مقایسه میزان رضایتمندی و نوع عکس‌العمل دانشجویان پرستاری در دو روش ارائه بازخورد شفاهی و کتبی در آموزش بالینی Nursing students' satisfaction and reactions to oral versus written feedback during clinical education 1 1 سابقه و اهداف: آموزش بالینی، قلب آموزش علوم پزشکی و بازخورد عملکرد، هسته مرکزی مسئولیت مربیان بالینی میباشد. پژوهش حاضر به مقایسه میزان رضایتمندی و عکس‌العمل دانشجویان نسبت به دو روش بازخورد شفاهی و کتبی میپردازد. روش بررسی: این پژوهش یک کارآزمایی کنترل شده تصادفی دو گروهه و یکسوکور است. نمونه ها از میان دانشجویان ترم آخر پرستاری به صورت مبتنی بر هدف انتخاب شدند (44 نفر) و بطور تصادفی به همراه مربیان خود (سه نفر) در یکی از گروههای بازخورد کتبی یا شفاهی قرار گرفتند. هر مربی در هر دو نوع بازخورد حضور داشت. در ابتدا مربیان در مورد ساختار جلسات بازخورد، آموزش هایی را طبق اصول ارائه بازخورد موثر، از سوی پژوهشگر دریافت کردند. هر مربی فرم جلسات بازخورد را بطور روزانه و در طول دوره 9 روزه کارآموزی ثبت نمود. در پایان دوره نیز، پرسشنامه رضایتمندی از ارائه بازخورد توسط دانشجویان در هر دو گروه تکمیل گردید. یافته‌ها: تفاوت معنادار آماری در میزان رضایتمندی دانشجویان از دو روش بازخورد مشاهده نشد. اما ارتباط شدت عکسالعمل منفی دانشجو با نوع بازخورد در سطح اطمینان 90 درصد معنی‌دار بود، بدین صورت که تعداد عکس العمل‌های شدید در گروه بازخورد شفاهی بیش از گروه بازخورد کتبی بود.نتیجه گیری: هر دو روش ارائه بازخورد کتبی و شفاهی میزان یکسانی از رضایتمندی در دانشجویان را به دنبال داشتند، اما وقوع عکس العمل‌های منفی شدیدتر در گروه بازخورد شفاهی تأکیدی بر یافته‌های مطالعات گذشته می‌باشد. 2 Introduction: Clinical instruction is known as the essence of education in medical sciences, while feedback delivery is a core responsibility of clinical instructors. This study aims to compare the nursing students' satisfaction and reactions to oral versus written feedback during clinical education. Methods: This is a single blinde, randomized controlled trial. A purposive sample of last semester-nursing students (n=44) was selected and randomly assigned into one of verbal or written feedback groups. Each instructor (n=3) was scheduled to teach two groups, and deliver either verbal or written feedback. Instructors were well attuned to feedback delivery sessions they would hold during their instructional tasks. Instructors were asked to give necessary feedback to the students and document the details of their reaction using the checklists designed for this purpose during the instruction period, daily and during the nine days of instruction. At the end of each instruction period, a questionnaire designed to measure the satisfaction level of feedback delivery sessions was filled out by students. Results: The study did not show difference of satisfaction level between the oral and written feedback groups. The relationship between students' reactions and feedback type at the confidence level of 90% was significant, so that students who received oral feedback showed more severe reactions as compared to written feedback group. Conclusion: Students, satisfaction level in both groups was the same. There is no difference in students' satisfaction between verbal versus written feedback groups. But the number of severe negative reactions in verbal feedback group was significantly higher and this is congruent with previous studies. 2 10 2012/11/10 1391/8/20 2013/11/25 1392/9/4 ویدا طیبی V Tayebi حمید توکلی قوچانی H Tavakoli محمدرضا آرمات MR Armat rezaarmat@gmail.com علیرضا نظری AR Nazari محبوبه طباطبایی چهر M Tabatabaee Chehr فهیمه رشیدی فکاری F Rashidi Fakari مریم حسن زاده بشتیان M Hassanzadeh Bashtian افسانه گرشاد A Garshad Feedback, oral written, clinical, satisfaction, reaction ارائه بازخورد، بازخورد شفاهی، بازخورد کتبی، آموزش بالینی، رضایتمندی، عکس‌العمل ## ##

تحلیل اثربخشی کارگاه ارزشیابی برنامه‌های ارتقاء سلامت در کارکنان بهداشتی دانشگاه علوم پزشکی شهید صدوقی یزد بر اساس الگوی کرک پاتریک Effectiveness of “Health Promotion Evaluation” workshop using Kirkpatrick Model 1 1 سابقه و اهداف: ارزشیابی برنامه‌های آموزشی جزء جدایی ناپذیر یک نظام آموزشی است که به مدیران برای رسیدن به تصمیم‌های بهتر در مورد برنامه آموزشی کمک می‌کند. مطالعه حاضر با هدف بررسی تأثیر برگزاری کارگاه آموزشی «ارزشیابی برنامه‌های ارتقاء سلامت» برای پرسنل بهداشتی دانشگاه علوم پزشکی یزد صورت گرفت. روش بررسی: در این مطالعه نیمه تجربی، کارگاه آموزشی «ارزشیابی برنامه‌های ارتقاء سلامت» بر اساس الگوی کرک پاتریک ارزشیابی شد. داده‌های مطالعه از طریق یک پرسشنامه محقق ساخته در انتهای کارگاه جمع آوری شد و توسط نرم افزار SPSS V19 با استفاده از آزمون‌های مناسب مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافته‌ها: میانگین رضایت شرکت‌کنندگان (19 نفر) از شیوه تدریس و شرایط برگزاری کارگاه به ترتیب 89/7±97/38 و 62/5±67/45 بود. افزایش آگاهی با رضایت از شیوه تدریس ارتباط مثبت معنی‌دار داشت (007/0=P، 684/0=r ). ارزیابی کلی شرکت‌کنندگان از کارگاه (67/2±47/18) ارتباط آماری مثبت و معنی‌داری با شرایط برگزاری کارگاه نشان داد (019/0=P، 545/0=r) و همچنین تمایل 5/89 درصد شرکت‌کنندگان برای ارزشیابی برنامه‌های ارتقاء سلامت در حد متوسط به بالا بود.نتیجه‌گیری: بهتر است در راستای توجه به مدرسین و شیوه تدریس آن‌ها در برگزاری کارگاه‌های آموزشی به شرایط برگزاری کارگاه نیز توجه نمود و در استفاده از مدل کرک پاتریک، بهتر است علاوه بر گزارش توصیفی نتایج، تحلیل‌های آماری مناسب انجام شود تا بتوان به مقایسه‌های ارزشمند و نتایج بهتری دست یافت. 2 Introduction: Training evaluation is an integral part of the education systems which helps managers making better decisions about curriculums. This study aims to investigate effectiveness of a workshop on evaluating health promotion programs which was held for health staffs Of Shahid Sadoughi University of Medical Sciences. Method: In this quasi experimental study a workshop on “Evaluating Health Promotion Programs” was evaluated based on Kirkpatrick's model. Data were collected through a self administered researcher designed questionnaire. Data were analyzed by appropriate statistical methods using SPSS V.19.Results: Mean satisfaction of teaching method and workshop conditions were 38.97±7.89 and 45.67±5.62 respectively. Increasing knowledge had positive correlation with participants' satisfaction of teaching method (r=0.684, P=0.007). Participants' evaluation score about attending in the workshop (18.47±2.67) were positively correlated to workshop Environmental and Managerial conditions (r=0.545, P=0.019). 89.5 % of participants reported that they are willing to evaluate their health promotion programs in the future.Discussion: For such workshops, teachers' selection teaching methods and workshop conditions should be considered. When using Kirkpatrick model, not only the descriptive results should be reported, but also it is important to report other analytical findings in order to achieve better results. 11 20 2012/11/102013/01/8 1391/10/19 2013/11/252013/09/30 1392/7/8 سید سعید مظلومی محمود آباد SS Mazloomy مسعود کریمی M Karimi masoudkrm@yahoo.com طاهره کمالی خواه T kamalikhah فاطمه زارع هرفته F Zare Harofte محسن میرزایی M Mirzaee Evaluation , Kirkpatric, Workshop, Health promotionEvaluation, Kirkpatric, model, workshop, health promotion ارزشیابی، کرک پاتریک، کارگاه، ارتقاء سلامت ## ##

دیدگاه دانشجویان کارورز پزشکی از آموزش در عرصه پزشکی جامعه‌نگر کرمانشاه طی دوره پنج ساله: 90-1386 Perception of medical students participated in community-oriented medical education in Kermanshah (2007-2011) 1 1 سابقه و اهداف: جامعه پزشکی نقشی محوری در نظام سلامت کشور ایفا می‌کنند. از این رو بررسی رویکردهای مختلف آموزش پزشکی تأثیر بسزایی در بهبود کیفیت آموزش خواهد داشت. این پژوهش با هدف بررسی وضعیت آموزش پزشکی جامعه‌نگر از دیدگاه کارورزان پزشکی انجام شد. روش‌بررسی: این مطالعه توصیفی تحلیلی بر روی کلیه‌ کارورزان پزشکی که طی سال‌های 90-1386 دوره‌های آموزشی خود را به مدت یک ماه در عرصه آموزش پزشکی جامعه‌نگر گذرانده بودند (175 نفر) انجام شد. ابزار پژوهش پرسشنامه محقق ساخته با مشاوره‌ی مرکز EDC دانشگاه بود. پایایی ابزار با آلفای کرونباخ 88/0 مطلوب بوده و روایی محتوای آن با نظر 5 نفر از کارشناسان این حیطه، تأیید شد. داده‌ها با نرم‌افزار SPSS V15 و با به‌کارگیری آمار توصیفی و آزمون‌های آماری آنالیز واریانس و فریدمن، تحلیل شد.یافته‌ها: کارورزان پزشکی وضعیت عرصه را در مقایسه با بیمارستان از نظر کیفیت آموزش (4/42%) و امکان یادگیری مهارت‌های عملی (3/48%) در حد عالی، در مورد تنوع بیماران مراجعه‌ کننده (2/57%) و کیفیت آموزش سطوح پیشگیری (6/55%) خوب و در مورد مدت زمان صرف شده برای بحث در مورد بیماری‌ها در 74% خوب الی عالی توصیف کردند. از میان دلایل تفاوت آموزش در عرصه جامعه‌نگر با بیمارستان، "امکان یادگیری مهارت‌های عملی" از اهمیت بالاتری نسبت به سایر دلایل برخوردار بوده است (05/0P<).نتیجه‌گیری: در این مطالعه، پاسخگویان، عملکرد آموزشی عرصه جامعه‌نگر را مطلوب ارزیابی کرده و آن را در مقایسه با آموزش بیمارستانی واجد مزایای بیشتری دانسته بودند. بنابراین پیشنهاد می‌شود تقویت مراکز آموزش پزشکی جامعه‌نگر در اولویت سیاست‌گذاری‌های آموزشی قرار گیرد. 2 Introduction: Physicians have a fundamental role in the health system. Therefore, investigation of different medical education approaches would have a major impact on improving the quality of education. The aim of this study was investigating the performance of community-based education center of Kermanshah from the viewpoint of medical interns. Methods: In this cross sectional analytic study, medical interns who were trained in community-oriented education center (n=175) over one month were enrolled and completed the researcher built questionnaire. Alpha reliability was 0.88 and its content validity was confirmed by the approval of five faculty members who were expert in the field of education. Data was analyzed by SPSS software and using of descriptive statistics, ANOVA and Friedman tests. Results: Based on the viewpoint of our participants, community oriented education were desirable compare to education in hospital in terms of quality of education (42/4%), experienced of practical tips (48/3%), observing different cases (57/2%), preventive medicine education (55/6%)and time for communicating about patient (74%). Among reasons of difference between training in the COME center compare to teaching hospitals, "possibility of learning of practical tips" was considered more important than other reasons (P<0.05). Conclusion: In this study, most participants have evaluated the training performance of the COME center as good and also more useful compared to training in teaching hospitals. Reinforcing of COME centers could be a priority in making future educational policies. 21 31 2012/11/102013/01/82013/01/16 1391/10/27 2013/11/252013/09/302013/07/14 1392/4/23 سهیلا رشادت S Reshadat سید رامین قاسمی SR Ghasemi qasemi_sr@yahoo.com نادر رجبی گیلان N Rajabi Gilan علی عزیزی A Azizi سکینه عباس آبادی S Abbas-Abadi محمد احمدیان M Ahmadian Medical education, community-oriented, patient, student, hospital. آموزش پزشکی جامعه‌نگر، بیمار، دانشجو، بیمارستان ## ##

نقش محیط آموزشی- پژوهشی و عوامل اجتماعی دانشگاه در خودکارآمدی پژوهشی دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی مشهد The role of educational - research environment andsocial factors on the research self-efficacy of students of Mashhad University of Medical Sciences 1 1 سابقه و اهداف : محیط آموزشی- پژوهشی و عوامل اجتماعی از مهم‌ترین عوامل درون دانشگاهی تأثیرگذار بر خودکارآمدی پژوهشی دانشجویان می‌باشند. در این راستا پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش محیط آموزشی- پژوهشی و عوامل اجتماعی دانشگاه در خودکارآمدی پژوهشی دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی مشهد انجام شد. روش‌بررسی: روش پژوهش، توصیفی از نوع همبستگی بود.جامعه آماری این پژوهش کلیه دانشجویان دانشکده‌های پرستاری و مامایی، داروسازی، دندانپزشکی و پزشکی بود که با استفاده از روش نمونه‌گیری طبقه‌ای نسبی نمونه‌ای به حجم 185 نفر انتخاب شد. ابزارهای مورد استفاده پرسشنامههای محیط آموزشی- پژوهشی دانشگاه، عوامل اجتماعیدانشگاه و خودکارآمدی پژوهشی بودند. به منظور تجزیه و تحلیل داده‌ها علاوه بر شاخصهای آمار توصیفی از روش‌های آمار استنباطی نیز استفاده شد . یافته‌ها: بر اساس یافته‌ها بین محیط آموزشی- پژوهشی و عوامل اجتماعی دانشگاه و مؤلفه‌های آنان با خودکارآمدی پژوهشی دانشجویان رابطه مثبت و معنی‌داری وجود دارد (01/0 > P ). خودکارآمدی پژوهشی از طریق محیط آموزشی - پژوهشی و عوامل اجتماعی دانشگاه و مؤل فه‌های آن‌ها قابل پیش بینی بود. نتایج آزمون t تک نمونه‌ای نیز نشان داد که وضعیت خودکارآمدی پژوهشی در حد مطلوبی نمیباشد. همچنین از لحاظ کل مقیاس خودکارآمدی پژوهشی بین دانشجویان دختر و پسر تفاوت معنی‌داری وجود ندارد (54/0 = P ، 60/0- =(181) t ).اما نتایج آزمون مانووا نشان دادند که بین دانشجویان دختر و پسر از لحاظ مؤلفه‌های خودکارآمدی پژوهشی فقط در خرده مؤلفه خودکارآمدی در مهارت‌ها تفاوت معنی‌داری وجود دارد (000/0 = P ، 80/14 = (181،1) F ) . نتیجه‌گیری: وضعیت خودکارآمدی پژوهشی در حد مطلوبی نمی‌باشد، اما با توجه به نتایج این پژوهش محیط آموزشی – پژوهشی و عوامل اجتماعی مطلوب میتوانند باعث ارتقاء خودکارآمدی پژوهشی دانشجویان گردند. 2 Introduction: Educational-research environment and social factors of internal factors of universityinfluencingtheacademicself-efficacyresearchstudents.The purpose of this study was to investigate the role of educational - research environment andsocial factor on the research self-efficacy of students of Mashhad University of Medical sciences. Method: This is across sectional analytic study. Subjects were all of students of Faculties of Nursing and Midwifery, Pharmacy, Dentistry and Medicine . One hundred and eighty five students participated in this study who were selected according to the stratified sampling method. In this study, three questionnaires were used to collect information:1) educational - research environment, 2) social factor of university and 3) research self-efficacy. Results: There was a significant positive relationship between educational - research environment, social factors of university and its components, with research self-efficacy of students (P<0.01). Research self-efficacy is predictable through educational- research environment, social factors of university and its components. The resultsshowedthat the situationis notdesirable for conducting research.Also in terms ofthe total scale of research, self –efficacy, there was no significantdifferencebetweenmale and female students (P= 0.54).Multivariateanalysis showed that between male andfemale students, research self-efficacyOnly in sub- component of self-efficacy in skills P<0.01. Discussion : The research self-efficacy status of students is not suitable, thus, according to the results of this research to improve the educational -research environment andsocial factors of internal factors to enhance ' self-study of students is suggested. 32 46 2012/11/102013/01/82013/01/162013/10/5 1392/7/13 2013/11/252013/09/302013/07/142014/01/4 1392/10/14 هوشنگ گراوند H Garavand hoshanggaravand@gmail.com حسین کارشکی H Kareshki محمدرضا آهنچیان MR Ahanchian Educational, research, environment, social, factors, researchself-efficacy محیط آموزشی- پژوهشی، عوامل اجتماعی، خودکارآمدی پژوهشی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد ## ##

بررسی آمادگی یادگیری خود-راهبر دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی رفسنجان در سال 1391: رویکردی برای ارزیابی اثربخشی آموزش عالی Assessment of students' self-directed learning readiness in Rafsanjan University of Medical Sciences in 2012: An approach to assess the effectiveness of higher education 1 1 سابقه و اهداف : تولید فزاینده اطلاعات سبب کوتاهی عمر دانش پزشکی شده است، لذا دانشجویان باید با کسب آمادگی یادگیری خود-راهبر حتی پس از خروج از نظام آموزش رسمی نیز، قادر باشند دانش و صلاحیت حرفه‌ای خود را به روز نگه دارند. این پژوهش با هدف تعیین آمادگی یادگیری خود-راهبر دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی رفسنجان در سال 1391 طراحی شده است. روش بررسی: در این مطالعه مقطعی، آمادگی یادگیری خود-راهبر 473 نفر از دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی رفسنجان به روش تصادفی سهمیه‌ای و توسط پرسشنامه فیشر بررسی شد. نمرات بالاتر از 105 در طبقه بالا، 60-105 متوسط و کمتر از 60 در طبقه پایین قرار داده شد. داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار SPSS و آزمون کای دو، ضریب همبستگی و رگرسیون چندگانه هم‌زمان مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافته‌ها: میانگین نمره کل آمادگی یادگیری خود- راهبر دانشجویان 17/17 ± 55/83 بود (با نمره حداقل 40 و حداکثر 137). 11% دانشجویان در طبقه ضعیف، 1/80% متوسط و 9/8% در طبقه قوی قرار داشتند . بین نمره کل آمادگی خود راهبرو خصوصیات فردی و تحصیلی دانشجویان همبستگی معنی‌داری وجود نداشت . نتیجه‌گیری: دانشگاه‌ها باید برای پاسخگویی به نیازها و چالش‌های گوناگون دنیای کنونی، با رویکردهای آموزشی دانشجومحور، دانشجویان را به سمت کسب آمادگی یادگیری خود- راهبر سوق دهند. 2 Introduction: Students need acquiring self-directed learning readiness in order to enable to keep up to date their knowledge and professional competence after leaving the university. The aim of this study was to determine the capacity of current medical education system to create self-directed learning readiness for students. Methods: In this cross-sectional study, self-directed learning readiness of 473 students of Rafsanjan University of Medical Sciences was surveyed by Fisher’s questionnaire. The total score above 105 indicated high, 60-105 moderate and less than 60 low level of self-directed learning readiness. Data was analyzed using SPSS software, correlation and simultaneous multiple regressions analysis was used. Results: The mean and standard deviation of student’s self-directed learning readiness score was 17.17 ±55.83 with a minimum of 40 and maximum of 137. About 11% of students were in low, 80.1% in the moderate and 8.9% were in high level. There was no statistically significant correlation among students' self directed learning readiness score and demographic characteristics and academic achievement. Conclusion: Medical universities should lead students toward acquiring self directed learning readiness by student-centered approaches. 47 54 2012/11/102013/01/82013/01/162013/10/52013/02/4 1391/11/16 2013/11/252013/09/302013/07/142014/01/42013/09/30 1392/7/8 طیبه نگاهبان T Negahban negahbant@yahoo.com علی انصاری A Ansari محمد ا.. توکلی M Allah Tavakkoli مریم شهابی نژاد M Shahabinejad شهین حیدری Sh Heidari Self-directed learning readiness, high education effectiveness, medical Sciences students آمادگی یادگیری خود- راهبر، اثربخشی آموزش عالی، دانشجویان ## ##

مقایسه تأثیر روش تدریس مشارکتی مبتنی بر بحث گروهی و روش تدریس توضیحی مبتنی بر کنترل مستقیم، در پیشرفت تحصیلی دانش‌آموزان مراکز پیش دانشگاهی Effect of lecture-based versus group discussion method on achievement of pre-university students in two cities 1 1 سابقه و اهداف : آموزش یکی از اساسی‌ترین نیازهای جوامع بشری و از محورهای توسعه می‌باشد . این مطالعه با هدف مقایسه تأثیر روش تدریس مشارکتی مبتنی بر بحث گروهی و روش تدریس توضیحی مبتنی بر کنترل مستقیم، در پیشرفت تحصیلی دانش‌آموزان مراکز پیش دانشگاهی شهرهای بهشهر و نکا در سال89-90 انجام گرفت. روش بررسی : این پژوهش بصورت نیمه تجربی انجام گردید . جهت اجرا از طرح پیش آزمون و پس آزمون و از بین تمامی مدارس پیش دانشگاهی شهرهای نکا و بهشهر تعداد 282 نفر دانش آموز برای گروه آزمایشی یک (تدریس توضیحی) و گروه آزمایشی دو (تدریس مشارکتی) به روش نمونه گیری تصادفی ساده (138 نفر گروه آزمایشی یک) و (144 نفر گروه آزمایشی دو) انتخاب گردیدند. روایی و پایایی پرسشنامه برابر75/ و پس از جمع آوری پرسشنامه‌ها از روش تی تست برای آزمون فرضیه‌ها استفاده گردید. یافته‌ها : میانگین نمره قبل و بعد از تدریس در هردو روش متفاوت و معنی دار بوده، روش تدریس توضیحی نسبت به روش تدریس بحث گروهی، در پیشرفت تحصیلی این دانش آموزان، مؤثرتر بود. نتیجه‌گیری : با وجود سیستم آموزشی و ارزشیابی فعلی تحصیلی، پیشرفت تحصیلی با روش تدریس توضیحی از نظر دانش آموزان مورد مطالعه مؤثرتر شمرده می شود. با توجه به برتری نظام آموزش مبتنی بر بحث گروهی به منظور تعمیق یادگیری، ارتقاء مهارت‌های ارتباطی و بین فردی و کار آمدی لازم است به این یافته مهم توجه شود که تا زمان ایجاد تحول در نظام آموزشی و به خصوص ارزشیابی، دانش آموزان از این روش آموزشی استقبال نخواهند کرد. 2 Introduction: Teaching and learning are the most important factors affecting education. Different style of teaching have been used in different countries. This study aimed to compare the effect of lecture-based method versus group discussion method on the perception of achievement and satisfaction of pre-university students in Neka and Behshahr during 2010-2011 semesters . Methods: This was a quasi-experimental study. A questionnaire was developed to pre-test and post-test the perception of satisfaction and achievements of the participants in lecture-based teaching arm (n=138) and group discussion teaching arm (n=144). Overall, 282 participants were randomly selected from the pre-university students studying in Neka and Behshahr.. To assess validity and reliability of the questionnaires, test retest method and Cronbach alfa was measured (α=0.75) Results: There was a significant difference between the two methods. It was found that students were more satisfied with the lecture-based teaching method and their achievements were higher. Conclusion: Given the current university entrance exam is centralized and that there is limited infrastructure for group based learning is available, students perceived the lecture based method more satisfying. Concerning the content of the text books and existing evaluation system in pre-university level, it is suggested that policy makers consider the underlying causes of this preference which should be, according to the literature, the other way around. 55 63 2012/11/102013/01/82013/01/162013/10/52013/02/42013/07/2 1392/4/11 2013/11/252013/09/302013/07/142014/01/42013/09/302014/01/8 1392/10/18 نورعلی تونی NA Toni Email:norali.toni@yahoo.com رضا یوسفی R Yusofi Teaching, learning, lecture based, group work, pre-university, stud روش تدریس، بحث گروهی، توضیحی، دانش آموزان، پیشرفت تحصیلی، پیش دانشگاهی ## ##

بررسی روند پنج ساله طراحی آزمون‌های چندگزینه‌ای ارتقاء دستیاری تخصصی پزشکی دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه از نظر کمی و کیفی: 1391-1387 A survey of quality and quantity indexes of multiple choice question (MCQ) exams of medical residents at Kermanshah University of Medical Sciences: 2008-2012 1 1 سابقه و اهداف : یکی از روش‌های ارزشیابی در ارتقاء دستیاری پزشکی آزمون‌های چند گزینه‌ای است. این مطالعه با هدف بررسی روند پنج ساله طراحی آزمون‌های چند گزینه‌ای ارتقاء دستیاری تخصصی پزشکی دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه از نظر کمی و کیفی (در سال‌های 91-1387 ) انجام شد. روش بررسی: مطالعه از نوع توصیفی- تحلیلی - طولی از نوع روند پژوهی بود. 63 آزمون (9600 سؤال) از لحاظ شاخص‌های ضریب دشواری، ضریب تمییز و اعتبار کل آزمون، درصد تاکسونومی I و II و III و درصد سؤالات بدون اشکال ساختاری بررسی شدند. ابزار جمع آوری داده‌ها خروجی نرم افزار آنالیز کمی و گزارشات آنالیز کیفی بودند که با نرم افزار SPSS V18 و آزمون‌های -test t ، کای دو، ANOVA و کروسکال والیس تحلیل شدند. یافته‌ها: در طول پنج سال میانگین‌های ضریب دشواری کل سؤالات 62/0، ضریب تمییز 27/0 و ضریب اعتبار 88/0 و در محدوده قابل قبول بود، ولی میانگین‌های درصد تاکسونومی I سؤالات 44/33%، تاکسونومی II و III 55/66% و درصد سؤالات بدون اشکال ساختاری 59/62% بود که کمتر از محدوده قابل قبول بود. همچنین تفاوت آماری معنی داری بین شاخص‌های ضریب دشواری (001/0 P= )، اعتبار کل آزمون (017/0 P= )، میانگین تاکسونومی I (001/0 P= ) و تاکسونومی II و II I (006/0 P= ) در طول پنج دوره آزمون وجود داشت. نتیجه‌گیری: بر اساس یافته‌های این مطالعه، کاهش میانگین تاکسونومی II و III و افزایش تاکسونومی I در دوره پنج ساله بررسی آزمون‌های ارتقاء دستیاری پیشنهاد کننده استفاده از برنامه‌های آموزشی ارتقاء دانش علمی طراحان آزمون‌های ارتقاء دستیاری است. 2 Introduction: Multiple choice questions (MCQs) are widely used to assess medical residents. The study aims to analyse MCQ exams of medical residents administered at Kermanshah University of Medical Sciences during 2008-2012. Method: Data of this retrospective study were extracted from 63 MCQ exams including 9600 tests. Quantity related variables included discrimination index, difficulty level, reliability of test index (KR20). Quality related variables included proportion of questions without structural defect and proportion of taxonomy 1, 2 and 3 questions. Data were collected using MCQs from question bank and analyzed by SPSS V.16 software. Results: Over the specified five years, the average difficulty level was %0.62, the average discrimination index was 0.27 and the average of reliability coefficient (KR20) in total exams was 0.88. The average of questions in Taxonomy 1 over the specified years was 33.5% and questions with taxonomy 2 and 3 were66.5%. The average of questions without structural defect was 62.6% which fell in the unacceptable range. A significant difference was observed in reliability coefficient (KR20)- (P=0.017), difficulty level (P=0.001), taxonomy 1 (P=0.001) and Taxonomy 2 and 3 (P=0.006). Conclusion: According to findings of this study, taxonomy 2 and 3 were decreased and taxonomy 1 was increased over the specified five years. We recommend the specialist board members and the Deputy for Education of the Ministry of Health to consider the results of this study and react to them by improving MCQ quality of future exams. 64 75 2012/11/102013/01/82013/01/162013/10/52013/02/42013/07/22013/08/18 1392/5/27 2013/11/252013/09/302013/07/142014/01/42013/09/302014/01/82013/12/9 1392/9/18 رضا پورمیرزا کلهری R pourmirza kalhori منصور رضایی M rezeai بهزاد کرمی متین B Karami Matin فرح روشن پور F Roshan Pour froshanpour7@ymail.com Multiple choice questions, exam, analysis, l residency, board سؤالات چندگزینه‌ای، آنالیز آزمون، دستیاری پزشکی ## ##

ضرورت رویکرد کل نگر در حرفه پزشکی Importance of holistic view to medical profession 1 1 ... 2 ... 75 78 2012/11/102013/01/82013/01/162013/10/52013/02/42013/07/22013/08/182013/01/28 1391/11/9 2013/11/252013/09/302013/07/142014/01/42013/09/302014/01/82013/12/92014/03/9 1392/12/18 ملیحه عرب M Arab drmarab@yahoo.com گیتی نقبایی G Noghabaei ... ... ## ##

تدریس: وظیفه، عشق یا لذت .. 1 1 .... 2 ... 79 80 2012/11/102013/01/82013/01/162013/10/52013/02/42013/07/22013/08/182013/01/282014/04/8 1393/1/19 2013/11/252013/09/302013/07/142014/01/42013/09/302014/01/82013/12/92014/03/92014/04/8 1393/1/19 محمدحسین اخوان کرباسی HKARBASSI@yahoo.com ... .... ## ##