1399 15 2 29 158

سخن سردبیر Editorial 1 1  بدون چکیده 2 No abstract 86 86 2019/04/30 1398/2/10 2019/04/30 1398/2/10 مسعود میرزایی Masoud mirzaei استاد، دانشکده مرکز تحقیقات قلب و عروق، دانشگاه علوم پزشکی شهید صدوقی یزد، یزد، ایران. ایران ## ##

اثربخشی آموزش بازتوانی شناختی گروهی بر اشتیاق تحصیلی و تعلل‌ورزی تحصیلی دانشجویان The Effectiveness of Cognitive group rehabilitation Training on Academic procrastination and academic engagement in students 1 1 مقدمه: در فرایند یادگیری عوامل شناختی نقش بسیاری دارند، بنابراین پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی آموزش بازتوانی شناختی گروهی بر اشتیاق تحصیلی و تعلل‌ورزی تحصیلی دانشجویان انجام شد. روش بررسی: پژوهش حاضر از نوع شبه آزمایشی با پیش‌آزمون- پس‌آزمون و گروه کنترل است. جامعه‌ی آماری پژوهش را تمامی دانشجویان کارشناسی پرستاری گرگان بر اساس معیارهای ورود و خروج به پژوهش در سال تحصیلی 1397 که تعلل‌ورز بودند، تشکیل داد. شرکت‌کنندگان به صورت داوطلبانه به پرسش‌نامه تعلل‌ورزی تحصیلی پاسخ دادند، تعداد 30 دانشجو که بیشترین نمره تعلل‌ورزی را داشتند انتخاب و به صورت تصادفی در گروه‌های آزمایش و کنترل گمارده شدند. سپس پرسش‌نامه‌های اشتیاق تحصیلی و تعلل‌ورزی تحصیلی به عنوان پیش‌آزمون در مورد هر دو گروه اجرا شد. آموزش بازتوانی شناختی گروهی روی گروه آزمایش در 8 جلسه 90 دقیقه‌ای اعمال شد. در پایان این دوره هر دو گروه پرسش‌نامه‌های فوق را به عنوان پس‌آزمون تکمیل کردند. داده‌ها با استفاده از تحلیل کوواریانس چند متغیره با نرم‌افزار SPSS 24 مورد بررسی قرار گرفت. نتایج: نتایج نشان داد، میانگین و انحراف استاندارد اشتیاق تحصیلی در پیش‌آزمون گروه آزمایش 41/4 ± 84/52 و کنترل 75/4 ± 10/49 و در پس‌آزمون گروه آزمایش 35/4 ± 36/83 و کنترل 42/4 ± 75/50 به دست آمد. میانگین و انحراف استاندارد تعلل‌ورزی تحصیلی در پیش‌آزمون گروه آزمایش 24/8 ± 74/65 و کنترل 11/7 ± 32/65 و در پس‌آزمون گروه آزمایش 54/4 ± 02/31 و کنترل 87/6 ± 11/64 به دست آمد. به طور کلی آموزش بازتوانی شناختی گروهی بر اشتیاق تحصیلی و تعلل‌ورزی تحصیلی دانشجویان در سطح 01/0 > P تأثیر معنی‌داری دارد. نتیجه‌گیری: آموزش بازتوانی شناختی گروهی، در جهت استفاده از راهبردهای شناختی و راهبرد فراشناختی به دانشجویان ارائه شود تا کمتر شاهد تعلل‌ورزی تحصیلی و عدم اشتیاق تحصیلی در دانشجویان باشیم.   2 Introduction: Cognitive factors play a large role in the learning process; therefore purpose of this study was to investigate the effectiveness of Cognitive group rehabilitation training on academic procrastination and academic engagement in students. Methods: The present study is a quasi-experimental, pre-test, post-test, and control group. The statistical population of the study consisted of all postgraduate nursing students of Gorgan based on the criteria for entering and exiting the research in the academic year of 2019, that they had academic procrastination. Participants voluntarily responded to the academic procrastination questionnaire. The number of 30 students who had the most academic procrastination scores were selected and randomly assigned to the experimental and control groups. Then, the academic engagement and academic procrastination questionnaires were used as a pre-test for both groups. Cognitive group rehabilitation Training was applied to the experimental group in 8 sessions with 90 minute. At the end of the course, both groups completed the above questionnaires as a post-test. Data were analyzed by multivariate analysis of covariance with SPSS 24 software. Result: The results showed that the mean and standard deviation of academic engagement in the pre-test of the experimental group was 52.84 ± 4.41 and the control group was 49.10 ± 4.75 and in the post-test of the experimental group was 83.36 ± 4.35 and the control group 50.75. ± 4.42 was obtained. The mean and standard deviation of academic procrastination in the pre-test of the experimental group of 65.74 ± 8.24and control of 65.32 ± 7.11and in the post-test of the experimental group of 31.02 ± 4.54 and control of 64.11 ± 6.87 Was obtained. Generally the results showed that Cognitive group rehabilitation Training has a significant effect on academic engagement and academic lagging at the level of P < 0.01. Conclusion: Cognitive group rehabilitation Training should be offered to students to use cognitive strategies and meta-cognitive strategy so that less attention is paid to academic procrastination and lack of academic conflict among students.   87 95 2019/04/302020/04/14 1399/1/26 2019/04/302020/05/27 1399/3/7 مبینا ولی اللهی 1- کارشناس ارشد روانشناسی بالینی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، واحد ساری، دانشگاه آزاد اسلامی، ساری، ایران ایران senkh.1754@gmail.com نورا شهمیری Noura Shahmiri کارشناس ارشد روانشناسی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه غیر انتفاعی کومش، سمنان، ایران ایران بهرام میرزاییان Bahram Mirzaian استادیار، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، واحد ساری، دانشگاه آزاد اسلامی، ساری، ایران ایران Bahrammirzaian@ gmail.com Cognitive group rehabilitation Training Academic engagement Academic procrastination. بازتوانی شناختی گروهی اشتیاق تحصیلی تعلل‌ورزی تحصیلی 1. Martin AJ, Marsh HW, Williamson A, Debus RL. Self-handicapping, defensive pessimism, and goal orientation: a qualitative study of university students. Journal of Educational Psychology 2003; 95(3): 617-28.##2. Steel P. The Nature of procrastination: A Meta-Analytic and Theoretical Review of Quintessential Self-Regulatory Failure. Psychological Bulletin 2007; 133(1): 65-94.##3. Ferrari JR, Tice DM. Procrastination as a Self-Handicap for Men and Women: A Task-Avoidance Strategy in a Laboratory Setting. Journal of Research in Personality 2000; 34(1): 73–83.##4. Wang J. Active and passive procrastination of university students enrolled in writing courses delivery models. Submitted in Partial Fulfillment of the Requirements for the Degree of Master of Science Pennsylvania State University 2013; 107-117.##5. Batool SS, Khursheed S, Jahangir H. Academic procrastination as a product of low self-esteem: A mediational role of academic self-efficacy. Pakistan Journal of Psychological Research 2017; 32(1): 195.##6. Eckert M, Ebert DD, Lehr D, Sieland b, Berking M. Overcome procrastination: Enhancing emotion regulation skills reduce procrastination. Learning and Individual Differences 2016; 52: 10-18.##7 .Heydari, M. Investigating the status of self-maladaptation in structural model of academic achievement prediction. Doctoral dissertation, Faculty of Psychology and Educational Sciences, Shahid Beheshti University, Tehran. 2010. [Persian].##8. Scent CL, Boes SR. Acceptance and commitment training: A brief intervention to reduce procrastination among college students. Journal of College Student Psychotherapy 2014; 28(2): 144-56.##9. Fredericks JA, Blumenfeld PC, Alison H. School engagement: Potential of the evidence. Review of Educational Research 2004; 74(1): 59-109.##10. Bart O, Hajami D, Bar-Haim Y. Predicting school adjustment from motor abilities in kindergarten. Journal of Infant and Child Development. An International Journal of Research and Practice. 2007; 16(6): 597-615.##11. Skinner EA, Kinderman TA, Furrer CJ. A motivation perspective on engagement and disaffection: Conceptualization and assessment of children's behavioral and emotional participation in academic activities in the classroom. Educational and psychological Measurement 2009; 69(3): 493-525.##12. Richardson JT. The academic engagement of White and ethnic minority students in distance education. Educational Psychology 2011; 31(2): 123-39.##13. Glick DM, Millstein DJ, Orsillo SM. A preliminary investigation of the role of psychological inflexibility in academic procrastination. Journal of Contextual Behavioral 2014; 3(2): 81-8.##14. Staffenberg DA, Diaz-Siso JR, Flores RL. Fronto-Orbital Advancement: Description of Surgical Technique to Complement the Procedural Cognition Simulation in the Craniofacial Interactive Virtual Assistant-Professional Edition. Journal of Craniofacial Surgery 2019; 30(2): 473-7. ##15. Rodriguez ED, Plana NM, Diaz-Siso JR, Flores RL. Bilateral Sagittal Split Osteotomy: Description of Surgical Technique to Complement the Procedural Cognition Simulation in the Craniofacial Interactive Virtual Assistant-Professional Edition. Journal of Craniofacial Surgery 2019; 30(8): 2324-7.##16. Smithers LG, Sawyer AC, Chittleborough CR, Davies NM, Smith GD, Lynch JW. A systematic review and meta-analysis of effects of early life non-cognitive skills on academic, psychosocial, cognitive and health outcomes. Nature human behaviour 2018; 2(11): 867-80.##17. Staffenberg DA, Diaz-Siso JR, Flores RL. Fronto-Orbital Advancement: Description of Surgical Technique to Complement the Procedural Cognition Simulation in the Craniofacial Interactive Virtual Assistant-Professional Edition. Journal of Craniofacial Surgery 2019; 30(2): 473-7.##18. Andersen SA, Konge L, Sørensen MS. The effect of distributed virtual reality simulation training on cognitive load during subsequent dissection training. Medical teacher 2018; 40(7): 684-9.##19. Blane A, Lee HC, Falkmer T, Willstrand TD. Assessing cognitive ability and simulator-based driving performance in poststroke adults. Behavioural neurology 2017: 1-9.##20. Masalimova AR, Levina EY, Platonova RI, Yakubenko KY, Mamitova NV, Arzumanova LL, Grebennikov VV, Marchuk NN. Cognitive simulation as integrated innovative technology in teaching of social and humanitarian disciplines. EURASIA Journal of Mathematics, Science and Technology Education. 2017; 13(8): 4915-28.##21. Taghizadeh ME, Yarollahi NA, Bahrami Z. The effectiveness of the simulation mind model on reducing stress and increasing cognitive flexibility in adult with stuttering disorder. Shenakht journal of psychology & psychiatry 2018; 5(2): 67-80. [Persian].##22. Pecaric M, Boutis K, Beckstead J, Pusic M. A big data and learning analytics approach to process-level feedback in cognitive simulations. Academic Medicine 2017; 92(2): 175-84.##23. Jowkar B, Delavarpoor M. The relationship between Education procrastination and achievement goals. Quaterly New Thoughts on Education 2007; 3(3): 61-80. [Persian].##24. Zarang RA. The Relationship between Learning Styles and Academic Engagement with Academic Performance of Ferdowsi University of Mashhad Students. Master's Degree in Educational Psychology. Mashhad Ferdowsi University: 2012. [Persian].##25. Keshavarzi MH, Safari E, Shakarabi M, Kangrani Farahani AR, Taghavinia M, Zabihi Zazoly A. The Effect of Teaching Cognitive Strategies on the Academic Achievement of Medical Students. Development Strategies in Medical Education 2019; 6(2): 1-9. [Persian].##26. Zimmerman BJ, Martinez-Pons M. Student differences in self-regulated learning: Relating grade, sex and giftedness to self-efficacy and strategy use. Journal of Educational Psychology 1990; 82(1): 51-59.##27. Kulig AW, Blanchard RD. Use of cognitive simulation during anesthesiology resident applicant interviews to assess higher-order thinking. Journal of graduate medical education 2016; 8(3): 417-21.##28. Schillaci G, Hafner VV, Lara B. Exploration behaviors, body representations, and simulation processes for the development of cognition in artificial agents. Frontiers in Robotics and AI 2016; 39(3): 1-18.##29. Bong CL, Fraser K, Oriot D. Cognitive load and stress in simulation. Comprehensive healthcare simulation: Pediatrics 2016; 3-17.##30. Puspita R, Sugiharto DY, Sugiyo S. Group Counseling with Cognitive Therapy Group and Extinction Techniques to Reduce Academic Procrastination. Jurnal Bimbingan Konseling 2020; 9(1): 24-8.## ##

بررسی تأثیر برنامه ترکیبی مربی همتا و نظارت بالینی بر وضعیت و عوامل استرس‌زای آموزش بالینی پرستاری The effect of Peer instructor teaching and clinical supervision on the status and stressors of clinical nursing education 1 1 مقدمه: آموزش مربی همتا، یک مدل آموزشی است که در آن دانشجویان ارشدتر به همکلاسی¬های خود‌ و یا دانشجویان کم‌تجربه‌تر آموزش می‌دهند. نظارت بالینی، فرایندی رسمی، منظم و مداوم است که فرد کم‌تجربه ضمن دریافت مشاوره از ناظر یا فرد متبحر، عملکرد خود را بازنگری و ارتقاء می‌دهد. آموزش بالینی، جزء حیاتی برنامه درسی علوم پزشکی می‌باشد و کیفیت و کنترل عوامل تنش‌زای آن دارای اهمیت است. این مطالعه با هدف ترکیب مدل آموزشی مربی همتا و نظارت بالینی بر وضعیت و عوامل استرس‌زای آموزش بالینی پرستاری صورت گرفت.  روش بررسی: این مطالعه از نوع نیمه تجربی می‌باشد که در آن برنامه ترکیبی مربی همتا و نظارت بالینی اجرا شد. نمونه‌های پژوهش، 60 نفر از دانشجویان پرستاری‌ ترم‌های سوم تا ششم شاغل به تحصیل در دانشکده پرستاری و مامایی یزد بودند که به روش نمونه‌گیری مبتنی بر هدف انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده‌ها، پرسش‌نامه چهار قسمتی دربرگیرنده مشخصات دموگرافیک، پرسش‌نامه ارزیابی عملکرد مربی در آموزش بالینی، پرسش‌نامه استاندارد عوامل تنش‌زای محیط بالینی کک و کلیهامر، پرسش‌نامه رضایت‌سنجی از دوره و ناظر بالینی بود که به روش خودگزارش‌دهی تکمیل شد. تجزیه ‌و تحلیل داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار آماری SPSS نسخه 16 صورت گرفت. نتایج: بر اساس یافته‌ها میانگین نمره ارزیابی همتا مربی 38/9 ±42/56 بود و میانگین نمره کل عوامل تنش‌زای بالینی 6/5 ±72/38 بود. مربیان همتا در بیشتر موارد موافقت خود را با برنامه همتا مربی و نظارت بالینی اعلام داشتند. نتیجه‌گیری: در اجرای برنامه ترکیبی مربی همتا و نظارت بالینی؛ عملکرد مربی همتا از نظر فراگیران خوب بود و همچنین عوامل تنش‌زای بالینی در سطح مرزی بین متوسط و ضعیف است. هر چند هر دو نتیجه رضایت‌بخش است اما جهت دستیابی به بالاترین کیفیت، نیاز به برنامه‌ریزی دقیق‌تر و آماده‌سازی بیشتر همتا مربیان و اجرای دقیق‌تر نظارت بالینی دارد. 2 Introduction: Peer instructor teaching is an educational model in which senior students teach to their classmates or junior students. Clinical supervision is a formal, systematic, and continuous that the inexperienced person reviews and improves their performance by receiving advice from a supervisor or expert. Clinical education is a vital component of the medical science curriculum and the quality and control of its stressors are important. The purpose of this study was to combine peer instructor training model with clinical supervision on the status and stressors of clinical nursing education. Methods: This is a quasi-experimental study in which a combined Peer instructor teaching and clinical supervision program was implemented. The research samples were 60 nursing students of Yazd nursing and Midwifery College who were studying in third and sixth semesters. They were selected by purposive sampling method. Data gathering tools included a four-part questionnaire including demographic characteristics, a questionnaire for assessing instructor performance in clinical education, a standard questionnaire for clinical stressors, a course satisfaction questionnaire and a clinical supervisor completed by self-report. Data analysis was done using SPSS 16 software. Result: on the finding the mean score of peer instructor evaluation was 56.42 ± 9.38 and mean score of clinical stressors was 38.72 ± 5.6. Peer instructor in most cases agreed with the peer instructor program and clinical supervision program. Conclusion: From the learners' point of view, peer instructor performance is at a good level, as well as clinical stressors at the boundary level between moderate and weak, although both results are satisfactory but there is a need for more careful planning and more training by peer educators and more accurate clinical supervision.   96 106 2019/04/302020/04/142019/11/24 1398/9/3 2019/04/302020/05/272020/01/11 1398/10/21 خدیجه نصیریانی khadijeh nasiriani دانشیار، دانشکده پرستاری و مامایی، مرکز تحقیقات سلامت مادر و نوزاد، مرکز تحقیقات پرستاری و مامایی، گروه پرستاری، دانشگاه علوم پزشکی شهید صدوقی، یزد، ایران. ایران nasiriani@gmail.com محمد زارع رشکوئیه mohammad zare reshkoeyeh دانشجوی کارشناسی ارشد پرستاری ،دانشکده پرستاری و مامایی، گروه پرستاری، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران. ایران zare@gmail.com متین آرمان matin arman دانشجوی کارشناس پرستاری، دانشکده پرستاری و مامایی، گروه پرستاری، دانشگاه علوم پزشکی شهید صدوقی، یزد، ایران. ایران arman@gmail.com سمانه میرزائی samaneh mirzaei دکتری سلامت در بلایا و فوریت‌ها، بیمارستان شهید رهنمون، دانشگاه علوم پزشکی یزد، یزد، ایران. ایران s.mirzaei2113@gmail.com Combined program Peer instructor Clinical supervision Clinical instructor evaluation Stress factors Clinical education Nursing برنامه ترکیبی مربی همتا نظارت بالینی ارزیابی مربی بالینی عوامل استرس­زا آموزش بالینی پرستاری 1. de Menezes S, Premnath D. Near-peer education: a novel teaching program. International Journal of Medical Education 2016; 7: 160-7.##2. Dickman N, Barash A, Reis S, Karasik D. Students as anatomy near-peer teachers: a double-edged sword for an ancient skill. BMC medical education 2017; 17(1): 1-5.##3. Durán CEP, Bahena EN, Rodríguez MdlÁG, Baca GJ, Uresti AS, Elizondo‐Omaña RE, et al. Near‐peer teaching in an anatomy course with a low faculty‐to‐student ratio. Anatomical sciences education 2012; 5(3): 171-6.##4. Bene KL, Bergus G. When learners become teachers: a review of peer teaching in medical student education. Family medicine 2014; 46(10): 783-7.##5. Marc Campolo P, Maritz CA, Gregory Thielman P, Lora Packel M. An evaluation of peer teaching across the curriculum: student perspectives. International Journal of Therapies and Rehabilitation Research 2013; 2(1): 1.##6. Rashid MS, Sobowale O, Gore D. A near-peer teaching program designed, developed and delivered exclusively by recent medical graduates for final year medical students sitting the final objective structured clinical examination (OSCE). BMC medical education 2011; 11(1): 1-7.##7. Owen AM, Ward-Smith P. Collaborative learning in nursing simulation: near-peer teaching using standardized patients. Journal of Nursing Education 2014; 53(3): 170-3.##8. Meller SM, Chen M, Chen R, Haeseler FD. Near-peer teaching in a required third-year clerkship. The Yale journal of biology and medicine 2013; 86(4): 583.##9. Turner SR, White J, Poth C. Twelve tips for developing a near-peer shadowing program to prepare students for clinical training. Medical teacher 2012; 34(10): 792-5.##10. Aba Alkhail B. Near-peer-assisted learning (NPAL) in undergraduate medical students and their perception of having medical interns as their near peer teacher. Medical teacher 2015; 37(sup1): S33-S9.##11. Nasiriani k, Salimi T, Dehghani H. Clinical Supervision in Nursing Education: Definitions and Models. Iranian Journal of Medical Education 2013; 13(3): 179-87.##12. Dehghani M, Ghanavati S, Soltani B, Aghakhani N, Haghpanah S. Impact of clinical supervision on field training of nursing students at Urmia University of Medical Sciences. Journal of Advances in Medical Education and Professionalism 2016; 4(2): 88-92.##13. Aieen f, Hasheminia Am, Moghadasi j. Preceptors and student's experiences on the implementation of perceptorship model in clinical practice. Journal of Nursing Education 2012; 1(1): 25-37.##14. Sharifi B, Ghafarian Shirazi H, Momeninejad M, Saniee F, Hashemi N, Jabarnejad A, Malekzade M. A survey of the quality and quantity of clinical education from the viewpoint of medical students. Journal of Jahrom University of Medical Sciences 2012; 10(2): 57-64.##15. Rezaei B. Quality of clinical education (A case study in the viewpoints of nursing and midwifery students in Islamic Azad University, Falavarjan Branch). Bimonthly of Education Strategies in Medical Sciences 2016; 9(2): 106-17.##16. Hadizadeh F, Firoozi M, Shamaeyan Razavi N. Nursing and Midwifery Students Perspective on Clinical Education in Gonabad University of Medical Sciences. Iranian Journal of Medical Education 2005; 5(1): 70-8.##17. Tavakoli M, Khazaei T, Tolyat M, Ghorbani S. The Quality of clinical education from the viewpoints of students and instructors of paramedical and nursing-obstetrics schools of Birjand University of Medical Sciences. Daneshvar Medicine 2014; 21(110): 41-8.##18. Rezaei B, Beheshtizadeh R, Falahati J. The Rate and Resources of Stress in Clinical Education and its Relationship with Some Characteristics of Students, Instructors and Clinical Environment. Bimonthly of Education Strategies in Medical Sciences 2018; 11(2): 48-56.##19. Ahangarzadeh Rezaei S, Esmaeili r, habibzadeh H. Assessment Frequency Of Stressors In Clinical Education Of Students In Nursing & Midwifery Faculty. Journal of Nursing and Midwifery Urmia University of Medical Sciences 2015; 13(1): 1-8.##20. moridi g, valiee s, khaledi s, Fathi M, Shafiean M, Gharibi F. Clinical Education Stressors from the Perspective of Students of Nursing, Midwifery, and Operating Room: A Study in Kurdistan University of Medical Sciences. Iranian Journal of Medical Education 2012; 11(7): 675-84.##21. Jafarzadeh S, fereidouni a, khiyali z. Evaluation the Quality of Clinical Education from Perspectives of perating Room Students, in Fasa University 2016. Journal of Fasa University of Medical Sciences 2019; 8(4): 1046-55.##22. Yaghobyan M, Salmeh F, Yaghobi T. Effect of mentorship program on the stressors in the nursing students during their clinical practice. Journal of Mazandaran University of Medical Sciences 2008; 18(66): 42-50.##23. Khaw C, Raw L. The outcomes and acceptability of near-peer teaching among medical students in clinical skills. International Journal of Medical Education 2016; 7: 188-94.##24. Ince-Cushman D, Rudkin T, Rosenberg E. Supervised near-peer clinical teaching in the ambulatory clinic: an exploratory study of family medicine residents' perspectives. Perspectives on medical education 2015; 4(1): 8-13.##25. Turner SR, White J, Poth C. Twelve tips for developing a near-peer shadowing program to prepare students for clinical training. Medical teacher 2012; 34(10): 792-5.##26. Javaheri Arasteh A, Najafi Ghezeljeh T, Haghani SH. Effects of Peer-assisted Education on the Knowledge and Performance of Nursing Students in Basic Cardiopulmonary Resuscitation. Iran Journal of Nursing 2018; 31(115): 6-19.##27. Motevasseliyan M, Nasiriaian K. Impact of Near-peer teaching on Learning Dressing Skill among Nursing Students. Iranian Journal of Medical Education 2014; 14(8): 678-84.##28. Amini R, Maghsodi M, Khodaveisi M, Soltanian AR. The Effect of Peer Education on Health Promotion Behaviors of Nursing Students in Hamadan University of Medical Sciences. Avicenna Journal of Nursing and Midwifery Care 2018; 26(1): 11-8.##29. Parchebafieh S, Lakdizaji S, Ghiasvandian S. The Effect of Employing Clinical Education Associate Model on Clinical Learning of Nursing Students. Iranian Journal of Medical Education 2009; 9(3): 201-7.##30. Hemmati maslakpak M, Bagherieh F, Khalkhali H. The Effect of Peer Mentoring Program on Nursing Students’ Stressors in Clinical Environment. Iranian Journal of Medical Education 2013; 13(4): 280-90.##31. Donough G, Van der Heever M. Undergraduate nursing students' experience of clinical supervision. Curationis 2018; 41(1): e1-e8.## ##

روایی و پایایی مقیاس تاب‌آوری تحصیلی در دانشجویان کارشناسی دانشگاه‌های شهر اهواز Validity and Reliability of the Academic Resilience Scale in Undergraduate Students of Ahvaz Universities 1 1 مقدمه: با توجه به اهمیت تاب‌آوری تحصیلی در زندگی تحصیلی دانشجویان، هدف پژوهش حاضر بررسی روایی و پایایی مقیاس تاب‌آوری تحصیلی در دانشجویان کارشناسی دانشگاه¬های شهر اهواز بود. روش بررسی: در این پژوهش توصیفی از نوع روان‌سنجی ابزار، تعداد 306 دانشجوی کارشناسی دانشگاه‌های شهر اهواز (علوم پزشکی جندی ‌شاپور، شهید چمران اهواز، آزاد اسلامی) در سال تحصیلی 1399-1398 به شیوه نمونه‌گیری داوطلبانه انتخاب شدند و به مقیاس تاب‌آوری تحصیلی کسیدی و مقیاس اشتیاق تحصیلی فردریکز و همکاران پاسخ دادند. پایایی با استفاده از ضریب آلفای کرونباخ، روایی همگرا با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون و روایی سازه با استفاده از تحلیل عاملی تأییدی محاسبه شد. داده‌های جمع‌آوری‌شده با استفاده از نرم‌افزارهای SPSS-23 و AMOS-21 تحلیل شدند. نتایج: تحلیل عاملی تأییدی نشان داد که شاخص X2/df برای ساختار سه عاملی، 89/1 است و شاخص‌های برازندگی مدل رضایت‌بخش و قابل قبول بودند. پایایی برحسب ضریب آلفای کرونباخ برای تاب‌آوری تحصیلی 85/0 گزارش شد (پشتکار= 75/0، تأمل و کمک طلبی انطباقی= 76/0، عاطفه منفی و پاسخ هیجانی= 78/0). همچنین بین تاب‌آوری تحصیلی و اشتیاق تحصیلی همبستگی مثبت و معنی¬دار وجود دارد و روایی همگرا تائید می¬شود (35/0r= ). نتیجه‌گیری: بر اساس نتایج تحقیق حاضر، مقیاس تاب‌آوری تحصیلی ابزاری مناسب با خصوصیات روان‌سنجی قابل‌ قبول برای سنجش تاب‌آوری تحصیلی در دانشجویان ایرانی است و می¬توان دانشجویانی که از تاب¬آوری تحصیلی پایین¬تری برخوردار هستند را تشخیص داد و اقدامات روانشناختی مناسب برای آن¬ها اتخاذ شود. 2 Introduction: Given the importance of academic resilience in students' academic life, the aim of this study was the validity and reliability of the academic resilience scale in undergraduate students of Ahvaz universities. Methods: In this descriptive psychometric study, the number of 306 undergraduate students from Ahvaz universities (Jundishapur University of Medical Sciences, Shahid Chamran University, Islamic azad University) were selected using Voluntary sampling method and responded to the Cassidy Academic resilience Scale and Fredericks et al. Academic Engagement Scale. Reliability using Cronbach's alpha coefficient, Convergent validity using Pearson correlation coefficient, and construct validity using confirmatory factor analysis were calculated.The collected data were analyzed using SPSS-23 and AMOS-21 software. Result: Confirmatory factor analysis demonstrated that the ratio χ2/df is 1.89 for three factor structure and fit indexes of model were satisfactory and reasonable. Reliability according to Cronbach's alpha coefficient for Academic resilience Scale was reported 0.85 (perseverance = 0.75, reflecting and adaptive help-seeking= 0.76, negative affect and emotional response= 0.78). There is also a positive and significant correlation between academic resilience and Academic Engagement and Convergent validity is confirmed (r= 0.35). Conclusion: According to the results of current research, the Academic resilience Scale is a reliable instrument with valid psychometric properties to measure Academic Adjustment in Iranian students and students with lower academic resilience can be identified And take appropriate psychological measures for them.   107 115 2019/04/302020/04/142019/11/242020/03/11 1398/12/21 2019/04/302020/05/272020/01/112020/08/12 1399/5/22 منصور سودانی Mansour Sodani استاد، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، گروه مشاوره، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران. ایران sodani_m@scu.ac.ir رضا قاسمی جوبنه Reza Ghasemi Jobaneh دانشجوی دکتری، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، گروه مشاوره، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران. ایران rghasemi.jobaneh@yahoo.com Academic resilience Reliability Validity Student. تاب‌آوری تحصیلی پایایی روایی دانشجو. 1- Hamaideh SH. Stressors and reactions to stressors among university students. International Journal of Social Psychiatry 2011; 57(1): 69-80. ##2- Cipra C, Muller-Hilke B. Testing anxiety in undergraduate medical students and its correlation with different learning approaches. PLoS One 2019; 14(3): 1-11. ##3- Azizi S. Relationship between Homesickness and Test Anxiety in Non-Native Students of Shiraz University of Medical Sciences International Branch in the Clinical and Physiopathology Course In 2013. Global Journal of Health Science 2015; 8(7): 293-300. ##4- Ababu G, Belete Yigzaw A, Dinku Besene Y, Getinet Alemu W. Prevalence of Adjustment Problem and Its Predictors among First-Year Undergraduate Students in Ethiopian University: A Cross-Sectional Institution Based Study. Psychiatry Journal 2018; 1-7. ##5- Bedewy D, Gabriel A. Examining perceptions of academic stress and its sources among university students: The Perception of Academic Stress Scale. Health Psychology Open 2015; 2(2): 1-9. ##6- Nikanjam R, Barati M, Bashirian S, Babamiri M, Fattahi A, Soltanian A. Student-Life Stress Level and its Related Factors among Medical Students of Hamadan University of Medical Sciences in 2015. Journal of Education and Community Health 2016; 2(4): 57-64. [Persian].##7- Hartley MT. Examining the relationships between resilience, mental health, and academic persistence in undergraduate college students. Journal of American College Health 2011; 59(7): 596-604. ##8- Fuente J, Fernández-Cabezas M, Cambil M, Vera M, González-Torres MC, Artuch-Garde R. Linear Relationship between Resilience, Learning Approaches, and Coping Strategies to Predict Achievement in Undergraduate Students. Frontiers in Psychology 2017; 8(1039): 1-13. ##9- Seligman ME, Csikszentmihalyi M. Positive psychology. An introduction. American Psychologist 2000; 55(1): 5-14.##10- Cassidy S.The Academic Resilience Scale (ARS-30): A New Multidimensional Construct Measure. Frontiers in Psychology 2016; 7(1787): 1-11. ##11- Liu H, Zhang C, Ji Y, Yang L. Biological and Psychological Perspectives of Resilience: Is It Possible to Improve Stress Resistance? Frontiers in Human Neuroscience 2018; 12(326):1-12. ##12- Hwang E, Shin S. Characteristics of nursing students with high levels of academic resilience: A cross-sectional study. Nurse Education Today 2018; 71: 54-59. ##13- Ganji B, Tavakoli S. Surveying the Relationship between Psychological Capital and Academic Resiliency with Internet Addiction of Students. Education Strategies in Medical Sciences 2018; 11(1): 102-107. [In Persian]##14- Soltaninejad M, asiabi M, Ahmdi B, Tavanaiee yosefian S. A Study of the Psychometric Properties of the Academic Resilience Inventory (ARI). Educational measurement 2014; 4(15): 17-35. [In Persian].##15- Kline RB. Principles and practice of structural equation modeling. New York: The Guilford Press 2011. ##16- Fredericks JA, Blumenfeld PC, Paris AH. School engagement: Potential of the concept, state of the evidence. Review of Educational Research 2004; 74(1): 59–109.##17- Abbasi M, Dargahi S, Pirani Z, Bonyadi F. Role of Procrastination and Motivational Self-Regulation in Predicting Students’ Academic Engagement. Iranian Journal of Medical Education 2015; 15: 160-169. [In Persian].##18- Blunch N. Introduction to structural equation modeling. Thousand Oaks, California: Sage 2013. ##19- Meyers L, Gamst G, Guarino A.J. Applied Multivariate Research: Design and Interpretation. Thousand Oaks, California: Sage 2013.##20- Ramezanpour A, Kouroshnia M, Mehryar A, Javidi H. Psychometric Evaluation of the Academic Resilience Scale (ARS-30) in Iran. Iranian Evolutionary and Educational Psychology Journal 2019; 1(3): 144-150.##21- Victor OJE A, Hunsu N, Carnell P, Sochacka N. Investigating the Concurrent Validity of an Academic Resilience Scale. American Society for Engineering Education; 2019.## ##

تبیین دیدگاه‌ها و تجارب یاددهندگان و یادگیرندگان الکترونیک در رابطه با چالش‌های آموزش های مجازی در دانشگاه علوم پزشکی شهید صدوقی یزد Explaining the Views and Experiences of E-teacher and E-learners about Virtual Education in Yazd Shahid Sadoughi University of Medical Sciences 1 1 مقدمه: با توجه به این که آموزش مجازی، مدت کوتاهی است که در دانشگاه‌های علوم پزشکی و به ویژه دانشگاه شهید صدوقی یزد راه‌اندازی شده است، در مراحل ابتدایی به سر می‌برد. درباره آثار احتمالی این دوره، هنوز اطلاعاتی در دسترس نیست تا بتوان موانع و مشکلات احتمالی پیش‌رو را شناخت و یا از برکات آن به نحو احسن استفاده کرد. در مطالعه حاضر، پژوهشگران درصدد برآمدند تا با استفاده از روش کیفی به تبیین تجارب و دیدگاه‌های ذی‌نفعان جهت استخراج چالش‌های آموزش مجازی در دانشگاه علوم پزشکی شهید صدوقی یزد بپردازند. روش بررسی: این مطالعه با رویکرد کیفی از نوع تحلیل محتوای قراردادی و با استفاده از مصاحبه نیمه ساختار یافته انجام شد. جامعه آماری مصاحبه شوندگان، اساتید و دانشجویانی بودند که در دانشگاه علوم پزشکی شهید صدوقی یزد، تجربه تدریس و شرکت در چنین دوره‌هایی را داشته‌اند (15 نفر). جمع‌آوری داده‌ها از اردیبهشت ماه 1397 تا فروردین ماه 1399 تا رسیدن به اشباع کامل داده‌ها ادامه یافت و تحلیل داده‌ها به روش تحلیل محتوای قراردادی انجام گردید. نتایج: در بررسی چالش‌های موجود در آموزش‌های مجازی، چهار طبقه اصلی شامل امکانات و تجهیزات، کنترل و اداره کلاس، آمادگی وآموزش ناکافی به مدرس و دانشجو و مسائل عاطفی و فرهنگی و یازده زیرطبقه استخراج شد. نتیجه‌گیری: با توجه به وجود برخی موانع در آموزش حضوری و اهمیت کاربرد روش‌های مجازی در آموزش فراگیران، می‌توان با به کارگیری اقدامات لازم در جهت رفع مشکلات تجهیزات سخت‌افزاری و نرم‌افزاری، افزایش کنترل و اداره کلاس، ارتقاء کیفیت آموزش‌های اولیه دانشجو و مدرس و در نهایت ارتقا مسائل فرهنگی و پذیرش این روش، محیط یادگیری مطلوبی را با هدف کسب آموزش مناسب توسط دانشجویان مهیا ساخت. 2 Introduction: Despite the fact that virtual education has been launched for a short time in medical sciences universities, especially Shahid Sadoughi University of Yazd, it is on initial steps. There is still no information available on the possible effects of this course so that we cannot identify the potential obstacles or problems or use its benefits in efficient way. In the present study, the researchers sought to explain the experiences and perspectives of teachers and students by using qualitative approach. Methods: This study was conducted using a qualitative approach and semi-structured interview. The target population for the interview was teachers and students who had experienced such courses at Shahid Sadoughi University of Medical Sciences in 2019. Result: In examining weaknesses in virtual education, four main categories include facilities, equipment, classroom control, inadequate teacher preparation, and student and emotional and cultural issues and eleven subcategories were extracted. Conclusion: With respect to some obstacles in current education and due to the ever-increasing advances in technology, the use of virtual education methods is needed. If the weaknesses in the implementation of this approach, including upgrading of training and skills levels, technical infrastructure and equipment and cultural context, are fulfilled, it would be more successful. 116 128 2019/04/302020/04/142019/11/242020/03/112019/09/28 1398/7/6 2019/04/302020/05/272020/01/112020/08/122020/01/11 1398/10/21 حسن جعفری Hasan Jafari استادیار، مرکز تحقیقات مدیریت و سیاستگذاری سلامت، گروه مدیریت خدمات بهداشتی درمانی، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی شهید صدوقی، یزد، ایران ایران فاطمه کشمیری Fatemeh Keshmiri 2- استادیار، دکتری تخصصی آموزش پزشکی، مرکز مطالعات و توسعه آموزش علوم پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شهید صدوقی، یزد، ایران. ایران سمیه دره شیری Somayeh Darreh Shiri دانشجوی کارشناسی مدیریت خدمات بهداشتی درمانی، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی شهید صدوقی، یزد، ایران ایران سید کاظم عبقری Seyed Kazem Abghari دانشجوی کارشناسی مدیریت خدمات بهداشتی درمانی، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی شهید صدوقی، یزد، ایران ایران n.baghian@yahoo.com نجمه باقیان najmeh baghian دانشجوی مقطع دکترا، دفتر توسعه تحقیقات بالینی، بیمارستان شهید رهنمون، دانشگاه علوم پزشکی شهید صدوقی، یزد، ایران ایران Teaching methods Virtual education methods Electronic-learning Qualitative research Contractual content analysis. روش‌های تدریس روش آموزش مجازی یادگیری الکترونیکی مطالعه کیفی تحلیل محتوای قراردادی 1. Shahsavari Esfahani S, Mosalanejad L, Sobhanian S. Comparing the Effect of Using Two Virtual and Traditional Teaching Methods on Students' Skill-Oriented Skills. Medical Journal of Hormozgan Uneversity 2010; 14(3): 185-91.##2. Fathi k, Pardakhtchi Mh, Rabie M. Evaluating the effectiveness of virtual education courses in the system Iranian Higher Education (Case Study: Ferdowsi University of Mashhad). Journal of Information and Communication Technology in Educational Sciences 2011; 1(4): 5-21.##3. Saadmohammadi M, Sarmadi MR, Farajollahi M, Ghorbannia Delavar A. Study of the status of virtual higher education in terms of education services provided in Iran. Journal of Research in Educational Systems 2014; 9(29): 32-54.##4. Sarafi Nejad A, Najarian S, Haghdoost AA. Generating standard content in virtual education is an urgent need. Strides in Development of Medical Education 2009; 5(2): 151-4.##5. Golband F, Hosseini AF, Mojtahedzadeh R, Mirhosseini F, Bigdeli S. The correlation between effective factors of e-learning and demographic variables in a post-graduate program of virtual medical education in Tehran University of Medical Sciences. Acta Medica Iranica 2014; 52(11): 860-4.##6. Zandi S, Abedi D, Changiz T, Yousefi A, Yamani N, Kabiri P. Electronic learning as a new educational technology and its integration in medical education curricula. Iranian journal of medical education 2004; 4(1): 61-70.##7. Seidman I. Interviewing as qualitative research: A guide for researchers in education and the social sciences. Teachers college press 2006.##8. Corbin J SA. Basic of Qualitative Research. Los Angeles: SAGE; 2008.##9. Polit D, Hungler B. Essentials Of Nursing Research: Methods, Appraisal, And Utilization (Essentials of Nursing Research (Polit)) 6th Edition. 1994.##10. Tod AM, Read C, Lacey A, Abbott J. Barriers to uptake of services for coronary heart disease: qualitative study. Bmj 2001; 323(7306): 214-17.##11. Tavangarian D, Leypold ME, Nölting K, Röser M, Voigt D. Is e-Learning the Solution for Individual Learning? Electronic Journal of E-learning 2004; 2(2): 273-80.##12. Mehdizadeh F, Mehdizadeh H, Sarmadi MR, Azizi M, Allaei M. A Study on Electronic Learning Readiness of Faculty Members of Western IRAN’S Medical Universities. Journal Of Ilam University of Medical Sciences 2012; 19(4): 62-9.##13. Dargahi H, Ghazi Saidi M, Ghasemi M. The role of e-learning in Medical Sciences Universities. Journal of payavard salamat 2008; 1(2): 20-9.##14. VatanParast M, Royani Z, Ghasemi H. the Survey of Kerman Nursing Students Attitudes toward Virtual Learning In 2009. Journal of Nursing Education 2016; 5(1): 53-61.##15. Lee BC, Yoon JO, Lee I. Learners’ acceptance of e-learning in South Korea: Theories and results. Computers & Education 2009; 53(4): 1320-9.##16. Khazaei S, Rashedi E, Barati E. Blended learning approaches in medical science: a review article. Pajouhan scientific journal 2013; 11(1): 6-11.##17. Karimi SB, Soltani A, Nozohouri R. Feasibility of M-Learning at University: The Case of Payam Noor University in Bukan. Journal of Instruction and Evaluation 2015; 7(28): 111-25.##18. Davies BS, Rafique J, Vincent TR, Fairclough J, Packer MH, Vincent R, Haq I. Mobile Medical Education (MoMEd)-how mobile information resources contribute to learning for undergraduate clinical students-a mixed methods study. BMC medical education 2012; 12(1): 1.##19. Gulati S. Technology-enhanced learning in developing nations: A review. The International Review of Research in Open and Distributed Learning 2008; 9(1): 1-16.##20. Takalani T. Barriers to e-learning amongst postgraduate black students in higher education in South Africa: Stellenbosch: Stellenbosch University; 2008.##21. Wilson E, Moore G. Factors related to the intent of professionals in agricultural and extension education to enroll in an on-line Master's degree program. Journal of agricultural education 2004; 45(4): 96-105.##22. Shea P, Pickett A, Li CS. Increasing access to higher education: A study of the diffusion of online teaching among 913 college faculty. The International review of research in open and distributed learning 2005; 6(2): 1-27.##23. Panda S, Mishra S. E‐Learning in a Mega Open University: Faculty attitude, barriers and motivators. Educational Media International 2007; (4): 323-38.##24. Osman Y. Iplementatiomn of E-learning in The University of Gezira Barriers and Opportunities. Educational Science and Research 2017; 1(1): 24-35.##25. Mahmoodi M, Mostashiri S. Analyzing Challenges in the Development of Electronic Learning in Higher Education (Case Study: Semnan University). Higher Education Letter 2017; 10(37): 111-29.##26. Sadi H, Mirzaei K, Esmaeili S. An Overview of the Obstacles to the Development of E-Learning at Bu-Ali Sina Agricultural University (Comparison of Faculty Members and Graduate Students' Views). Computer Science and Communication 2014; 1(45): 41-8.##27. Freeman MK, Schrimsher RH, Kendrach MG. Student perceptions of online lectures and WebCT in an introductory drug information course. American journal of pharmaceutical education 2006; 70(6): 1-7.##28. Noori A, Kouti L, Akbari F, Assarian M, Rakhshan A, Eslami K. A review on different virtual learning methods in pharmacy education. Journal of pharmaceutical care 2014; 2(2): 77-82.##29. Vonderwell S. An examination of asynchronous communication experiences and perspectives of students in an online course: A case study. The Internet and higher education 2003; 6(1): 77-90.## ##

دیدگاه پرستاران نسبت به ویژگی‌ها و توانمندی‌های یک مدیر تغییر در نظام سلامت The Perspective of Nurses Concerning the Characteristics and Competencies of a Change Manager in Healthcare System 1 1 مقدمه: امروزه تغییر و تحول در تمام ابعاد زندگی انسانی و سازمانی به شکل فزاینده¬ای رو به گسترش است. با شناخت ویژگی‌های مدیران تغییر به عنوان ارکان اصلی تغییر در سازمان¬های بهداشتی و درمانی، می‌توان تغییراتی اثربخش در نظام سلامت کشور ایجاد نمود. هدف از انجام این پژوهش، تعیین ویژگی‌ها و توانمندی¬های یک مدیر تغییر در نظام سلامت بود. روش بررسی: در این مطالعه توصیفی که به صورت مقطعی در سال 1395 بر روی پرستاران بیمارستان‌های آموزشی دانشگاه علوم پزشکی کرمان انجام شد، تعداد 280 پرستار به روش نمونه‌گیری تصادفی طبقه‌ای وارد مطالعه شدند. ابزار گردآوری داده‌ها، پرسش‌نامه پژوهشگرساخته بود که روایی محتوا و پایایی آن مورد تأیید قرار گرفت. تجزیه و تحلیل داده‌‌ها با استفاده از تحلیل خوشه‌ای و نرم‌افزار SPSS نسخه 16 انجام شد. نتایج: بیشترین میانگین ویژگ‌ی‌ها و توانمندی‌های یک مدیر تغییر به ترتیب مربوط به «تدوین سیستم ارزشیابی و بازخورد» (17/1 ± 31/9) و «راهنما و مشاور در فرایند تغییر» (10/1 ± 28/9)، و کمترین میانگین به ترتیب مربوط به «ایجاد جو دوستانه در محیط» (45/2 ± 35/7) و «تدبیر اندیشی برای کاهش مقاومت» (07/1 ± 04/8) بود. در مجموع، 4 دسته خصوصیات در قالب آینده‌نگری و برنامه‌ریزی؛ هماهنگ‌کننده و اطلاع‌رسان؛ تسهیل‌گر؛ و استراتژیست برای یک مدیر تغییر در نظام سلامت معرفی گردید. نتیجه‌گیری: خصوصیاتی از قبیل آینده‌نگری، اطلاع‌رسانی، تسهیل‌گری و استراتژیست بودن از ویژگی‌ها و توانمندی یک مدیر تغییر است. تأکید بر این ویژگی‌ها و آماده‌سازی مدیران در این زمینه موجب بهبود عملکرد مدیران در راهبری تغییر و تحول در نظام سلامت می‌شود و ایجاد تغییر در سازمان‌های بهداشتی درمانی را آسان‌تر می‌کند. 2 Introduction: Nowadays “change” in all aspects of human's life and organizations is rapidly increasing. By knowing the characteristics of change managers as the main pillars of change in healthcare organizations we can implement effective changes in healthcare systems. Therefore, the aim of this study was to determine the characteristics and competencies of change managers in healthcare system. Methods: This descriptive cross-sectional study was conducted on nurses in educational hospitals of Kerman University of Medical Sciences in 2016. In this study 280 nurses entered the study based on stratified random sampling. To collect data, a valid and reliable questionnaire was used. Data were analyzed using cluster analysis by SPSS software version 16.   Result: The highest mean score regarding the characteristics of a change manager was related to "evaluation system and feedback" (9.22 ± 1.17), and "counselor and guider" in the process of change (9.31 ± 1.10). Conversely, "creating an amicable atmosphere in the workplace" (7.35 ± 2.45) and "thinking to reduce resistance" (8.04 ± 1.07) achieved the lowest scores. Totally, 4 roles as futurist and planner; coordinator and information provider; facilitator; and strategist were identified for a change manager in healthcare system. Conclusion: Characteristics such as futurist, information provider, facilitator and strategist are the main traits of a change manager. Emphasizing these characteristics and making managers ready in this regard can enhance their performance in the process of change and makes the change easier.  129 140 2019/04/302020/04/142019/11/242020/03/112019/09/282020/03/13 1398/12/23 2019/04/302020/05/272020/01/112020/08/122020/01/112020/05/27 1399/3/7 امین بیگ زاده Amin Beigzadeh استادیار، دکتری تخصصی آموزش پزشکی، مرکز تحقیقات مدیریت و رهبری آموزش علوم پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی کرمان، کرمان، ایران ایران a.beigzadeh@kmu.ac.ir محمود رضا دهقانی Mahmood Reza Dehghani مربی، پزشک عمومی، کارشناس ارشد آموزش پزشکی، مرکز تحقیقات مدیریت و رهبری آموزش علوم پزشکی ، دانشگاه علوم پزشکی کرمان، کرمان، ایران ایران m.dehghani436@gmail.com سعیده دریازاده Saideh Daryazadeh دکتری تخصصی آموزش پزشکی، گروه آموزش پزشکی، مرکز مطالعات و توسعه آموزش پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران ایران daryazadehs@gmail.com سارا حیدری Sara Heydari دکتری تخصصی آموزش پزشکی، سوپروایزر آموزشی بیمارستان ضیایی اردکان، دانشگاه علوم پزشکی یزد، اردکان، ایران ایران s_heydari_287@yahoo.com سمیه ابراهیمی Somayeh Ebrahimi دانشجوی کارشناسی ارشد آموزش پزشکی، مرکز مطالعات و توسعه آموزش پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی کرمان، کرمان، ایران ایران somayeebrahimi66@gmail.com Administrator Change Health Services Nurses مدیر تغییر خدمات بهداشتی پرستاران 1- Hhachian A, Manoochehri H, Pazargadie M, Akbarzadeh Baghban A. A qualitative study of managers' perspectives related to change management in schools of nursing and midwifery. Iranian Journal of Nursing Research 2013; 8(2): 1-9. [persian]##2- Hanifi F, Aghaei AH. The effect of change leader's competencies & behaviours on their own performance: the case of Islamic Azad University managers (zone 8). Quarterly Journal of Educational Leadership & Administration. 2008; 2(2): 25. [persian]##3- Hersey P, Blanchard KH, Johnson DE. Management of organizational behavior: Prentice hall Upper Saddle River, NJ; 2007. ##4- Rezaei H, Shayan S, Amouzeshi Z, Roozbehi A, Nikbakht J, Bahmanbijari B, Beigzadeh A. Investigating the Attention to Components of Change in Health Development Plan from the Viewpoint of staff in two Hospitals of Isfahan and Kerman in 2015. Journal of Surgery and Trauma 2017; 5(1): 24-30. [persian]##5-Nicklin JA. Measuring perceptions of leadership in a time of organizational change. 2000. 6- Nickols F. Four change management strategies. Distance Consulting LLC. 2010; 11(05): 2010.##7- Bakhshi, N. Organizational change. Work and Society Monthly 2011; 139: 60-7. [persian]##8- Brandon JL. Meeting the changing needs of diverse students: Managerial conceptualizations of transformational change in student affairs: University of California, Santa Barbara; 1997.##9- Halpern R, Lee MY, Boulter PR, Phillips RR. A synthesis of nine major reports on physicians' competencies for the emerging practice environment. Academic Medicine 2001; 76(6): 606-15.##10- Hadizadeh F, Yazdani S, Ferdosi M, Haghdoost AA, Rashidian A, Hadadgar A, Monajemi AR, Tofighi S, Sabzghabaee AM, Adibi P. The first national Olympiad on reasoning and decision making in Health system management; an experience Report. Iranian Journal of Medical Education 2011; 10(5): 1-16. [persian]##11- Seyed Askari SM, Kamyabi M, Beigzadeh A, Narimisa F. The Relationship between Personality Features and Psychosocial Distress among Nurses of Shafa Hospital in Kerman. Iranian Journal of Psychiatric Nursing 2018; 5(6): 53-60. [Persian]##12- Bahmanziari N, Bastani P, Moradi R, Ahmadzadeh MS, Nazari M. Nurses’ Satisfaction of Implementation of Health System Evolution Plan in Teaching Hospitals of Shiraz City 2015 (IRAN). Qom University of Medical Science Journal 2017; 11(8): 85-93. [persian]##13- Anthony S, Jack S. Qualitative case study methodology in nursing research: an integrative review. Journal of advanced nursing 2009; 65(6): 1171-81.##14- Amiri AN, Gholipour R, Hassanzadeh HR, Rasaee Fard R. Assessment of the variability of Technical Staff in the South Pars gas organization; Case Study: Tavanmand Company. Organizational Culture Management 2013; 11(1): 107-24. [persian]##15- Salavati A, Baghabanian M, Zandi R. Organizational Forgetting and Resistance to Change. Journal of Management Studies in Development & Evaluation 2014; 23(72): 49-73. [persian]##16- Ghanbar R, Einollah M, Mahmoodi G. The management approach of nurse administrators and Occupational burnout among nurses staff of Golestan University hospitals. Journal of Jahrom University of Medical Sciences 2008; 6(3): 38-55. [persian]##17- Aluise JJ, Schmitz CC, Bland CJ, McArtor RE. Administrative skills for academy physicians. Journal of healthcare education and training. The journal of the American Society for Healthcare Education and Training 1989; 4(3): 7-13.##18- Rabinowitz HK, Babbott D, Bastacky S, Pascoe JM, Patel KK, Pye KL, Rodak Jr J, Veit KJ, Wood DL. Innovative approaches to educating medical students for practice in a changing health care environment: the National UME-21 Project. Academic Medicine 2001; 76(6): 587-97.##19- Alidadi A, Zaboli R. Evaluation of Effective Components on Transformational Leadership in Managers of an Iranian Hospital from Perspective of Employee; an Analytical Study. Health Research Journal 2019; 4(1): 38-46. [persian]##20- Gorgani T. Roles, duties and characteristics of managers from the perspective of holy Quran. Educational administration research quarterly 2011: 2(7): 75-90. [persian]##21- Rezaei H, Bahmanbijari B, Beigzadeh A, Askari SMS, Khadir E. Job satisfaction and organizational commitment of nurses in teaching hospitals affiliated to Kerman University of Medical Sciences. Iranian Journal of Medical Education 2017; 17: 245-50. [persian]##22- Guo KL. A study of the skills and roles of senior-level health care managers. 2003.##23- Rakich JS, Longest Jr BB, Darr K, Guerrieri LR. Managing health services organizations. Journal for Nurses in Professional Development 1993; 9(3): 162.##24- Quinn RE, Bright D, Faerman SR, Thompson MP, McGrath MR. Becoming a master manager: A competing values approach: John Wiley & Sons; 2015.##25- Mintzberg H. The Nature of Managerial Work (1973) & Simply Managing: What manager do-and can do better (2013). M@ n@ gement 2015; 18(2): 186.##26- Etemadian M, Mosadeghrad AM, Soleimani MJ, Hedayati SP. Leader Characteristics in Hospital Change Management: A Case Study. Hakim Health Systems Research Journal 2019; 22(3): 212-29. [persian]##27- Zuckerman H, Dowling W. The Managerial Role, in essentials of Health Care Management, eds. Shortell SM and Kaluzny AD New York: Delmar Publishers 1997: 11-3. ##28- Longest Jr BB. Managerial roles in contemporary hospital departments. Hospital topics 1997; 75(1): 11-3.##29- Noori Hekmat S, Dehnavieh R, Beigzadeh A. Medical Leadership Development (MLD): the need of change and the way to approach it. Future of Medical Education Journal 2019; 9(4): 70-2. [persian]## ##

آگاهی دانشجویان دانشکده علوم توانبخشی همدان از منشور حقوق بیمار The survey Awareness of Students in Hamadan School of Rehabilitation about Patients’ Rights Charter 1 1 مقدمه: منشور حقوق بیمار با هدف تبیین حق دسترسی برابر به خدمات سلامت تدوین شده است. آگاهی و توجه به حقوق بیماران به منظور ارتقاء و تقویت نظام سلامت و رضایت بیمار لازم است. پژوهش حاضر با هدف تعیین آگاهی دانشجویان توانبخشی همدان از منشور حقوق بیمار انجام شد. روش بررسی: پژوهش حاضر، مطالعه‌ای توصیفی است که به صورت مقطعی در سال 1397 انجام شد. جامعه پژوهش شامل کلیه دانشجویان سال سوم و چهارم رشته‌های کاردرمانی، گفتاردرمانی و شنوایی‌سنجی بودند، که (143نفر)، به روش سرشماری در مطالعه شرکت کردند. ابزار گرد‌آوری داده‌ها پرسش‌نامه‌ای پایا و روا بر اساس منشور حقوق بیمار ابلاغ شده از طرف وزارت بهداشت ایران بود. تحلیل آماری با استفاده از نرم‌افزار آماری SPSS نسخه 23 انجام شد. نتایج: یافته‌های پژوهش نشان داد که %3/64 از دانشجوها زن و %7/35 آنها مرد بودند که %49 شرکت‌کنندگان در مطالعه از سطح آگاهی ضعیف، %8/44 از سطح آگاهی متوسط و %3/6 از سطح آگاهی خوب برخوردار بودند. بیشترین درصد آگاهی در حیطه حق بیمار در خصوص دریافت مطلوب خدمات سلامت (%3/50‌) و کمترین سطح آگاهی مربوط به حیطه حق انتخاب و تصمیم‌گیری آزادانه بیمار (%2/4) بود. همچنین، بین جنسیت دانشجویان و سطح آگاهی (162/0 = P) و بین رشته تحصیلی دانشجویان و سطح آگاهی (937/0 = P) رابطه معنی‌داری وجود نداشت. نتیجه‌گیری: تقریباً نیمی از دانشجویان شرکت‌کننده در مطالعه حاضر، از سطح آگاهی ضعیف در خصوص منشور حقوق بیمار برخوردار بودند. بنابراین پیشنهاد می‌شود که در سر فصل واحدهای درسی و کارگاه‌ها یا سمینارهای آموزشی بر جنبه‌های مختلف حقوق بیمار تأکید بیشتری شود.   2 Introduction: Patients’ right charter has been implemented for equal accessibility to all healthcare services. knowledge and regard of Patients' Rights is important to improve quality and strengthen the health system and patient satisfaction. The current study has been done with aim of evaluating the survey awareness of students in Hamedan school rehabilitation about patients’ charter. Methods: This cross-sectional, descriptive, and analytical study was performed. The study population included 143 students (all of them) in rehabilitation facility. The data-gathering tool was a valid and reliable questionnaire based on the elements of Iran patients' rights developed by the Ministry of Health and Medical Education (MOHME).The collected data were analyzed by descriptive and analytical statistics using SPSS 23 software. Result: Findings showed that 64.3% of students were female and 35.7% were male. 49% of study participants had a low level of knowledge, 44.8% had a medium level of knowledge and 6.3% had a good level of knowledge. The highest percentage of knowledge in the field of patient rights regarding the optimal receipt of health services (/ 50.3%) and the lowest level of knowledge was related to the field of patient's right to freely choose and decide (4.2%). Also, there was no significant relationship between students 'gender and level of knowledge (P = 0.162) and between students' field of study and level of knowledge (P = 0.937). Conclusion: Approximately half of the participated students had low level of awareness about patients’ charter right .Therefore, it is suggested that greater emphasis should be placed on inclusion and support of patients' rights in course and curriculum planning is necessary. 141 150 2019/04/302020/04/142019/11/242020/03/112019/09/282020/03/132020/02/25 1398/12/6 2019/04/302020/05/272020/01/112020/08/122020/01/112020/05/272020/05/27 1399/3/7 زهرا مرتضوی zahra Mortazavi کارشناس ارشد، گروه گفتاردرمانی، دانشکده توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی همدان، همدان، ایران ایران zmortazavist@gmail.com سید علی حسینی Seyed Ali Hosseini دکتری کاردرمانی، گروه آموزشی کاردرمانی، دانشکده توانبخشی، دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی، تهران، ایران ایران sahosseini@uswr.ac.ir ویدا جعفری Vida Jafari دانشجوی کارشناسی کاردرمانی، عضو کمیته تحقیقات دانشجویی دانشگاه علوم پزشکی همدان، ایران ایران vidajafari@gmail.com بهرام حشمتی Bahram Heshmati دانشجوی کارشناس ارشد اپیدمیولوژی، دانشگاه علوم پزشکی همدان، ایران ایران bahram . heshmati@gmail.com سعیده سادات مرتضوی Saideh Sadat Mortazavi 5- دانشجوی دکترای کاردرمانی، گروه آموزشی کاردرمانی، دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی، تهران، ایران. هیات علمی گروه کاردرمانی، دانشگاه علوم پزشکی همدان. ایران ایران s.mortazavi.ot@gmail.com Patients' Rights Charter Awareness Rehabilitation Students منشور حقوق بیمار آگاهی دانشجویان علوم توانبخشی 1- Pour Bakhsh SM. Analysis of logical criteria for codification of patients’ rights charter. Iranian Journal of Medical Law 2009; 3(9): 35-62.##2- Braveman P, Gruskin S. Defining equity in health. Journal of Epidemiology & Community Health 2003; 57(4): 254-8.##3- .Kutkauskienė J. Implementation of the right to privacy in the lithuanian law on patients'rights. Wroclaw Review of Law, Administration & Economics 2015; 4(2): 1-2.##4- .Javid E, Niavarani S. The Scope of the Right to Health in International Human Rights Law .Journal of public law 2014; 15(41): 47-70.##5- Buergenthal T. The evolving international human rights system. American Journal of International Law 2006; 100(4): 783-807.##6- Almoajel AM. Hospitalized patients’ awareness of their rights in Saudi governmental hospital. Middle-East Journal of Scientific Research 2012; 11(3): 329-5.##7- Abbasi S, Ferdosi M. Do electronic health records standards help implementing patient bill of rights in hospitals? Acta Informatica Medica 2013; 21(1): 20##8- Mastaneh Z, Mouseli L. Patients’ awareness of their rights: insight from a developing country. International journal of health policy and management 2013; 1(2): 143.##9- Parsapoor A, Bagheri A, Larijani B. Patient's rights charter in Iran. Acta Medica Iranica 2014; 52(1): 24-28.##10- Eteraf OMA, Sadegh TJ, Gharibi F, Asghari JM. Identification and Prefernce of Patient’s Problems and their Comparison with the Iranian Patient’s Rights Charter at the Physiotherapy Clinic.Medical journal of Tabriz university of medical sciences 2012; 34(4) :18-24.##11- Samadbeik M, Baraei Z, Rahbar S. Awareness of Patients'Rights Charter among Paramedical Intern Students in Lorestan University of Medical Science. Journal of Health and Biomedical Informatics 2015; 2(2): 106-12.##12- Bathaei SA, Asayesh H. Medical students’ awareness of patients’ rights in Qom university of medical sciences and health services (2010). Iranian Journal of Medical Education 2012; 12(5): 347-55.##13- Ranjbar M, Dehghani A. Students’ awareness of patients’ right in teaching hospitals of Yazd. Iranian Journal of Medical Ethics and History of Medicine 2010; 3(5): 51-60.##14- Ducinskiene D, Vladickiene J, Kalediene R, Haapala I. Awareness and practice of patient’s rights law in Lithuania. World Hospital and Health Services 2007; 43(3): 22-6.##15- Woogara J. Patients' rights to privacy and dignity in the NHS. Nursing Standard (through 2013) 2005; 19(18): 33-7.##16- El-Sobkey SB, Almoajel AM, Al-Muammar MN. Knowledge and attitude of Saudi health professions’ students regarding patient’s bill of rights. International journal of health policy and management 2014; 3(3): 117-122.##17- Hosseini SA, Akbar-Fahimi N, Gharib M, Farzad M. Therapist and Client Awareness of Client’s Rights. Archives of Rehabilitation 2013; 13(4): 28-36.##18- Vejdani M, Foji S, Heydarabadi AB, Sani NH, Pourtaleb A, Imanzad M, Hafez AA, Ehtemam F. Clinical training students' awareness from patients' rights in Welfare and Rehabilitation Sciences University, Tehran (2013-14). Medical Ethics Journal 2016; 9(33): 143-66.## ##

بحران کووید 19 یک فرصت برای تحول آموزش پزشکی Covid19 crisis as an opportunity for medical education evolution 1 1 بدون چکیده 2 بدون چکیده 151 155 2019/04/302020/04/142019/11/242020/03/112019/09/282020/03/132020/02/252020/07/9 1399/4/19 2019/04/302020/05/272020/01/112020/08/122020/01/112020/05/272020/05/272020/09/21 1399/6/31 سلیمان زند soleiman zand دانشجوی دکتری برنامه ریزی توسعه آموزش عالی،گروه علوم تربیتی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه مازندران، ایران، ایران solaimanzand@gmail.com نازی نجات Nazi Nejat استادیار، گروه پرستاری، دانشکده پرستاری، دانشگاه علوم پزشکی اراک، ایران ایران n.nejat@arakmu.ac.ir ابراهیم صالحی عمران ebrahim Salehi omran استاد، گروه علوم تربیتی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه مازندران، ایران ایران edps60@hotmail.com صمد ایزدی Samad Izadi دانشیار، گروه علوم تربتی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه مازندران ایران si۵۲۲۶۳۲۶@gmail.com 1-Medical students can help combat Covid-19. Don't send them home. (2020). Accessed: March 16, 2020: https://www.statnews.com/2020/03/14/medical-students-can-help-combat-covid-19/.##2-Pollard C, Ellis L, Stringer E, Cockayne D. Clinical education: A review of the literature. Nurse Education in Practice 2007; 7(5): 315-22.##3-Zahed pasha Y, Kanani J.A Survey on the Opinions of Participators about CME in J of Babol. University of Medical Sciences. Teb and Tazkeh 2001; 42: 18-23.##4-.Ghazi Nouri S, Ghazi Nouri S. Introduction to Technology and Innovation Science Policy Making. Tehran, Tarbiat Modares University: 2017; Third Edition. ##5-Stricker D, Weibel D, Wissmath B. Efficient learning using a virtual learning environment in a university class. Computers & education 2011; 56(2): 495-504.##6- Yucel AS. E-learning approach in teacher training. Turkish Online Journal Distance Education (TOJDE) 2006; 7(4): 1-8.##7-Miguel B, McPherson M. Developing innovation in online learning. An action research framework. Psychology Press, 2004.##8-Garrison DR, Anderson T. E-Learning in the 21st century: A framework for research and practice. Journal of distance learning 2004; 8(1): 50-56.## ##

دشواری‌های مطلوب و آموزش اکوکاردیوگرافی Desirable difficulties and echocardiography training 1 1 بدون چکیده 2 بدون چکیده 156 158 2019/04/302020/04/142019/11/242020/03/112019/09/282020/03/132020/02/252020/07/92020/08/7 1399/5/17 2019/04/302020/05/272020/01/112020/08/122020/01/112020/05/272020/05/272020/09/212020/09/21 1399/6/31 علی حسین ثابت ali hosseinsabet دانشیار، گروه قلب و عروق، بیمارستان مرکز قلب تهران، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران. ایران ali_hosseinsabet@yahoo.com 1- Bjork RA. Memory and meta-memory considerations in the training of human beings. In: Metcalfe J, Shimamura AP, Editors. Metacognition: Knowing about Knowing. Cambridge: The MIT Press; 1994: 185–205.##2-. Chen O, Castro-Alonso JC, Paas F, Sweller J. Undesirable Difficulty Effects in the Learning of High-Element Interactivity Materials. Frontiers in Psychology 2018; 9: 1483.##3- Dobson JL. Effect of selected "desirable difficulty" learning strategies on the retention of physiology information. Advances in Physiology Education 2011; 35(4): 378-83.##4- Maddox GB, Pyc MA, Kauffman ZS, Gatewood JD, Schonhoff AM. Examining the contributions of desirable difficulty and reminding to the spacing effect. Memory and Cognition 2018; 46(8): 1376-1388.##5- Bjork EL, Bjork RA. Making things hard on yourself, but in a good way: creating desirable difficulties to enhance learning. In: Gernsbacher MA, Pew RW, Hough LM, Pomerantz JR, Editors. Psychology and the Real World: Essays Illustrating Fundamental Contributions to Society. New York: Worth; 2011: 56–64.##6- Bjork RA, Linn MC. Introducing Desirable Difficulties for Educational Applications in Science (IDDEAS). Cognitive and student learning program. Institution of Education Eciences (IES) grant proposal (grant number R305H020113). Washington, DC:IES 2002: 1-28.##7- Rana J, Burgin S. Teaching & Learning Tips 3: Active learning strategies. International Journal of Dermatology 2018; 57(1): 79-82.## ##