@article{ author = {Shahoei, R. and Hesami, K. and Zaheri, F. and HashemiNasab, L.}, title = {The experience of graduated midwifery students about clinical education: A phenomenological study}, abstract ={Introduction: Improvement and promotion of the quality of clinical education requires continuous assessment of the current situation, and also identifying the strengths and weaknesses. Students' views and ideas as learner can help future planning. This study aims to identify the experiences of midwifery graduates about factors affecting their clinical learning. Methods: A qualitative study using phenomenology approach was conducted. Ten midwifery graduates were selected based on purposive sampling and then interviewed. Data were analyzed by thematic analysis. Results: The extracted conceptual codes were classified into several main concepts. There were two main themes factors facilitating learning and factors preventing learning, and seven sub themes performance of instructor, pre-clinical training, students satisfaction, lack of peripheral facilities, lack of coordination of educational planning and behaviors of health care personnel. Conclusion: Trained human resources and equipment for midwifery educational planning are needed to provide a supportive learning atmosphere and promote the quality of clinical learning.}, Keywords = {Clinical education, midwifery students, phenomenology, qualitative study}, volume = {8}, Number = {1}, pages = {2-13}, publisher = {Shahid Sadoughi University of Medical Sciences, Yazd}, title_fa = {تجارب آموزش بالینی دانشجویان فارغ‌التحصیل مامایی: یک مطالعه پدیدار شناسی}, abstract_fa ={  سابقه و اهداف : بهبود و ارتقاء کیفیت آموزش بالینی مستلزم بررسی مستمر وضعیت موجود، شناخت نقاط قوت و اصلاح نقاط ضعف است که در این مورد نظرات و ایده‌های دانشجویان به عنوان عنصر آموزشی می‌تواند راه گشای برنامه آینده باشد هدف این مطالعه، بررسی تجربیات دانشجویان مامایی فارغ‌التحصیل از عوامل مؤثر بر یادگیری بالینی آنان بود.   روش بررسی: نوع پژوهش حاضر، کیفی با رویکرد فنومنولوژی (پدیده شناسی) است . با ده دانشجوی فارغ‌التحصیل مامایی که با نمونه گیری مبتنی بر هدف انتخاب شده بودند و با آنان مصاحبه شد. معیار ورود به مطالعه، گذراندن امتحان فینال بود. داده‌ها به روش تحلیل درون مایه‌ای مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.   یافته‌ها: متن مصاحبه‌های استخراج شده، مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند و کدهای مفهومی از آن استخراج و سپس کدها به چند مفهوم اصلی دسته بندی شدند. مفاهیم منتخب یا درونمایه های اصلی شامل :عوامل تسهیل کننده و باز دارنده یادگیری بودند که عوامل تسهیل کننده یادگیری شامل درونمایه های فرعی: عملکرد مربیان، احساس رضایت دانشجو و آموزش‌های پیش بالینی بود. هم چنین درونمایه عوامل بازدارنده یادگیری شامل درونمایه های فرعی: فقدان تسهیلات و امکانات محیطی، عدم هماهنگی برنامه‌ریزی‌های آموزشی و نحوه برخورد پرسنل بهداشتی درمانی بود.   نتیجه‌گیری: با عنایت به یافته‌های پژوهش، باید شرایط و امکانات و تجهیزات در برنامه‌ریزی‌های مربوط به آموزش مامایی سهیم گردند تا محیطی حمایت کننده برای دانشجو فراهم گردد و منجر به ایجاد تجربه مثبت و گامی مؤثر در راستای ارتقاء کیفیت یادگیری بالینی باشد.}, keywords_fa = {آموزش بالینی، دانشجویان مامایی، پدیده شناسی، مطالعه کیفی}, url = {http://jmed.ssu.ac.ir/article-1-257-en.html}, eprint = {http://jmed.ssu.ac.ir/article-1-257-en.pdf}, journal = {The Journal of Medical Education and Development}, issn = {2251-7065}, eissn = {2251-8266}, year = {2013} } @article{ author = {Khazaee, Z. and Khazaee, T. and Namayi, M. H. and Jananeh, E.}, title = {The effective and preventive factors of taking patients\' history from the viewpoint of the students of Birjand Medical School in 2010-2011}, abstract ={Introduction: Taking patients' history and doing physical examinations help physicians to diagnose correctly and treat accordingly. There are several factors which may affect the quality of taking patients' history. This study aims to assess determinants of taking patients' history from the viewpoint of the students of Birjand Medical School. Methods: This descriptive study was carried out in 2010-2011 on all 137 medical trainees and interns studying at Birjand Medical School. To determine the students’ attitudes towards history taking and to evaluate their performance a questionnaire and a check-list were used, respectively. The data analyzed using SPSS software. Descriptive-deductive statistics (T-test) were applied on the data. Results: The average score of the motivational factors was more than the preventive factors. Among the motivational factors, the statement “taking patient history is a basis of proper diagnosis and treatment” (3.58) and among the preventive factors the statement “taking patient history just to evade responsibility”(2.57)had the highest scores. Moreover, there was a significant difference between the performance of trainees and interns in taking and recording patients’ history (P<0.005). Conclusion: Although the students held a positive attitude toward taking patients' history, they didn’t have satisfactory performance in recording disease symptoms, diagnosis and treatment plans this entails more attention. Observation of trainers on the process of history taking may help.}, Keywords = {Medical students, attitudes, performance, history taking, physical examination}, volume = {8}, Number = {1}, pages = {14-21}, publisher = {Shahid Sadoughi University of Medical Sciences, Yazd}, title_fa = {عوامل مؤثر و بازدارنده در گرفتن شرح حال بیمار از دیدگاه دانشجویان پزشکی بیرجند در سال 90-1389}, abstract_fa ={  سابقه و اهداف : اخذ شرح حال کامل و انجام معاینات فیزیکی، به پزشک کمک می‌نماید تا ضمن تشخیص صحیح بیماری، برنامه مراقبت و درمان بیمار را به درستی طراحی کند. با توجه به تأثیر عوامل زیاد در شرح حال نویسی، مطالعه حاضر با هدف بررسی عوامل مؤثر و بازدارنده در گرفتن شرح حال از دیدگاه دانشجویان پزشکی انجام شد.   روش بررسی: این مطالعه توصیفی – مقطعی در سال 90-1389 روی 137 نفر از دانشجویان پزشکی (کارآموز، کارورز) در دانشگاه علوم پزشکی بیرجند انجام شد. برای تعیین دیدگاه دانشجویان از پرسش نامه و بررسی عملکرد آنان از چک لیست محقق ساخته استفاده گردید. دیدگاه دانشجویان به روش سرشماری و عملکرد آنان به صورت تصادفی سیستماتیک مشخص و اطلاعات در نرم افزار SPSS وارد و با آمار توصیفی و استنباطی (T-test) تجزیه و تحلیل شد.   یافته‌ها: میانگین نمره عوامل انگیزشی (40/40) نسبت به عوامل بازدارنده (59/9) برتری داشت. در میان عوامل انگیزشی گزینه «گرفتن شرح حال پایه‌ای برای تشخیص درست و درمان بیمار» بیشترین نمره (58/3) و در میان عوامل بازدارنده گزینه «گرفتن شرح حال تنها برای انجام رفع تکلیف» بیشترین نمره (57/2) را به خود اختصاص داده بود و همچنین تفاوت معنی داری در عمکلرد کارآموزان با کارورزان در گرفتن و ثبت شرح حال وجود داشت (005/0 P< ).   نتیجه‌گیری: علی رغم نگرش مثبت دانشجویان نسبت به عوامل مؤثر در گرفتن شرح حال، عملکرد آنان در ثبت نشانه‌های بیماری و تشخیص و درمان بیماران رضایت بخش نبود که نیازمند توجه و نظارت دقیق اساتید بر فرآیند شرح حال گیری می‌باشد.  }, keywords_fa = {دانشجویان پزشکی، دیدگاه، عملکرد، شرح حال گیری، معاینه فیزیکی}, url = {http://jmed.ssu.ac.ir/article-1-138-en.html}, eprint = {http://jmed.ssu.ac.ir/article-1-138-en.pdf}, journal = {The Journal of Medical Education and Development}, issn = {2251-7065}, eissn = {2251-8266}, year = {2013} } @article{ author = {MoazeniBistegani, M.}, title = {A comparative study on lecture based versus case based education on teaching general surgery to medical students}, abstract ={Introduction : various methods of teaching have different learning outcomes. Using a combination of teaching and training methods of training may boost education. This study compared lecture based and case based teaching as a combined approach in learning general surgery by medical students. Methods: This study was a quasi-experimental performed on two consecutive groups of 33 and 36 students who were studying general surgery course. The two styles of teaching were lecture-based and real case teaching methods. The final exam included twenty multiple choice questions. The mean scores of each group of students were collected and analyzed accordingly with descriptive tests, Fisher’s test and T-test. Results: The mean final mark of students' who received real case based education was 16.8/20 ± 1.8 and for the lecture group was 12.7± 1.7. There was a significant difference between the two groups (P <0.0001). In both groups, there were significant differences in the mean scores of questions with taxonomy two and three, but not in the questions with taxonomy one. Students' evaluation score of the teacher of the real case group increased by 1.7/20 (8.7%) in the case based group compared to the lecture group. Conclusions: Case based teaching of general surgery led to a better outcome and students were more satisfied. It is recommended that case based education of surgery be encouraged.}, Keywords = {Teaching, taxonomy, lecture, report of a real case}, volume = {8}, Number = {1}, pages = {22-29}, publisher = {Shahid Sadoughi University of Medical Sciences, Yazd}, title_fa = {مقایسه تدریس با استفاده از گزارش یک مورد واقعی و سخنرانی در یادگیری درس جراحی عمومی دانشجویان پزشکی}, abstract_fa ={  سابقه و اهداف : روش‌های مختلف تدریس، پیامدها و عملکردهای متفاوتی دارند . از طرفی حجم مهارت‌های مورد نیاز یادگیری دانشجویان زیاد و زمان آموختن آن‌ها کم است. هدف از این مطالعه، مقایسه دو روش تدریس با استفاده از گزارش یک مورد واقعی به عنوان یک رویکرد ترکیبی و سخنرانی در یادگیری درس جراحی عمومی در دانشجویان پزشکی می‌باشد.   روش بررسی: این مطالعه به صورت نیمه تجربی بر روی دو گروه متوالی دانشجویان پزشکی ورودی 88 (33 و 36 نفره) به دو شیوه سخنرانی و گزارش یک مورد واقعی انجام گرفت. در پایان هر دوره، آزمون بیست سؤالی چهار گزینه‌ای که به روش استاندارد تهیه شده بود گرفته شد. سپس نمرات هر دو گروه، با استفاده از آزمون‌های آماری توصیفی، دقیق فیشر و T-TEST مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند.   یافته‌ها: میانگین نمرات در گروه تدریس با استفاده از گزارش یک مورد واقعی 79/1 ± 83/16 و در گروه سخنرانی 70/1 ± 69/12 بود که اختلاف معنی داری بین دو گروه وجود داشت. (001/0 P< ) میانگین نمرات در سؤالات با تاکسونومی 2 و 3 در دو گروه اختلاف معنی دار داشتند ولی این اختلاف در سؤالات با تاکسونومی 1 معنی دار نبود. میانگین نمره ارزشیابی مدرس از طرف دانشجویان در گروه گزارش یک مورد واقعی نسبت به گروه سخنرانی 74/1 (70/8% ) افزایش داشت .   نتیجه‌گیری: روش‌های تدریس با رویکرد ترکیبی به واسطه ایجاد یادگیری بهتر باعث افزایش سطح نمرات، به خصوص در مورد سؤالات تفسیری و تحلیلی گردیده و رضایت بیشتری را از جانب دانشجو به همراه دارند .  }, keywords_fa = {تدریس، توکسونومی، سخنرانی، گزارش یک مورد واقعی}, url = {http://jmed.ssu.ac.ir/article-1-106-en.html}, eprint = {http://jmed.ssu.ac.ir/article-1-106-en.pdf}, journal = {The Journal of Medical Education and Development}, issn = {2251-7065}, eissn = {2251-8266}, year = {2013} } @article{ author = {Aghili, H. and Yassaei, S. and TaheriMoghadam, Sh. and Mohammadi, S. H.}, title = {Evaluation of the effect of early clinical exposure on professional attitude of dental students of Shahid Sadoughi University of Medical Sciences in 2011-2012}, abstract ={Introduction : Learning dentistry could have many tension and anxieties like encountering to a strange clinical environment. Early clinical exposure (ECE) is supposed to control these stresses. ECE program is an increasingly widespread component of educational curriculum. This study aims to determine the effect of early clinical exposure on the attitude of dental students’ towards dental education and profession. Methods: An analytic study was performed on all 72 dental students studying basic science at Faculty of Dentistry of Shahid Sadoughi University of Medical Sciences consisted of a short term course of introduction to clinical environment in academic year of 2011-2012. Every 12 students attended in an one day ECE course from 8 AM to 1 PM. Students ' attitude towards dental profession and education were assessed by a questionnaire included 25 items before and after the course .For data analysis descriptive paired-t-test was used. Results: All students completed the questionnaires. Students' attitude towards dental education and profession was evaluated. Mean score of students' attitude before and after exposure to clinical environment were 94.6 and 100.5 respectively .Significant differences were found in the students' attitude before and after the course (P=0.001) Conclusion: Based on the results of this study, we found a positive effect of early clinical exposure on attitudes of first and second year dental students. Demographic variations had an effect on the students' attitude .Therefore we suggest that early clinical exposure should be added to educational curriculum of dental students.}, Keywords = {Early Clinical Exposure, clinical Environment, dental Student}, volume = {8}, Number = {1}, pages = {30-44}, publisher = {Shahid Sadoughi University of Medical Sciences, Yazd}, title_fa = {بررسی اثر برخورد زودرس با محیط بالینی بر نگرش حرفه‌ای دانشجویان دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی شهید صدوقی یزد در سال تحصیلی 91-90}, abstract_fa ={  سابقه و اهداف : تحصیل در رشته دندانپزشکی می‌تواند با تنش‌های متعددی همراه باشد که از جمله آن‌ها برخورد با محیط آموزشی نا آشنای بالینی است. تماس زودرس با محیط بالینی به عنوان یکی از راهکارهای کاهش تنش حرفه‌ای، جهت‌دهی به نگرش دانشجویان و ایجاد انگیزش مطرح شده است. این مطالعه با هدف تعیین تأثیر یک دوره آشنایی با محیط بالینی بر نگرش به حرفه و آموزش پزشکی دانشجویان انجام گرفته است.   روش بررسی: این مطالعه مداخله‌ای روی 72 نفر از دانشجویان علوم پایه دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی شهید صدوقی یزد، به صورت دوره کوتاه مدت آشنایی با محیط بالینی در سال تحصیلی 91 - 90 صورت گرفت. روش نمونه گیری از نوع سرشماری و طول دوره به صورت یک روزه از ساعت 8 صبح تا 1 بعد از ظهر در قالب گروه‌های 12 نفره برگزار شد. نگرش دانشجویان نسبت به حرفه و آموزش دندانپزشکی توسط پرسشنامه‌ای که حاوی 25 سؤال و در قالب مقیاس 5 مرحله‌ای لیکرت طراحی شده بود، در ابتدا و انتهای دوره به صورت خود ایفا سنجیده شد. جهت تجزیه و تحلیل داده‌ها از آمارهای توصیفی و paired-t-test استفاده شد.   یافته‌ها: کلیه پرسشنامه‌ها توسط دانشجویان تکمیل شد ( Response Rate = 100% ). نگرش دانشجویان نسبت به حرفه و آموزش دندانپزشکی مورد بررسی قرار گرفت و نمره نگرش قبل و بعد از مواجهه با محیط بالینی به ترتیب 57/94 و 54/100 بود که این تفاوت با (001/0 P < ) معنی‌دار بود.   نتیجه‌گیری: در این مطالعه، آثار مثبت مواجهه زودرس بالینی بر نگرش دانشجویان دندانپزشکی سال اول و دوم به حرفه و آموزش دندانپزشکی مشاهده شد و عوامل دموگرافیک روی نگرش دانشجویان اثر داشت و پیشنهاد می‌گردد که برگزاری دوره‌های مواجهه زودرس بالینی به عنوان بخشی از برنامه آموزشی دانشجویان دندانپزشکی در نظر گرفته شود.}, keywords_fa = {برخورد زودرس، محیط بالینی، دانشجویان دندانپزشکی}, url = {http://jmed.ssu.ac.ir/article-1-88-en.html}, eprint = {http://jmed.ssu.ac.ir/article-1-88-en.pdf}, journal = {The Journal of Medical Education and Development}, issn = {2251-7065}, eissn = {2251-8266}, year = {2013} } @article{ author = {Roohi, Gh. and Asayesh, H. and Bathai, S. A. and ShouriBidgoli, A. R. and Badeleh, M. T. and Rahmani, H.}, title = {The relationship between self-efficacy and academic motivation among students of medical sciences}, abstract ={Introduction: self-efficacy is referred to individual's beliefs about their abilities to learn and doing significant tasks in life. This study aims to determine the relationship between self-efficacy and academic motivation in a group of medical sciences' students. Methods: In this cross-sectional study 275 students of Golestan University of Medical Sciences (GOUMS) were selected using stratified random sampling method. A questionnaire consists of questions regarding demographic, academic motivation, and self-efficacy beliefs were used to collect data. Pearson correlation coefficients, independent T-Test and one way ANOVA were applied on the data. Results: The average of students’ academic motivation was 30.3±4.0. 50.2 percent of students had self-efficacy higher than average. Self-efficacy had significant correlation with intrinsic motivation sub-scale (r=0.196, P=0.001) and total score of academic motivation scale (r=0.155, P=0.01). There were no significant correlations between self-efficacy and extrinsic motivation (r=0.054, P=0.376) and motivation sub-scale (r=0.104, P=0.08). There was no significant difference between two genders in self-efficacy. Conclusion: Improvement in self-efficacy of medical sciences' students could improve their motivation.  }, Keywords = {Student, self-efficacy, motivation, university, academic training}, volume = {8}, Number = {1}, pages = {45-51}, publisher = {Shahid Sadoughi University of Medical Sciences, Yazd}, title_fa = {ارتباط خود‌کارآمدی و انگیزه تحصیلی در بین گروهی از دانشجویان علوم پزشکی}, abstract_fa ={  سابقه و اهداف : خودکارآمدی به باور­های فرد درباره توانایی‌هایش در یادگیری یا انجام کارهای مهم در زندگی اطلاق می‌شود و یکی از مهم‌ترین عوامل پیش بینی کننده موفقیت در کارها می‌باشد، بنا بر این احتمالاً خودکارآمدی بر عملکرد و موفقیت تحصیلی دانشجویان نیز موثر خواهد بود. این مطالعه با هدف تعیین ارتباط خودکارآمدی و انگیزه تحصیلی دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی گلستان انجام شده است.   روش بررسی: در این مطالعه توصیفی-تحلیلی (همبستگی)، تعداد 275 نفر دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی گلستان به طور تصادفی انتخاب شدند. برگه اطلاعات جمعیت شناختی، مقیاس انگیزه تحصیلی و مقیاس باورهای خودکارآمدی به عنوان ابزار گردآوری داده‌ها استفاده شدند. داده‌ها در محیط نرم افزار آماری SPSS 16 با آزمون‌های آماری توصیفی، آزمون تی مستقل، ضریب همبستگی پیرسون و آنالیز واریانس یک طرفه مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. در تمامی آزمون‌ها سطح معنی‌داری 05/0 در نظر گرفته شد.   یافته­ها: میانگین و انحراف معیار سن دانشجویان شرکت کننده در این مطالعه، 47/2 ± 97/20 بود. دانشجویان دختر 68 درصد از نمونه را تشکیل می‌دادند. میانگین و انحراف معیار نمرات دانشجویان در مقیاس خودکارآمدی 03/4 ± 28/30 بود و 2/50 درصد از دانشجویان از نظر خودکارآمدی نمره بالاتر از میانگین داشتند. خودکارآمدی با انگیزه درونی و نمره کل مقیاس انگیزه تحصیلی ارتباط معنادار داشت (05/0 > P ). ارتباط نمرات خرده مقیاس­های بی­انگیزگی و انگیزه بیرونی با خودکارآمدی معنی‌دار نبود. دو جنس از نظر نمرات مقیاس خودکارآمدی اختلاف معنی‌داری نداشتند.   نتیجه­گیری: بر اساس یافته­ها، باورهای دانشجویان در مورد توانایی­های خود برای انجام کارها با انگیزه تحصیلی ارتباط دارد و بهبود خودکارآمدی می­تواند سبب بهبود انگیزه تحصیلی دانشجویان شود.}, keywords_fa = {دانشجو، خودکارآمدی، انگیزه تحصیلی، دانشگاه، آموزش دانشگاهی}, url = {http://jmed.ssu.ac.ir/article-1-100-en.html}, eprint = {http://jmed.ssu.ac.ir/article-1-100-en.pdf}, journal = {The Journal of Medical Education and Development}, issn = {2251-7065}, eissn = {2251-8266}, year = {2013} } @article{ author = {Rashidi-jahan, Hojat and Saffari, Mohsen and Sanaeinasab, Hormoz and Pakpour, Amir and Khajehazad, Mojtab}, title = {Learning styles of students of Baqiyatallah University of Medical Sciences in 2012}, abstract ={Introduction: Understanding the learning styles of students may help educational planning and improve the learning. This study aims to assess learning styles, and relevant determinants, of students who study in various disciplines of medical sciences at Baqiyatallah University of Medical Sciences (BUMS) in 2012. Methods: In this cross-sectional study, 180 students from BUMS were selected randomly. Data were collected sing the Kolb learning style questionnaire during April/May 2012. One-way ANOVA, Student t-test, Chi-square or Fisher exact tests were used for analyzing the data. Results: The mean age of participants was 29.3±7.0, majority of them were males. The preferred learning styles were diverger (76.7%), accommodator (12.8%), assimilator (7.8%) and converger (2.8%) respectively. The results showed that the factors such as age, sex, marriage status, father and mother education, grade point average (GPA) and academic degree could be important to determine learning style characteristics of students. The findings also indicate that the preferred learning style among the students with different GPAs or academic degrees are not different considerably. Conclusion: Regarding the most preferred leaning style by the, proper planning to address proper teaching styles according to the preferred learning styles is necessary.   }, Keywords = {learning style, medicine, students}, volume = {8}, Number = {1}, pages = {52-64}, publisher = {Shahid Sadoughi University of Medical Sciences, Yazd}, title_fa = {سبک‌های یادگیری در دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی بقیه الله (عج) در سال 1391}, abstract_fa ={  سابقه و اهداف : آشنایی با سبک یادگیری دانشجویان می‌تواند نقش قابل توجهی در برنامه‌ریزی درسی اساتید و بهبود یادگیری ایفا نماید. هدف از این مطالعه، ارزیابی سبک‌های یادگیری دانشجویان رشته‌های مختلف علوم پزشکی و شناخت عوامل مؤثر در تعیین سبک یادگیری ایشان بود.   روش بررسی: در این مطالعه مقطعی با استفاده از روش نمونه‌گیری سیستماتیک، تعداد 180 نفر از دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی بقیه الله (عج) از رشته‌های مختلف علوم پزشکی که مشغول تحصیل در مقاطع مختلف بودند، به صورت تصادفی انتخاب گردیدند. داده‌ها با استفاده از پرسشنامه سبک یادگیری کولب و پرسشنامه دموگرافیک در اردیبهشت ماه سال 1391 جمع‌آوری گردیدند. داده‌ها با استفاده از آزمون‌های آماری آنالیز واریانس یک‌طرفه، تی مستقل، کای اسکوئر یا فیشر مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. برای انجام تحلیل‌ها از نرم افزار SPSS استفاده گردید.   یافته‌ها: میانگین سنی نمونه‌های پژوهش 03/7 ± 33/29 و بیشتر آن‌ها (80%) مذکر بودند. سبک‌های غالب یادگیری در شرکت کنندگان به ترتیب عبارت بودند از: واگرا (7/76%)، سازگار (8/12%)، جاذب (8/7%) و همگرا (8/2%). نتایج نشان داد، عواملی همچون: سن، جنس، تأهل، محل زندگی، تحصیلات پدر و مادر، معدل و مقطع تحصیلی می‌تواند در تعیین ابعاد سبک یادگیری دانشجویان، به درجات مختلف حائز اهمیت باشد. یافته‌ها همچنین حاکی از آن است که سبک یادگیری غالب در شرکت کنندگان مطالعه در بین افراد دارای معدل‌ها و مقاطع تحصیلی مختلف تفاوت چندانی با یکدیگر ندارند.   نتیجه‌گیری: با توجه به شناخت سبک یادگیری غالب در دانشجویان و رابطه عوامل دموگرافیک با سبک یادگیری، لازم است ضمن توجه به عوامل مؤثر در تعیین سبک یادگیری، برنامه‌ریزی مناسبی برای هماهنگ سازی سبک تدریس متناسب با سبک یادگیری غالب صورت گیرد.}, keywords_fa = {سبک یادگیری، دانشجویان، پزشکی}, url = {http://jmed.ssu.ac.ir/article-1-157-en.html}, eprint = {http://jmed.ssu.ac.ir/article-1-157-en.pdf}, journal = {The Journal of Medical Education and Development}, issn = {2251-7065}, eissn = {2251-8266}, year = {2013} } @article{ author = {vakili, abedin and Teimouri, Maryam and Ghorbani, Raheb}, title = {Reasons of absence from clinical foundation classes from the viewpoints of medical students of Semnan University of Medical Sciences}, abstract ={Introduction : Absence of students from classes can reduce the quality of education and increase the failure rate. The present study aims to assess the reasons of absence from classes in basic sciences from the viewpoints of medical students of Semnan University of Medical Sciences in 2011. Methods: This cross-sectional study was performed using a questionnaire with the participation of medical students who undertook basic sciences' course and BSc. students who studied in year two of the course. A questionnaire containing demographic data and factors influencing on students' absence including teacher, student, educational processing and physical conditions of classrooms was designed. Students completed the questionnaire before starting of lectures in classrooms. Results: The results showed that 39% of students were absent two hours and 22.4% were absent for four hours per course credit and 38.6% said they were not aim to be absent except in emergency situation. at all.   Inappropriate teaching was identified as the main reason for absence (3.53 / 4±1.1) followed by inadequate sleep the night before the class (3.45 / 4±1.33) lack of scholarship in teaching (3.43 / 4±1.21) and lack of self-interest to the field (1.76 / 4±1.13). Conclusion: Education planners should consider factors influencing on absence of students. In faculty recruitment, academic proficiency and scholarship of teaching should also be considered. Moreover, emotional status of students should be noticed.  }, Keywords = {Absence, students, medical school, opinion, Iran }, volume = {8}, Number = {1}, pages = {65-73}, publisher = {Shahid Sadoughi University of Medical Sciences, Yazd}, title_fa = {علل غیبت در کلاس‌های دروس تخصصی از دید دانشجویان دانشکده پزشکی دانشگاه علوم پزشکی سمنان}, abstract_fa ={  سابقه و اهداف : کلاس‌های درس، مکانی برای انتقال تجربیات اساتید به دانشجویان و درک بهتر مطالب درسی است. غیبت دانشجویان در کلاس، می‌تواند باعث افزایش میزان افت تحصیلی گردد. پژوهش حاضر با هدف بررسی دیدگاه دانشجویان دانشکده پزشکی دانشگاه علوم پزشکی سمنان به علل غیبت آن‌ها در کلاس‌های دروس تخصصی در سال 1390 انجام شد.   روش بررسی: در این مطالعه مقطعی، با استفاده از پرسشنامه محقق- ساخته و با مشارکت دانشجویان ترم دوم و بالاتر مقطع علوم پایه پزشکی و کارشناسی دانشکده پزشکی سمنان انجام شد. یک پرسشنامه حاوی مشخصات دموگرافیک و عوامل تأثیرگذار بر غیبت دانشجویان که شامل علل مربوط به استاد، دانشجو، فرآیند آموزشی و شرایط فیزیکی کلاس با مراجعه حضوری محقق قبل از شروع کلاس درس در اختیار دانشجویان قرار گرفت . سؤالات پرسشنامه در مقیاس لیکرت از صفر تا 4 به ترتیب برای پاسخ بسیار کم، کم، متوسط، زیاد، بسیار زیاد نمره گذاری شد.   یافته‌ها: نتایج نشان داد، 39% دانشجویان به ازای هر واحد درسی دو ساعت و 4/22% چهار ساعت غیبت دارند و 6/38% اظهار داشتند غیر از موارد اضطراری اصلاً غیبت نمی‌کنند. مناسب نبودن روش تدریس استاد (1/1 ± 4 / 53/3)، نداشتن خواب کافی در شب قبل از کلاس درس و خستگی ناشی از آن (33/1 ± 4 / 45/3)، و عدم شیوایی بیان استاد (21/1 ± 4 / 43/3)، به ترتیب مهم‌ترین عوامل مؤثر بر غیبت دانشجویان از کلاس بود و عدم علاقه به رشته تحصیلی (13/1 ± 4 / 76/1)، کم‌ترین تأثیر را بر غیبت دانشجویان دارد.   نتیجه‌گیری: بر اساس نتایج این مطالعه، پیشنهاد می‌شود برنامه ریزان آموزشی به عواملی که به عنوان مهم‌ترین عوامل غیبت از کلاس درس توسط دانشجویان مطرح شده توجه نمایند و در جذب اساتید، تسلط علمی، شیوایی بیان را مد نظر قرار داده و در کنار آن وضعیت روحی - روانی دانشجویان نیز توجه کرده تا دانشجویان با رغبت و علاقه بیشتری در محیط‌های آموزشی حاضر گردند.  }, keywords_fa = {غیبت، عقیده، دانشجویان، دانشکده پزشکی، ایران}, url = {http://jmed.ssu.ac.ir/article-1-144-en.html}, eprint = {http://jmed.ssu.ac.ir/article-1-144-en.pdf}, journal = {The Journal of Medical Education and Development}, issn = {2251-7065}, eissn = {2251-8266}, year = {2013} } @article{ author = {Karimi, mehr}, title = {Socially accountable medical education}, abstract ={}, Keywords = {}, volume = {8}, Number = {1}, pages = {74-76}, publisher = {Shahid Sadoughi University of Medical Sciences, Yazd}, title_fa = {آموزش علوم پزشکی پاسخگو}, abstract_fa ={}, keywords_fa = {}, url = {http://jmed.ssu.ac.ir/article-1-93-en.html}, eprint = {http://jmed.ssu.ac.ir/article-1-93-en.pdf}, journal = {The Journal of Medical Education and Development}, issn = {2251-7065}, eissn = {2251-8266}, year = {2013} } @article{ author = {Yamani, N and Shakour, M and Ehsanpour, S}, title = {Educational needs of reproductive health students: A Delphi study}, abstract ={Introduction: The importance of reproductive health led to establish the MSc in reproductive health program in developed country. In Iran, the program has not been offered yet. The aim of this study was to assess educational needs of MSc program in reproductive health. Methods: This research used Delphi method. Fifteen experts in reproductive health from Iran participated in this study. First, we provided a list of educational needs for every task, then experts confirmed or rejected educational needs and sometimes added new items. In the second round, the experts identified their priorities. Results: The consensus was reached on 165 educational needs that arranged according to the 45 tasks established for MSc of reproductive health before. In terms of priority, all means of importance were over the score of three. To avoid repeating educational needs general across every task, we categorized the tasks that had similar educational needs. conclusion: The reproductive health needs for every society is unique. We noticed cultural, counseling, educational and gender differences. Considering the growth of population in Iran, a local curriculum for this program is needed.  }, Keywords = {Needs assessment, educational needs, curriculum, reproductive health, postgraduate}, volume = {8}, Number = {2}, pages = {0-0}, publisher = {Shahid Sadoughi University of Medical Sciences, Yazd}, title_fa = {بررسی نیازهای آموزشی در برنامه ریزی درسی کارشناسی ارشد بهداشت باروری در ایران: مطالعه‌ای به روش دلفی}, abstract_fa ={سابقه و اهداف : اهمیت بهداشت باروری در توسعه کشورها باعث شده است تا بسیاری از کشورها اقدام به تأسیس رشته تخصصی بهداشت باروری در مقطع کارشناسی ارشد نمایند. در کشور ایران در حال حاضر این رشته در مقطع کارشناسی ارشد وجود ندارد. هدف مطالعه نیازسنجی برنامه درسی کارشناسی ارشد بهداشت باروری بود. روش بررسی: پژوهش به روش دلفی انجام شد که در آن از 15 نفر از متخصصین بهداشت باروری از سراسر کشور نظرخواهی شد. ابتدا فهرست اولیه از نیازهای آموزشی برای هر یک از وظایف تعریف شده قبلی تهیه شد و سپس از متخصصین خواسته شد در دور اول وجود نیاز آموزشی را تأیید کنند و نیازهای جدید اضافه کنند. سپس در دور دوم بر اساس اهمیت از 5، نمره دادند و اولویت بندی کردند. یافته‌ها: نتیجه دو دور دلفی اجماع بر 165 نیاز آموزشی بود که برای 45 وظیفه تعریف شده در کارشناسی ارشد بهداشت باروری تنظیم شد. در اولویت‌بندی همگی میانگین نمره اهمیت بالاتر از 3 داشتند. از آنجایی که در دور اول دلفی نیازهای آموزشی استخراجی بعضی وظایف تعریف شده تکراری شدند، جهت پیشگیری از تکرار و هم‌پوشانی، وظایف شبیه به هم یک‌جا گذاشته شد و سپس نیازهای آموزشی آن‌ها مرتب شدند. نتیجه‌گیری: از آنجا که نیازهای بهداشت باروری هر جامعه مختص به همان جامعه است در نیازهای آموزشی استخراج شده به تفاوت‌های فرهنگی، مشاوره و آموزش، نقش مردان و رشد جمعیت در دو سر طیف سنی توجه شد. لذا امید است این نیازسنجی در راستای داشتن برنامه درسی بومی و مختص ایران گامی مؤثر در پیشبرد جامعه به سوی سلامت باشد.}, keywords_fa = {نیازهای آموزشی، نیازسنجی، برنامه ریزی درسی، بهداشت جنسی و باروری، تحصیلات تکمیلی، دلفی}, url = {http://jmed.ssu.ac.ir/article-1-134-en.html}, eprint = {http://jmed.ssu.ac.ir/article-1-134-en.pdf}, journal = {The Journal of Medical Education and Development}, issn = {2251-7065}, eissn = {2251-8266}, year = {2013} } @article{ author = {Mozaffari-Khosravi, H. and Vaziri, N. and Mohammadimanesh, A. and Naderi, Z. and Daneshbodi, H.}, title = {Nutritional knowledge of medical students studying in clinical courses of Shahid Sadoughi University of Medical Sciences in 2012}, abstract ={Introduction: Nutrition is one of the important components of health promotion and disease prevention. However, nutrition literacy of medical students is unclear. This study aims to determine nutritional knowledge of medical students studying in clinical course of Shahid Sadoughi University of Medical Sciences in 2012. Methods: In this cross-sectional study, 114 medical students in clinical course of Shahid Sadoughi hospital were randomly selected. Nutritional knowledge questionnaire was completed. Each correct answer had one score and wrong answers had no score. Results: Of 114 students, 69 students (60.5%) were female and 45 students (39.5%) were male with the mean age of 24.1±1.5 year. The mean score of students in basic nutrition, nutrition in the life cycle and diet therapy was 4.6±2.2, 6.2±3.2 and 6.2±3.8, respectively. There was significant association between the score of nutrition course and nutritional knowledge score in all of the fields. Conclusion: The average of scores was low. Improving the nutrition courses, especially clinical aspects, during clinical education and presence of nutritionist in treatment teams will be helpful.  }, Keywords = {Nutritional knowledge, nutrition, nutrition therapy, nutrition education}, volume = {8}, Number = {2}, pages = {0-0}, publisher = {Shahid Sadoughi University of Medical Sciences, Yazd}, title_fa = {بررسی دانش تغذیه‌ای دانشجویان پزشکی دوره بالینی دانشگاه علوم پزشکی شهید صدوقی یزد در سال 1390}, abstract_fa ={سابقه و اهداف : تغذیه یکی از اجزای مهم برای ارتقاء سلامت و پیشگیری از بیماری‌ها می‌باشد. اما کفایت آموزش تغذیه در دانشجویان پزشکی هنوز هم جای سؤال دارد. این مطالعه به منظور تعیین دانش تغذیه دانشجویان پزشکی مقطع بالینی دانشگاه علوم پزشکی شهید صدوقی یزد در سال 90 انجام شد. روش بررسی: در این مطالعه مقطعی 114 دانشجوی پزشکی دوره بالینی بیمارستان شهید صدوقی یزد به صورت تصادفی انتخاب شده و پرسشنامه مربوط به دانش تغذیه‌ای را تکمیل نمودند. به هر جواب صحیح امتیاز یک و به جواب نادرست امتیاز صفر اختصاص داده شد. اطلاعات به وسیله نرم افزار SPSS ویرایش 16 مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافته­ها: از بین این 114 دانشجو، 69 نفر (5/60/%) خانم و 45 نفر (5/39%) آقا با میانگین سنی 53/1 ± 13/24 سال بودند. میانگین نمره پاسخنامه دانشجویان در سه زمینه اصول تغذیه، تغذیه در دوره‌های زندگی و رژیم درمانی از 20 به ترتیب عبارت بودند از: 2/2 ± 6/4، 2/3 ± 2/6 و 8/3 ± 2/6. همچنین رابطه معنی دار مستقیم و متوسط بین نمره درس تغذیه دانشجویان و نمرات دانش تغذیه آنان در هر سه زمینه مورد پرسش، وجود داشت. نتیجه­گیری: با توجه به اینکه میانگین امتیازات بسیار پایین است، نیاز به اضافه نمودن دروس تغذیه با تأکید بر جنبه‌های تغذیه بالینی در دوره بالینی و نیز حضور متخصصین تغذیه در تیم درمان احساس می‌شود.}, keywords_fa = {دانش تغذیه، تغذیه، تغذیه درمانی، آموزش تغذیه}, url = {http://jmed.ssu.ac.ir/article-1-109-en.html}, eprint = {http://jmed.ssu.ac.ir/article-1-109-en.pdf}, journal = {The Journal of Medical Education and Development}, issn = {2251-7065}, eissn = {2251-8266}, year = {2013} } @article{ author = {Mirmohammadi, S.J. and Mehrparvar, A. H. and Bahaloo, M. and Davari, M. H.}, title = {Satisfaction of Shahid Sadoughi University of Medical Sciences\' alumni about the quality of medical education}, abstract ={Introduction: In order to achieve acceptable quality in educations, the quality of learning should be assessed. opinion of alumni in assessment of the quality of education is important, This study aims to assess the quality of medical education in basic and clinical sciences according to the opinion of alumni of Sadoughi University of Medical Sciences during 2008-2012 Method: This cross-sectional study conducted on alumni graduated from 2008-2012. Data was collected using a questionnaire which validity and reliability was confirmed. The questions were asked from 183 individuals were interviewed by telephone in 2012. Results: Mean satisfaction score of quality of education was 3.86/5 and 3.18/5 for basic and clinical sciences, respectively. The average satisfaction score for regular presence of faculty members in classes was 4.11/5 and 3.98/5 for basic and clinical sciences, respectively. The difference between the two groups regarding the satisfaction from quality of education was not diufferent (P=0.237). However, this difference was significant for satisfaction from regular presence in classes and time spent for education (P<0.001). Conclusion: The condition of education in Yazd University of Medical Sciences was satisfactory from the alumni viewpoint and the satisfaction level was higher for basic sciences than clinical science education.  }, Keywords = {Quality, medical education, basic sciences, clinical, satisfaction.}, volume = {8}, Number = {2}, pages = {0-0}, publisher = {Shahid Sadoughi University of Medical Sciences, Yazd}, title_fa = {ارزیابی رضایتمندی فارغ‌التحصیلان از کیفیت آموزش پزشکی عمومی دانشگاه علوم پزشکی شهید صدوقی یزد}, abstract_fa ={سابقه و اهداف : به منظور دستیابی به کیفیت مطلوب درآموزش ابتدا باید کیفیت آموزش‌ها را ارزیابی وسپس تغییرات لازم رادرآن‌ها ایجاد کرد. نظر به اینکه توجه به نظرات دانش آموختگان در مراکز آموزش پزشکی برای بررسی کیفیت این آموزش‌ها بسیارحائز اهمیت می‌باشد، ما در این‌ مطالعه‌ برای بررسی‌ کیفیت آموزش پزشکی درحیطه علوم پایه و بالینی، دیدگاه فارغ‌التحصیلان پزشکی چهارسال گذشته دانشگاه علوم پزشکی شهید صدوقی یزد بررسی کردیم. روش بررسی: مطالعه حاضر یک مطالعه توصیفی_ تحلیلی و از نوع مقطعی می‌باشد. نمونه‌گیری به روش سرشماری و از فارغ التحصیلان پزشکی 4 سال گذشته دانشگاه بود. روش گردآوری اطلاعات از طریق پرسشنامه‌ای بود که روایی و پایایی آن تأیید گردید و از 183 نفر از فارغ التحصیلان این دانشگاه از طریق مصاحبه تلفنی در سال 1391 پرسیده شد. یافته‌ها: در گروه‌های علوم پایه و بالینی به ترتیب میانگین رضایتمندی از کیفیت آموزش 86/3 و 81/3، میانگین رضایت‌مندی ازنظم اساتید در حضور درکلاس‌ها 11/4 و 98/3 بود. از نظری آماری در بین دو گروه علوم پایه و بالینی تفاوت معنی‌داری بین رضایتمندی ازکیفیت آموزش وجود نداشت (237/0 = P-Value ) اما از نظر رضایتمندی از نظم اساتید درحضور درکلاس‌ها و رضایتمندی از وقت‌گذاری اساتید برای تدریس تفاوت معنی‌داری بین دو گروه دیده شد (001/ 0 P-Value< ). نتیجه‌گیری : وضعیت آموزشی دانشگاه علوم پزشکی یزد از نظر فارغ التحصیلان مطلوب است و به طور کلی فارغ التحصیلان از آموزش‌های دوران علوم پایه راضی‌تر از آموزش‌های دوران بالینی بودند.  }, keywords_fa = {کیفیت آموزش پزشکی، علوم پایه، بالینی، رضایتمندی}, url = {http://jmed.ssu.ac.ir/article-1-221-en.html}, eprint = {http://jmed.ssu.ac.ir/article-1-221-en.pdf}, journal = {The Journal of Medical Education and Development}, issn = {2251-7065}, eissn = {2251-8266}, year = {2013} } @article{ author = {}, title = {}, abstract ={}, Keywords = {}, volume = {8}, Number = {2}, pages = {0-0}, publisher = {Shahid Sadoughi University of Medical Sciences, Yazd}, title_fa = {تصحیح ماشینی آزمون‌های پیشرفت تحصیلی چندگزینه‌ای و آنالیز اوراق امتحانی: چند نکته}, abstract_fa ={}, keywords_fa = {}, url = {http://jmed.ssu.ac.ir/article-1-304-en.html}, eprint = {http://jmed.ssu.ac.ir/article-1-304-en.pdf}, journal = {The Journal of Medical Education and Development}, issn = {2251-7065}, eissn = {2251-8266}, year = {2013} } @article{ author = {Mirzaei, M. and Montazeri, H.}, title = {Over-use of questionnaires in conducting research in Iran: Two cases}, abstract ={Introduction Despite increasing of scientific Journals number and post graduate students, there is risk of over production of research papers using various well known questionnaires. This study investigate the trend of publishing articles based on two commonly used psychological questionnaires of Beck and general health quality (GHQ) in Iran and to compare the trend with other parts of the world. Methods: This study is a systematic review investigated 412 articles published from 2006-2011 in local and international journals which used Beck and GHQ questionnaires. Most (248) articles included in this study used Beck questionnaire and 146 articles used CHQ. Key words searched to find papers in this study were Beck, GHQ, general health quality, depression. Major local scientific databases including IranMedex, Scientific information database and Magiran and also international databases including PubMed and Science Direct were searched. Results: Publication rates for articles using the two questionnaires are on rise. During 2006-11 number of published articles from Beck questionnaires in Iran was 2.5 folds more than the United States and 18.5% of the total articles published in the world. Considering that Iran has about 1.3% of share of medical science publication of the world, those figures are high. Furthermore, number of published articles using GHQ questionnaires in the same period was ten times more than the United States and 50% of the world. Discussion: Over use of questionnaires in doing and publishing similar studies is a waste of resources. This study recommends that researchers focus more on interventional studies to reduce burden of psychological disorders. Research centers and journal editors should also carefully consider similar studies published in recent years before funding similar projects or accepting their results for publication.  }, Keywords = {Depression, general health, questionnaires, Beck, GHQ, post graduate, publication}, volume = {8}, Number = {2}, pages = {0-0}, publisher = {Shahid Sadoughi University of Medical Sciences, Yazd}, title_fa = {استفاده بی‌رویه از پرسشنامه‌ها در انجام تحقیقات در ایران: بررسی دو مورد}, abstract_fa ={سابقه و اهداف : در کنار رشد فزاینده تعداد مجلات و دانشجویان تحصیلات تکمیلی، شاهد تعداد بسیاری تحقیقات مبتنی بر پرسشنامه‌های گوناگون با موضوعات مشابه در این نشریات هستیم. این مطالعه بر آن است تا روند رو به رشد انتشار مقالات حاصل از پژوهش‌های مبتنی بر پرسشنامه، با تأکید بر دو نمونه شناخته شده مرتبط با اختلالات روانی، شامل پرسشنامه‌های Beck و General health quality) GHQ ) را در ایران بررسی نموده و با وضعیت جهانی مقایسه نماید. روش بررسی: این مطالعه از نوع مروری نظاممند است و به بررسی 412 عنوان مقاله که طی سال‌های 1386-1390 از دو پرسشنامه Beck و GHQ برای انجام پژوهش استفاده کردند شامل 248 عنوان مقاله از پرسشنامه Beck و 164 مقاله از پرسشنامه GHQ پرداخته است. کلمات کلیدی مرتبط در پایگاه‌های اطلاعت علمی داخلی شامل Iranmedex ، پایگاه اطلاعاتی جهاد دانشگاهی و Magiran و نیز پایگاه‌های خارجی PubMed و Science Direct جستجو شدند. یافته‌ها: میزان انتشار مقالات از پرسشنامه‌های یاد شده رو به رشد است. طی سال‌های 1386-1390 تعداد مقالات منتشره از پرسشنامه Beck در ایران دو و نیم برابر آمریکا و 5/18% کل جهان بوده است. با توجه به کل تعداد مقالات منتشره در زمینه علوم پزشکی در ایران نسبت به جهان که کمتر از 3/1% می‌باشد، این رقم بالا است. همچنین تعداد مقالات منتشره از پرسشنامه GHQ از ایران تقریباً 10 برابر آمریکا و 50% کل جهان بود. نتیجه‌گیری : استفاده بی‌رویه از پرسشنامه‌ها در انجام تحقیقاتی که قبلاً مکرراً انجام شده‌اند نوعی اتلاف منابع است. توصیه می‌شود محققان و دانشجویان بیشتر به مطالعات مداخله‌ای جهت حل مشکلات شناخته شده سلامت، از جمله افسردگی پرداخته و مراکز تحقیقاتی و سردبیران مجلات نیز در تصویب و انتشار نتایج این گونه تحقیقات توجه بیشتری مبذول نمایند.}, keywords_fa = {افسردگی، سلامت عمومی، پرسشنامه، Beck، GHQ، تحصیلات تکمیلی، مجلات، علوم پزشکی}, url = {http://jmed.ssu.ac.ir/article-1-299-en.html}, eprint = {http://jmed.ssu.ac.ir/article-1-299-en.pdf}, journal = {The Journal of Medical Education and Development}, issn = {2251-7065}, eissn = {2251-8266}, year = {2013} } @article{ author = {Borjalilu, S and Mojtahedzadeh, R and Mohammadi, A}, title = {Exploring the validity, reliability and factor analysis of self-regulation scale for medical students}, abstract ={Introduction: self-regulation is an important construct in motivation through which the students regulate their learning meta-cognition. Self-regulation is one of the most important predictive factors of academic achievement. Therefore evaluating academic self-regulation in learners is critical. The aim of this study was to develop validity and to determine the factors structure a self-regulation scale. Methods: We validated the 34-items of Hong and O’Neil self-regulation scale. The scale consisted of four factors: effort, self-checking, self-efficacy, and planning. The score was translated, back translated and checked by several experts. 336 medical students were chosen through multiple steps random sampling and completed the questionnaire. We analyzed the data using SPSS and LISREL software using exploratory and confirmatory factor analysis methods. Results: Principle component analysis revealed that self-regulation scale consists of four factors. The scale accounted for %55 of variance. Confirmatory factor analysis showed that all of the factors confirmed with data. Conclusion: This scale is a valid and reliable instrument in assessing Iranian students’, especially medical students’, self-regulation.}, Keywords = {Self-regulation, reliability, validity, exploratory factor, confirmatory factor, analysis }, volume = {8}, Number = {2}, pages = {0-0}, publisher = {Shahid Sadoughi University of Medical Sciences, Yazd}, title_fa = {ساختار عاملی و اعتباریابی نسخه فارسی پرسشنامه خودنظم دهی در بین دانشجویان پزشکی}, abstract_fa ={سابقه و اهداف : خودنظم دهی از جمله سازه­های مورد توجه در مباحث انگیزشی است که به وسیله آن دانشجویان یادگیری خود را سامان می­بخشند . خودنظم دهی یکی از مهمترین عوامل پیش­بینی کننده موفقیت تحصیلی در محیط آموزشی است. از این رو، ارزیابی میزان خودنظم دهی تحصیلی در فرگیران از جایگاه ویژه­ای برخوردار است. هدف پژوهش حاضر بررسی ساختار عاملی مقیاس خودنظم دهی است. روش بررسی : پرسشنامه 34 ماده­ای خودنظم دهی انل و هانگ (2001) که شامل 4 عامل برنامه­ریزی، خودارزیابی، تلاش و خودکارآمدی است، توسط متخصصین، ترجمه و روایی محتوایی آن تائید شد و روی 336 دانشجوی پزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران که به صورت نمونه­گیری تصادفی خوشه­ای انتخاب شدند، اجرا شد. تحلیل عاملی اکتشافی و تأییدی با استفاده از نرم­افزارهای SPSS و LISREL بر روی داده­ها انجام گرفت. یافته‌ها: چهار عامل اصلی مطرح شده در نسخه اصلی، توسط­ تحلیل عاملی اکتشافی استخراج شد. این پرسشنامه 55 درصد از واریانس کل خودتنظیمی را تبیین می­کرد. تحلیل عاملی تائیدی نیز نشان داد که مدل 4 عاملی ناهمبسته بهترین مدل برازش شده برای تبیین داده های حاضر است. نتیجه‌گیری : نتایج حاکی از این است که مقیاس خودنظم دهی انل و هانگ ، برای شناسایی قابلیت­های خودنظم­دهی دانشجویان ایرانی و به ویژه دانشجویان پزشکی کفایت لازم را دارد و در پژوهش‌های مختلف مخصوصاً در حوزه آموزش قابل استفاده است.}, keywords_fa = {خودنظم دهی، اعتبار، روایی، تحلیل عاملی اکتشافی، تحلیل‌ عاملی تأییدی}, url = {http://jmed.ssu.ac.ir/article-1-120-en.html}, eprint = {http://jmed.ssu.ac.ir/article-1-120-en.pdf}, journal = {The Journal of Medical Education and Development}, issn = {2251-7065}, eissn = {2251-8266}, year = {2013} } @article{ author = {Seyedmajidi, M and Jahanian, I and Moradi, N and Bijani, A}, title = {Education, consultation, guidance, students, advisor, teacher}, abstract ={Introduction: Student counseling and supervision play an important role to overcome learning problems and to achieve educational goals. The present study is intended to investigate viewpoints of students regarding educational guidance and advice studying at Babol University of Medical Sciences. Methods: In this descriptive cross-sectional survey, viewpoints of 480 students were collected by a questionnaire. The validity and reliability of the questionnaire had been approved before. Data were analyzed using SPSS version 17 software. Chi- square and ANOVA tests were administered. Results: 61.2% of all participants were female and 38.8% were males with mean age of 21.3±4.0. 37.2% of these students lacked sufficient knowledge and information on how to request from their advisors for help and guidance. Half of students (50.3%) reported attendance of advisors and holding routine consultation is inappropriate. Advisors made more educational files for females compare to males (P=0.001). No difference observed regarding educational disciplines of the advisors regarding students were dissatisfied with help and guidance received from paramedics and dentistry students in most fields (87.3% and 81.5% respectively). Conclusion: It seems that either student has no sufficient information about tasks of advisors and/or advisors may not do their tasks properly. It is recommended the students to be acquainted with advisors’ tasks upon their entrance into the university. Training classes for new academics would be helpful.}, Keywords = {Students\' viewpoints about academic guidance and consultation at Babol University of Medical Sciences}, volume = {8}, Number = {2}, pages = {0-0}, publisher = {Shahid Sadoughi University of Medical Sciences, Yazd}, title_fa = {بررسی نظرات دانشجویان علوم پزشکی بابل در مورد عملکرد اساتید در زمینه مشاوره و راهنمایی تحصیلی}, abstract_fa ={سابقه و اهداف : مشاوره و راهنمایی توسط اساتید راهنما در طول دوره تحصیل، دانشجویان را در غلبه بر مشکلات، دستیابی به اهداف آموزشی و کسب موفقیت یاری خواهد نمود. هدف از این مطالعه، بررسی نظرات دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی بابل در ارتباط با ارائه راهنمایی و مشاوره تحصیلی بود. روش بررسی: در این مطالعه توصیفی- مقطعی، نظرات 480 نفر از دانشجویان از طریق پرسشنامه‌ای که روایی و پایایی آن تأیید شده بود، مورد بررسی قرار گرفت. داده‌ها از طریق تکمیل پرسشنامه 25 سؤالی جمع‌آوری و با استفاده از نرم افزار آماری SPSS 17 و آزمون‌های آماری Chi-Square ، t- test ، ANOVA و آزمون تعقیبی Scheffe واکاوی شد. یافته‌ها: از مجموع افراد شرکت کننده، 2/61% مؤنث و 8/38% مذکر، با میانگین سن 02/4 ± 34/21 سال بودند. 2/37 درصد دانشجویان آگاهی کافی در مورد اینکه چگونه از استاد راهنما کمک بگیرند را نداشتند. در حدود نیمی (3/50%) از دانشجویان حضور استاد راهنما در ساعت اعلام شده و 57% نیز برگزاری برنامه مشاوره به طور منظم را بد و خیلی بد گزارش کردند. دانشجویان مؤنث بیشتر از مذکر ابراز نمودند که استاد راهنما برای آن‌ها پرونده تحصیلی تشکیل داده است (001/0 = P ). در تعیین نظرات دانشجویان به تفکیک رشته تحصیلی، دانشجویان رشته پیراپزشکی و دندانپزشکی از اساتید مشاور بیش از سایر رشته‌ها ناراضی بودند ( به ترتیب 3/87% و 5/81%). نتیجه‌گیری: با توجه به نتایج به نظر می‌رسد که یا دانشجویان اطلاع کافی از وظایف استاد مشاور ندارند و یا اساتید مشاور به وظایف خود به درستی عمل نمی‌کند. به منظور بهبود ارائه خدمات مشاوره و راهنمایی، آشنایی دانشجویان با وظایف استاد مشاور در بدو ورود به دانشگاه و یا بالا بردن سطح آگاهی اساتید مشاور با کلاس‌ها و یا کارگاه‌های آموزشی توصیه می‌شود.  }, keywords_fa = {مشاوره و راهنمایی تحصیلی، نظرات دانشجویان، استاد مشاور}, url = {http://jmed.ssu.ac.ir/article-1-315-en.html}, eprint = {http://jmed.ssu.ac.ir/article-1-315-en.pdf}, journal = {The Journal of Medical Education and Development}, issn = {2251-7065}, eissn = {2251-8266}, year = {2013} } @article{ author = {Daneshkazemi, A. R. and Davari, A. R. and MomeniSarvestani, M.}, title = {‍Correlation between the scores of dental students in theory and practical restoration courses from 1991 till 2012}, abstract ={Introduction: In order to codify a better curriculum and develop the quality of education, continuous monitoring dental students' education during their study is necessary. This study was conducted on the course scores of dental students of Shahid Sadoughi University of Medical Sciences from 1991 till 2012 on the theory and practical restoration courses. The correlation between these scores was investigated. Methods: This was a cross-sectional study which was performed retrospectively on all students who undertook operative dentistry course, theory and practice, during the period. Data were collected using the final report of each course which was saved in the records of the education office. Demographic data was extracted from the records of the students. Data was analyzed by SPSS using student’s T test, ANOVA and Pearson’s correlation test. Results: In this study 451 dental students over 22 years were assessed. Pearson’s correlation coefficient for test showed that the correlation between "theory course 1" and "practical course 1" was 0.221 (P<0.001), between "theory 2" and "practical 2" was 0.311 (P<0.001), between "theory 3" and "practical 3" was 0.443 (P<0.001), and between "theory 4" and "practical 4" was 0.379 (P<0.001). Conclusion: This study demonstrates a direct and significant relationship between the scores of all theory and practical restoration courses among dental students. It seems that there is a concordance between theoretical knowledge and clinical performance of dental students.  }, Keywords = {Theory, course, operative dentistry, practical}, volume = {8}, Number = {2}, pages = {0-0}, publisher = {Shahid Sadoughi University of Medical Sciences, Yazd}, title_fa = {بررسی ضریب همبستگی نمرات ترمیمی نظری و عملی دانشجویان دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی شهید صدوقی یزد طی سال‌های 1391-1370}, abstract_fa ={سابقه و اهداف : جهت تدوین برنامه آموزشی بهتر و ارتقاء کیفیت آموزش، ارزشیابی مداوم و مستمر وضعیت تحصیلی دانشجویان در طول تحصیل و مقایسه نمرات اکتسابی در دوره‌های مختلف امری ضروری است که می‌تواند در اصلاح و بهبود کارایی مسئولین مؤثر باشد. این مطالعه با هدف بررسی ضریب همبستگی نمرات ترمیمی نظری و عملی دانشجویان دوره دکترای دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی شهید صدوقی یزد در مقطع زمانی 1391-1370 انجام شد. روش بررسی: این مطالعه مقطعی به صورت گذشته نگر و با روش سرشماری انجام شد. در این بررسی، نمرات دروس ترمیمی نظری و عملی از طریق کارنامه آموزشی موجود در بایگانی اداره آموزش دانشکده جمع آوری شد. اطلاعات زمینه‌ای نیز از طریق پرسشنامه عمومی که هنگام ثبت نام از دانشجویان تکمیل می‌شود از بایگانی استخراج شد. داده‌ها با استفاده از نرم افزار SPSS و آزمون‌های آماری t.test و ANOVA و ضریب همبستگی پیرسون مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت و سطح معنی داری 05/0 در نظر گرفته شد. یافته‌ها: در این مطالعه 22 دوره دانشجوی دندانپزشکی (451 نفر) مورد بررسی قرار گرفتند. همبستگی کلی بین نمرات ترمیمی نظری و عملی و همچنین همبستگی بین نظری 1 و عملی 1 (221/0= r 001/0> P )، نظری 2 و عملی 2 (311/0= r ، 001/0> P )، نظری 3 و عملی 3 (443/0= r ، 001/0> P ) و نظری 3 و عملی 4(379/0= r ، 001/0> P ) معنی‌دار بود. نتیجه‌گیری: ارتباط مستقیم و معنی داری بین نمره ارزشیابی تمامی دروس ترمیمی نظری و عملی وجود داشت، بنابر این به نظر می‌رسد بین دانش نظری و عملکرد بالینی دانشجویان هماهنگی وجود دارد.}, keywords_fa = {همبستگی، ترمیمی نظری، ترمیمی عملی}, url = {http://jmed.ssu.ac.ir/article-1-152-en.html}, eprint = {http://jmed.ssu.ac.ir/article-1-152-en.pdf}, journal = {The Journal of Medical Education and Development}, issn = {2251-7065}, eissn = {2251-8266}, year = {2013} } @article{ author = {Fallah, H. and Halvani, Gh. H. and Barkhordari, A. and Momayyezi, M. and Ardakani, M. and HokmAbadi, R.A.}, title = {A survey on the application of airborne pollutants simulation chamber as an educational aid tool of occupational health students at Shahid Sadoughi University of Medical Sciences in 2012}, abstract ={Introduction : Air pollutants sampling course is necessary for the occupational health students. Educational aids are essential in promotion of learning. This study aims to evaluate students’ learning in air pollutants sampling course with the aid of an airborne pollutants simulation chamber. Method: In a quasi-experimental study that was carried out on occupational health students, all who enrolled in 2012 at Shahid Sadoughi University of Medical Sciences were enrolled. The samples were divided into case and control groups. Each group consists of 53 participants. Traditional method (lecturing) was used in teaching the control group. In addition to the traditional method, educational aid (airborne pollutants simulation chamber) was used to assess difference in learning of the two groups. In addition to students' feedback, students' scores were also judged to assess learning. Results: Data analysis revealed that average score achieved by students in the case group was 16.44 ± 2.6 for respirable dust parts, 16.17 ± 2.8 for total dust part and 17.06 ± 2.3 for detector tube. The difference in mean scores between cases and controls was significant in the three practical sessions . The mean difference in acquired scores was significant in the three practical sessions between the case and control groups. Conclusion: The occupational health students' learning improved in the air pollutants sampling course using airborne pollutants simulation chamber. Therefore, the device can be used as an educational tool to enhance learning in the relevant subjects.  }, Keywords = {Simulation chamber, educational aid, learning, occupational health students.}, volume = {8}, Number = {2}, pages = {0-0}, publisher = {Shahid Sadoughi University of Medical Sciences, Yazd}, title_fa = {بررسی تأثیر به‌کارگیری محفظه شبیه سازی آلاینده‌های هوابرد به عنوان یک وسیله کمک آموزشی در میزان یادگیری دانشجویان رشته مهندسی بهداشت حرفه‌ای در سال 1391}, abstract_fa ={سابقه و اهداف : با توجه به اهمیت درس مبانی نمونه‌برداری آلاینده‌های هوا برای دانشجویان رشته بهداشت حرفه‌ای و نقش وسایل کمک آموزشی در ارتقای یادگیری، مطالعه حاضر با هدف بررسی میزان یادگیری دانشجویان در ارائه درس مبانی نمونه‌برداری آلاینده‌های هوا با به‌کارگیری محفظه شبیه‌سازی آلاینده‌های هوا انجام گردید. روش ‌بررسی: این مطالعه از نوع مداخله‌ای نیمه‌تجربی و در سال 1391 صورت گرفت. جامعه پژوهش، دانشجویان مقطع کارشناسی رشته بهداشت حرفه‌ای دانشگاه علوم پزشکی یـزد می‌باشند. نمونه گیری با روش سرشـماری در دو گروه مورد و شاهد و با تعداد نمونه 53 نفر در هر گروه به صورت غیر تصادفی انجام گرفت. در آموزش گروه شاهد به روش سنتی (سخنرانی) و در گـروه مورد علاوه بر روش سـنتی از وسیله کمک آموزشی استفاده گردید و در پایان دوره نیز علاوه بر نظرسنجی، نمرات دانشجویان در دو گروه با استفاده از نرم‌افزار SPSS-11.5 ارزیابی شد. یافته‌ها: آنالیز داده‌ها در گروه‌های مورد و شاهد نشان داد که میانگین نمره کسب شده توسط دانشجویان در گروه مورد برای بخش اندازه گیری ذرات قابل استنشاق 6/2±44/16، ذرات کلی 8/2±17/16 و لوله‌های آشکار‌ساز 3/2±06/17 می‌باشد. همچنین میانگین نمرات کسب شده در هر سه بخش عملی به طور معناداری از گروه شاهد بیشتر بود. نتیجه‌گیری: بر اساس نتایج نظر سنجی‌های انجام شده از دانشجویان و همچنین نتایج ارزیابی‌ها، میزان یادگیری دانشجویان با استفاده از روش آموزش ترکیبی (آموزش سنتی به‌ همراه محفظه شبیه‌سازی آلاینده‌های هوابرد) بالاتر از گروه شاهد بوده است لذا می‌توان از این وسیله به عنوان یک وسیله کمک آموزشی جهت ارتقاء آموزش در دروس مربوطه بهره گرفت.}, keywords_fa = {محفظه شبیه سازی، کمک آموزشی، یادگیری، دانشجویان بهداشت حرفه‌ای}, url = {http://jmed.ssu.ac.ir/article-1-150-en.html}, eprint = {http://jmed.ssu.ac.ir/article-1-150-en.pdf}, journal = {The Journal of Medical Education and Development}, issn = {2251-7065}, eissn = {2251-8266}, year = {2013} } @article{ author = {Mirzaei, K and Zahmatkesh, S}, title = {Teaching evidence-based medicine and its impact on knowledge, attitudes and skills of clinical students of Bushehr University of Medical Sciences}, abstract ={ Introduction: To improve the quality of clinical care provided to patients, clinical experience of the physicians in Evidence Based Medicine (EBM) should be improved. The aim of this study was to examine the effect of a short course medical education on the evidence of information, attitude and work of clinical students at the Bushehr University of Medical Sciences.Methods: In a quasi-experimental study, three groups of medical students (24 persons) who were studying in the community medicine course participated. In this course, students in a two-day workshop trained in an EBM workshop including designing questions, search, critical evaluation of evidence, implementation and evaluation. Knowledge, attitude, ability of students to apply their knowledge and the level of satisfaction of the students from the course have been evaluated with pre and post-course questionnaires.Results: Result of the study showed that the students’ familiarity with EBM terminology increased (p<0.0001). In addition, this study indicated that there was a significant increase in the students’ attitude, and also their ability in application of EBM. Students were satisfied with the workshop. The content (91.7%) and method of the implementation of the workshop (87.5%) were positively evaluated.Conclusion: The work shop works well. Practical training of EBM is recommended.  }, Keywords = {Medical, education, evidence based medicine, clinical, students}, volume = {8}, Number = {3}, pages = {13-22}, publisher = {Shahid Sadoughi University of Medical Sciences, Yazd}, title_fa = {آموزش پزشکی مبتنی بر شواهد و تأثیر آن بر آگاهی، نگرش و توانایی استفاده دانشجویان بالینی دانشگاه علوم پزشکی بوشهر از آن}, abstract_fa ={سابقه و اهداف: در سال‌های اخیر، پزشکان جهت ارتقاء هر چه بیشتر کیفیت مراقبت‌های بالینی ارائه شده جهت بیماران، تجربه بالینی خود را با شواهد پژوهشی حاصل از موارد بالینی مشابه ترکیب و در قالب پزشکی مبتنی بر شواهد ارائه نموده‌اند. هدف از این مطالعه بررسی تأثیر اجرای دوره کوتاه مدت آموزش پزشکی مبتنی بر شواهد بر آگاهی، نگرش و عملکرد دانشجویان دوره‌های بالینی پزشکی دانشگاه علوم پزشکی بوشهر از پزشکی مبتنی بر شواهد بود .روش بررسی: در یک مطالعه نیمه تجربی، دانشجویان پزشکی سه دوره مقطع کارآموزی پزشکی اجتماعی شرکت داده شدند (جمعاً 24 نفر). در این دوره، دانشجویان 5 مرحله استاندارد اجرای پزشکی مبتنی بر شواهد شامل پرسش، جستجو، ارزیابی نقادانه شواهد و به‌کارگیری و ارزشیابی شواهد را به ترتیب در یک کارگاه دو روزه آموزش دیده و سپس با راهنمایی استاد به اجرا درآوردند. در ادامه سطح آگاهی، نگرش و توانایی دانشجویان در رابطه با پزشکی مبتنی بر شواهد همراه با سطح رضایتمندی آنان از دوره با استفاده از پرسشنامه پیش آزمون و پس آزمون مورد ارزیابی قرار گرفت.یافته‌ها: نتایج مطالعه بیانگر افزایش سطح آشنایی دانشجویان با اصطلاحات کاربردی در پزشکی مبتنی بر شواهد بود (0001/0>P). همچنین در این مطالعه افزایش قابل ملاحظه آماری در سطح نگرش دانشجویان و نیز توانایی آنان در اجرا و کاربرد پزشکی مبتنی بر شواهد مشاهده شد. میزان رضایت مندی دانشجویان بعد از اجرای کارگاه از محتوا و نحوه اجرای کارگاه نیز به ترتیب در 7/91% و 5/87% موارد خوب ارزیابی شد.نتیجه‌گیری: به نظر می‌رسد نیاز به آموزش دانشجویان پزشکی در مقطع بالینی در خصوص مفاهیم و واژه‌های اپیدمیولوژی رایج در بحث پزشکی مبتنی بر شواهد به منظور افزایش توانایی آنان در تحلیل نقادانه مقالات مورد مطالعه آنان با هدف افزایش توانایی آنان در اتخاذ تصمیمات بالینی مناسب و صحیح به خصوص به صورت عملی و به شکل آموزش کارگاهی و عملی وجود دارد. }, keywords_fa = {آموزش پزشکی، پزشکی مبتنی بر شواهد، آموزش بالینی، دانشجو}, url = {http://jmed.ssu.ac.ir/article-1-155-en.html}, eprint = {http://jmed.ssu.ac.ir/article-1-155-en.pdf}, journal = {The Journal of Medical Education and Development}, issn = {2251-7065}, eissn = {2251-8266}, year = {2013} } @article{ author = {Ahrari, Kh and Alizadeh, Sh and Alizadeh, MR}, title = {Effect of workshop compare to lecture on the study and learning sterategies of nursing and midwifery students of Arak Branch of Azad University}, abstract ={ Introduction: Every educational system should aim to improve educational skills of its students. This study aims to assess the effect of workshop based compare to lecture based education on the study and learning strategies of nursing and midwifery students of Arak Branch of Azad UniversityMethods: In this experimental study, the two different education method were evaluated with pre and post tests. All nursing and midwifery students who enrolled in nursing and midwifery faculty of Arak Branch of Azad University in 2011 were included. twenty students participated in class group, 25 students participated in workshop group and 17 students participated in the control group. LSSI questionnaire including, attitude, motivation, anxiety, time management, concentration, information processing, selecting main idea, self testing, study aids ,test strategies was used. After completing the questionnaire the intervention groups participated in workshop for 16 hours and in lectures for two hours per week over 8 weeks. The same questionnaire was used for post-test.Results: Mean attitude, information processing, anxiety, time management scores improved after educational class in the intervention compared to the control group. Also after the workshop, mean information processing, anxiety and self testing scores improved.Discussion: In this study educational class and workshop were effective on information processing and anxiety management. We recommend investigation about personal education and educational counseling based on the students' needs and wants.  }, Keywords = {Education, methods, study skills, learning skills }, volume = {8}, Number = {3}, pages = {23-32}, publisher = {Shahid Sadoughi University of Medical Sciences, Yazd}, title_fa = {تأثیر دو روش آموزشی کارگاهی و کلاسی مهارت‌های مطالعه و یادگیری بر راهبردهای مطالعه و یادگیری دانشجویان دانشکده پرستاری و مامایی دانشگاه آزاد اسلامی اراک}, abstract_fa ={ سابقه و اهداف: با توجه به اهمیت شناخت تأثیر مداخلات آموزشی در جهت حل مشکلات یادگیری و عملکرد بهتر دانشجویان، این مقاله با هدف بررسی تأثیر دو روش آموزشی کارگاهی و نظام واحدی مهارت‌های مطالعه و یادگیری بر راهبردهای مطالعه و یادگیری دانشجویان انجام شد.روش ‌بررسی: این پژوهش از نوع شبه تجربی و به صورت دو گروه مداخله و یک گروه کنترل بود .نمونه پژوهش را کلیه دانشجویان پرستاری و مامایی ورودی 1390 دانشکده علوم پزشکی دانشگاه آزاد واحد اراک تشکیل می­داد. برای گرداوری داده‌ها از پرسشنامه مشخصات فردی و دموگرافیک و پرسشنامه ال ای اس اس ای استفاده شد. این پرسشنامه دارای ده مقیاس شامل نگرش، انگیزش، کنترل وقت، اضطراب، تمرکز، پردازش اطلاعات، انتخاب ایده اصلی، راهنمای مطالعه، خود آزمایی و راهبردهای آزمون می‌باشد. دانشجویان گروه‌های مداخله پس از تکمیل پرسشنامه راهبردهای مطالعه و یادگیری طبق برنامه در دوره آموزشی مهارت‌های مطالعه و یاد گیری شرکت کردند. سپس دانشجویان مجدداً پرسشنامه ال ای اس اس ای را تکمیل نمودند و داده‌ها توسط نرم افزار SPSS تجزیه و تحلیل شد.نتیجه‌گیری: میانگین نمرات نگرش، پردازش اطلاعات، اضطراب و مدیریت زمان بعد از آموزش کلاسی افزایش داشت و این تغییر به لحاظ آماری کنترل معنی‌دار بود. میانگین نمرات پردازش اطلاعات اضطراب و خود آزمایی بعد از آموزش کارگاهی افزایش داشت و این تغییر به لحاظ آماری معنی‌دار بود. اگر آموزش کلاسی با ضوابط کلاس‌های درسی برگزار گردد, احتمالاً نتایج بهتری از آموزش بدست خواهد آمد. همچنین در روش کلاسی چون حداقل در نیمی از ترم دانشجویان با مدرس مربوطه می‌توانند در ارتباط باشند و مشکلات و سؤالات خود را مطرح کرده و پاسخ دریافت کنند این روش می‌تواند ارزشمندتر باشد. به نظر می‌رسد انجام تحقیقی در خصوص تأثیر آموزش فردی و مشاوره تحصیلی دانشجویان بر اساس نیاز و ویژگی‌های آنان در تکمیل مطالعات موجود مفید است. }, keywords_fa = {روش‌های آموزشی، مهارت‌های مطالعه و یادگیری}, url = {http://jmed.ssu.ac.ir/article-1-142-en.html}, eprint = {http://jmed.ssu.ac.ir/article-1-142-en.pdf}, journal = {The Journal of Medical Education and Development}, issn = {2251-7065}, eissn = {2251-8266}, year = {2013} } @article{ author = {Delaram, M}, title = {Students’ satisfaction about the performance of academic advisors before and after implementation of the Advisors` Project in Shahrekord University of Medical Sciences}, abstract ={ Introduction: Inadequate advice interferes with students’ achievements of educational and professional goals. The present study was carried out to compare the satisfaction of Shahrekord University of Medical Sciences' students about the performance of academic advisors before and after implementation of the Advisors` Project.Methods: This cross-sectional study was carried out on 244 students studying in different programs at Shahrekord University of Medical Sciences in two stages at the first semester of 2010-2011 and the first semester of 2011-2012. For data collection, we used a self designed questionnaire including individual and educational information and 10 multiple-choice questions with Likert scale to assess the satisfaction of students from the advisor’ performance. Results: From the ten items of satisfaction, only "providing access to an advisor" was significant after implementing Advisors` Project in Faculty of Nursing (P=0.01). Conclusion: It seems that the performance of advisors` project could not provide a satisfactory position for students. Adequate supervision of university students is crusial, proper implementation of the program can support faculty advisors to strengthen their position and help them to improve their supervision skills. }, Keywords = {Advisor, guidance, satisfaction, medical, students}, volume = {8}, Number = {3}, pages = {33-43}, publisher = {Shahid Sadoughi University of Medical Sciences, Yazd}, title_fa = {مقایسه میزان رضایت مندی دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی شهرکرد از عملکرد اساتید مشاور قبل و پس از اجرای طرح استاد مشاور}, abstract_fa ={ سابقه و اهداف: مشاوره و راهنمایی ناکافی، در دستیابی دانشجویان به اهداف آموزشی و حرفه‌ای ایجاد اختلال نموده و بدین صورت ممکن است آن‌ها از منابع مناسب جهت رفع نیازهای آموزشی خود استفاده ننمایند. مطالعه حاضر با هدف مقایسه میزان رضایت مندی دانشجویان از عملکرد اساتید مشاور قبل و پس از اجرای طرح استاد مشاور انجام شد.روش بررسی: این مطالعه توصیفی- مقطعی که جامعه آن را کلیه دانشجویان رشته‌های مختلف در دانشگاه علوم پزشکی شهرکرد تشکیل دادند، در دو مرحله در نیمسال اول 91-90 و نیمسال اول 92-91 انجام شد. تعداد نمونه 244 نفر و ابزار گردآوری اطلاعات، پرسشنامه‌ای خود ساخته مشتمل بر دو بخش اطلاعات فردی و تحصیلی دانشجویان و 10 سؤال چند گزینه‌ای در مقیاس لیکرت جهت سنجش میزان رضایت آن‌ها از عملکرد استاد مشاور بود. داده‌ها با نرم افزار SPSS و آزمون‌ هایتی زوج، کا- اسکوئر و آنالیز واریانس تجزیه و تحلیل شد.یافته‌ها: "فراهم بودن امکان دسترسی به استاد مشاور" تنها موردی از موارد ده گانه رضایت مندی دانشجویان بود که تفاوت معنی داری را قبل و پس از اجرای طرح در دانشجویان دانشکده پرستاری نشان داد (01/0=P) در حالی که در سایر موارد تفاوت معنی‌داری مشاهده نشد. نتیجه‌گیری: به نظر می‌رسد که اجرای طرح استاد مشاور نتوانسته است جایگاه رضایت بخشی را برای دانشجویان فراهم کند. نظارت کافی دانشگاه بر اجرای صحیح فرآیند طرح، حمایت از اساتید مشاور و تقویت جایگاه آنان می‌تواند به بهبود این فرآیند کمک نماید. }, keywords_fa = {مشاوره، راهنمائی، رضایت مندی، دانشجو}, url = {http://jmed.ssu.ac.ir/article-1-224-en.html}, eprint = {http://jmed.ssu.ac.ir/article-1-224-en.pdf}, journal = {The Journal of Medical Education and Development}, issn = {2251-7065}, eissn = {2251-8266}, year = {2013} } @article{ author = {Bouzarjomehri, F and Mansourian, M and Herandi, Y and Bouzarjomehri, H}, title = {Academics\' adherence to professional Ethics in Shahid Sadoughi University of Medical Science: Students\'viewpoint}, abstract ={ Introduction: Higher education is a driving force in many societies. Medical graduates have a key role in public health and community medicine. Adherence to professional ethics is crucial to achieve these goals. . This study aims to evaluate academics' adherence to professional ethics in Shahid Sadoughi University (SSU) of Medical Science from the students'point of view.Methods: In this explanatory study a questionnaire was completed by 160 students of Medical, Dentistry, Public Health, Nursing, Paramedical and Nursing and Midwifery schools of SSU. In order to assess teaching effectiveness, we considered components of the methodology, interactive relationship with students, scholarship, monitoring student's development, classroom management and doing appropriate assessment. A questionnaire containing 30 questions of the relevant components was designed and its transparency was validated. The questionnaire was randomly distributed among students.Results: 70 percent of the students believed that the SSU academics have distinctive character, respect the sanctity of the classroom, do not gossip about their colleagues, are trained in teaching, are confident and do their best educate students. More than half believed that the teachers have effective teaching features. Students' main concerns were lacking compilation of related books, uniform method of teaching crossdsciplines, paying less attention to students' questions, not spending sufficient time for students and careless evaluation.Conclusion: Most of SSU academics adhere to moral and scientific standards. However, students suggest them to pay more attention and should spend more time for them. }, Keywords = {Professional, ethics; teaching, learning}, volume = {8}, Number = {3}, pages = {44-52}, publisher = {Shahid Sadoughi University of Medical Sciences, Yazd}, title_fa = {ارزیابی اخلاق حرفه‌ای اساتید دانشگاه علوم پزشکی شهید صدوقی یزد از دیدگاه دانشجویان این دانشگاه}, abstract_fa ={ سابقه و اهداف: آموزش عالی نیروی محرکه و عامل پیشرفت هر جامعه­ای است. دانش­آموختگان علوم پزشکی نقش اساسی در تأمین سلامت جامعه دارند؛ لذا آموزش عالی در این حوزه از اهمیت بیشتری برخوردار بوده و از دو بعد انتقال اطلاعات و القای اخلاق حرفه­ای بسیار مورد توجه است. هدف از انجام این مطالعه ارزیابی اخلاق حرفه‌ای و تدریس مؤثر اساتید دانشگاه علوم پزشکی شهید صدوقی یزد از منظر دانشجویان این دانشگاه است.روش بررسی: این مطالعه توصیفی با تکمیل 160 پرسشنامه توسط دانشجویان رشته­های مختلف دانشکده­های پزشکی، بهداشت، پیراپزشکی و پرستاری مامایی دانشگاه علوم پزشکی شهید صدوقی یزد، که به شیوه تصادفی انتخاب شده بودند، انجام شد. به منظور ارزیابی تدریس مؤثر، از مؤلفه­های روش شناسی، رابطه­ تعاملی با دانشجویان، دانش پژوهی، محوریت رشد دانشجو، مدیریت کلاس و ارزیابی مناسب استفاده شد. ارزیابی اساتید توسط مؤلفه‌های گزارش مطلبی فرد و همکاران انجام گرفت. پرسشنامه‌ای حاوی 30 سؤال از مؤلفه­های یاد شده طراحی و روایی سنجی شد.یافته­ها: به نظر دانشجویان 70% اساتید دانشگاه علوم پزشکی شهید صدوقی یزد دارای ویژگی­ شخصیت ممتاز، راعی حرمت کلاس، خوددار غیبت از همکاران، ماهر در تدریس، رازدار و ساعی در رشد علمی دانشجویان می­باشند. بیش از 50% دانشجویان معتقدند اساتید این دانشگاه دارای ویژگی­های تدریس مؤثر هستند. انتقاد دانشجویان به اساتید شامل عدم تألیف کتب مرتبط، عدم صرف وقت کافی برای دانشجویان، یکنواختی روش آموزش، کم توجهی به مسائل دانشجویان و عدم دقت کافی در ارزیابی دانشجویان بود.نتیجه­گیری: اساتید دانشگاه علوم پزشکی شهید صدوقی یزد معمولاً از شایستگی علمی و اخلاقی برخوردارند ولی باید به مسائل دانشجویان بیشتر توجه نموده و برای تعامل با آنان وقت بیشتری صرف نمایند.  }, keywords_fa = {اخلاق حرفه ای، ویژگی استاد خوب، تدریس مؤثر، دانشگاه علوم پزشکی یزد}, url = {http://jmed.ssu.ac.ir/article-1-219-en.html}, eprint = {http://jmed.ssu.ac.ir/article-1-219-en.pdf}, journal = {The Journal of Medical Education and Development}, issn = {2251-7065}, eissn = {2251-8266}, year = {2013} } @article{ author = {Noohi, E and Abaszadeh, A}, title = {Effect of patient-centered collaborative learning on students\' scores of the nursing process and critical thinking of nursing trainers}, abstract ={ Introduction: One of the challenge that nursing education is faced is developing a curriculum with appropriate clinical training, to develop critical thinking skills. The aim of this study was to determine the effect of patient-centered collaborative learning on students' scores on the nursing process and critical thinking of nursing trainers. Methods: This study is a quasi-experimental research. Nursing students studying at the fifth semester allocated to two randomly selected arms of 30 cases, collaborative education patient-centered, and 30 controls (clinical education according to the common way(. In struments used was a questionnaire with three parts demographics, nursing process of patients and critical thinking.Results: Mean score of post-test critical thinking was 12.8 in cases and 9.2 in the control group. There was significant relationship between post-test score in the two groups P <0.05.post test scores were significantly different across the two groups 15.8/20 in case group compare to 13.43/20 in the control group. Discussion: Both groups showed improvement in learning. The students in the study group were participated as a team in the study of real patient i.e. case study. They used their skills to find and use evidence for critical care. The development in the study group was significantly higher than the control group and the difference has led to the information classification, understanding patients' condition, logic reasoning, problems prioritization and assessment. }, Keywords = {Cooperative, learning, clinical reasoning, critical thinking, education, nursing, trainer}, volume = {8}, Number = {3}, pages = {53-62}, publisher = {Shahid Sadoughi University of Medical Sciences, Yazd}, title_fa = {بررسی تأثیر آموزش مشارکتی بیمار محور بر نمرات فرایند پرستاری و تفکر انتقادی کارآموزان پرستاری}, abstract_fa ={ سابقه و اهداف: چالشی که امروزه آموزش پرستاری با آن روبرو است توسعه یک برنامه درسی با راهکارهای مناسب خصوصاً در آموزش بالینی به منظور توسعه مهارت‌های تفکر انتقادی در فرایند مراقبت از بیماران است. هدف این مطالعه، تعیین تأثیر آموزش مشارکتی بیمار محور در کارآموزان پرستاری بر تفکر انتقادی و فرایند مراقبت از بیماران بخش داخلی قلب بیمارستان شفا دانشگاه علوم پزشکی کرمان بوده است.روش بررسی: پژوهش حاضر یک مطالعه نیمه تجربی است که بر روی دانشجویان ترم پنج پرستاری که با تخصیص تصادفی به دو گروه 30 نفر مداخله آموزش مشارکتی و 30 نفر شاهد آموزش بالینی بر اساس روش معمول تقسیم‌شده بودند، انجام گرفت. ابزار پژوهش پرسشنامه‌ای متشکل از سه بخش اطلاعات دموگرافیکی، سؤالات مربوط به فرایند پرستاری و آزمون مهارت‌های تفکر انتقادی استاندارد کالیفرنیا فرم بود. یافته‌ها: میانگین نمرات پس آزمون تفکر انتقادی گروه مورد 8/12 و گروه شاهد 23/9 بود که از لحاظ آماری این تفاوت معنی‌دار بود 05/P<. همچنین در رابطه با مقایسه میانگین نمره پس آزمون فرایند پرستاری در دو گروه 8/15 مورد و 43/13 شاهد اختلاف معنی‌دار آماری 05/ 0P< مشاهده شد.نتیجه‌گیری: هر دو گروه از نظر آموزشی پیشرفت داشته‌اند. از آن جایی که دانشجویان گروه مورد به صورت گروهی در مطالعه بیماران واقعی (case study) مشارکت می‌نمودند و جستجوی اطلاعات را در مراقبت نقادانه بکار می‌بردند، لذا پیشرفت گروه مورد به طور معنی‌داری نسبت به گروه شاهد بیشتر بوده است و این تفاوت منجر به دسته‌بندی اطلاعات، درک و فهم از موقعیت بیمار استدلال منطقی و اولویت‌بندی مشکلات و ارزشیابی می­شده ‌است. }, keywords_fa = {یادگیری مشارکتی، استدلال بالینی، تفکر انتقادی،آموزش، فرایند پرستاری، کارآموزان}, url = {http://jmed.ssu.ac.ir/article-1-189-en.html}, eprint = {http://jmed.ssu.ac.ir/article-1-189-en.pdf}, journal = {The Journal of Medical Education and Development}, issn = {2251-7065}, eissn = {2251-8266}, year = {2013} } @article{ author = {Miandari, K and Sarlak, MA and Ahmadi, AA and Jalalian, N}, title = {The design of futuristic organization (higher education)}, abstract ={ Introduction: Future is unpredictable and we need futuristic strategies for planning in higher education. If universities managed in a traditional manner, they would not react to the needs of future accordingly. The objective of this study is to investigate dimensions of futuristic universities and components of such a model.Methods: This qualitative research thematic analysis was used. We gathered data from 18 experts through exploratory interviews. The reliability coefficient was calculated by intra-subject agreement using phi coefficient.Results: According to the exploratory interviews, and existing literature, 38 factors with a Fi coefficient over 80 percent were identified. They were classified in eight dimensions with 100 percent agreement.Conclusion: The findings indicate that a futuristic organization and specifically, a futuristic university should be future-oriented, observant of environment, agile, multi-facet, and attentive to future values of all stakeholders. Such universities should have futuristic culture, be equipped with positive people and science oriented.}, Keywords = {Futuristic, Futuristic Organization, Higher Education}, volume = {8}, Number = {3}, pages = {63-80}, publisher = {Shahid Sadoughi University of Medical Sciences, Yazd}, title_fa = {طراحی مدل سازمان آینده‌گرا (نظام آموزش عالی)}, abstract_fa ={ سابقه و اهداف: آینده غیرقطعی است و ما به راهبردی تا حد امکان آینده‌گرا نیازمندیم. با یک بازبینی گسترده روندهای جهانی، سرعت فزاینده تغییرات محسوس است. اگر دانشگاه‌ها همچنان به صورت سنتی اداره شوند، نمی‌توانند به صورت سریع و خلاقانه نسبت به نیازهای آینده عکس‌العمل نشان دهند. از این رو آن‌ها بایستی مجهز به زیرساختارها، بسترها و اندیشه‌های آینده‌گرایانه باشند تا به شیوه‌ای کنش‌گرانه و پیش‌دستانه به پیشواز تغییر بشتابند و حتی خود، عامل و کنشگر تغییرات باشند. لذا هدف ما در این تحقیق طراحی مدل ابعاد و مؤلفه های آینده­گرایی است.روش بررسی: تحقیق حاضر از نوع کیفی است که به منظور طراحی و تبیین مدل سازمان آینده‌گرا صورت گرفته است. در این تحقیق برای مشخص کردن ابعاد و مؤلفه‌های سازمان آینده‌گرا از شیوه تم گذاری استفاده شده که در حوزه ادبیات به بیش از 30 منبع مراجعه شد و در روش مصاحبه‌های اکتشافی از 18 خبره نظرسنجی شده است، که محاسبه پایایی آن‌ها، با روش توافق درون موضوعی با محاسبه ضریب فای، انجام شد.یافته‌ها: با توجه به مصاحبه‌های اکتشافی و ادبیات موجود، 38 مؤلفه با ضریب فای بالای 80 درصد بین محقق و دو همکار متخصص، شناسایی گردیدند که در 8 بعد با توافق 100 درصد طبقه‌بندی شدند. نتیجه‌گیری: با توجه به یافته‌های تحقیق، یک سازمان آینده‌گرا و به طور اخص یک دانشگاه آینده‌گرا بایستی آینده‌نگر، نسبت به محیط هوشیار، در برابر تغییرات چابک و چند چهره، متوجه به ارزش‌های آتی ذی نفعان، دارای فرهنگ آینده‌گرا و افرادی با ویژگی‌های روان‌شناختی مثبت و دانش‌مدار باشد.  }, keywords_fa = {آینده‌گرایی، سازمان آینده‌گرا، آموزش عالی}, url = {http://jmed.ssu.ac.ir/article-1-244-en.html}, eprint = {http://jmed.ssu.ac.ir/article-1-244-en.pdf}, journal = {The Journal of Medical Education and Development}, issn = {2251-7065}, eissn = {2251-8266}, year = {2013} } @article{ author = {FakhrMovahedi, A and Yousefpour, M and Sadeghi, S}, title = {Comparison of teaching behaviors of clinical nursing instructors from the perspective of nursing students of the public and private Universities of Semnan in 2012}, abstract ={ Introduction: Clinical teaching is an important element of nursing education. This study aims to compare teaching behaviors of clinical nursing instructors from perspective of nursing students in public and private universities.  Methods: This was a cross-sectional study. Participants were 160 nursing students from public and private universities located in Seman, 80 students each. The nursing clinical teaching effectiveness inventory (NCTEI) is used to collect data. The questionnaire was a seven point Likert scale that measured students’ perspectives to nursing instructors in the range of never (score 1) to always (score 7). Finally the data analyzed by descriptive and inferential statistics methods by SPSS version 18.  Results: Data analysis showed that mean of the behaviors of clinical instructors from of students’ perspective were higher than average limit (5.52±1.31). Also, that mean of scores to clinical instructors’ behaviors was significantly higher in the private university compare to the public university (P<0.001).  Conclusion: According to the result, nursing instructors in private universities acquired higher score than public universities to prove their proficiency. More studies are needed to explore factors influencing the structure and context of these universities. }, Keywords = {Nursing, students, faculties, public, private, universities, clinical, teaching, behaviors}, volume = {8}, Number = {3}, pages = {81-95}, publisher = {Shahid Sadoughi University of Medical Sciences, Yazd}, title_fa = {مقایسه رفتارهای آموزش بالینی مربیان پرستاری از دیدگاه دانشجویان پرستاری دانشگاه‌های دولتی و آزاد شهرستان سمنان در سال 1391}, abstract_fa ={ سابقه و اهداف: آموزش بالینی از بخش­های حائز اهمیت آموزش پرستاری می­باشد. با توجه به اینکه در کشور ما آموزش پرستاری در دو دانشگاه آزاد و دولتی در حال انجام می­باشد، کسب دیدگاه دانشجویان این دو دانشگاه می­تواند در ارتقاء آن سودمند واقع گردد؛ لذا این مطالعه با هدف مقایسه رفتارهای آموزش بالینی مربیان پرستاری از دیدگاه­های دانشجویان این دو دانشگاه انجام گردید.روش بررسی: مطالعه از نوع مقطعی بوده که 160 دانشجوی کارشناسی پرستاری از دانشگاه­های دولتی و آزاد (هر کدام 80 نفر) در آن مشارکت داشتند. در این مطالعه از پرسشنامه اثربخشی آموزش بالینی پرستاری جهت جمع آوری اطلاعات استفاده شد. این پرسشنامه دارای یک معیار لیکرت 7 امتیازی بود که دیدگاه دانشجویان را نسبت به رفتارهای مربیان پرستاری در دامنه هرگز (امتیاز 1) تا همیشه (امتیاز 7) اندازه­گیری می­نمود. در نهایت داده ها توسط آمار توصیفی و استنباطی با استفاده از SPSS نسخه 18 مورد تحلیل قرار گرفت.یافته‌ها: تحلیل داده­ها نشان داد از دیدگاه دانشجویان، میانگین رفتارهای مربیان بالینی به صورت کلی بالاتر از امتیاز 4 یا متوسط بود (31/1±52/5). همچنین رفتارهای مربیان در دانشگاه آزاد از امتیاز بیشتری نسبت به مربیان دولتی برخوردار بود (001/0>P). نتیجه‌گیری: اینکه مربیان دانشگاه آزاد امتیاز بالاتری را نسبت به مربیان دانشگاه دولتی کسب کرده بودند، خود نیاز به تأمل بیشتری برای مسئولین دارد. همچنین مطالعات دقیق­تری برای کشف عوامل تأثیرگذار بر ساختار و زمینه‌ی هر یک از این دو دانشگاه پیشنهاد می‌گردد.  }, keywords_fa = {پرستاری، دانشجویان، مربیان، دانشگاه دولتی و آزاد، رفتارهای آموزش بالینی اثربخش}, url = {http://jmed.ssu.ac.ir/article-1-207-en.html}, eprint = {http://jmed.ssu.ac.ir/article-1-207-en.pdf}, journal = {The Journal of Medical Education and Development}, issn = {2251-7065}, eissn = {2251-8266}, year = {2013} } @article{ author = {Tayebi, V and Tavakoli, H and Armat, MR and Nazari, AR and TabatabaeeChehr, M and RashidiFakari, F and HassanzadehBashtian, M and Garshad, A}, title = {Nursing students\' satisfaction and reactions to oral versus written feedback during clinical education}, abstract ={ Introduction: Clinical instruction is known as the essence of education in medical sciences, while feedback delivery is a core responsibility of clinical instructors. This study aims to compare the nursing students' satisfaction and reactions to oral versus written feedback during clinical education.  Methods: This is a single blinde, randomized controlled trial. A purposive sample of last semester-nursing students (n=44) was selected and randomly assigned into one of verbal or written feedback groups. Each instructor (n=3) was scheduled to teach two groups, and deliver either verbal or written feedback. Instructors were well attuned to feedback delivery sessions they would hold during their instructional tasks. Instructors were asked to give necessary feedback to the students and document the details of their reaction using the checklists designed for this purpose during the instruction period, daily and during the nine days of instruction. At the end of each instruction period, a questionnaire designed to measure the satisfaction level of feedback delivery sessions was filled out by students. Results: The study did not show difference of satisfaction level between the oral and written feedback groups. The relationship between students' reactions and feedback type at the confidence level of 90% was significant, so that students who received oral feedback showed more severe reactions as compared to written feedback group. Conclusion: Students, satisfaction level in both groups was the same. There is no difference in students' satisfaction between verbal versus written feedback groups. But the number of severe negative reactions in verbal feedback group was significantly higher and this is congruent with previous studies.}, Keywords = {Feedback, oral written, clinical, satisfaction, reaction}, volume = {8}, Number = {4}, pages = {2-10}, publisher = {Shahid Sadoughi University of Medical Sciences, Yazd}, title_fa = {مقایسه میزان رضایتمندی و نوع عکس‌العمل دانشجویان پرستاری در دو روش ارائه بازخورد شفاهی و کتبی در آموزش بالینی}, abstract_fa ={ سابقه و اهداف: آموزش بالینی، قلب آموزش علوم پزشکی و بازخورد عملکرد، هسته مرکزی مسئولیت مربیان بالینی می­باشد. پژوهش حاضر به مقایسه میزان رضایتمندی و عکس‌العمل دانشجویان نسبت به دو روش بازخورد شفاهی و کتبی می­پردازد. روش بررسی:  این پژوهش یک کارآزمایی کنترل شده تصادفی دو گروهه و یکسوکور است. نمونه ها از میان دانشجویان ترم آخر پرستاری به صورت مبتنی بر هدف انتخاب شدند (44 نفر) و بطور تصادفی به همراه مربیان خود (سه نفر) در یکی از گروه­های بازخورد کتبی یا شفاهی قرار گرفتند. هر مربی در هر دو نوع بازخورد حضور داشت. در ابتدا مربیان در مورد ساختار جلسات بازخورد، آموزش هایی را طبق اصول ارائه بازخورد موثر، از سوی پژوهشگر دریافت کردند. هر مربی فرم جلسات بازخورد را بطور روزانه و در طول دوره 9 روزه کارآموزی ثبت نمود. در پایان دوره نیز، پرسشنامه رضایتمندی از ارائه بازخورد توسط دانشجویان در هر دو گروه تکمیل گردید. یافته‌ها: تفاوت معنادار آماری در میزان رضایتمندی دانشجویان از دو روش بازخورد مشاهده نشد. اما ارتباط شدت عکس­العمل منفی دانشجو با نوع بازخورد در سطح اطمینان 90 درصد معنی‌دار بود، بدین صورت که تعداد عکس العمل‌های شدید در گروه بازخورد شفاهی بیش از گروه بازخورد کتبی بود.نتیجه گیری: هر دو روش ارائه بازخورد کتبی و شفاهی میزان یکسانی از رضایتمندی در دانشجویان را به دنبال داشتند، اما وقوع عکس العمل‌های منفی شدیدتر در گروه بازخورد شفاهی تأکیدی بر یافته‌های مطالعات گذشته می‌باشد. }, keywords_fa = {ارائه بازخورد، بازخورد شفاهی، بازخورد کتبی، آموزش بالینی، رضایتمندی، عکس‌العمل}, url = {http://jmed.ssu.ac.ir/article-1-170-en.html}, eprint = {http://jmed.ssu.ac.ir/article-1-170-en.pdf}, journal = {The Journal of Medical Education and Development}, issn = {2251-7065}, eissn = {2251-8266}, year = {2014} } @article{ author = {Mazloomy, SS and Karimi, M and kamalikhah, T and ZareHarofte, F and Mirzaee, M}, title = {Effectiveness of “Health Promotion Evaluation” workshop using Kirkpatrick Model}, abstract ={ Introduction: Training evaluation is an integral part of the education systems which helps managers making better decisions about curriculums. This study aims to investigate effectiveness of a workshop on evaluating health promotion programs which was held for health staffs Of Shahid Sadoughi University of Medical Sciences. Method: In this quasi experimental study a workshop on “Evaluating Health Promotion Programs” was evaluated based on Kirkpatrick's model. Data were collected through a self administered researcher designed questionnaire. Data were analyzed by appropriate statistical methods using SPSS V.19.Results: Mean satisfaction of teaching method and workshop conditions were 38.97±7.89 and 45.67±5.62 respectively. Increasing knowledge had positive correlation with participants' satisfaction of teaching method (r=0.684, P=0.007). Participants' evaluation score about attending in the workshop (18.47±2.67) were positively correlated to workshop Environmental and Managerial conditions (r=0.545, P=0.019). 89.5 % of participants reported that they are willing to evaluate their health promotion programs in the future.Discussion: For such workshops, teachers' selection teaching methods and workshop conditions should be considered. When using Kirkpatrick model, not only the descriptive results should be reported, but also it is important to report other analytical findings in order to achieve better results.  }, Keywords = { Evaluation , Kirkpatric, Workshop, Health promotionEvaluation, Kirkpatric, model, workshop, health promotion}, volume = {8}, Number = {4}, pages = {11-20}, publisher = {Shahid Sadoughi University of Medical Sciences, Yazd}, title_fa = {تحلیل اثربخشی کارگاه ارزشیابی برنامه‌های ارتقاء سلامت در کارکنان بهداشتی دانشگاه علوم پزشکی شهید صدوقی یزد بر اساس الگوی کرک پاتریک}, abstract_fa ={ سابقه و اهداف: ارزشیابی برنامه‌های آموزشی جزء جدایی ناپذیر یک نظام آموزشی است که به مدیران برای رسیدن به تصمیم‌های بهتر در مورد برنامه آموزشی کمک می‌کند. مطالعه حاضر با هدف بررسی تأثیر برگزاری کارگاه آموزشی «ارزشیابی برنامه‌های ارتقاء سلامت» برای پرسنل بهداشتی دانشگاه علوم پزشکی یزد صورت گرفت. روش بررسی: در این مطالعه نیمه تجربی، کارگاه آموزشی «ارزشیابی برنامه‌های ارتقاء سلامت» بر اساس الگوی کرک پاتریک ارزشیابی شد. داده‌های مطالعه از طریق یک پرسشنامه محقق ساخته در انتهای کارگاه جمع آوری شد و توسط نرم افزار SPSS V19 با استفاده از آزمون‌های مناسب مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافته‌ها: میانگین رضایت شرکت‌کنندگان (19 نفر) از شیوه تدریس و شرایط برگزاری کارگاه به ترتیب 89/7±97/38 و 62/5±67/45 بود. افزایش آگاهی با رضایت از شیوه تدریس ارتباط مثبت معنی‌دار داشت (007/0=P، 684/0=r ). ارزیابی کلی شرکت‌کنندگان از کارگاه (67/2±47/18) ارتباط آماری مثبت و معنی‌داری با شرایط برگزاری کارگاه نشان داد (019/0=P، 545/0=r) و همچنین تمایل 5/89 درصد شرکت‌کنندگان برای ارزشیابی برنامه‌های ارتقاء سلامت در حد متوسط به بالا بود.نتیجه‌گیری: بهتر است در راستای توجه به مدرسین و شیوه تدریس آن‌ها در برگزاری کارگاه‌های آموزشی به شرایط برگزاری کارگاه نیز توجه نمود و در استفاده از مدل کرک پاتریک، بهتر است علاوه بر گزارش توصیفی نتایج، تحلیل‌های آماری مناسب انجام شود تا بتوان به مقایسه‌های ارزشمند و نتایج بهتری دست یافت.   }, keywords_fa = {ارزشیابی، کرک پاتریک، کارگاه، ارتقاء سلامت}, url = {http://jmed.ssu.ac.ir/article-1-206-en.html}, eprint = {http://jmed.ssu.ac.ir/article-1-206-en.pdf}, journal = {The Journal of Medical Education and Development}, issn = {2251-7065}, eissn = {2251-8266}, year = {2014} } @article{ author = {Reshadat, S and Ghasemi, SR and RajabiGilan, N and Azizi, A and Abbas-Abadi, S and Ahmadian, M}, title = {Perception of medical students participated in community-oriented medical education in Kermanshah (2007-2011)}, abstract ={ Introduction: Physicians have a fundamental role in the health system. Therefore, investigation of different medical education approaches would have a major impact on improving the quality of education. The aim of this study was investigating the performance of community-based education center of Kermanshah from the viewpoint of medical interns. Methods: In this cross sectional analytic study, medical interns who were trained in community-oriented education center (n=175) over one month were enrolled and completed the researcher built questionnaire. Alpha reliability was 0.88 and its content validity was confirmed by the approval of five faculty members who were expert in the field of education. Data was analyzed by SPSS software and using of descriptive statistics, ANOVA and Friedman tests.  Results: Based on the viewpoint of our participants, community oriented education were desirable compare to education in hospital in terms of quality of education (42/4%), experienced of practical tips (48/3%), observing different cases (57/2%), preventive medicine education (55/6%)and time for communicating about patient (74%). Among reasons of difference between training in the COME center  compare to teaching hospitals, "possibility of learning of practical tips" was considered more important than other reasons (P<0.05). Conclusion: In this study, most participants have evaluated the training performance of the COME center as good and also more useful compared to training in teaching hospitals. Reinforcing of COME centers could be a priority in making future educational policies.}, Keywords = {Medical education, community-oriented, patient, student, hospital.}, volume = {8}, Number = {4}, pages = {21-31}, publisher = {Shahid Sadoughi University of Medical Sciences, Yazd}, title_fa = {دیدگاه دانشجویان کارورز پزشکی از آموزش در عرصه پزشکی جامعه‌نگر کرمانشاه طی دوره پنج ساله: 90-1386}, abstract_fa ={ سابقه و اهداف: جامعه پزشکی نقشی محوری در نظام سلامت کشور ایفا می‌کنند. از این رو بررسی رویکردهای مختلف آموزش پزشکی تأثیر بسزایی در بهبود کیفیت آموزش خواهد داشت. این پژوهش با هدف بررسی وضعیت آموزش پزشکی جامعه‌نگر از دیدگاه کارورزان پزشکی انجام شد. روش‌بررسی: این مطالعه توصیفی تحلیلی بر روی کلیه‌ کارورزان پزشکی که طی سال‌های 90-1386 دوره‌های آموزشی خود را به مدت یک ماه در عرصه آموزش پزشکی جامعه‌نگر گذرانده بودند (175 نفر) انجام شد. ابزار پژوهش پرسشنامه محقق ساخته با مشاوره‌ی مرکز EDC دانشگاه بود. پایایی ابزار با آلفای کرونباخ 88/0 مطلوب بوده و روایی محتوای آن با نظر 5 نفر از کارشناسان این حیطه، تأیید شد. داده‌ها با نرم‌افزار SPSS V15 و با به‌کارگیری آمار توصیفی و آزمون‌های آماری آنالیز واریانس و فریدمن، تحلیل شد.یافته‌ها: کارورزان پزشکی وضعیت عرصه را در مقایسه با بیمارستان از نظر کیفیت آموزش (4/42%) و امکان یادگیری مهارت‌های عملی (3/48%) در حد عالی، در مورد تنوع بیماران مراجعه‌ کننده (2/57%) و کیفیت آموزش سطوح پیشگیری (6/55%) خوب و در مورد مدت زمان صرف شده برای بحث در مورد بیماری‌ها در 74% خوب الی عالی توصیف کردند. از میان دلایل تفاوت آموزش در عرصه جامعه‌نگر با بیمارستان، "امکان یادگیری مهارت‌های عملی" از اهمیت بالاتری نسبت به سایر دلایل برخوردار بوده است (05/0P<).نتیجه‌گیری: در این مطالعه، پاسخگویان، عملکرد آموزشی عرصه جامعه‌نگر را مطلوب ارزیابی کرده و آن را در مقایسه با آموزش بیمارستانی واجد مزایای بیشتری دانسته بودند. بنابراین پیشنهاد می‌شود تقویت مراکز آموزش پزشکی جامعه‌نگر در اولویت سیاست‌گذاری‌های آموزشی قرار گیرد. }, keywords_fa = {آموزش پزشکی جامعه‌نگر، بیمار، دانشجو، بیمارستان}, url = {http://jmed.ssu.ac.ir/article-1-209-en.html}, eprint = {http://jmed.ssu.ac.ir/article-1-209-en.pdf}, journal = {The Journal of Medical Education and Development}, issn = {2251-7065}, eissn = {2251-8266}, year = {2014} } @article{ author = {Garavand, H and Kareshki, H and Ahanchian, MR}, title = {The role of educational - research environment andsocial factors on the research self-efficacy of students of Mashhad University of Medical Sciences}, abstract ={Introduction: Educational-research environment and social factors of internal factors of universityinfluencingtheacademicself-efficacyresearchstudents.The purpose of this study was to investigate the role of educational - research environment andsocial factor on the research self-efficacy of students of Mashhad University of Medical sciences. Method: This is across sectional analytic study. Subjects were all of students of Faculties of Nursing and Midwifery, Pharmacy, Dentistry and Medicine . One hundred and eighty five students participated in this study who were selected according to the stratified sampling method. In this study, three questionnaires were used to collect information:1) educational - research environment, 2) social factor of university and 3) research self-efficacy. Results: There was a significant positive relationship between educational - research environment, social factors of university and its components, with research self-efficacy of students (P<0.01). Research self-efficacy is predictable through educational- research environment, social factors of university and its components. The resultsshowedthat the situationis notdesirable for conducting research.Also in terms ofthe total scale of research, self –efficacy, there was no significantdifferencebetweenmale and female students (P= 0.54).Multivariateanalysis showed that between male andfemale students, research self-efficacyOnly in sub- component of self-efficacy in skills P<0.01. Discussion : The research self-efficacy status of students is not suitable, thus, according to the results of this research to improve the educational -research environment andsocial factors of internal factors to enhance ' self-study of students is suggested.}, Keywords = {Educational, research, environment, social, factors, researchself-efficacy}, volume = {8}, Number = {4}, pages = {32-46}, publisher = {Shahid Sadoughi University of Medical Sciences, Yazd}, title_fa = {نقش محیط آموزشی- پژوهشی و عوامل اجتماعی دانشگاه در خودکارآمدی پژوهشی دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی مشهد}, abstract_fa ={سابقه و اهداف : محیط آموزشی- پژوهشی و عوامل اجتماعی از مهم‌ترین عوامل درون دانشگاهی تأثیرگذار بر خودکارآمدی پژوهشی دانشجویان می‌باشند. در این راستا پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش محیط آموزشی- پژوهشی و عوامل اجتماعی دانشگاه در خودکارآمدی پژوهشی دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی مشهد انجام شد. روش‌بررسی: روش پژوهش، توصیفی از نوع همبستگی بود.جامعه آماری این پژوهش کلیه دانشجویان دانشکده‌های پرستاری و مامایی، داروسازی، دندانپزشکی و پزشکی بود که با استفاده از روش نمونه‌گیری طبقه‌ای نسبی نمونه‌ای به حجم 185 نفر انتخاب شد. ابزارهای مورد استفاده پرسشنامه­های محیط آموزشی- پژوهشی دانشگاه، عوامل اجتماعیدانشگاه و خودکارآمدی پژوهشی بودند. به منظور تجزیه و تحلیل داده‌ها علاوه بر شاخص­های آمار توصیفی از روش‌های آمار استنباطی نیز استفاده شد . یافته‌ها: بر اساس یافته‌ها بین محیط آموزشی- پژوهشی و عوامل اجتماعی دانشگاه و مؤلفه‌های آنان با خودکارآمدی پژوهشی دانشجویان رابطه مثبت و معنی‌داری وجود دارد (01/0 > P ). خودکارآمدی پژوهشی از طریق محیط آموزشی - پژوهشی و عوامل اجتماعی دانشگاه و مؤل فه‌های آن‌ها قابل پیش بینی بود. نتایج آزمون t تک نمونه‌ای نیز نشان داد که وضعیت خودکارآمدی پژوهشی در حد مطلوبی نمی­باشد. همچنین از لحاظ کل مقیاس خودکارآمدی پژوهشی بین دانشجویان دختر و پسر تفاوت معنی‌داری وجود ندارد (54/0 = P ، 60/0- =(181) t ).اما نتایج آزمون مانووا نشان دادند که بین دانشجویان دختر و پسر از لحاظ مؤلفه‌های خودکارآمدی پژوهشی فقط در خرده مؤلفه خودکارآمدی در مهارت‌ها تفاوت معنی‌داری وجود دارد (000/0 = P ، 80/14 = (181،1) F ) . نتیجه‌گیری: وضعیت خودکارآمدی پژوهشی در حد مطلوبی نمی‌باشد، اما با توجه به نتایج این پژوهش محیط آموزشی – پژوهشی و عوامل اجتماعی مطلوب می­توانند باعث ارتقاء خودکارآمدی پژوهشی دانشجویان گردند.}, keywords_fa = {محیط آموزشی- پژوهشی، عوامل اجتماعی، خودکارآمدی پژوهشی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد}, url = {http://jmed.ssu.ac.ir/article-1-312-en.html}, eprint = {http://jmed.ssu.ac.ir/article-1-312-en.pdf}, journal = {The Journal of Medical Education and Development}, issn = {2251-7065}, eissn = {2251-8266}, year = {2014} } @article{ author = {Negahban, T and Ansari, A and AllahTavakkoli, M and Shahabinejad, M and Heidari, Sh}, title = {Assessment of students\' self-directed learning readiness in Rafsanjan University of Medical Sciences in 2012: An approach to assess the effectiveness of higher education}, abstract ={Introduction: Students need acquiring self-directed learning readiness in order to enable to keep up to date their knowledge and professional competence after leaving the university. The aim of this study was to determine the capacity of current medical education system to create self-directed learning readiness for students. Methods: In this cross-sectional study, self-directed learning readiness of 473 students of Rafsanjan University of Medical Sciences was surveyed by Fisher’s questionnaire. The total score above 105 indicated high, 60-105 moderate and less than 60 low level of self-directed learning readiness. Data was analyzed using SPSS software, correlation and simultaneous multiple regressions analysis was used. Results: The mean and standard deviation of student’s self-directed learning readiness score was 17.17 ±55.83 with a minimum of 40 and maximum of 137. About 11% of students were in low, 80.1% in the moderate and 8.9% were in high level. There was no statistically significant correlation among students' self directed learning readiness score and demographic characteristics and academic achievement. Conclusion: Medical universities should lead students toward acquiring self directed learning readiness by student-centered approaches.}, Keywords = {Self-directed learning readiness, high education effectiveness, medical Sciences students}, volume = {8}, Number = {4}, pages = {47-54}, publisher = {Shahid Sadoughi University of Medical Sciences, Yazd}, title_fa = {بررسی آمادگی یادگیری خود-راهبر دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی رفسنجان در سال 1391: رویکردی برای ارزیابی اثربخشی آموزش عالی}, abstract_fa ={سابقه و اهداف : تولید فزاینده اطلاعات سبب کوتاهی عمر دانش پزشکی شده است، لذا دانشجویان باید با کسب آمادگی یادگیری خود-راهبر حتی پس از خروج از نظام آموزش رسمی نیز، قادر باشند دانش و صلاحیت حرفه‌ای خود را به روز نگه دارند. این پژوهش با هدف تعیین آمادگی یادگیری خود-راهبر دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی رفسنجان در سال 1391 طراحی شده است. روش بررسی: در این مطالعه مقطعی، آمادگی یادگیری خود-راهبر 473 نفر از دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی رفسنجان به روش تصادفی سهمیه‌ای و توسط پرسشنامه فیشر بررسی شد. نمرات بالاتر از 105 در طبقه بالا، 60-105 متوسط و کمتر از 60 در طبقه پایین قرار داده شد. داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار SPSS و آزمون کای دو، ضریب همبستگی و رگرسیون چندگانه هم‌زمان مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافته‌ها: میانگین نمره کل آمادگی یادگیری خود- راهبر دانشجویان 17/17 ± 55/83 بود (با نمره حداقل 40 و حداکثر 137). 11% دانشجویان در طبقه ضعیف، 1/80% متوسط و 9/8% در طبقه قوی قرار داشتند . بین نمره کل آمادگی خود راهبرو خصوصیات فردی و تحصیلی دانشجویان همبستگی معنی‌داری وجود نداشت . نتیجه‌گیری: دانشگاه‌ها باید برای پاسخگویی به نیازها و چالش‌های گوناگون دنیای کنونی، با رویکردهای آموزشی دانشجومحور، دانشجویان را به سمت کسب آمادگی یادگیری خود- راهبر سوق دهند.}, keywords_fa = {آمادگی یادگیری خود- راهبر، اثربخشی آموزش عالی، دانشجویان}, url = {http://jmed.ssu.ac.ir/article-1-216-en.html}, eprint = {http://jmed.ssu.ac.ir/article-1-216-en.pdf}, journal = {The Journal of Medical Education and Development}, issn = {2251-7065}, eissn = {2251-8266}, year = {2014} } @article{ author = {Toni, NA and Yusofi, R}, title = {Effect of lecture-based versus group discussion method on achievement of pre-university students in two cities}, abstract ={Introduction: Teaching and learning are the most important factors affecting education. Different style of teaching have been used in different countries. This study aimed to compare the effect of lecture-based method versus group discussion method on the perception of achievement and satisfaction of pre-university students in Neka and Behshahr during 2010-2011 semesters . Methods: This was a quasi-experimental study. A questionnaire was developed to pre-test and post-test the perception of satisfaction and achievements of the participants in lecture-based teaching arm (n=138) and group discussion teaching arm (n=144). Overall, 282 participants were randomly selected from the pre-university students studying in Neka and Behshahr.. To assess validity and reliability of the questionnaires, test retest method and Cronbach alfa was measured (α=0.75) Results: There was a significant difference between the two methods. It was found that students were more satisfied with the lecture-based teaching method and their achievements were higher. Conclusion: Given the current university entrance exam is centralized and that there is limited infrastructure for group based learning is available, students perceived the lecture based method more satisfying. Concerning the content of the text books and existing evaluation system in pre-university level, it is suggested that policy makers consider the underlying causes of this preference which should be, according to the literature, the other way around.}, Keywords = {Teaching, learning, lecture based, group work, pre-university, stud}, volume = {8}, Number = {4}, pages = {55-63}, publisher = {Shahid Sadoughi University of Medical Sciences, Yazd}, title_fa = {مقایسه تأثیر روش تدریس مشارکتی مبتنی بر بحث گروهی و روش تدریس توضیحی مبتنی بر کنترل مستقیم، در پیشرفت تحصیلی دانش‌آموزان مراکز پیش دانشگاهی}, abstract_fa ={سابقه و اهداف : آموزش یکی از اساسی‌ترین نیازهای جوامع بشری و از محورهای توسعه می‌باشد . این مطالعه با هدف مقایسه تأثیر روش تدریس مشارکتی مبتنی بر بحث گروهی و روش تدریس توضیحی مبتنی بر کنترل مستقیم، در پیشرفت تحصیلی دانش‌آموزان مراکز پیش دانشگاهی شهرهای بهشهر و نکا در سال89-90 انجام گرفت. روش بررسی : این پژوهش بصورت نیمه تجربی انجام گردید . جهت اجرا از طرح پیش آزمون و پس آزمون و از بین تمامی مدارس پیش دانشگاهی شهرهای نکا و بهشهر تعداد 282 نفر دانش آموز برای گروه آزمایشی یک (تدریس توضیحی) و گروه آزمایشی دو (تدریس مشارکتی) به روش نمونه گیری تصادفی ساده (138 نفر گروه آزمایشی یک) و (144 نفر گروه آزمایشی دو) انتخاب گردیدند. روایی و پایایی پرسشنامه برابر75/ و پس از جمع آوری پرسشنامه‌ها از روش تی تست برای آزمون فرضیه‌ها استفاده گردید. یافته‌ها : میانگین نمره قبل و بعد از تدریس در هردو روش متفاوت و معنی دار بوده، روش تدریس توضیحی نسبت به روش تدریس بحث گروهی، در پیشرفت تحصیلی این دانش آموزان، مؤثرتر بود. نتیجه‌گیری : با وجود سیستم آموزشی و ارزشیابی فعلی تحصیلی، پیشرفت تحصیلی با روش تدریس توضیحی از نظر دانش آموزان مورد مطالعه مؤثرتر شمرده می شود. با توجه به برتری نظام آموزش مبتنی بر بحث گروهی به منظور تعمیق یادگیری، ارتقاء مهارت‌های ارتباطی و بین فردی و کار آمدی لازم است به این یافته مهم توجه شود که تا زمان ایجاد تحول در نظام آموزشی و به خصوص ارزشیابی، دانش آموزان از این روش آموزشی استقبال نخواهند کرد.}, keywords_fa = {روش تدریس، بحث گروهی، توضیحی، دانش آموزان، پیشرفت تحصیلی، پیش دانشگاهی}, url = {http://jmed.ssu.ac.ir/article-1-269-en.html}, eprint = {http://jmed.ssu.ac.ir/article-1-269-en.pdf}, journal = {The Journal of Medical Education and Development}, issn = {2251-7065}, eissn = {2251-8266}, year = {2014} } @article{ author = {pourmirzakalhori, R and rezeai, M and KaramiMatin, B and RoshanPour, F}, title = {A survey of quality and quantity indexes of multiple choice question (MCQ) exams of medical residents at Kermanshah University of Medical Sciences: 2008-2012}, abstract ={Introduction: Multiple choice questions (MCQs) are widely used to assess medical residents. The study aims to analyse MCQ exams of medical residents administered at Kermanshah University of Medical Sciences during 2008-2012. Method: Data of this retrospective study were extracted from 63 MCQ exams including 9600 tests. Quantity related variables included discrimination index, difficulty level, reliability of test index (KR20). Quality related variables included proportion of questions without structural defect and proportion of taxonomy 1, 2 and 3 questions. Data were collected using MCQs from question bank and analyzed by SPSS V.16 software. Results: Over the specified five years, the average difficulty level was %0.62, the average discrimination index was 0.27 and the average of reliability coefficient (KR20) in total exams was 0.88. The average of questions in Taxonomy 1 over the specified years was 33.5% and questions with taxonomy 2 and 3 were66.5%. The average of questions without structural defect was 62.6% which fell in the unacceptable range. A significant difference was observed in reliability coefficient (KR20)- (P=0.017), difficulty level (P=0.001), taxonomy 1 (P=0.001) and Taxonomy 2 and 3 (P=0.006). Conclusion: According to findings of this study, taxonomy 2 and 3 were decreased and taxonomy 1 was increased over the specified five years. We recommend the specialist board members and the Deputy for Education of the Ministry of Health to consider the results of this study and react to them by improving MCQ quality of future exams.}, Keywords = {Multiple choice questions, exam, analysis, l residency, board}, volume = {8}, Number = {4}, pages = {64-75}, publisher = {Shahid Sadoughi University of Medical Sciences, Yazd}, title_fa = {بررسی روند پنج ساله طراحی آزمون‌های چندگزینه‌ای ارتقاء دستیاری تخصصی پزشکی دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه از نظر کمی و کیفی: 1391-1387}, abstract_fa ={سابقه و اهداف : یکی از روش‌های ارزشیابی در ارتقاء دستیاری پزشکی آزمون‌های چند گزینه‌ای است. این مطالعه با هدف بررسی روند پنج ساله طراحی آزمون‌های چند گزینه‌ای ارتقاء دستیاری تخصصی پزشکی دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه از نظر کمی و کیفی (در سال‌های 91-1387 ) انجام شد. روش بررسی: مطالعه از نوع توصیفی- تحلیلی - طولی از نوع روند پژوهی بود. 63 آزمون (9600 سؤال) از لحاظ شاخص‌های ضریب دشواری، ضریب تمییز و اعتبار کل آزمون، درصد تاکسونومی I و II و III و درصد سؤالات بدون اشکال ساختاری بررسی شدند. ابزار جمع آوری داده‌ها خروجی نرم افزار آنالیز کمی و گزارشات آنالیز کیفی بودند که با نرم افزار SPSS V18 و آزمون‌های -test t ، کای دو، ANOVA و کروسکال والیس تحلیل شدند. یافته‌ها: در طول پنج سال میانگین‌های ضریب دشواری کل سؤالات 62/0، ضریب تمییز 27/0 و ضریب اعتبار 88/0 و در محدوده قابل قبول بود، ولی میانگین‌های درصد تاکسونومی I سؤالات 44/33%، تاکسونومی II و III 55/66% و درصد سؤالات بدون اشکال ساختاری 59/62% بود که کمتر از محدوده قابل قبول بود. همچنین تفاوت آماری معنی داری بین شاخص‌های ضریب دشواری (001/0 P= )، اعتبار کل آزمون (017/0 P= )، میانگین تاکسونومی I (001/0 P= ) و تاکسونومی II و II I (006/0 P= ) در طول پنج دوره آزمون وجود داشت. نتیجه‌گیری: بر اساس یافته‌های این مطالعه، کاهش میانگین تاکسونومی II و III و افزایش تاکسونومی I در دوره پنج ساله بررسی آزمون‌های ارتقاء دستیاری پیشنهاد کننده استفاده از برنامه‌های آموزشی ارتقاء دانش علمی طراحان آزمون‌های ارتقاء دستیاری است.}, keywords_fa = {سؤالات چندگزینه‌ای، آنالیز آزمون، دستیاری پزشکی}, url = {http://jmed.ssu.ac.ir/article-1-288-en.html}, eprint = {http://jmed.ssu.ac.ir/article-1-288-en.pdf}, journal = {The Journal of Medical Education and Development}, issn = {2251-7065}, eissn = {2251-8266}, year = {2014} } @article{ author = {Arab, M and Noghabaei, G}, title = {Importance of holistic view to medical profession}, abstract ={...}, Keywords = {...}, volume = {8}, Number = {4}, pages = {75-78}, publisher = {Shahid Sadoughi University of Medical Sciences, Yazd}, title_fa = {ضرورت رویکرد کل نگر در حرفه پزشکی}, abstract_fa ={...}, keywords_fa = {...}, url = {http://jmed.ssu.ac.ir/article-1-214-en.html}, eprint = {http://jmed.ssu.ac.ir/article-1-214-en.pdf}, journal = {The Journal of Medical Education and Development}, issn = {2251-7065}, eissn = {2251-8266}, year = {2014} } @article{ author = {}, title = {..}, abstract ={...}, Keywords = {...}, volume = {8}, Number = {4}, pages = {79-80}, publisher = {Shahid Sadoughi University of Medical Sciences, Yazd}, title_fa = {تدریس: وظیفه، عشق یا لذت}, abstract_fa ={....}, keywords_fa = {....}, url = {http://jmed.ssu.ac.ir/article-1-388-en.html}, eprint = {http://jmed.ssu.ac.ir/article-1-388-en.pdf}, journal = {The Journal of Medical Education and Development}, issn = {2251-7065}, eissn = {2251-8266}, year = {2014} }