, issues, research and practice 2010: 20-30.##4. Macey WH, Schneider B. The meaning of employee engagement. Industrial and organizational Psychology 2008; 1(1): 3-0.##5. Christian MS, Garza AS, Slaughter JE. Work engagement: A quantitative review and test of its relations with task and contextual performance. Personnel psychology 2011; 64(1): 89-136.##6. Rhoades L, Eisenberger R, Armeli S. Affective commitment to the organization: the contribution of perceived organizational support. Journal of applied psychology 2001; 86(5): 825.##7. Rich BL, Lepine JA, Crawford ER. Job engagement: Antecedents and effects on job performance. Academy of management journal 2010; 53(3): 617-35.##8. Spence Laschinger HK, Wilk P, Cho J. Empowerment, engagement and perceived effectiveness in nursing work environments: does experience matter? Journal of nursing management 2009; 17(5): 636-46.##9. Shuck B, Reio T, Rocco T. Employee engagement: An antecedent and outcome approach to model development. Human Resource Development International 2011; 14(4): 427-45.##10. Chang SC, Lee MS. A study on relationship among leadership, organizational culture, the operation of learning organization and employees' job satisfaction. The learning organization 2007; 14 (2): 155-85.##11. Siddique A, Aslam HD, Khan M, et al. Impact of academic leadership on faculty’s motivation and organizational effectiveness in higher education system. International journal of academic research 2011; 3(3).##12. Gerstner CR, Day DV. Meta-Analytic review of leader–member exchange theory: Correlates and construct issues. Journal of applied psychology 1997; 82(6): 827.##13. Bryman A. Effective leadership in higher education: A literature review. Studies in higher education 2007; 32(6): 693-710.##14. Manning J. The influence of nurse manager leadership style on staff nurse work engagement. Journal of Nursing Administration 2016; 46(9): 438-43.##15. Li Y, Castaño G, Li Y. Linking leadership styles to work engagement: The role of psychological capital among Chinese knowledge workers. Chinese Management Studies 2018; 12 (2): 433-52.##16. Alonderiene R, Majauskaite M. Leadership style and job satisfaction in higher education institutions. International Journal of Educational Management 2016; 30 (1): 140-64.##17. Carasco-Saul M, Kim W, Kim T. Leadership and employee engagement: Proposing research agendas through a review of literature. Human Resource Development Review 2015; 14(1): 38-63.##18. Xu J, Thomas HC. How can leaders achieve high employee engagement?. Leadership & Organization Development Journal 2011; 32(4): 399-416. ##19. Schaufeli W, Bakker A. UWES–Utrecht work engagement scale: test manual, Department of Psychology, Utrecht University, Utrecht 2003; 15:8.##20. Nerstad CG, Richardsen AM, Martinussen M. Factorial validity of the Utrecht Work Engagement Scale (UWES) across occupational groups in Norway. Scandinavian journal of psychology 2010; 51(4): 326-33.##21. Fong TC, Ng SM. Measuring engagement at work: Validation of the Chinese version of the Utrecht Work Engagement Scale. International journal of behavioral medicine 2012; 19(3): 391-7.##22. Bass BM, Avolio BJ. Full range leadership development: Manual for the Multifactor Leadership Questionnaire. Redwood City: Mind Garden Inc: 1997: 21.##23. Muenjohn N, Armstrong A. Evaluating the structural validity of the multifactor leadership questionnaire (MLQ), capturing the leadership factors of transformational-transactional leadership. Contemporary management research 2008; 4(1): 3-14.##24. Bagheri R, Sohrabi Z. Psychometric properties of Persian version of the multifactor leadership questionnaire (MLQ). Medical journal of the Islamic Republic of Iran 2015; 29: 256.##25. Judge TA, Piccolo RF. Transformational and transactional leadership: a meta-analytic test of their relative validity. Journal of applied psychology 2004; 89(5): 755.##26. Seblewongel S. The Relationship between Leadership Styles and Employees’ Performance in Selected Sub-city Education Offices of Addis Ababa City Administration [Doctoral dissertation]. Addis Ababa University 2016: 1-55.##27. Rezaei B, Yarmohammadian MH, Mahmoodzadeh et al. The relationship between nurse managers' leadership styles and procrastination in nursing staff in Isfahan social welfare hospitals. Avicenna Journal of Nursing and Midwifery Care 2017; 25(1): 60-8. [Persian]##28. Shabani p, Aminian R, Tirgar A. Evaluation of the role of leadership style and teamwork in predicting job stress in Qazvin police personnel. The scientific & specialized quarterly Danesh Entezami Qazvin; 2019(29): 59-85. [persian] ##29. Vincent‐Höper S, Muser C, Janneck M. Transformational leadership, work engagement, and occupational success. Career development international 2012; 17 (7): 663-82.##30. Salek N, Atashpour S. Investigating the relationship between leadership style (circuit-duty-oriented relationship) and managerial style of thinking. Fourth International Management; Tehran: 2006: 1-9.##31. Gholami Fesharaki M, Aghamiri Z, Mohamadian M, et al. Effect of manager leadership behavior and demographical factors on job satisfaction of military healthcare personnel. Iranian Journal of Military Medicine 2013; 15(1): 37-42. [persian]##32. DeSantis VS, Durst SL. Comparing job satisfaction among public-and private-sector employees. The American Review of Public Administration 1996; 26(3): 327-43.##33. Sobhani A, Hemmatian N. Relationship between cultural intelligence and managers style of leadership at semnan university. Quarterly Journal of Educational Leadership & Administration 2012; 6(2): 39-51 [persian]##34. Asqari M, Yazdkhasty A, Madani A. The study of the relationship between leadership styles school principals with organizational skills of time management. Journal of School Administration 2018; 5(2): 1-18.[persian].##35.Gemeda HK, Lee J. Leadership styles, work engagement and outcomes among information and communications technology professionals: A cross-national study. Heliyon 2020; 6(4): e03699.##36. Azadi E. Proper leadership style for managers on the basis of Employees’ maturation quantity. Monthly economic, social and cultural Bank Sepah 2013; 140: 49-56.##37. Rey L, Extremera N, Pena M. Burnout and work engagement in teachers: are sex and level taught important?. Ansiedad y Estrés 2012; 18(2-3): 119–129.##38. Mahboubi M, Ghahramani F, Mohammadi M, et al. Evaluation of work engagement and its determinants in Kermanshah hospitals staff in 2013. Global Journal of Health Science 2015; 7(2): 170.##39. Mulaudzi MC, Takawira N. Examining the gender influence on employees' work engagement within a South African university. Risk Governance and Control Financial Markets & Institutions 2015; 5(2):110-19. ##40. Feldman KA. College students' views of male and female college teachers: Part II—Evidence from students' evaluations of their classroom teachers. Research in Higher Education 1993; 34(2): 151-211.##41. Oplatka I. Women Teachers' Emotional Commitment and Involvement: A Universal Professional Feature and Educational Policy. Education and society 2004; 22: 23-44.##42. Greenglass ER, Burke RJ. Work and family precursors of burnout in teachers: Sex differences. Sex roles 1988; 18(3): 215-29.##43. Hoon Song J, Kolb JA, Hee Lee U, et al. Role of transformational leadership in effective organizational knowledge creation practices: Mediating effects of employees' work engagement. Human Resource Development Quarterly 2012; 23(1): 65-101.##44. Salanova M, Lorente L, Chambel MJ, et al. Linking transformational leadership to nurses’ extra‐role performance: the mediating role of self‐efficacy and work engagement. Journal of advanced nursing 2011; 67(10): 2256-66. ##45. Dai Y-D, Dai Y-Y, Chen K-Y, et al.Transformational vs transactional leadership: which is better? A study on employees of international tourist hotels in Taipei City. International Journal of Contemporary Hospitality Management 2013; 25 (5): 760-78.##46. Zhu W, Avolio BJ, Walumbwa FO. Moderating role of follower characteristics with transformational leadership and follower work engagement. Group & organization management 2009; 34(5): 590-619.##47. Padmanathan SR. Leadership styles and employee engagement: Universiti Utara Malaysia [Doctoral dissertation]. Leadership Styles and Employee Engagement 2010: 1-83.##48. Hofstede G. Culture's consequences: International differences in work-related values. sage 1984: 21-34.## ##

چالش‌ها و موانع بین‌المللی‌سازی از دیدگاه اعضای هیئت علمی و کارشناسان و مدیران بخش بین‌الملل دانشگاه-های علوم پزشکی شهر تهران Challenges and Barriers to Internationalization from the Perspective of Faculty Members and Staff of the International Department of Iran, Tehran and Shahid Beheshti Universities of Medical Sciences 1 1 مقدمه: از آنجایی‌که بین‌المللی شدن، یکی از اولویت‌‌های مهم دانشگاه‌های علوم پزشکی می‌باشد، لذا این مطالعه با هدف بررسی چالش‌های بین‌المللی‌سازی در دانشگاه‌های علوم پزشکی شهر تهران انجام شد. روش بررسی: این مطالعه از نوع کیفی با رویکرد تحلیل محتوای قراردادی است. 17 نفر از اعضای هیأت علمی و کارشناسان و مدیران بخش بین‌الملل دانشگاه‌های علوم پزشکی ایران، تهران و شهید بهشتی در نیم‌سال دوم تحصیلی 98-1397 به روش نمونه‌گیری هدفمند انتخاب و مورد مصاحبه نیمه‌ساختاریافته قرار گرفتند. سپس، داده‌های گردآوری شده بر اساس پنج گام گرانهایم و نرم‌افزار تحلیل داده‌های کیفیِ MAXQDA.12 مورد تحلیل قرار گرفت. نتایج: یافته‌های تحلیل محتوای مصاحبه‌ها نشان داد که پنج مؤلفه اصلی شامل مؤلفه‌های ساختاری قانونی، سیاسی- امنیتی، آموزشی- پژوهشی، فرهنگی- اجتماعی و اقتصادی ‌زیرساختی به همراه 13 مؤلفه فرعی شامل سیاست‌گذاری‌های کلان، فرایند پذیرش و جذب، کارکنان و مدیریت، خدمات بین‌المللی، وضعیت و خدمات آموزشی، خدمات پژوهشی، میزان شهرت و رتبه دانشگاه، فرهنگ جامعه، فرهنگ دانشگاهی، توسعه اقتصادی و خدمات و تسهیلات مالی، توسعه زیرساخت‌های کشور و دانشگاه‌ها، خدمات رفاهی و توسعه فناوری اطلاعات و خدمات مجازی از جمله چالش‌ها و موانع بین‌المللی‌سازی هستند. نتیجه‌گیری: با توجه به نتایج مطالعه، پیشنهاد می‌شود جهت تقویت روند بین‌المللی‌سازی دانشگاه‌های علوم پزشکی، نهادهای قانون‌گذاری به تصویب قوانین و نظارت بر اجرا و نیز امضای تفاهم‌نامه با سایر کشورها پرداخته و دانشگاه‌ها نیز افزایش قابلیت اطلاع‌رسانی، بهبود مهارت و تسلط به زبان انگلیسی و سایر مهارت‌های تخصصی کارکنان، تبلیغات مناسب در جهت جذب دانشجوی خارجی، تبادل دانشجو و اساتید، تقویت تصویر و سیمای دانشگاه را مورد توجه قرار دهند. 2 Introduction: Since internationalization is one of the important priorities of medical universities, so this study was conducted to investigate the challenges of internationalization in medical universities in Tehran. Methods: This is qualitative research with a conventional content analysis approach. Seventeen faculty members, experts and managers of the international department of Iran, Tehran and Shahid Beheshti Universities of Medical Sciences in the second semester of the academic year of 2018-2019 were selected by purposive sampling method and interviewed semi-structured. Then, the collected data were analyzed based on five Graneheim steps and based on MAXQDA.2019 quality data analysis software. Result: The findings of the content analysis of the interviews showed that the five main components including structural-legal, political-security, educational-research, cultural-social and economic-infrastructure components along with 13 sub-components including policies Macro, Recruitment and Recruitment Process, Staff and Management, International Services, Status and Educational Services, Research Services, University Reputation, Society culture, University culture , Economic Development and Financial Services and Facilities, Infrastructure Development And universities, welfare services, and the development of information technology and virtual services are among the challenges and barriers to internationalization. Conclusion: According to the findings, in order to strengthen the internationalization process of higher education, legislative institutions should adopt laws and monitor their implementation, as well as sign memoranda of understanding with other countries. Universities should also pay attention to increasing information capability, improving English language skills and other specialized skills of staff, appropriate advertisements to attract foreign students, exchange students and professors, and strengthen the image of the university. 94 108 2021/09/112021/04/32021/07/4 1400/4/13 2021/09/112021/07/42021/08/8 1400/5/17 کبری ناخدا Kobra Nakhoda دکتری مدیریت آموزش عالی، دانشکده مدیریت و اقتصاد، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.. ایران sh_nakhoda@yahoo.com محمدعلی حسینی MohammadAli Hosseini دانشیار،دانشکده مدیریت توانبخشی، گروه مدیریت توانبخشی، دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی، تهران، ایران. ‍‍‍ ایران mahmaimy2020@gmail.com کامران محمدخانی Kamran Mohammadkhani دانشیار، دانشکده مدیریت و اقتصاد،گروه مدیریت آموزش عالی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.. ‍‍‍ ایران globecampus@gmail.com نادر قلی قورچیان Nader Gholi Ghorchian استاد، دانشکده مدیریت و اقتصاد، گروه مدیریت آموزش عالی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران،ایران. ‍‍‍ ایران n.ghourchian@srbiau.ac.ir Internationalization Challenges Faculty Members Staff Medical University چالش های بین المللی‌ سازی اعضای هیأت علمی کارکنان دانشگاه‌‌های علوم پزشکی 1. Knight J. The international university: models and muddles. The idea of the university: contemporary perspectives. New York, Brussel: Peter Lang 2018: 99-118.##2. Mwangi CA, Latafat S, Hammond S, et al. Criticality in international higher education research: a critical discourse analysis of higher education journals. Higher Education 2018; 76(6): 1091-107. ##3. Knight J. Updated definition of internationalization. International higher education 2003; 33(3): 2-3. ##4. De Wit H, Hunter F, Howard L. Internationalisation of higher education. The Bloomsbury Handbook of the Internationalization of Higher Education in the Global South 2015; 5:23. ##5. Aguirre-Bastos C, Bernheim CT, Marmolejo F, et al. Educación superior, internacionalización e integración en América Latina y el Caribe. Balance regional y prospective 2018. ##6. Martins CB. Notes on the formation of a higher education system transnational. Caderno CRH 2015; 28(74): 291-308.##7. Altbach PG, Knight J. The internationalization of higher education: Motivations and realities. Journal of studies in international education 2007; 11(3-4): 290-305.##8. Kauppinen I. Towards transnational academic capitalism. Higher education 2012; 64(4): 543-56.##9. Teichler U. The changing debate on internationalisation of higher education. Higher education 2004; 48(1): 5-26.##10. Norooz ZR, Shafizadeh H, Rouhani S. Assessment and analysis of science and technology section of the Fifth economic development plan act in the light of large-scale instruments. Rahbord 2013; 22(66): 285-314. [Persian]##11. Nowruzzadeh R. Review and study of upstream documents and inference of policies for the development of the fifth plan. Tehran, Ministry of Science, Research and Technology, Higher Education Research and Planning Institute 2010; 53: 20-59. [Persian]##12. Liu Y, Kamnuansilpa P, Hirofumi A. Factors affecting international students’ decisions on destination for studying abroad: A case study in China. Frontiers of Education in China 2018; 13(1): 93-118.##13. Nakhoda K, Hosseini M, Mohammadkhani K, et al. Determining Factors Affecting International Students’ Satisfaction among Iranian Medical Sciences Universities: A Qualitative Study. Journal of Medical Education Development 2020; 12(36): 16-24. [Persian]##14. Nakhoda K, Hosseini MA, Mohammadkhani K, et al. A Model of Satisfaction Promotion for International Students in Tehran University of Medical Sciences. Journal of Payavard Salamat 2020; 14(4): 0-. [In Persian]##15. Mehravar Giglou S, Ghiasi Nadoshan S, Abbaspoor A. Identifying the Factors Hindering International Scientific Cooperation in the Country's Higher Education System and Providing a Solution: a Qualitative Study. Research in Medical Education 2020; 12(3): 68-78. [Persian]##16. Parvin E, Ghiasi Nadoshan S, Khorsandi Taskooh A, et al. Identifying Barriers of International Students’ Admission in Iranian Public Universities. Research in Medical Education 2021; 13(1): 24-34. [In Persian]##17. Momeni Rad A. Qualitative content analysis in research tradition: nature, stages and validity of the results. Quarterly of Educational Measurement 2013; 4(14): 187-222. [Persian]##18. Farasatkhah MA. Qualitative research method in the social sciences with emphasis on basic theory (Grand Theory, GMT). Tehran: Agah Publications 2016. [In Persian]##19. Zamani Manesh H, Jamali-Tazeh Kand M, Nazari R. Effective factors on Internationalization of Medical Education from Faculty Members’ Viewpoints in Shahid Beheshti University of Medical Sciences Members. Research in Medical Education 2018; 10(2): 38-45. [Persian]##20. Zamani Manesh H, Khorasani A, Youzbashi Al. Effective Ways in Internationalizing the Curricula of Medical Sciences: Viewpoints of Faculty Members in Shahid Beheshti University of Medical Sciences. Iranian Journal of Medical Education 2013; 13(4). [Persian]##21. Parvin E, Ghiasi Nadoshan S, Khorsandi Taskooh A, et al. Identifying Barriers of International Students’ Admission in Iranian Public Universities. Research in Medical Education. 2021; 13(1): 24-34. ##22. Jafari S, Rahimian H. Promoting and Hampering Factors in Internationalization of Universities. Iranian Journal of Medical Education 2019; 19: 67-77. [Persian]##23. Valimoghadam S, Kamali N, MojtabaZadeh M. Role of Government in Internationalization of Higher Education in Universities of Medical Sciences of the Country: A Qualitative Resear. Journal of Medical Education Development 2019; 12(33): 43-55. [Persian]##24. Neves CE, Barbosa ML. Internationalization of higher education in Brazil: advances, obstacles, and challenges. Sociologias 2020; 22(54): 144-75.##25. Lu X, Ma C. Mapping research collaboration network of international methane hydrates research. Procedia computer science 2017; 122: 820-5.##26. Berchin II, Sima M, de Lima MA, et al. The importance of international conferences on sustainable development as higher education institutions' strategies to promote sustainability: A case study in Brazil. Journal of cleaner production 2018; 171: 756-72. ##27. Khorsandi Taskoh A, Firozjaeian T. Conditions for Internationalization of Universities by Focusing on Intercultural Curriculum Planning. Higher Education Curriculum Studies 2019; 9 (18): 7-44.##28. Ghanbari Baghestani A. Internationalization of Higher Education: Strategies, Techniques in the Development of Scientific Communication. Tehran: Research Institute for Cultural and Social Studies 2020.##29. Amaratunga D, Liyanage C, Haigh R. A study into the role of international collaborations in higher education to enhance research capacity for disaster resilience. Procedia engineering 2018; 212: 1233-40.## ##

راهکارهای ارتقای اعتماد به نفس بالینی در دانشجویان پرستاری: یک مطالعه مروری Strategies to improve clinical confidence in nursing students' c: A Narrative review 1 1 مقدمه: یکی از مسئولیت‌های دانشگاه‌ها، پرورش پرستارانی است که در مهارتهای بالینی و اعتماد به نفس داشته باشند. اعتماد به نفس، یکی از اصول کار بالینی است و دانشجویان پرستاری دارای اعتماد به نفس افرادی کارآمدتر هستند. این مطالعه مروری، یافتن راهکارهایی برای بهبود اعتماد به نفس در دانشجویان پرستاری را هدف قرار داد. روش بررسی: در این مطالعه مروری، ابتدا با استفاده از کلید واژه‌های اعتماد به نفس، اعتماد به نفس حرفه‌ای و اعتماد به نفس دانشجویان پرستاری به فارسی،Self confidence، Professional confidence و Nursing student به انگلیسی به صورت جدا و ترکیبی بین سال‌های 2008 تا 2018 جستجو انجام شد که در مجموع 1536 مقاله از پایگاه‌های اطلاعاتی Magiran، SID، IranMedex، IranDoc در منابع CINAHL، Medline، Ovid، Science Direct، ProQuest بدست آمد. متن کامل مقالات از نظر معیارهای ورود و خروج بررسی و در نهایت 16 مقاله برای تجزیه و تحلیل نهایی انتخاب شد. نتایج: یافته‌ها حاکی از تأثیر برنامه آموزشی کوتاه‌مدت بر مهارت‌های اعتماد به نفس دانشجویان دوره کارشناسی پرستاری بود. مطالعات نشان دادند یادگیری مبتنی بر شبیه‌سازی توانایی‌های بیشتری را از نظر دانش، تفکر انتقادی، درک بالینی و ایجاد رضایت در دانشجویان ایجاد می‌کند. نتیجه‌گیری: مداخلات آموزشی مبتنی بر شبیه‌سازی اثرات ویژه‌ای در زمینه ارتقای اعتماد به نفس دانشجویان پرستاری دارد و به دلیل تأثیر مثبت آن بر اعتماد به نفس دانشجویان، این روش به عنوان یک روش برتر آموزشی در دانشجویان پرستاری پیشنهاد می‌شود. 2 Introduction: Universities are responsible for nurturing nurses who have clinical skills and confidence. Self-confidence is one of the main components of clinical work and, nursing students have more efficient self-confidence. This review study aimed to find strategies for self-confidence improvement in nursing students. Methods: To conduct this review study initially, using the keywords self-confidence, professional self-confidence and the self-confidence of nursing students in Persian and English, separately and in combination, between 2008 and 2018, a total of 1536 articles were obtained from Medline, CINAHL, ProQuest, Ovid and Science Direct databases. The full text of the articles was reviewed for inclusion and exclusion criteria and finally, 16 articles were selected for the final analysis. Result: The findings indicated the efficacy of the short-term educational program on self-confidence skills of baccalaureate nursing students. Studies have shown that students demonstrate greater abilities in terms of knowledge, critical thinking, clinical understanding, or satisfaction upon simulation-based learning. Conclusion: Simulation-based nursing educational interventions have strong and special educational effects in the field of psychology, especially in promoting the self-confidence of nursing students. Therefore, due to its positive effect on students' self-confidence, this method is proposed as a superior educational method in nursing students. 109 119 2021/09/112021/04/32021/07/42021/03/25 1400/1/5 2021/09/112021/07/42021/08/82021/07/4 1400/4/13 شهناز احراری shahnaz ahrari دانشجوی دکترای پرستاری، دانشکده پرستاری و مامایی ، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران ایران sh.ahrar@gmail.com فاطمه حشمتی نیوی Fatemeh Heshmati Nabavi دانشیار پرستاری، مرکز تحقیقات مراقبت های پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران ایران HeshmatiNF@mums.ac.ir نرگس طوقیان چهارسوقی narges toghian chaharsoughi مربی، گروه پرستاری، مرکز تحقیقات توسعه علوم پرستاری و مامایی، واحد نجف اباد، دانشگاه ازاد اسلامی، نجف اباد، ایران ایران toghiann@gmail.com Nursing Students Self-Confidence Strategy دانشجویان اعتماد به نفس پرستاری راهکار 1. Blum CA, Borglund S, Parcells D. High-fidelity nursing simulation: Impact on student self-confidence and clinical competence. International Journal of Nursing Education Scholarship 2010; 7(1).##2. Edwards KJ. ISBARR communication workshop and its effect on novice baccalaureate nursing students' self-confidence (Doctoral dissertation, Colorado State University-Pueblo) 2016: 1-55.##3. McCabe DE, Gilmartin MJ, Goldsamt LA. Student self-confidence with clinical nursing competencies in a high-dose simulation clinical teaching model. Journal of Nursing Education and Practice 2016; 6(8): 52-8.##4. Lubbers J, Rossman C. The effects of pediatric community simulation experience on the self-confidence and satisfaction of baccalaureate nursing students: A quasi-experimental study. Nurse Education Today 2016; 39:93-8.##5. Abusaad F, Ebrahem G. The changes on knowledge, confidence, and skills accuracy of nursing students at a simulated based setting versus traditional during neonatal resuscitation. International Journal of Nursing 2015; 5(4): 11-22.##6. Tawalbeh LI, Tubaishat A. Effect of simulation on knowledge of advanced cardiac life support, knowledge retention, and confidence of nursing students in Jordan. Journal of nursing education 2014; 53(1): 38-44.##7. Cobbett S, Snelgrove-Clarke E. Virtual versus face-to-face clinical simulation in relation to student knowledge, anxiety, and self-confidence in maternal-newborn nursing: A randomized controlled trial. Nurse Education Today 2016; 45: 179-84.##8. Coram C. The effect of expert role modeling on anxiety/self-confidence and clinical judgment in novice nursing students. University of Northern Colorado 2015: 1-24.##9. Weaver A. The effect of a model demonstration during debriefing on students' clinical judgment, self-confidence, and satisfaction during a simulated learning experience. Clinical Simulation in Nursing 2015; 11(1): 20-6.##10. Valizadeh L, Amini A, Fathi-Azar E, et al. The effect of simulation teaching on baccalaureate nursing students' self-confidence related to peripheral venous catheterization in children: a randomized trial. Journal of Caring Sciences 2013; 2(2): 157.##11. Tiffen J, Graf N, Corbridge S. Effectiveness of a low-fidelity simulation experience in building confidence among advanced practice nursing graduate students. Clinical Simulation in Nursing 2009; 5(3): e113-7.##12. Rassool GH, Rawaf S. Educational intervention of undergraduate nursing students’ confidence skills with alcohol and drug misusers. Nurse education today 2008; 28(3): 284-92.##13. Brown D, Chronister C. The effect of simulation learning on critical thinking and self-confidence when incorporated into an electrocardiogram nursing course. Clinical Simulation in Nursing 2009; 5(1): e45-52.##14. Lubbers J, Rossman C. Satisfaction and self-confidence with nursing clinical simulation: Novice learners, medium-fidelity, and community settings. Nurse Education Today 2017; 48: 140-4.##15. Porter J, Morphet J, Missen K. Preparation for high-acuity clinical placement: confidence levels of final-year nursing students. Advances in medical education and practice 2013; 4: 83.##16. Ross JG, Carney H. The effect of formative capstone simulation scenarios on novice nursing students' anxiety and self-confidence related to initial clinical practicum. Clinical Simulation in Nursing 2017; 13(3): 116-20.##17. Kostiuk S. Can learning the ISBARR framework help to address nursing students’ perceived anxiety and confidence levels associated with handover reports?. Journal of Nursing Education 2015; 54(10): 583-7.##18. Kim J, Park JH, Shin S. Effectiveness of simulation-based nursing education depending on fidelity: a meta-analysis. BMC medical education 2016; 16(1): 1-8.##19. Vizeshfar F, Dehghanrad F, Magharei M, et al. Effects of applying role playing approach on nursing students’ education. International Journal of Humanities and Cultural Studies (IJHCS) 2016: 1772-81.##20. Benson E, Rippin-Sisler C, Jabusch K, et al. Improving nursing shift-to-shift report. Journal of nursing care quality 2007; 22(1): 80-4.##21. Haig KM, Sutton S, Whittington J. SBAR: a shared mental model for improving communication between clinicians. The joint commission journal on quality and patient safety 2006; 32(3): 167-75.##22. De Meester K, Verspuy M, Monsieurs KG, et al. SBAR improves nurse–physician communication and reduces unexpected death: A pre and post intervention study. Resuscitation 2013; 84(9): 1192-6.##23. Randmaa M, Martensson G, Swenne CL, et al. SBAR improves communication and safety climate and decreases incident reports due to communication errors in an anaesthetic clinic: a prospective intervention study. BMJ open 2014; 4(1): e004268.##24. Riesenberg LA, Leisch J, Cunningham JM. Nursing handoffs: a systematic review of the literature. American Journal of Nursing 2010; 110(4): 24-34.## ##

طراحی، اجرا و ارزشیابی برنامه آموزشی تدریس اخلاق در آموزش به روش مباحثه در سناریوهای واقعی: یک فعالیت دانش‌پژوهی Designing, implementing and evaluation of educational program of ethics in education by scenario-based discussion: A Scholarship study 1 1 مقدمه: تعهد اساتید به رعایت اصول و ارزش‌های اخلاقی در نقش یک الگو، منجر به تقویت اخلاق‌مداری در دانشجویان و متعاقب آن توسعه اخلاق در جامعه می‌شود؛ بنابراین دانشگاه‌ها نیاز به ترویج و آموزش اثربخش اخلاق به اساتید خود دارند. روش بررسی: مطالعه مداخله‌ای حاضر در قالب یک فعالیت دانش‌پژوهی و با تبعیت از الگوی برنامه درسی"کرن" طراحی، اجرا و ارزشیابی شد. در ابتدا، پس از مروری بر مطالعات و نیازسنجی، اهداف دوره، محتوای آموزشی و استراتژی تدریس تعیین شد. سپس ده جلسه آموزشی با شیوه تدریس مبتنی بر مباحثه بر روی سناریوهای واقعی برگزار گردید. تمامی مباحثه‌ها در کلاس‌ها ضبط و پیاده‌سازی شد. در پایان هر جلسه از شرکت‌کنندگان خواسته شد، سناریوهایی بر اساس تجارب شخصی خود، ارسال نمایند. جهت ارزشیابی، تعداد شرکت‌کنندگان و سناریوها ملاک ارزیابی قرار گرفت و مباحثه‌ها نیز با روش تحلیل محتوا، تحلیل و تفسیر شد. نتایج: تحلیل داده‌ها مؤید حضور 110 نفر عضو هیأت علمی و ارسال 32 مورد سناریو بود. در بخش کیفی نیز 194 کد اولیه، در چهار طبقه اصلی «تعهد در امر تدریس و یادگیری دانشجو»، «اخلاق به‌ مثابه قانون»، «جو آموزشی اخلاق‌مدار» و «رول مدلبودن استاد» استخراج شد. نتیجه‌گیری: با توجه ‌به استقبال اعضای هیأت علمی و همچنین استخراج مفاهیم کلیدی، پیشنهاد می‌گردد تا از این شیوه تدریس در توانمندی اساتید در درک اصول اخلاق در آموزش، ایجاد حساسیت اخلاقی و تقویت تصمیم‌گیری‌های اخلاقی استفاده شود. 2 Introduction: The commitment of faculty members to observe ethical principles and values in the role of a model leads to the strengthening of ethics in students and consequently the development of ethics in society. Therefore, universities need to promote and effectively teach ethics to their professors. Methods: The present intervention study was designed, implemented and evaluated in the form of a scholarly activity following the Kern curriculum model. Initially, after reviewing the studies and needs assessment, the course objectives, educational content and teaching strategy were determined. Then, ten training sessions were held with a discussion-based teaching method based on real scenarios. All discussions in the classrooms were recorded and implemented. At the end of each session, participants were asked to submit scenarios based on their personal experiences. For evaluation, the number of participants and scenarios were evaluated and the discussions were analyzed and interpreted by content analysis. Result: Data analysis confirmed the presence of 110 faculty members and the submission of 32 scenarios. In the qualitative section, 194 initial codes were extracted in four main categories: "commitment to teaching and student learning ", "ethics as law", "ethics-oriented educational atmosphere" and "teacher role model". Conclusion: Considering the welcome of the faculty members and the extraction of key concepts, It is suggested to use this teaching method in the ability of professors to understand the principles of ethics in education, create moral sensitivity and strengthen moral decisions. 120 130 2021/09/112021/04/32021/07/42021/03/252021/07/2 1400/4/11 2021/09/112021/07/42021/08/82021/07/42021/08/23 1400/6/1 لیلا ساداتی Leila sadati مربی، دانشکده پیراپزشکی، گروه اتاق عمل، دانشگاه علوم پزشکی البرز، کرج، ایران ایران l.sadati70@gmail.com مرتضی مطهری پور Morteza Motaharipour استادیار معارف اسلامی، دانشکده پزشکی، گروه معارف اسلامی، دانشگاه علوم پزشکی البرز، کرج، ایران. ایران m.motaharipour@yahoo.com حوروش فرجی دانا Hoorvash Farajidana استادیار پزشکی قانونی، دانشکده پزشکی، گروه طب اورژانس، دانشگاه علوم پزشکی البرز، کرج، ایران. ایران f.drhoorvash@yahoo.com رعنا آب جار rana abjar مربی، دانشکده پیراپزشکی، گروه اتاق عمل، دانشگاه علوم پزشکی البرز، کرج، ایران. ایران ranaabjar@gmail.com Ethics in education Discussion Scenario Faculty members Scholarship اخلاق در آموزش مباحثه سناریو اعضای هیأت‌علمی دانش‌پژوهی 1.Eweje G, Brunton M. Ethical perceptions of business students in a New Zealand university: Do gender, age and work experience matter? Business Ethics 2010; 19(1): 95–111. ##2.Salajegheh A, Safari S. Relationship between Professional Ethics and Function of Professors. International Journal of Ethics and Society 2016; 10(3): 103–10. ##3.Bebeau MJ, Rest J, Narvaez D. Beyond the Promise: A Perspective on Research in Moral Education. Educational Research 1999; 28(4): 18–26. ##4.Imanipour M. Ethical principles in education. Journal of Medical Ethics and History of Medicine. 2012; 5(6): 27–41. ##5.Fridrichova P. Strategy and Methodology of Ethical Education in Slovak Republic. Procedia Social and Behavioral Sciences 2013; 106: 2444–9. ##6.Merriam SB. Andragogy and Self-Directed Learning: Pillars of Adult Learning Theory. New Directions for Adult and Continuing Education 2001; 2001(89):3. ##7.Schuitema J, Dam G Ten, Veugelers W. Teaching strategies for moral education: A review. Journal of Curriculum Studies 2008; 40(1): 69–89. ##8.Ehrich LC, Kimber M, Millwater J, et al. Ethical dilemmas: A model to understand teacher practice. Teachers and Teaching: Theory Practice Journal 2011; 17(2): 173–85. ##9.Bowden P, Smythe V. Theories on teaching & training in ethics. Electronic Journal of Business Ethics and Organization Studies 2008; 13(2): 19–26. ##10.Thomas PA, Kern DE, Hughes MT, et al. Curriculum development for medical education: A six-step approach. 3rd ed. Springer Publishing Company 2015: 1–300. ##11.Avci E. Learning from experiences to determine quality in ethics education. International Journal of Ethics Education 2017; 2(1): 3–16. ##12.Afshar L, Bagheri A. A review of narrative ethics: an approach to medical ethics education. Journal of Medical Ethics and History of Medicine 2012; 5(5): 9–16. ##13.Arefi M, Sharifi A. The Effects of Ethical Codes in Teaching of University Teachers. Journal of Higher Education Curriculum Studies 2015; 5(10): 33-43. [persian] ##14.Fan X, Johnson R, Liu X. Chinese University Professors’ Perceptions about Ethical Issues in Classroom Assessment Practices. New Waves: Educational Research & Development 2017; 20(2): 1–19. ##15.Yazdani S, Imanipour M. Professional ethics in higher education: dimensions and constructs. Teb va Tazkiyeh [Internet] 2018; 26(4): 272-284. [persian] ##16.Gorzin A, Yazdi MT, Azari KN. Model of Professional Ethics in Higher Education Institutions in Mazandaran. Educational Develoment Jundishapur 2017; 8: 74–80. ##17.Keykha A, Imanipour M. Meta-Synthesis of Professional Ethics Elements in Higher Education. Journal of Medical Education and Deve;poment 2020; 15(1): 53–70. ##18.Badeleh AR, Saki R. The Viewpoints of Student-teachers of Farhangian University on Educational Ethics in the Academic Environments. Bioethics Journal 2018; 8(27): 7-18 [persian]. ##19.Mosalanejad L, Tafvisi M, Moradian M. The explanation of ethics in teaching indicators in medical sciences: a mixed study. Journal of Education and Ethics in Nursing 2021; 9(3): 86-94. [persian] ##20.Cheraghi M, Ghisvandian S, Esmaeili M. characteristics of an elite instructor: a qualitative study. Journal of Urmia Nursing and Midwifery Faculty 2014; 12(2): 86-93. [persian] ##21.Sawant S, Rizvi S. Ethics for Medical Educators. Anatomy & Physiology: Current Research Open Access 2017; 7(2): 1–3. ##22.Esmaeili MR, Hozni SA, Mosazadeh B, et al. Good Teacher’s Characteristics and its Influence on Dental Students Academic Motivation In Guilan University of Medical Sciences. Reserach in Medical Education 2017; 9(3): 18–10.## ##

ارزیابی و مقایسه‌ ی وضعیت راندهای بالینی از دیدگاه اساتید و دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی شهرکرد Evaluation and Comparison of Clinical Rounds from the Perspective of Professors and Students of Shahrekord University of Medical Sciences 1 1 مقدمه: ارزیابی عرصه‌های مختلف آموزش بالینی جهت تقویت و ارتقا دوره پزشکی امری ضروری است راندهای بالینی به عنوان یک قسمت مهم در آموزش بالینی از اهمیت ویژه‌ای برخوردارند. لذا رسیدن به تحقق حداکثری در هر عرصه بالینی هدف هر مرکز ارائه ‌دهنده آموزش‌های پزشکی است. روش بررسی: مطالعه‌ی توصیفی- مقطعی حاضر در دانشگاه علوم پزشکی شهرکرد به روش سرشماری برروی بیش از 67 درصد از اساتید بالینی پزشکی ( چهار گروه ماژور داخلی، اطفال، زنان، جراحی ) و همچنین 79 درصد از دانشجویان پزشکی که در دوره‌ی کارورزی قرار داشتند، انجام گردید. ابزار پژوهش شامل پرسشنامه اطلاعات دموگرافیک و راند بالینی بود که بر اساس استانداردهای بالینی مصوب شده‌ی وزارت بهداشت تهیه شده بود. از بین 44 استاد بالینی، 30 نفر و از میان 38 کارورز نیز 30 نفر موفق به تکمیل پرسشنامه‌ها شدند. داده‌ها از طریق نرم‌افزار SPSS-16 و آزمون‌های (T-test و ANOVA) مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. نتایج: میانگین نمرات راند بالینی اساتید 16/13±65 و کارورزان 35/19±52/47 بدست آمد و در مجموع وضعیت این عرصه از نظر هر دو گروه از حد متوسط (42) بالاتر توصیف شد. مقایسهی دو گروه نیز تفاوت معنیداری را نشان داد )001/0 (P= بدین صورت که میانگین نمرات راندبالینی در گروه اساتید بیشتر از میانگین نمرات گروه کارورزان بود. نتیجه‌گیری: وضعیت راند بالینی درشرایط کنونی در دانشگاه علوم پزشکی شهرکرد از حد متوسط، مطلوب‌تر توصیف شد. لذا جهت ارتقاء هر چه بیشتر آموزش پزشکی توصیه می‌شود دانشگاه‌های به ارزیابی و پایش مدوام وضعیت عرصه‌های مختلف آموزش بالینی بپردازند تا سریع‌تر به سطح ایده‌آل نزدیک شوند. 2 Introduction: Evaluating different fields of clinical education is necessary to improve the medical course. Among these, clinical rounds are an important part of clinical education. Therefore, achieving maximum realization in any clinical field is the goal of every medical training center. Methods: Present descriptive cross-sectional study was conducted at Shahrekord University of Medical Sciences by census method on more than 67% of clinical medical professors and 79% of medical students who are on internship. The research instrument included a questionnaire of demographic information and a clinical round, which was prepared based on clinical standards approved by the Ministry of Health. 30 out of 44 clinical professors and 30 out of 38 interns succeeded in completing the questionnaires. The obtained data were analyzed by SPSS-16 software and tests (T-test and ANOVA). Result: The mean scores of clinical rounds of professors were 65± 13.16 and interns were 52.47± 35.19 and in general, the situation in this field was described as higher than the average (42) for both groups. Comparison of the two groups also showed a significant difference (P = 0.00). Thus, the mean scores of clinical round scores in the professors’ group were higher than the average scores of the interns’ group. Conclusion: The current clinical rounds situation in Shahrkord University of Medical Sciences was described as more favorable than average. Therefore, in order to further promote medical education, it is recommended that universities continuously evaluate and monitor the status of various areas of clinical education in order to reach the ideal level as soon as possible. 131 141 2021/09/112021/04/32021/07/42021/03/252021/07/22021/03/15 1399/12/25 2021/09/112021/07/42021/08/82021/07/42021/08/232021/05/31 1400/3/10 افسانه ملکپور Afsaneh Malekpour-Tehrani استادیار، دانشکده پزشکی، گروه پزشکی اجتماعی، دانشگاه علوم پزشکی شهرکرد، شهرکرد، ایران. ایران hosseini_nurse@yahoo.com معصومه معزی Masoumeh Moezzi دانشیار، دانشکده پزشکی، گروه پزشکی اجتماعی، دانشگاه علوم پزشکی شهرکرد، شهرکرد، ایران. ایران hosseini_nurse@yahoo.com سیده سارا حسینی Seyede Sara Hosseini کارشناس ارشد انفورماتیک پزشکی ، دانشگاه علوم پزشکی شهرکرد، شهرکرد، ایران. ایران hosseini_nurse@yahoo.com سیده مریم حسینی Seyede Maryam Hosseini مربی، پرستاری کودکان و نوزادان، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران. ایران hosseini_nurse@yahoo.com Teaching Rounds Education Medical Students راند بالینی آموزش بالینی اساتید دانشجویان 1.Finotto S, Carpanoni M, Turroni EC, et al. Teaching evidence-based practice: developing a curriculum model to foster evidence-based practice in undergraduate student nurses. Nurse education in practice 2013; 13(5): 459-65.##2. Shuls JV, Trivitt JR. Teacher effectiveness: An analysis of licensure screens. Educational Policy 2015; 29(4): 645-75.##3. Boyd D, Goldhaber D, Lankford H, et al. The effect of certification and preparation on teacher quality. The Future of children 2007; 1: 45-68.##4. Ji YA, Nam SJ, Kim HG, et al. Research topics and trends in medical education by social network analysis. BMC medical education 2018; 18(1): 222.##5. Zamanzad B, Moezzi M. Rate of satisfaction and evaluation of medical students (interns and externs) from the quality of clinical education in the Shahre-kord university of medical sciences-2005. koomesh 2007; 9(1). ##6. Salimi T, Shahbazi L, Mojahed S, et al. Comparing the effects of lecture and work in small groups on nursing students' skills in calculating medication dosage. Iranian Journal of Medical Education 2007;7(1):79-84.##7. Darabi F, Amlai E, Asarzadegan M, et al. Frequency of nursing and midwifery errors in cases referred to the Medical System Organization and Imam Reza (AS) Hospital in Kermanshah (2001-2006). journal of kermanshah university of medical sciences 2009 ;13(3): 261-266.##8. Majidi F, Banakar B. Analysis of physiopathological questions in the Faculty of Medical Sciences in 2004. Iranian Journal of Medical Education (Appendix 14 (Special Issue of the Seventh National Conference on Medical Education)) 2005; 5: 0-0.##9. Malekanerad E, Einollahi B, Hosseini J, et al. Clinical education and evaluation. 1st ed. Tehran: Tohfeh& Boshra; 2006. [Persian] ##10. Hosseiny N, Karimi Z. The situation of clinical education based on nursing students’ opinion in Yasuj Nursing and Midwifery School. Iranian Journal of Medical Education 2005; 5(2): 171-5.##11. Ebadi A F, Hajavi A, Maidni Z. A Comparative Study of Medical Record Standards in Selected Countries. Journal of Health Administration 2004; 7(17): 37-41.##12. Sharifi B, Ghafarian Shirazi H, et al. A survey of the quality and quantity of clinical education from the viewpoint of medical students. Journal of Jahrom University of Medical Sciences 2012; 10(2): 57-64.##13. Tayyebi S, Hosseini SH, Noori S, et al . Evaluation of clinical education in pediatric wards of hospitals affiliated to Shahid Beheshti University of Medical Sciences according to the Ministry of Health Standards in 2015. Journal of Military Medicine 2017; 19(1): 63-71.## 14. Aziz A, Kazi A, Jahangeer A, et al. Knowledge and skills in community oriented medical education (COME) self-ratings of medical undergraduates in Karachi. Journal of Pakistan Medical Association 2006; 56(7): 313.##15. Masić I, Dedović-Halilbegović G, Novo A, et al. Quality assesment of education at Faculty of Medicine University of Sarajevo. Medicinski arhiv 2006; 60(6): 396-400.##16. Shakurnia AH, Asadallahi P, Elhampour H, et al. Comparison of opinions of professors and students of Ahvaz Jundishapur University of Medical Sciences about academic counseling and guidance. Development of Jundishapur education 2012; 2(3): 1-1.##17. Khosravi F, Hagh Doust AA, Noahi E. Opinions of interns, professors and medical graduates of Kerman about the importance and appropriate educational content in the clinical skills laboratory of medical students. Scientific Journal of Qazvin University of Medical Sciences 2002; 6(2 ): 68-74.##18. Ghalmani sy, Souleymani mh, mirbagheri ea, et al. Night time educational round: A tool for developing clinical education. Journal of Medical Education and Development 2018; 13(3): 209-16.##19. Meybodi H, Baradaran H, Ala M. Factors affecting the quality of the Grand Rounds training glands of clerkship students, interns, technical aides. Iranian Journal of Diabetes and Lipid 2012; 12(2): 160-6.##20. Rohani M, Baradaran HRB, Sanagoo A, et al. Attitudes of medical students, interns, residents and attending professors toward morning report. Razi Journal of Medical Sciences 2016; 23(147): 115-24.##21. Vakili Z, Momen-Heravi M, Moravveji SA, et al. Evaluation of Educational Departments of Kashan Shahid Beheshti Teaching Hospital. Iranian Journal of Medical Education 2017; 17(0): 43-53.##22. Tarala R, Vickery AW. Hospital grand rounds in Australia. Medical journal of Australia 2005; 183(11-12): 592-4.##23. Pani Pakdel A, Anvari K, Rostami S. Evaluation perspective of clinical assistants of Mashhad university of medical sciences toward educational grant round program. Horizons of medical education development journal 2011; 4(4): 83-6.##24. Adibi P, Alizadeh R. The effects of clinical rounds on patients in internal wards of hospitals affiliated to Isfahan University of Medical Sciences: The viewpoints of clinical care team. Iranian journal of medical education 2007; 7(1): 15-22.##25. Rassouli M, Zagheri Tafreshi M, Esmaeil M. Challenges in clinical nursing education in Iran and strategies. Clinical Excellence 2014; 2(1): 11-22.## ##

سناریو های آموزش عالی پس از بحران کوید -19 و جهت گیری های استراتژیک آینده آموزش Post-Covid-19 Higher Education Scenarios and Future Strategic Orientations of Education 1 1 همه‌گیری COVID-19 تاثیر بسیاری بر آموزش عالی گذاشت اگرچه پس از اپیدمی بلافاصله آموزش آنلاین شد ولی اساتید و دانشگاهها آمادگی لازم برای آن را نداشتند. این بحران بر آموزش عالی در سالهای آینده نیز تأثیر زیادی خواهد گذاشت. در حالی که شدت تأثیر بحران COVID-19 هنوز مشخص نیست، موسسات آموزش عالی درصدد شناخت آینده این صنعت هستند و به دنبال اقدامات فوق العاده برای مقابله با وقایع آینده میباشند. 4 سناریو "رشد"، "محدودیت"، "فروپاشی" و "تحول" را می توان برای آینده آموزش عالی در نظر گرفت که جهت گیری استراتژیک هرکدام به شکل: 1) تکامل (سناریو رشد): استراتژی رشد و توسعه 2) همسو با تغییرات (سناریو محدودیت): تنوع ناهمگون و مشارکت استراتژی 3) شکست دانشگاه ها (سناریو فروپاشی): کاهش، واگذاری و انحلال 4) شروع تحول بزرگ (سناریو تحول): استراتژی رسوخ در بازار و یکپارچگی افقی خواهد بود. 2 The COVID-19 epidemic profoundly influenced higher education. Online education started immediately after the onset of the epidemic, but professors and universities were unprepared for it. This crisis will have a great impact on higher education in the coming years, too. While the severity of the impact of the COVID-19 crisis is still unknown, higher education institutions are figuring out the future of this industry and taking extraordinary steps to deal with future events. Four scenarios including "growth", "constraints", "collapse", and "transformation" can be considered for the future of higher education, each having a strategic orientation as follows: 1) evolution (growth scenario): growth and development strategy; 2) alignment with changes (constraints scenario): heterogeneous diversity and strategy involvement; 3) failure of universities (collapse scenario): reduction, transfer, and dissolution; and 4) initiation of a major change (transformation scenario): market penetration strategy and horizontal integration. 142 143 2021/09/112021/04/32021/07/42021/03/252021/07/22021/03/152021/07/31 1400/5/9 2021/09/112021/07/42021/08/82021/07/42021/08/232021/05/312021/08/4 1400/5/13 خلیل کلوانی khalil kalavani دانشجوی دکتری، دانشکده مدیریت و اطلاع رسانی پزشکی، گروه مدیریت خدمات بهداشتی درمانی، مرکز تحقیقات مدیریت و رهبری در آموزش، مرکز تحقیقات دانشجویی، دانشگاه علوم پزشکی کرمان، ایران. ایران modirtbzmed@gmail.com رضا دهنویه Reza Dehnavieh دانشیار ، گروه مدیریت خدمات بهداشتی درمانی، مرکز تحقیقات آینده نگری و نوآوری در سلامت، پژوهشکده آینده پژوهی در سلامت، دانشگاه علوم پزشکی کرمان، ایران ایران rdehnavi@gmail.com سمیرا عمادی samira Emadi کارشناسی ارشد، دانشکده مدیریت و اطلاع رسانی پزشکی، گروه مدیریت دولتی، مرکز تحقیقات مدیریت و رهبری در آموزش، دانشگاه علوم پزشکی کرمان، ایران. ایران samiraemadi_1361@yahoo.com Scenario Higher Education Covid-19 Strategic Orientations سناریو آموزش عالی کوید -19 جهت‌گیری های استراتژیک 1. Toquero CM. Challenges and opportunities for higher education amid the COVID-19 pandemic: The Philippine context. Pedagogical Research 2020; 5(4): 1-5.##2. Martel M. COVID-19 Effects on US Higher Education Campuses. From Emergency Response to Planning for Future Student Mobility. Recuperado de 2020.##3. Gonzalez T, De La Rubia MA, Hincz KP, et al. Influence of COVID-19 confinement on students’ performance in higher education. PloS one 2020; 15(10): e0239490.##4. Lancet T. Research and higher education in the time of COVID-19. Lancet 2020; 396(10251): 583.## ##

معضلات بازگشایی مدارس طی همه‌گیری کرونا ویروس 2019 The Problems of Reopening Schools during the Coronavirus 2019 Epidemic 1 1 سردبیر محترم ایران یکی از اولین کشورهای آسیایی بود که برای جلوگیری از شیوع کرونا ویروس و کاهش تاثیر موج اجتناب‌ناپذیر آن، قرنطینه ملی را اجرا کرد. پس از 8 هفته اقدامات فاصله‌گذاری اجتماعی، این کشور در حال تغییر راهبردهای خود از کاهش به بهبودی بود و سایر کشورها نیز در حال تحلیل راهبردهای بکارگرفته ایران هستند، به این امید که از تجربه آن درس بگیرند (1). در کودکان، تشخیص کرونا ویروس به دلیل مشخص نبودن علائم آن (تب، خستگی و سرفه خشک) پیچیده بوده و تشخیص افتراقی بیماری‌های عفونی کودکان در فصول زمستان و بهار بسیار مشکل می‌باشد. علاوه بر این، کودکان اغلب قادر به توصیف علائم جزئی مربوط به این بیماری جدید نیستند، برای مثال میالژی، سردرد، آنوسمی و آئوزوزیا، و علائمی این چنین را می‌توان در تشخیص به راحتی از دست داد (2). این یافته با نتایج یک مطالعه نظامند مطابقت دارد که نشان می‌دهد کودکان در هر سنی، بیشتر علائم خفیف داشتند یا بدون علامت بودند و کودکان مبتلا به کرونا ویروس در مقایسه با افراد بزرگسال به طور کلی پیش‌آگهی خوبی داشتند و طی 1 یا 2 هفته پس از شروع بیماری بهبود یافتند. با توجه به چنین داده‌هایی، بررسی دقیق سیاست‌های تعطیلی مدارس بر سلامت کودکان ضروری است (3). کودکان 6 تا 10 ساله دارای یک زندگی اجتماعی فعال در مدرسه هستند که به یادگیری از همسالان کمک می‌کند و بر ویژگی‌های شخصیتی و احساس هویت آنان تأثیر مثبت می‌گذارد. اختلال در روابط نزدیک با همسالان با علائم افسردگی، احساس گناه و خشم در کودکان همراه بوده است. علاوه بر این، کودکانی که در انزوا و قرنطینه قرار دارند، خطر افزایش ابتلا به اختلال استرس پس از سانحه، اضطراب، اندوه و اختلال سازگاری را دارند. والدین اغلب تنها ارائه‌دهندگان مراقبت از کودکان هستند که این مسئله کارایی شغلی آن‌ها را محدود می‌کند، حتی وقتی شغلی دارند که به آن‌ها اجازه می‌دهد در خانه کار کنند. در برخی موارد، زندگی در محیط خانه، با والدینی که از مشکلات بهداشتی و اقتصادی رنج می‌برند، کودکان را در معرض خطر آشکارسازی رفتارهای خشونت‌آمیز قرار می‌دهد (4). در رابطه با جنبه‌های آموزشی در دوران قرنطینه، آموزش الکترونیکی همیشه جایگزین مناسبی برای آموزش حضوری کودکان نیست. آموزش الکترونیکی همچنین می‌تواند نابرابری‌ها را تقویت کند. بنابراین، مزایای احتمالی تعطیلی دانش‌آموزان از مدارس برای جلوگیری از شیوع کرونا ویروس ممکن است با پیامدهای منفی نگهداری آنان در خانه، همراه باشد (5). سوالی که مطرح می‌شود این است که شرایط لازم برای بازگشایی ایمن مدارس برای کودکان 6 تا 10 سال چگونه می‌تواند باشد؟ همانطور که قبلاً نشان داده شد، کودکان 6 تا 10 ساله دارای میزان پایینی از علائم ابتلا به کرونا ویروس شدید هستند که احتمالاً نقش مهمی در انتقال و گسترش این بیماری دارند، اما در عین حال باید هزینه‌های ناشی از تعطیلی مدارس را نیز متحمل شد. منطقی به نظر می‌رسد که بازگشایی مهدکودک‌ها و مدارس ابتدایی را می‌توان برنامه‌ای در نظر گرفت که در مراحل اولیه تلاش برای بهبودی باید اجرا شود، اما مهم این است که بتوان شرایط ایمن و یک سیستم نظارتی مناسب را تضمین کرد (6). اقدامات ایمن برای بازگشایی مدارس ممکن است شامل ایجاد گروه‌های کوچک ثابت از کودکان، در نظر گرفتن فضای مناسب و شیفت‌های متفاوت برای حضور در مدارس به منظور حفظ فاصله اجتماعی باشد. اجتناب از به اشتراک‌گذاری تجهیزات، تخصیص مجدد کلاس‌ها و مناطق مشترک، همراه با اطمینان از دسترسی مکرر به شستن دست‌ها نیز می‌تواند از راهبردهای موفقی باشد که با توجه به ظرفیت یک مدرسه تنظیم می‌شود و تهویه کلاس‌ها و ضدعفونی محیط نیز دیگر از اقدامات اساسی است. کارکنان آموزشی مدارس باید برای شناسایی علائم اولیه مشکلات روانی مربوط به قرنطینه و انزوا آموزش ببینند. سیستم نظارتی باید شامل اطلاعات مناسب، آموزش معلمان و والدین، شناسایی سریع موارد در محیط مدرسه، ظرفیت آزمایش، ردیابی موارد، انزوا و قرنطینه باشد (7). در دانمارک که سیستم بهداشت عمومی، ظرفیت شناسایی و ردیابی سریع موارد کرونا ویروس را دارد، دولت تصمیم گرفت که در 15 آوریل 2020، دانش‌آموزان تا 11 سال را به مدرسه بازگرداند. فعالیت‌های مدرسه به گونه‌ای طراحی شده است که تا حد امکان، شیوع هرگونه ویروس را محدود کند. پس از یک ماه، اقدامات اتخاذ شده (ایجاد گروه‌های کوچک از کودکان برای درس و زمان بازی، شستشوی مکرر دست‌ها، میزهای دانش‌آموزان با فاصله 2 متر از یکدیگر و تا حد امکان برگزاری کلاس‌ها در فضای باز)، به‌نظر می‌رسد موثر باشد. در ژاپن، مدارس به دنبال پیشنهاد دولت مبنی بر اولویت دادن به برخی از کلاس‌ها، از جمله کلاس اول و ششم در مدارس ابتدایی، بازگشایی شدند. به طور خاص، تصمیم‌گیری در مورد زمان بازگشایی یا عدم بازگشایی مدارس بر اساس تعداد موارد ابتلا به کرونا ویروس در منطقه به شهرداری‌های محلی واگذار شده است (4). دستورالعمل بازگشایی مدارس توسط وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی منتشر می‌شود که اقداماتی شامل تب‌سنجی روزانه، حفظ فاصله فیزیکی، ضدعفونی مکرر دست‌ها و استفاده از ماسک است. در پایان، راهبردهای بازگشایی مدارس در صورت اجرا، با درنظر گرفتن تعادل مزایا و معایب آن برای کودکان در سنین مذکور، باید با رویکردی انعطاف‌پذیر جهت انطباق با شرایط محلی از نظر داده‌های همه‌گیرشناسی و قابلیت‌های سیستم بهداشتی هدایت شود. 2 Letter to the Editor 144 145 2021/09/112021/04/32021/07/42021/03/252021/07/22021/03/152021/07/312021/08/8 1400/5/17 2021/09/112021/07/42021/08/82021/07/42021/08/232021/05/312021/08/42021/08/24 1400/6/2 ابراهیم رهبر کرباسدهی Ebrahim Rahbar Karbasdehi کارشناسی ارشد، گروه روانشناسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه گیلان، رشت، ایران. ایران Ebrahim.Rahbar74@gmail.com فاطمه رهبر کرباسدهی Fatemeh Rahbar Karbasdehi دانشجوی دکتری، گروه روانشناسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه گیلان، رشت، ایران ایران Fatemeh.Rahbar.Karbasdehi@gmail.com Students Schools Coronavirus Epidemic دانش‌آموزان مدارس کرونا ویروس همه‌گیری 1. Raoofi A, Takian A, Akbari Sari A, et al. COVID-19 pandemic and comparative health policy learning in Iran. Archives of Iranian medicine 2020; 23(4): 220-34. ##2. She J, Liu L, Liu W. COVID-19 epidemic: Disease characteristics in children. Journal of Medical Virology 2020; 92(7): 747-54.##3. Castagnoli R, Votto M, Licari A, et al. Severe acute respiratory syndrome coronavirus 2 (SARS-CoV-2) infection in children and adolescents: A systematic review. JAMA Pediatrics 2020; 174(9): 882-9. ##4. Fantini MP, Reno C, Biserni GB, et al. COVID-19 and the re-opening of schools: A policy maker's dilemma. Italian journal of pediatrics 2020; 46(1): 79.##5. Esposito S, Principi N. School closure during the coronavirus disease 2019 (COVID-19) pandemic: An effective intervention at the global level? JAMA Pediatrics 2020; 174(10): 921-2.##6. Zukowski I, Parker Z, Shetterly D, et al. Public health crises compounded: A high school equivalency context in the time of a pandemic. International Review of Education 2021; 27: 1-22.##7. Rahbar Karbasdehi E. Impact of coronavirus 2019 on students with special needs. Journal of Shahid Sadoughi University of Medical Sciences 2021; 29(5): 3693-7. [Persian]## ##

نتیکت (Netiquette) و بکارگیری آن در آموزش مجازی: ضرورتی حیاتی در دانشگاههای علوم پزشکی در دوران پاندمی کروناویروس Netiquette and its application in virtual learning: a vital necessity in medical universities during the COVID-19 1 1 با گسترش پاندمی COVID-19 در سراسر جهان و نیز در ایران، اکثرا بخش ها بخصوص آموزش عالی تحت تاثیر قرار گرفتند. این پاندمی سیستم های آموزشی را با یکی از بزرگترین چالش ها در پنجاه سال گذشته روبرو ساخته است. واژه " نتیکت " (Netiquette) از دو کلمه "نت" (Net) به معنای شبکه و اینترنت و "اتیکت" (Etiketa) که به مجموعه ای از قوانین رفتار و عادت های اجتماعی و (راه درست معاشرت کردن با دیگران) گفته می شود، تشکیل شده است و نتیکت اصطلاحا به مجموعه قوانین و آداب و رسوم رفتار کاربران در یک شبکه اشاره دارد. به منظور ایجاد یک زمینه مشترک ، نیاز به نتیکت های مشخصی داریم بخشی از اهمیت نتیکت و مشاوره و آموزش آن، به این موضوع مرتبط است که به دلیل پاندمی کروناویروس، در حال حاضر تمامی آموزشها به سمت مجازی شدن پیش می رود لذا فقدان یا ناکافی بودن آموزشها و مشاوره و عدم آگاهی از اصول نتیکت، می تواند چالش های بسیاری را ایجاد نماید. موضوع از آنجا حساس و جدی تر می شود که عدم اطلاع اعضای هیات علمی و نیز دانشجویان با اصول نتیکت و رعایت نکردن آن، می تواند منجر به ایجاد اختلالات زیادی در سیستم آموزشی و متعاقبا فرایند یاددهی و یادگیری گردد. لذا پیشنهاد می گردد در دانشگاههای علوم پزشکی کشور، سیستمی به منظور آموزش و مشاوره اصول نتیکت، برای هر دو جزء سیستم آموزشی یعنی اعضای هیات علمی و دانشجویان طراحی گردد تا ضمن آشناسازی ایشان با این مقوله مهم، از بروز اختلالات احتمالی در مهارتهای ارتباطی بین استاد و دانشجو ممانعت به عمل آید. بدین منظور ضمن پیشنهاد در اولویت قراردادن این آموزش و مشاوره ها در مورد نتیکت، اقدامات و راهکارهایی جهت طراحی و اجرای این سیستم که می تواند به اشکالی مانند مبتنی بر وب و یا به صورت اپلیکیشن باشد. 2 With the spread of the COVID-19 pandemic throughout the world and also in Iran, most organs, especially higher education, were affected. This pandemic has made education systems one of the biggest challenges in the last fifty years. The word "Netiquette" comes from the two words "Net" meaning network and the Internet and "Etiketa" , which refers to a set of rules of behavior and social habits and (the right way to socialize with others). Be formed, and the term so-called refers to the set of rules and customs of user behavior in a network. In order to create a common ground, we need specific outcomes. Part of the importance of training and consultation of netiquette is related to the fact that due to the coronavirus pandemic, all training is now moving towards virtualization, so the lack or inadequacy having trainings and counseling and not being aware of the principles of etiquette can create many challenges. The issue becomes more sensitive and serious because the lack of knowledge of faculty members as well as students about the principles of etiquette, can lead to many disruptions in the educational system and consequently the teaching and learning process. Therefore, it is suggested that in the universities of medical sciences, a system for teaching and counseling the etiquette be designed for both components of the educational system, namely faculty members and students, to acquaint them with this important category from possible disorders in communication skills. For this purpose, while proposing to prioritize this training and consultations about netiquette, strategies and solutions for designing and implementing this system, which can be in forms such as web-based or in the form of applications. 146 149 2021/09/112021/04/32021/07/42021/03/252021/07/22021/03/152021/07/312021/08/82021/08/24 1400/6/2 2021/09/112021/07/42021/08/82021/07/42021/08/232021/05/312021/08/42021/08/242021/08/28 1400/6/6 اسحاق مرادی Eshagh Moradi دانشجوی دکترای تخصصی، دانشکده پزشکی، گروه آموزش پزشکی، مرکز تحقیقات آموزش علوم پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی ایران. ایران moradi.i90@gmail.com فاطمه امیرپورسعید Fatemeh Amirpoursaeed دانشجوی کارشناسی ارشد، دانشکده پرستاری مامایی، دانشگاه علوم پزشکی رفسنجان،رفسنجان، ایران ایران fpoorsaeid1996@gmail.com Netiquette Virtual learning Universities of Medical Sciences نتیکت آموزش مجازی دانشگاههای علوم پزشکی 1. Khalil R, Mansour AE, Fadda WA, Almisnid K, Aldamegh M, Al-Nafeesah A, et al. The sudden transition to synchronized online learning during the COVID-19 pandemic in Saudi Arabia: a qualitative study exploring medical students’ perspectives. BMC medical education. 2020;20(1):1-10.##2. Moradi E, Didehban H. The Status of Mobile Learning in Medical Universities: Comments, Outcomes. Teb va tazkiye journal of the Ministry of Health and Medical Education. 2018;27(2):133-45.##3. Pourabbasi A, Haghdoost AA, Kheiry Z, Packages for Reform and Innovation in Medical Education in Islamic Republic of Iran; a conceptual framework 1396.(Persian)##4. Slivová J. Netiquette in electronic communication. International Journal of Engineering Pedagogy (iJEP). 2014;4(3):67-70.##5. Khani R, Darabi R. Flouting the netiquette rules in the academic correspondence in Iran. Procedia-Social and Behavioral Sciences. 2014;98:898-907.## ##