@article{ author = {}, title = {Editorial}, abstract ={Spring 2022}, Keywords = {Editorial}, volume = {17}, Number = {1}, pages = {1-1}, publisher = {Shahid Sadoughi University of Medical Sciences, Yazd}, title_fa = {سخن سردبیر}, abstract_fa ={شماره بهار1401}, keywords_fa = {سخن سردبیر}, url = {http://jmed.ssu.ac.ir/article-1-1334-en.html}, eprint = {http://jmed.ssu.ac.ir/article-1-1334-en.pdf}, journal = {The Journal of Medical Education and Development}, issn = {2251-7065}, eissn = {2251-8266}, year = {2022} } @article{ author = {Najafipour, Sedigheh and Roustazadeh, Abazar and Raoofi, Rahim and Rahimi, Tahere and Najafipour, Fateme and Rayeatdost, Esmaeel and Haghbin, Marziye and Dehghani, Ali and Kowsari, Majid and Kheirandish, Ali and KaramzadeJahromi, Atefe}, title = {Comparison of Self and Peer Assessment on the Clinical Competence of Medical Students of Jahrom University of Medical Sciences}, abstract ={Introduction: Assessing students' professional skills, teamwork and communication proficiency in the clinical environment by multiple evaluators such as educators, peers and students themselves is essential. The aim of this study was to compare the self-assessment method and peer assessment as means of evaluation on the clinical competence of medical students of Jahrom University of Medical Sciences. Methods: This cross-sectional study was performed on 110 medical students of University of Medical Sciences in 2020-2021.Convenience sampling method was used. To assess clinical competence, a valid and reliable questionnaire was used in four areas of communicative proficiency, cooperation with the medical team, patient management and practical skills. Data analysis was performed using independent t-test and one-way analysis of variance. Result: The results of self-assessment showed that students in the field of practical skills (12.44 ± 3.16) were more capable but in the field of communication skills (7.96 ± 2.01) scored low on their ability. Peer assessment, the highest score was seen in the field of practical skills (12.69 ± 2.44) and the least was allocated to the field of cooperation with the treatment team (7.70 ± 1.96.). Comparing the mean scores of self-assessments with the mean scores of peers demonstrated a statistically significant difference (P < 0.001). Conclusion: Self-assessment and peer assessment as a complementary, applicable and accessible method for assessing students' achievement of expected competencies can be considered in the evaluation system of clinical education.  }, Keywords = {Self-assessment, Peer assessment, Medical student, Clinical competency}, volume = {17}, Number = {1}, pages = {2-14}, publisher = {Shahid Sadoughi University of Medical Sciences, Yazd}, title_fa = {مقایسه خودارزیابی و ارزیابی همتایان از توانمندی بالینی دانشجویان پزشکی دانشگاه علوم پزشکی جهرم}, abstract_fa ={مقدمه: ارزیابی توانایی­هایی دانشجویان در زمینه حرفه­ای بودن، کار گروهی و مهارت­های ارتباطی در محیط بالینی با استفاده از طیفی از ارزیابان مانند آموزش­دهندگان، همتایان و خود­فراگیران ضروری به­نظر می­‌رسد. این مطالعه با هدف مقایسه روش خودارزیابی و ارزیابی همتایان به­عنوان منابع ارزیابی جهت ارزیابی توانمندی بالینی دانشجویان پزشکی دانشگاه علوم پزشکی جهرم انجام شد. روش بررسی: این مطالعه مقطعی روی 110 دانشجوی پزشکی دانشگاه علوم پزشکی جهرم در سال تحصیلی 1400-1399 به روش نمونه­گیری در­دسترس انجام شد. جهت ارزیابی توانمندی بالینی از پرسشنامه روا و پایا شده در چهار حوزه مهارتهای ارتباطی، همکاری با تیم درمان، مدیریت بیمار و مهارت­های عملی استفاده شد. تجزیه و تحلیل اطلاعات با استفاده از آزمون­های تی مستقل و آنالیز واریانس یکطرفه تحت نرم افزار SPSS21 صورت پذیرفت. نتایج: نتایج خود­ارزیابی نشان داد که دانشجویان در حوزه مهارت عملی (16/3±44/12) خود را توانمندتر اما درحوزه مهارت­های ارتباطی (01/2±96/7) به توانمندی خود امتیاز کمتری اختصاص دادند. نتایج ارزیابی همتایان نشانگر اختصاص بیشترین نمره به حوزه مهارت عملی (44/2±69/12) و کمترین نمره به حوزه همکاری با تیم درمان (96/1±70/7) بود. مقایسه میانگین نمرات خود­ارزیابی با میانگین نمرات ارزیابی همتایان نشانگر تفاوت معنی­دار آماری بود ( 001/0> P). نتیجه‌گیری: خودارزیابی و ارزیابی همتایان به­عنوان یک روش مکمل، قابل اجرا و در دسترس جهت ارزیابی میزان دستیابی دانشجویان به توانمندی­های مورد انتظار می­توان در نظام ارزشیابی از آموزش بالینی در­نظر گرفته شود.}, keywords_fa = {خود­ارزیابی, ارزیابی همتا, دانشجوی پزشکی, توانمندی بالینی}, doi = {10.18502/jmed.v17i1.9742}, url = {http://jmed.ssu.ac.ir/article-1-1277-en.html}, eprint = {http://jmed.ssu.ac.ir/article-1-1277-en.pdf}, journal = {The Journal of Medical Education and Development}, issn = {2251-7065}, eissn = {2251-8266}, year = {2022} } @article{ author = {Taltamoor, Fahim and Javdani, Hossein and Allami, Abbas}, title = {Experiences of Medical Residents and Faculty Members on Adhering to Professional Commitments and Training during Covid Pandemic: A Qualitative Study}, abstract ={Introduction: During the COVID-19 pandemic era, adhering to professional commitments can be a major challenge. This study aims to document the experiences of medical residents and faculty members on the challenges of adhering to professional commitments during the COVID-19 pandemia and its impacts on clinical education. Methods: This qualitative study (using a descriptive phenomenology and purposive sampling method) was conducted in 2020, comprising 14 participants (faculty members and infectious diseases residents of Qazvin University of Medical Sciences) to share their experiences on the challenges of strict adherence to professional behavior. Data were collected through in-depth semi-structured interviews. The transcribed interviews were analyzed based on the Colaizzi approach.  Result: Ninety extracted primary codes are classified to two main areas: problems in adherence to professional commitments and the impact of COVID-19 pandemia on educational and research activities mandatory for professionalism. In the first area, the three main themes includes reducing effective patient-physician communication, non-maleficence and violating justice, and the second, two main themes includes a rise in non-professional behavior when dealing with patients (cutting down the quantity and quality of training, reducing supervision and decreased clinical engagement with patients) and a rise in non-professional behaviors in the research area. Conclusion: The most important problem negatively affecting professional commitments during corona epidemy is role overload and the deterioration of physician-patient relationship. Due to the influence of role modeling on student professional behavior, it is helpful to include the training of related skills that can reduce the incidence of these problems in the clinical settings. Covid-19 Pandemic, Physicians, Professionalism, Qualitative research, Medical education}, Keywords = {Covid-19 Pandemic, Physicians, Professionalism, Qualitative research, Medical education}, volume = {17}, Number = {1}, pages = {15-30}, publisher = {Shahid Sadoughi University of Medical Sciences, Yazd}, title_fa = {تجربیات ‌دستیاران و اعضای هیئت‌علمی در مورد پایبندی به تعهدات حرفه‌ای و چالش آموزش در پاندمی کرونا: یک مطالعه کیفی}, abstract_fa ={مقدمه: افزایش رفتار­های غیرحرفه­‌ای در همه‌­گیری کوید-19 می­‌تواند به یک چالش بزرگ تبدیل شود. این مطالعه با هدف تبیین تجارب دستیاران و اعضای هیئت‌­علمی در مورد مشکلات پایبندی به ‌تعهدات حرفه­‌ای در دوره همه­‌گیری کوید-19 و تأثیرات آن بر آموزش بالینی صورت گرفت. روش بررسی: مطالعه حاضر کیفی و از نوع پدیدارشناسی توصیفی است. با استفاده از روش نمونه‌گیری هدفمند، چهارده نفر از اعضای هیات‌¬علمی بالینی و دستیاران تخصصی عفونی دانشگاه علوم پزشکی قزوین در سال ۱۳۹9، از طریق مصاحبه¬‌های نیمه¬ساختاریافته، تجربیات خود را در زمینه مشکلات مرتبط با تعهدات حرفه‌¬ای در مراکز آموزشی-درمانی به اشتراک گذاشتند. متن مصاحبه¬‌های ضبط­شده پس از مکتوب¬‌سازی بر اساس رویکرد Colaizzi تجزیه¬و¬تحلیل شدند. نتایج: تعداد 90 کد اولیه استخراج­شده با توجه به دو حوزه‌ اصلی مورد مطالعه، طبقه‌¬بندی شدند: مشکلات موجود در زمینه‌ رعایت تعهدات حرفه¬‌ای و تأثیرات همه‌¬گیری کووید-19 بر فعالیت‌¬های آموزشی- پژوهشی مؤثر بر تعهدات حرفه¬‌ای. در مورد اول، سه مضمون اصلی مشتمل بر کاهش ارتباط مؤثر با بیماران، عدم اضرار به بیمار و مخدوش شدن اصل عدالت و در مورد دوم، دو مضمون افزایش رفتارهای غیر¬حرفه‌ای فراگیران در برخورد با بیماران (کاهش کمیت و کیفیت آموزش‌¬ها، نظارت و تعامل بالینی با بیماران) و افزایش رفتارهای غیرحرفه‌¬ای در حوزه‌ پژوهش آشکار گردید. نتیجه‌گیری: مهمترین مشکل مرتبط با تعهدات حرفه­‌ای در همه‌­گیری کووید-19، اضافه بار نقش و اختلال در ارتباط پزشک و بیمار است. با توجه به تأثیر زیاد الگوبرداری بر رفتار حرفه­‌ای دانشجویان، گنجاندن آموزش­‌های مرتبط جهت تقویت نقش الگویی، می‌تواند از بروز این آسیب­‌ها در محیط‌­های بالینی بکاهد.  }, keywords_fa = {​​​​​همه‌­گیری کووید-19, پزشکان, تعهد حرفه‌­ای, مطالعه کیفی, آموزش پزشکی}, doi = {10.18502/jmed.v17i1.9743 }, url = {http://jmed.ssu.ac.ir/article-1-1278-en.html}, eprint = {http://jmed.ssu.ac.ir/article-1-1278-en.pdf}, journal = {The Journal of Medical Education and Development}, issn = {2251-7065}, eissn = {2251-8266}, year = {2022} } @article{ author = {Rajai, Nahid and Nezamzadeh, Maryam and JafariIraqi, Iman and vafadar, zohreh}, title = {A Comparative Comparison of Accreditation Model of Undergraduate Nursing Curriculum in Iran, Canada and the United States}, abstract ={Introduction: Accreditation is one of the most important tools to improve the quality of education in nursing. This study has made a comparative comparison of the accreditation model of the Bachelor of Nursing training program in Iran, Canada and the United States. Methods: A descriptive and comparative study was conducted in 2021. keywords like "accreditation", "undergraduate nursing", "educational program or curriculum", "Canada", "Iran", and "America" were searched in Persian and English via relevant sites and the Bereday model in 4 stages of description, interpretation, proximity, and comparison was used for comparative comparison. Results: Accreditation in the Iranian model is more focused on managerial, structural and administrative standards. In the American model, it focuses on global developments in the field of health, providing educational programs with intercultural and transnational perspectives, interprofessional cooperation, distance education, evaluating learning outcomes and using its results in the development of education. The Canadian model focuses on participatory management, inspirational leadership, development of nursing professional competencies tailored to community health needs, team care in various areas of prevention, treatment and rehabilitation, interprofessional training, independence and freedom of action in budgeting for faculty members. Conclusion: Between the three study models, the Canadian and American models totaly specializes in nursing, and of course the Canadian model is more comprehensive, and since there are no specific accreditation standards for nursing in Iran, these two programs can be used as a suitable model to be taken.  }, Keywords = {Accreditation model, Bachelor of nursing, Iran, Canada, USA}, volume = {17}, Number = {1}, pages = {31-45}, publisher = {Shahid Sadoughi University of Medical Sciences, Yazd}, title_fa = {مقایسه تطبیقی الگوی اعتبار بخشی برنامه آموزشی کارشناسی پرستاری درایران، کانادا، آمریکا}, abstract_fa ={مقدمه: اعتباربخشی از مهمترین ابزارهای ارتقا کیفیت آموزش در پرستاری است. این مطالعه به مقایسه تطبیقی الگوی اعتباربخشی برنامه آموزشی کارشناسی پرستاری ایران،کانادا، آمریکا پرداخته است. روش­کار: این مطالعه به­صورت توصیفی تطبیقی در سال 1400 انجام شد. جستجوی متون با کلید واژه­های فارسی و انگلیسی "اعتباربخشی "(Accereditation )، "کارشناسی پرستاری (Undergraduate nursing)،" برنامه (آموزشیeducational program or curriculum)"، "کانادا Canada"، "ایرانIran" و "آمریکاAmerica " در سایت­های مرتبط در کشورهای تحت مطالعه انجام شد. برای انجام مقایسه تطبیقی از الگوی بردی Bereday در 4 مرحله توصیف، تفسیر، همجواری، و مقایسه استفاده شد.  نتایج: اعتباربخشی در الگوی ایرانی، بیشتر بر استانداردهای مدیریتی، ساختاری و اداری متمرکز است. در الگوی آمریکایی، بر تحولات جهانی درحوزه سلامت، ارائه برنامه­های آموزشی با دیدگاه بین فرهنگی و فراملی، همکاری­های بین حرفه­ای، آموزش از راه دور، ارزیابی پیامدهای یادگیری و استفاده از نتایج آن در توسعه آموزش متمرکز بوده و درالگوی کانادایی متمرکز بر مدیریت مشارکتی، رهبری الهام بخش، توسعه صلاحیت­های حرفه­ای پرستاری متناسب با نیاز سلامت جوامع، مراقبت تیمی در عرصه­های مختلف پیشگیری، درمان و توانبخشی، آموزش بین حرفه­ای، استقلال و آزادی عمل در بودجه برای اعضای هیأت علمی است. نتیجه­گیری: الگوی کانادایی با یک رویکرد سیستمیک و کل­نگر، استانداردها را مبتنی­بر سه ضلع مثلت در آموزش پرستاری شامل نیازهای سلامتی جامعه، صلاحیت های حرفه­ای فراگیران و ظرفیت و توان مؤسسات آموزشی ارائه کرده است که می­توان از آن برای ارتقاء اعتباربخشی در ایران نیز بهره گرفت. کلمات کلیدی: الگوی اعتباربخشی، کارشناسی پرستاری، ایران، کانادا، آمریکا}, keywords_fa = {الگوی اعتباربخشی, کارشناسی پرستاری, ایران, کانادا, آمریکا}, doi = {10.18502/jmed.v17i1.9747}, url = {http://jmed.ssu.ac.ir/article-1-1280-en.html}, eprint = {http://jmed.ssu.ac.ir/article-1-1280-en.pdf}, journal = {The Journal of Medical Education and Development}, issn = {2251-7065}, eissn = {2251-8266}, year = {2022} } @article{ author = {shahsavari, soodeh and jambarsang, sar}, title = {The Effect of Blended Learning in Teaching Applied Biostatistics for Postgraduate Medical Students}, abstract ={Introduction: Unlike the face-to-face courses offered on campus, online courses are predominantly asynchronous, where students basically decide when they can attend online courses. There is also an intermediate method referred to as blended learning (BL) that combines the merits of both methods. This study investigates the effect of blended learning on attitude and learning applied Biostatistics. Methods: The students' comprehension levels and attitudes were measured for both groups. The face-to-face group is so designed as to include 16 weeks of two-hour sessions, one session weekly, in one semester. The blended-learning group is designed to receive in one semester 16 weeks of two-hour sessions, one session weekly, such that initially, the group receives four sessions of electronic educational content and then eight sessions of blended learning. The scores attitudes of students from either group was obtained after the final exam and via the university's course evaluation system. The final exam score of both groups based on the results of the student's Bachelor's degree was compared using ANCOVA in terms of either teaching methods. Results: The numbers (proportions) of the participants attending Environmental Health, Waste Management, and Elderly Health courses were 14 (35%), 13 (32.5%), and 13 (32.5%), respectively. The mean (SD) of the scores for the blended-learning group with 18 participants was 16.69 (2.45), which was significantly higher than the score of 14.49 (2.67) for the face-to-face learning group with 22 participants (P = 0.013). Comparisons were made after adjusting the average on the bachelor's degree of both groups. Conclusion: In addition to the improved score for the BL group, the attitudes differed. Therefore, this method is recommended for teaching Applied Biostatistics.}, Keywords = {Blended-learning, Postgraduate students, Student’s attitude}, volume = {17}, Number = {1}, pages = {46-56}, publisher = {Shahid Sadoughi University of Medical Sciences, Yazd}, title_fa = {بررسی تاثیر آموزش ترکیبی آمار زیستی بر یادگیری دانشجویان تحصیلات تکمیلی}, abstract_fa ={مقدمه: تعطیلی مدارس و دانشگاه های کشور به دلیل شیوع بیماری کووید 19، سبب شد تا آموزش مجازی از سوی آموزش و پرورش و همچنین آموزش عالی مطرح شود. با توجه به اهمیت آموزش مجازی در پاندمی کرونا، این پژوهش با هدف بررسی عوامل مؤثر بر ارتقا کیفیت آموزش مجازی از دیدگاه اساتید و دانشجویان رشته‌های توانبخشی دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز انجام گرفت. روش بررسی: مطالعه­ی توصیفی- تحلیلی حاضر با حضور 17 نفر از اساتید و 210 نفر از دانشجویان مقاطع کارشناسی و کارشناسی‌ارشد در رشته‌­های فیزیوتراپی، کاردرمانی، گفتاردرمانی و شنوایی‌شناسی اجرا شد. داده­ها با استفاده از پرسشنامه­ی محقق‌ساخته جمع‌آوری گردید. روایی پرسشنامه با بررسی اساتید متخصص و با تجربه در زمینه‌ی آموزش مجازی تایید و پایایی آن با استفاده از ضریب آلفای‌کرونباخ 0.97 تعیین گردید.   نتایج: نتایج پژوهش نشان داد که از دیدگاه اساتید تمام ابعاد پرسشنامه جزو عوامل اثربخش بر رشد و ارتقا کیفیت آموزش مجازی محسوب می‌شدند ولی دانشجویان، بعد شفاف سازی انتظارات از یادگیرنده را مؤثرترین عامل و بعد کاهش احساس انزوا و ایجاد حس و انگیزه‌ی حضور در جامعه‌ی یادگیری را کم اثرترین عامل برشمردند. نتیجه‌گیری: باتوجه به شناسایی مهم­ترین عوامل مؤثر بر اثربخشی آموزش ، به­نظر می­‌رسد سیاست­گذاران حوزه­ی آموزش باید با در نظرگرفتن این عوامل، برنامه‌ربزی­های لازم را انجام دهند و در فراهم کردن شرایط و امکانات لازم جهت ارتقا کیفیت آموزش مجازی فراگیران اهتمام ویژه بورزند.  }, keywords_fa = {آموزش ترکیبی, دانشجویان تحصیلات تکمیلی, نگرش دانشجویان}, doi = {10.18502/jmed.v17i1.9748}, url = {http://jmed.ssu.ac.ir/article-1-1300-en.html}, eprint = {http://jmed.ssu.ac.ir/article-1-1300-en.pdf}, journal = {The Journal of Medical Education and Development}, issn = {2251-7065}, eissn = {2251-8266}, year = {2022} } @article{ author = {Keshmiri, Fatemeh and Tabatabee, Shakiba sadat}, title = {Evaluation of Psychometric Properties of the Questionnaire of Attitude on Educational Scholarship in faculty development Programs from the viewpoint of Faculty Members}, abstract ={Introduction: The aim of the present study was to assess the psychometric properties of the tool for evaluating attitudes toward educational scholarship from the perspective of faculty members in empowerment programs. Method: The present study is a cross-sectional (descriptive-analytical) study, conducted at Shahid Sadoughi University of Medical Sciences. The Delphi technique was used to evaluate the content and face validity of the Persian version of the questionnaire of Jackson et al 2005. Exploratory factor analysis of the questionnaire was performed for the first time. Internal Consistency test and reproducibility was calculated using Cronbach's alpha, ICC test, respectively. Results: The results of content validity showed that all items of the questionnaire based on the Lawshe table had values greater than 49.0. Quantitative and qualitative validity of the questionnaire was confirmed. The results of confirmatory factor analysis showed that the items were categorized into two categories: self-efficacy and motivation. The reliability of the questionnaire was confirmed by the internal consistency with Cronbach's alpha = 0.93 and ICC = 0.89 of the questionnaire. Conclusion: The results confirmed the validity of tool. Therefore this tool could be useful for the evaluation of supportive-educational programs to empower faculty members. In the present study, two factors of self-efficacy and motivation were identified that point to the importance of motivating faculty members that encourages them to start and continue educational research projects. The self-efficacy factor also increases people's belief in the ability to carry out educational research projects.  Educational scholarship, mentoring, psychometrics, faculty member development}, Keywords = {Educational scholarship, mentoring, psychometrics, faculty member development}, volume = {17}, Number = {1}, pages = {57-65}, publisher = {Shahid Sadoughi University of Medical Sciences, Yazd}, title_fa = {بررسی ویژگی های روانسنجی پرسشنامه نگرش نسبت به دانش پژوهی آموزشی در برنامه‌ های توانمندسازی از دیدگاه اعضای هیئت علمی}, abstract_fa ={مقدمه: در مطالعه حاضر، بررسی ویژگی‌های روان‌سنجی ابزار سنجش نگرش نسبت به دانش­‌پژوهی آموزشی از دیدگاه اعضای هیأت­علمی در برنامه­‌های توانمندسازی با محوریت منتورینگ انجام شده است. روش کار: مطالعه‌ حاضر توصیفی- تحلیلی از نوع مقطعی در دانشگاه علوم پزشکی شهید صدوقی یزد انجام شده است. جهت بررسی روایی محتوایی و صوری نسخه‌ فارسی پرسش‌نامه Jackson و همکاران (2005) از تکنیک Delphi استفاده شد. تحلیل عاملی اکتشافی پرسشنامه برای اولین بار انجام شده است. انسجام درونی با استفاده از آلفای کرونباخ و تکرارپذیری با استفاده از (Intraclass correlation coefficient) ICC محاسبه گردید.  نتایج: روایی صوری و محتوایی ابزارهای مورد استفاده تأیید شد. نتایج حاصل از محاسبه‌ی نسبت روایی محتوا نشان داد که همه‌ گویه‌های پرسش‌نامه بر اساس جدول لاوشه (Lawshe)، در این شاخص، مقادیر بالاتر از 49/0 کسب کردند. بر اساس تحلیل عاملی اکتشافی، سازه‌­های پرسشنامه «خودکارآمدی» و «انگیزه ‌مندی» گزارش شد. در این مطالعه، اعتبار پرسشنامه در محیط بررسی با انسجام درونی آلفای کرونباخ برابر با 93/0 و ثبات 89/0 ICC = تأیید شد. نتیجه­گیری: با توجه به تأیید اعتبار پرسشنامه در محیط مورد بررسی، می­‌توان در مطالعات مرتبط با ارزیابی برنامه‌­های آموزشی- حمایتی توانمندسازی اعضای هیأت علمی از این پرسشنامه استفاده کرد. در مطالعه‌ی حاضر، دو عامل خودکارآمدی و انگیزه‌مندی تعیین شد که به اهمیت انگیزه‌ی اعضای هیأت­علمی به عنوان عامل محرک آن­‌ها برای شروع و ادامه‌ طرح­‌‌های دانش­‌پژوهی آموزشی اشاره دارد. همچنین عامل خودکارآمدی به افزایش باور افراد برای توانایی انجام پروژه­‌های دانش­‌پژوهی آموزشی می­‌پردازد.  }, keywords_fa = {دانش­‌پژوهی آموزشی, منتورینگ, روانسنجی, توانمندسازی اعضای هیئت­ علمی}, doi = {10.18502/jmed.v17i1.9749}, url = {http://jmed.ssu.ac.ir/article-1-1316-en.html}, eprint = {http://jmed.ssu.ac.ir/article-1-1316-en.pdf}, journal = {The Journal of Medical Education and Development}, issn = {2251-7065}, eissn = {2251-8266}, year = {2022} } @article{ author = {Farnamian, Yeganeh and Rasmi, Atekeh}, title = {The association between medicine and literature}, abstract ={Introduction: The interrelationship between medical science and literature is undeniable; obviously, the Literature has been enriched with the views of those in the medical field, also masterpieces in the field of literature have been created by medical writers. Conversely, the medical profession owes much to those who, through literary skills, have succeeded in conveying certain ideas to the general public and carved in human ethics and virtues in this profession. Methods: This study is based on literary masterpieces using a descriptive and analytical approach, investigating the influence of literature and medicine on each other. Result: If literature is indebted to medical science, medical science is also influenced by literature, that is since the purpose of a literary work is to arouse sympathy in the reader or spectator, the design of a patient's suffering in a literary work evokes a passionate sympathy in the physician and especially compels or inspires the physician to take action on the patient's suffering that will be more effective if this empathy leads to compassion. In addition, the literature stimulates a sense of responsibility and commitment to fellow human beings and also plays an important role in regulating the patient's history and diagnosis and treatment of the disease by the physician. Conclusion: Medical students, by reading the literature, in addition to finding skills in biography and diagnosis and treatment, learn commitment and empathy that will be impactful in reducing human suffering.}, Keywords = {Medicine, Literature, Ethics, Biography, Commitment, Empathy}, volume = {17}, Number = {1}, pages = {66-76}, publisher = {Shahid Sadoughi University of Medical Sciences, Yazd}, title_fa = {ارتباط پزشکی و ادبیات بر مبنای تأثیر و تأثر}, abstract_fa ={مقدمه: ارتباط متقابل علم پزشکی و ادبیات، امری انکارناپذیر است. بدیهی است که ادبیات با نظریات کسانی که در فضای پزشکی قرار دارند، غنا یافته و نویسندگان پزشک در حوزه ادبیات شاهکارهایی آفریده‌­اند؛ و متقابلاً حرفه پزشکی نیز مدیون کسانی است که با مهارت­‌های ادبی به انتقال دیدگاه‌­های خاص به عموم مردم توفیق­یافته‌ اند و اخلاق و فضیلت‌­های انسانی را در این حرفه تعلیم داده­‌اند. روش بررسی: این پژوهش با تکیه بر شاهکارهای ادبی به صورت توصیفی و تحلیلی، تأثیر و تأثر ادبیات و پزشکی را بر همدیگر مورد بررسی قرار می­دهد. نتایج: : اگر ادبیات وامدار علم پزشکی است، علم پزشکی نیز از ادبیات متأثر است. از آن­‌جا که هدف یک اثر ادبی، برانگیختن همدردی در خواننده یا تماشاچی است طرح رنج یک بیمار در یک اثر ادبی، باعث ایجاد یک همدردی پرشور در پزشک شده و پزشک را مجبور کرده یا به او الهام می­‌بخشد تا در مورد رنج بیمار اقدامی کرده باشد که اگر این همدردی به همدلی بینجامد مؤثرتر عمل خواهدکرد. علاوه بر آن ادبیات، باعث تحریک حس مسئولیت و تعهد در برابر همنوع بوده و در تنظیم شرح حال بیمار و تشخیص و درمان بیماری توسط پزشک نیز نقش مهمی دارد. نتیجه‌گیری: دانشجویان پزشکی با خواندن ادبیات، علاوه بر یافتن مهارت در شرح­حال­نویسی و تشخیص و درمان، تعهد و همدلی را می­‌آموزند، تعهد و همدلیی که در کاهش درد و رنج بشری مؤثر خواهد افتاد.}, keywords_fa = {پزشکی, ادبیات, اخلاق, تعهد, همدردی}, doi = {10.18502/jmed.v17i1.9750 }, url = {http://jmed.ssu.ac.ir/article-1-1274-en.html}, eprint = {http://jmed.ssu.ac.ir/article-1-1274-en.pdf}, journal = {The Journal of Medical Education and Development}, issn = {2251-7065}, eissn = {2251-8266}, year = {2022} } @article{ author = {HosseiniBeidokhti, Masoume and Abaeian, Golnoosh and AbediniBaghbadorani, Sara and Latifi, Seyed Mahmou}, title = {Investigating Factors Affecting the Quality of Virtual Education from the point of Professors and Students of Rehabilitation Fields of Ahvaz Jundishapur University of Medical Sciences during COVID-19}, abstract ={Introduction: The closing down of schools and universities due to the COVID-19 outbreak led to introducing virtual education. Considering the importance of virtual education during coronavirus pandemic, this study aimed to investigate the factors affecting the quality of virtual education from the viewpoint of professors and students of rehabilitation fields of Ahvaz Jundishapur University of Medical Sciences. Methods: The present descriptive-analytical study was carried out in the presence of 17 professors and 210 undergraduate and postgraduate students in the fields of rehabilitation. Data was collected using a questionnaire and its validity was confirmed by experienced professors in virtual education and its reliability was determined by Cronbach's alpha coefficient (97.0). Result: The results showed that from the viewpoint of professors, all domains of the questionnaire were considered effective factors for the quality improvement of virtual education but students considered the domain of clarification of the learner's expectations as the most effective factor and the domain of minimizing the sense of isolation and creating the sense and motivation of being part of the learning community as the least effective factor. Conclusion: Taking in to account these important factors affecting the efficacy of virtual education, it is necessary for policymakers in the field of education to organize the necessary programs and pay attention to providing the conditions essential in improving the quality of virtual education for learners. Keywords: E-learning, Virtual education, Quality of E-learning, Effectiveness of virtual education}, Keywords = {E-learning, Virtual education, Quality of E-learning, Effectiveness of virtual education}, volume = {17}, Number = {1}, pages = {77-86}, publisher = {Shahid Sadoughi University of Medical Sciences, Yazd}, title_fa = {بررسی عوامل مؤثر بر ارتقا کیفیت آموزش مجازی ازدیدگاه اساتید و دانشجویان رشته های توانبخشی دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز در دوران کووید-19}, abstract_fa ={مقدمه: تعطیلی مدارس و دانشگاه­های کشور به دلیل شیوع بیماری کووید 19، سبب شد تا آموزش مجازی از سوی آموزش و پرورش و همچنین آموزش عالی مطرح شود. با توجه به اهمیت آموزش مجازی در پاندمی کرونا، این پژوهش با هدف بررسی عوامل مؤثر بر ارتقا کیفیت آموزش مجازی از دیدگاه اساتید و دانشجویان رشته‌­های توانبخشی دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز انجام گرفت. روش بررسی: مطالعه توصیفی- تحلیلی حاضر با حضور 17 نفر از اساتید و 210 نفر از دانشجویان مقاطع کارشناسی و کارشناسی‌ارشد در رشته‌ های فیزیوتراپی، کاردرمانی، گفتاردرمانی و شنوایی­‌شناسی اجرا شد. داده­ها با استفاده از پرسشنامه­ی محقق­‌ساخته جمع­‌آوری گردید. روایی پرسشنامه با بررسی اساتید متخصص و با تجربه در زمینه آموزش مجازی تأیید و پایایی آن با استفاده از ضریب آلفای‌کرونباخ 0.97 تعیین گردید. نتایج: نتایج پژوهش نشان داد که از دیدگاه اساتید تمام ابعاد پرسشنامه جزء عوامل اثربخش بر رشد و ارتقا کیفیت آموزش مجازی محسوب می‌شدند ولی دانشجویان، بعد شفاف­سازی انتظارات از یادگیرنده را مؤثرترین عامل و بعد کاهش احساس انزوا و ایجاد حس و انگیزه‌ حضور در جامعه‌ یادگیری را کم­اثرترین عامل برشمردند. نتیجه­‌گیری: باتوجه به شناسایی مهم­ترین عوامل مؤثر بر اثربخشی آموزش، به­نظر می­‌رسد سیاست­گذاران حوزه آموزش باید با در نظرگرفتن این عوامل، برنامه‌ریزی­های لازم را انجام دهند و در فراهم­کردن شرایط و امکانات لازم جهت ارتقا کیفیت آموزش مجازی فراگیران اهتمام ویژه بورزند. واژه‌های کلیدی: یادگیری الکترونیکی، آموزش مجازی، کیفیت یادگیری الکترونیکی، اثربخشی آموزش مجازی}, keywords_fa = {یادگیری الکترونیکی, آموزش مجازی, کیفیت یادگیری الکترونیکی, اثربخشی آموزش مجازی}, doi = {10.18502/jmed.v17i1.9751}, url = {http://jmed.ssu.ac.ir/article-1-1261-en.html}, eprint = {http://jmed.ssu.ac.ir/article-1-1261-en.pdf}, journal = {The Journal of Medical Education and Development}, issn = {2251-7065}, eissn = {2251-8266}, year = {2022} } @article{ author = {Keshavarz, Elahe and EbrahimiQavam, Soqr}, title = {Chemistry and Biochemistry Training in Medical Sciences: The Need to Use Kinetic Schemas in Virtual Class}, abstract ={Many disciplines in the collection of medical sciences and engineering are based on the basis of chemistry. In order to continue teaching learners in the coronavirus disease situation and to continue the curriculum, various solutions have been proposed and presented, among which it is expected that using technology, the method of educators changes from the traditional approach. New ideas that learners encounter in the face of abstract concepts of chemistry are often outside their conceptual understanding and often lead to alternative and misunderstood concepts. Learners also face additional difficulties in understanding abstract concepts in the online and offline virtual learning space. In order to overcome the problems of understanding concepts in learners and improve learning in virtual space, educators can use appropriate analogies in chemistry classes that create a kinetic scheme in the minds of learners. Therefore, in order to create more understanding in the virtual training of courses related to chemistry and biochemistry in the coronavirus disease situation, it is necessary for the virtual teacher to try to compensate the lack of face-to-face communication by providing learning activities appropriate to the abstract nature of scientific concepts. The instructor's familiarity with this subject and the preparation of content based on animation techniques and dynamic graphic images that facilitate movement representation in the analogies used in the learner's mind are recommended instead of one-sided lectures in online virtual classes or offline content.}, Keywords = {Abstract Concepts, Medical Sciences, education, Analogy, Kinetic schemas}, volume = {17}, Number = {1}, pages = {87-89}, publisher = {Shahid Sadoughi University of Medical Sciences, Yazd}, title_fa = {آموزش شیمی و بیوشیمی در علوم پزشکی: ضرورت بکارگیری طرح‌واره‌های جنبشی در کلاس مجازی}, abstract_fa ={بسیاری از رشته­ ها در مجموعه­ ی علوم پزشکی و علوم پایه بر بستر علم شیمی و بیوشیمی پایه­ گذاری شده است. اندیشه­ های جدیدی که فراگیران در مواجهه با مفاهیم انتزاعی شیمی با آن­ها برخورد می­ کنند اغلب خارج از قلمرو مفهومی آنان قرار دارد و معمولا به ایجاد مفاهیم بدیل و بدفهمی منجر می­ شود. بعلاوه فراگیران برای درک مفاهیم انتزاعی، در فضای یادگیریِ مجازیِ برخط و نابرخط با چالش­ های مضاعفی روبرو هستند. به منظور غلبه بر مشکل درک مفاهیمِ یادگیرندگان در فضای مجازی و بهبود یادگیری در وضعیت کرونایی، استادان می ­توانند متناسب با موضوع درسی، از آن دسته از قیاس­ های مناسب در کلاس ­های شیمی و بیوشیمی استفاده کنند که طرح­واره ­ی حرکتی را در ذهن فراگیران ایجاد می­ کند. آشنایی آموزشگر با قیاسگری و تهیه محتوای مبتنی بر تکنیک انیمیشن و تصویرهای گرافیکی پویا که ایجاد بازنماییِ حرکتی را در قیاس ­های به کار رفته در ذهن یادگیرنده تسهیل می ­کند، به جای سخنرانی یک­سویه در کلاس ­های مجازیِ برخط و یا محتوای نابرخط توصیه می­ شود.}, keywords_fa = {مفاهیم انتزاعی, آموزش علوم پزشکی, قیاسگری, طرح‌واره جنبشی}, doi = {10.18502/jmed.v17i1.9752}, url = {http://jmed.ssu.ac.ir/article-1-1289-en.html}, eprint = {http://jmed.ssu.ac.ir/article-1-1289-en.pdf}, journal = {The Journal of Medical Education and Development}, issn = {2251-7065}, eissn = {2251-8266}, year = {2022} } @article{ author = {Mirzaei, Masou}, title = {Editorial}, abstract ={}, Keywords = {}, volume = {17}, Number = {2}, pages = {90-90}, publisher = {Shahid Sadoughi University of Medical Sciences, Yazd}, title_fa = {سخن سردبیر}, abstract_fa ={}, keywords_fa = {}, url = {http://jmed.ssu.ac.ir/article-1-1356-en.html}, eprint = {http://jmed.ssu.ac.ir/article-1-1356-en.pdf}, journal = {The Journal of Medical Education and Development}, issn = {2251-7065}, eissn = {2251-8266}, year = {2022} } @article{ author = {Moradi, Eshagh and pourbairamian, ghadir and ramazani, ghobad and sohrabi, zohreh and aalaa, maryam and norouzi, azam}, title = {Meta Evaluation of PhD Course in Medical Education}, abstract ={Introduction: Educational programs need to be evaluated in order to achieve educational goals, improve quality and maintain dynamics. Regardless of the type of evaluation, in every evaluation there is a possibility of bias in the evaluator's decisions. Therefore, meta-evaluation is necessary. The purpose of this research is to Meta-evaluate the PhD program in the field of medical education in Iran University of Medical Sciences, using the Staffel Beam meta-evaluation scale. Research method: This study is a cross-sectional research using Staffel Beam's meta-evaluation checklist, which includes four standards. The utility standard had 7 indicators, feasibility, 3 indicators, propriety 8 indicators, accuracy had 12 indicators, and each of which was checked separately. Results: The results indicated that the highest overall score was related to the accuracy and the lowest was assigned to the practicality and ethical issues. The highest amount of evaluation power was related to the feasibility standard and the lowest was related to the propriety standard. In the final review of four meta-evaluation indicators, it is clear that the status of the feasibility standard is very good and the moral standard indicator is average. The standards of usefulness and accuracy are also in good condition. Conclusion: Taking into account of the scores, it seems that the focus should be on training the evaluators and the topic of evaluation to improve the current circumstance. Moreover, maintaining the standards with high score is important. However, more attention should be paid to ethical issues in evaluation, such as making agreements between the evaluator and the evaluation client.  }, Keywords = {Meta-evaluation, Program Evaluation, Ph.D., Medical Education, Curriculum}, volume = {17}, Number = {2}, pages = {91-100}, publisher = {Shahid Sadoughi University of Medical Sciences, Yazd}, title_fa = {فراارزشیابی کوریکولوم دوره دکترای تخصصی رشته آموزش پزشکی}, abstract_fa ={مقدمه: برنامه‌های آموزشی جهت تحقق اهداف آموزشی، ارتقای کیفیت و حفظ پویایی، به ارزشیابی نیاز دارند. فارغ از نوع ارزشیابی، در هر ارزشیابی احتمال وجود سوگیری در تصمیمات ارزیاب وجود دارد. لذا انجام فراارزشیابی ضروری است. هدف از این پژوهش، فراارزشیابی برنامه دوره دکترای تخصصی رشته آموزش پزشکی در دانشگاه علوم پزشکی ایران، با استفاده از مقیاس فراارزشیابی Staffel Beam می­باشد. روش بررسی: این مطالعه یک پژوهش مقطعی است و با استفاده از چک لیست فراارزشیابی Staffel Beam که شامل چهار استاندارد می باشد. استاندارد فایده­مندی دارای تعداد 7 نشانگر، عملی بودن، 3 نشانگر، اخلاقی 8 نشانگر، دقت دارای 12 نشانگر  بودند که هر کدام به صورت جداگانه بررسی شدند. نتایج: نتایج به دست آمده، حاکی از آن بود که بیشترین میزان نمره کلی مربوط به استاندارد دقت ارزشیابی و کمترین آن اختصاص به استاندارد عملی بودن و مسائل اخلاقی داشت. بیشترین میزان قدرت ارزشیابی مربوط به استاندارد عملی بودن و کمترین آن مربوط به استاندارد اخلاقی داشت. در بررسی نهایی چهار شاخص فراارزشیابی مشخص که وضعیت استاندارد عملی بودن، بسیار خوب و شاخص استاندارد اخلاقی در حد متوسط است. استانداردهای فایده¬مندی و دقت نیز در وضعیت خوب می­باشند. نتیجه‌گیری: آموزش ارزشیابان و مبحث ارزشیابی، یکی از اقدامات عملی و مناسبی است که به بهبود وضع موجود کمک نماید. پیشنهاد می­گردد علاوه بر تقویت استانداردهایی که امتیاز بالایی کسب نمودند، به مسائل اخلاقی در ارزشیابی مانند انجام توافقات فی‌مابین ارزشیاب و سفارش­دهنده ارزشیابی نیز، توجه بیشتری شود.  فراارزشیابی، ارزشیابی برنامه، دکترای تخصصی، آموزش پزشکی، کوریکولوم  }, keywords_fa = {فراارزشیابی, ارزشیابی برنامه, دکترای تخصصی, آموزش پزشکی, کوریکولوم}, doi = {10.18502/jmed.v17i2.10608}, url = {http://jmed.ssu.ac.ir/article-1-1266-en.html}, eprint = {http://jmed.ssu.ac.ir/article-1-1266-en.pdf}, journal = {The Journal of Medical Education and Development}, issn = {2251-7065}, eissn = {2251-8266}, year = {2022} } @article{ author = {Bahramnezhad, Fatemeh and Chegini, Najmeh}, title = {Comparison of Education with Mobile Applications and Puzzle Classroom on Memorization Pharmacology Course for Undergraduate Nursing Students}, abstract ={Introduction: The majority of nursing students believed that their knowledge in the field of pharmacology is far from the desired level, which can be due to the large volume of intensive one-semester content and ineffective teaching of the pharmacology course. Accordingly, this study has determined and compared education with the mobile application and puzzle classroom on memorization of pharmacology course for undergraduate nursing students. Methods: This quasi-experimental study was performed between 2020-2021. Seventy, 4th and 5th semester nursing students were divided into two groups using a table of random numbers. One group was taught through the mobile application and the other group was taught through the puzzle classroom. Before and one month after the intervention, students were tested in clinical reasoning. Data were analyzed using software version 16 and independent t-test, paired t-test and descriptive statistics. Result: The findings of this study showed that there was no statistically significant difference between the memorization score of the pharmacology course of the puzzle classroom with education through mobile application compared to before and after the intervention and also in comparison between the two groups. Conclusion: Based on the findings of this study, both puzzle classroom and teaching through mobile application can be used to enhance learning pharmacology among undergraduate students.  Puzzle Classroom, Mobile Application, Memory, Pharmacology, Undergraduate Nursing Student  }, Keywords = {Puzzle Classroom, Mobile Application, Memory, Pharmacology, Undergraduate Nursing Student.}, volume = {17}, Number = {2}, pages = {101-112}, publisher = {Shahid Sadoughi University of Medical Sciences, Yazd}, title_fa = {مقایسه آموزش با برنامه کاربردی موبایل و کلاس درس پازل بر به یادسپاری درس داروشناسی دانشجویان کارشناسی پرستاری}, abstract_fa ={مقدمه: اکثریت دانشجویان پرستاری بر این باور هستند که دانش آنها در حوزه داروشناسی، فاصله زیادی با سطح مطلوب دارد که از علل آن می­‌تواند ارائه حجم زیادی از مطالب در یک‌ترم به صورت فشرده و آموزش غیر مؤثر واحد درسی داروشناسی باشد. برهمین اساس مطالعه حاضر به تعیین و مقایسه آموزش با اپلکیشن و کلاس درس پازل بر به یادسپاری درس داروشناسی دانشجویان کارشناسی پرستاری پرداخته است.  روش بررسی: مطالعه نیمه­تجربی حاضر، در فاصله زمانی مهر ماه 1399 تا آبان ماه 1400 انجام شده است. 70 نفر از دانشجویان ترم 5 پرستاری با کمک جدول اعداد تصادفی به دو گروه تقسیم شدند. به یک گروه آموزش از طریق برنامه کاربردی موبایل و به گروه دیگر آموزش از طریق کلاس درس پازل (Jigsaw) داده شد. قبل و یک­ماه بعد از مداخله مذکور آزمونی استدلال بالینی از دانشجویان اخذ شد. داده­ها با کمک نرم­افزار نسخه 16 و آزمون تی مستقل و تی زوجی و آمار توصیفی تجزیه و تحلیل شدند. نتایج: یافته­های مطالعه حاضر نشان داد بین نمره به یادسپاری درس داروشناسی کلاس درس پازل و آموزش از طریق برنامه کاربردی موبایل اختلاف آماری معنی­داری بین قبل و بعد از مداخله و همچنین در مقایسه بین دو گروه وجود نداشت. نتیجه‌گیری: براساس یافته­های این مطالعه می­توان هم از کلاس درس پازل و هم آموزش از طریق برنامه کاربردی موبایل در آموزش درس داروشناسی به دانشجویان کارشناسی پرستاری بهره برد.}, keywords_fa = {کلاس درس پازل, اپلکیشن در بستر موبایل, بیادسپاری, داروشناسی, دانشجوی کارشناسی پرستاری}, doi = {10.18502/jmed.v17i2.10609}, url = {http://jmed.ssu.ac.ir/article-1-1301-en.html}, eprint = {http://jmed.ssu.ac.ir/article-1-1301-en.pdf}, journal = {The Journal of Medical Education and Development}, issn = {2251-7065}, eissn = {2251-8266}, year = {2022} } @article{ author = {Gholamzadeh, Raana and Emruzi, Robabe and Vosoughzadeh, Freshteh}, title = {Improving the Status of the Academic Advisor and Mentoring System in order to Meet the Educational Needs: a Case Study in Tabriz University of Medical Sciences in 2021}, abstract ={Introduction: Counseling by experienced, interested and motivated professors helps students in facing educational problems and achieving educational goals and is considered a necessary action in the educational system. The aim of this study is to improve the status of academic advisor and mentoring system in order to meet the educational needs of students of management and medical informatics faculty of Tabriz University of medical sciences. Methods: This is an action research study that was conducted during two semesters of the academic year of 1401-1400. First, a quantitative study was conducted regarding students' satisfaction with the academic advisor system, and then during numerous meetings in the form of focus group discussions with the main owners of the process, academic advisor systems problems and solutions to improve it were identified. In the last stage, after the implementation of interventions and solutions, the degree of improvement of the process was checked. Result: The participation rate of students in completing the satisfaction questionnaire was 65%. The degree of students' satisfaction with the professor's performance before the process improvement was 42.4%. After identifying the main problems and challenges of the academic advisor and mentoring system (4 main themes and 7 sub-themes), actions aimed at increasing students' awareness, clarifying the process of the academic advisor and mentoring system, increasing the motivation of faculty members to cooperate in the academic advisor system and satisfaction survey of students was conducted in order to improve the process and adjust the problems of this system. With the implementation of the proposed interventions, the overall satisfaction level increased to 66.7%. Conclusion: The promotion of this process increased the satisfaction of students, improved interactions between students and professors, and reduced the distance between the educational environment and students during the epidemic of Covid-19.  }, Keywords = {Academic advisor system, Mentoring, Accountability, Students}, volume = {17}, Number = {2}, pages = {113-124}, publisher = {Shahid Sadoughi University of Medical Sciences, Yazd}, title_fa = {ارتقاء وضعیت نظام استاد مشاور و منتورینگ در راستای پاسخگویی به نیازهای آموزشی: مطالعه موردی در دانشگاه علوم پزشکی تبریز در سال 1400}, abstract_fa ={مقدمه: مشاوره توسط اساتید باتجربه، علاقه‌مند و باانگیزه، دانشجویان را در رویارویی با مشکلات آموزشی و دستیابی به اهداف تحصیلی، یاری نموده و امری ضروری در سیستم آموزشی به شمار می‌رود. هدف این مطالعه ارتقاء وضعیت نظام استاد مشاور و منتورینگ در راستای پاسخگویی به نیازهای آموزشی دانشجویان دانشکده مدیریت و اطلاع‌رسانی پزشکی دانشگاه علوم پزشکی تبریز می­باشد. روش بررسی: این مطالعه یک مطالعه اقدام پژوهی است که طی دو نیم­سال سال تحصیلی 1401-1400 انجام گرفت. ابتدا یک مطالعه کمی در خصوص رضایت دانشجویان از نظام استاد مشاور انجام‌شده و سپس در طی جلسات متعدد در قالب بحث گروهی با صاحبان اصلی فرآیند، مشکلات و راهکارهای ارتقای مشارکت دانشجویان احصا شد. در مرحله آخر بعد از اجرای مداخلات و راهکارها میزان ارتقاء فرایند بررسی شد. نتایج: میزان مشارکت دانشجویان در تکمیل پرسشنامه رضایت سنجی 65% بود. میزان رضایت دانشجویان از عملکرد استاد مشاور قبل از ارتقای فرایند 4/42% بود. بعد از شناسایی مشکلات و چالش‌های اصلی نظام استاد مشاور و منتورینگ (4 تم اصلی و 7 تم فرعی)، اقداماتی در راستای افزایش میزان آگاهی دانشجویان، شفاف نمودن فرایند نظام استاد مشاور و منتورینگ، افزایش انگیزه اساتید دانشکده جهت همکاری در نظام استاد مشاور و رضایت سنجی ترمی از دانشجویان به‌ منظور ارتقاء فرایند و تعدیل مشکلات نظام استاد مشاور انجام پذیرفت. با اجرای مداخلات پیشنهادی میزان رضایت کلی به 7/66% افزایش پیدا کرد. نتیجه‌گیری: ارتقای فرآیند فوق باعث افزایش رضایتمندی دانشجویان، بهبود تعاملات دانشجویان با اساتید مشاور و کاهش فاصله بین محیط آموزشی و دانشجویان در دوران اپیدمی کووید 19 گردید.  }, keywords_fa = {نظام استاد مشاور, منتورینگ, پاسخگویی, دانشجویان}, doi = {10.18502/jmed.v17i2.10610}, url = {http://jmed.ssu.ac.ir/article-1-1317-en.html}, eprint = {http://jmed.ssu.ac.ir/article-1-1317-en.pdf}, journal = {The Journal of Medical Education and Development}, issn = {2251-7065}, eissn = {2251-8266}, year = {2022} } @article{ author = {Keshmiri, Fateme and Hosseinpour, Azam}, title = {Investigating the correlation between perception of patient safety and adherence to interprofessional professionalism among members of the surgical team}, abstract ={Introduction: Patient safety training and principles of professional commitment are considered as the most important skills in medical science education systems. Therefore, this study was conducted with the aim of determining the relationship between adherence to interprofessional professionalism and understanding of patient safety and professional commitment among surgical team members in one of the teaching hospitals affiliated to Qom University of Medical Sciences. Methods: This study is a descriptive-analytical study. The participants were 108 personnel working in the operating room and students of the operating room and intelligence in the field, who were included in the study as a census. In this study, two questionnaires were used: "Assessment of Interprofessional Professionalism" and "Questionnaire of Understanding of Patient Safety". The data were analyzed using descriptive statistics methods. Result: The results of the regression test showed that all areas of interprofessional behavior have a significant effect on the participants' understanding of patient safety (p<0.05). Pearson's test showed that there was a significant relationship between the scores of the safety culture field in the patient safety understanding questionnaire and the scores of the interprofessional character fields. (p< 0.05) Conclusion: The results of the present study showed that there is a positive and significant relationship between the scores of people's adherence to the principles of interprofessional behavior and their understanding of patient safety. Therefore, it can be said that the development of interprofessional character proficiencies of health team members can significantly increase their understanding of compliance with safety principles.  }, Keywords = {Safety, Interprofessional professionlism, Surgery, Professional Commitment, Professionalism}, volume = {17}, Number = {2}, pages = {125-136}, publisher = {Shahid Sadoughi University of Medical Sciences, Yazd}, title_fa = {همبستگی بین پایبندی به منش بین حرفه‌ای و درک نسبت به ایمنی بیمار و تعهدحرفه ای در بین اعضای تیم جراحی}, abstract_fa ={مقدمه: آموزش ایمنی بیمار و اصول تعهدحرفه ای به عنوان مهم‌ترین مهارت در سیستم‌های آموزش علوم پزشکی مورد توجه قرار می‌گیرد. بنابراین این مطالعه باهدف تعیین ارتباط بین پایبندی به منش بین حرفه‌ای (Interprofessional professionalism) و درک نسبت به ایمنی بیمار و تعهدحرفه ای در بین اعضای تیم جراحی در یکی از بیمارستان‌ های آموزشی وابسته به دانشگاه علوم پزشکی قم انجام‌شده است. روش بررسی: این مطالعه یک مطالعه توصیفی- تحلیلی است. شرکت‌کنندگان 108 نفر از پرسنل شاغل در اتاق عمل و دانشجویان اتاق عمل و هوشبری در عرصه بودند که به‌صورت سرشماری در مطالعه وارد شدند. در این مطالعه از دو پرسشنامه "ارزیابی منش بین حرفه‌ای" و " پرسشنامه درک نسبت به ایمنی بیمار" استفاده شد. داده‌ها با استفاده ﺑﺎ اﺳﺘﻔﺎده از روش‌های آﻣﺎر ﺗﻮﺻﯿﻔﯽ و تجزیه‌وتحلیل ﺷﺪﻧﺪ. نتایج: نتایج آزمون رگرسیون نشان داد همه حیطه‌های منش بین حرفه‌ای بر درک شرکت‌کنندگان نسبت به ایمنی بیمار به‌طور معنی‌داری تأثیرگذار است (05/0p<). آزمون پیرسون نشان داد بین نمرات حیطه فرهنگ ایمنی در پرسشنامه درک ایمنی نسبت به بیمار و نمرات حیطه‌های منش بین حرفه‌ای ارتباط معنی‌داری وجود داشت (05/0p<). نتیجه‌گیری: نتایج مطالعه حاضر نشان داد رابطه مثبت و معنی‌داری بین نمرات پایبندی افراد به اصول منش بین حرفه‌ای و درک آن‌ها نسبت به ایمنی بیمار وجود دارد. بنابراین می‌توان گفت توسعه توانمندی‌های منش بین حرفه ای اعضای تیم سلامت به‌ویژه به‌صورت معنی‌داری می‌تواند درک آن‌ها را نسبت به رعایت اصول ایمنی افزایش دهد.}, keywords_fa = {ایمنی, منش بین حرفه‌ای, جراحی, تعهد حرفه‌ای, حرفه‌ای گری, اتاق عمل}, doi = {10.18502/jmed.v17i2.10611}, url = {http://jmed.ssu.ac.ir/article-1-1337-en.html}, eprint = {http://jmed.ssu.ac.ir/article-1-1337-en.pdf}, journal = {The Journal of Medical Education and Development}, issn = {2251-7065}, eissn = {2251-8266}, year = {2022} } @article{ author = {TahmasebiGhorrabi, Ahmad and Kiani, Parya and Moradi, Samaneh and FadaieDehcheshmeh, Nayeb}, title = {University, Student and Entrepreneurship: A Case Study at Ahvaz Jundishapur University of Medical Sciences}, abstract ={Introduction: Students enter the labor market in a relatively short period of time and play an important role in the development of the country. The aim of this study was to determine the entrepreneurial spirit of students as a case study in the Faculty of Health of Ahvaz Jundishapur University of Medical Sciences in 2020. Methods: This cross-sectional and descriptive study was carried out in the year 2020. The study population was 248 students of the Faculty of Health of Ahvaz Jundishapur University of Medical Sciences. The sampling method in this study was random-stratified and the tool used in this study was a questionnaire that measured the entrepreneurial spirit of students with 50 items. Data analysis was performed using descriptive statistics and other independent t-test and ANOVA to determine the relationship between variables. The software used to analyze the data was SPSS 22. Result: The mean score of students' entrepreneurial spirit was average (27.34 ± 183.41). The success dimension (39.04 ± 6.42) had the highest score and the risk dimension (33.62 ± 7.04) had the lowest score. The mean score of entrepreneurial spirit was significantly different from employment status (p = 0.004, t = 2.88).While there was no significant difference with the variables of age, sex, degree and field of study (p> 0.05). Conclusion: This research can help managers, policy makers and planners in strengthening and promoting the level of entrepreneurship of students by using entrepreneurship development programs and trainings. In this regard, improving the spirit of risk-taking is an effective factor.  }, Keywords = {Entrepreneurship, Student, Medical Sciences of Ahvaz}, volume = {17}, Number = {2}, pages = {137-147}, publisher = {Shahid Sadoughi University of Medical Sciences, Yazd}, title_fa = {دانشگاه، دانشجو و کارآفرینی: مطالعه موردی در دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز}, abstract_fa ={مقدمه: داﻧﺸﺠﻮﻳﺎن در ﻣﺪت ﻧﺴﺒﺘﺎً ﻛﻮﺗﺎﻫﻲ وارد ﺑﺎزار ﻛﺎر ﻣﻲ­ﺷﻮﻧﺪ و در ﺗﻮﺳﻌﻪ ﻛﺸﻮر ﻧﻘﺶ ﻣﻬﻤﻲ اﻳﻔﺎ ﻣﻲ­ﻛﻨﻨﺪ. این مطالعه با هدف تعیین میزان روحیه کارآفرینی دانشجویان به صورت مطالعه موردی در دانشکده بهداشت دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز در سال 1399 انجام گرفت. روش بررسی: پژوهش حاضر مقطعی و از نوع توصیفی در سال 1399 انجام شد. جمعیت مورد مطالعه یک نمونه 248 نفری از دانشجویان دانشکده بهداشت دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز بود. روش نمونه­گیری در این پژوهش به صورت تصادفی- طبقه­ای و ابزار مورد استفاده در این پژوهش، پرسشنامه­ای روا و پایا بود که روحیه کارآفرینی دانشجویان را با 50 گویه و در 5 بعد با مقیاس لیکرت مورد سنجش قرار داد. ﺗﺤﻠﻴﻞ داده­ﻫﺎ ﺑﺎ اﺳﺘﻔﺎده از روش­های آمار توصیفی و سایر آزمون­های T مستقل و ANOVA به منظور تعیین ارتباط متغیرها انجام گرفت. جهت تحلیل داه­ها از نرم افزار SPSS نسخه 22 استفاده شد. نتایج: میانگین نمره روحیه کارآفرینی دانشجویان متوسط بود (183.41±27.34). بعد توفیق طلبی(39.04±6.42) بالاترین و بعد ریسک­پذیری (33.62±7.04) کمترین امتیاز را داشتند. میانگین نمره روحیه کارآفرینی با وضعیت اشتغال تفاوت معنی­داری داشت (004/0= p، 88/2=(t در حالی که با متغیرهای سن، جنس، مقطع تحصیلی و رشته تحصیلی تفاوت معنی­داری مشاهده نشد )05/0<(p. نتیجه‌گیری: با شناسایی و ارتباط عوامل موثر در روحیه کارآفرینی و ابعاد آن در دانشجویان، می­توان با بکارگیری برنامه­های توسعه و آموزش­های کارآفرینی، زمینه را برای ارتقا سطح روحیه کارآفرینی دانشجویان فراهم کرد. در این راستا بهبود روحیه ریسک­پذیری یک فاکتور تأثیرگذار می­باشد.  }, keywords_fa = {کارآفرینی, آینده شغلی, اشتغال, دانشجو, علوم پزشکی اهواز}, doi = {10.18502/jmed.v17i2.10612}, url = {http://jmed.ssu.ac.ir/article-1-1331-en.html}, eprint = {http://jmed.ssu.ac.ir/article-1-1331-en.pdf}, journal = {The Journal of Medical Education and Development}, issn = {2251-7065}, eissn = {2251-8266}, year = {2022} } @article{ author = {Akbarilakeh, Maryam and sedigh, farideh}, title = {Survey on Reasons behind Postgraduate Medical Thesis Delay at virtual School of Medical Education and Management of Shahid Beheshti University of Medical Sciences}, abstract ={Introduction: Students’ dissertations is a prerequisite for graduation and given that a majority of the students delayed in completing and submitting the dissertation, our study aims to determine the causes behind the delay in timely completion of dissertation among virtual School of Medical Education and Management,faculty graduates at Shahid Beheshti University of Medical Sciences. Methods: This cross-sectional descriptive-analytical study was conducted in 1399 with a sample size of 98 students using the postgraduate research experience questionnaire (PREQ) to evaluate students’ viewpoints, after translation and cultural adaptation, with a content validity of 0.62 and a reliability of 0.709. PREQ assessed research experience in seven dimensions of supervision, resources, research culture, advancement and evaluation, responsibilities, research skills, and professional development with 28 questions in a five-point Likert scale. Result: Overall, 49% were female and 51% were male participated, 73.5% under the age of 40, 99% in graduate school, and 97% in medical education. About 40.8% were in the middle of thesis writing stage and 33.7% were in the defense stage. The supervision variable with an average of 4,087 ± 0.5338, and the research skills variable with an average of 4.07 ± 0.561 had the greatest impact on students' dissertation progress. Conclusion: Considering that students have in mind various alternatives to advance their research work, so planning to strengthen these ways minimizes the delay in defending the dissertation among postgraduate students.  Postgraduate student, Dissertation, search experience  }, Keywords = {Postgraduate student, Dissertation, search experience}, volume = {17}, Number = {2}, pages = {148-155}, publisher = {Shahid Sadoughi University of Medical Sciences, Yazd}, title_fa = {بررسی علل تأخیر در دفاع از پایان نامه در دانشجویان تحصیلات تکمیلی دانشکده مجازی، آموزش پزشکی و مدیریت دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی}, abstract_fa ={مقدمه: پایان­‌نامه‌ دانشجویی یکی از الزامات فارغ‌­التحصیلی هر دانشجوی تحصیلات تکمیلی بوده و با توجه به آمار بالای دانشجویان که تأخیر در تدوین و ارائه‌ پایان­‌نامه دارند، این مطالعه با هدف تعیین عوامل تأخیر در اتمام به موقع پایان­‌نامه در دانشجویان تحصیلات تکمیلی دانشکده مجازی، آموزش پزشکی و مدیریت دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی انجام شد. روش بررسی: این پژوهش مقطعی با روش توصیفی- تحلیلی در سال 1399 با حجم نمونه‌ی 98 نفر از دانشجویان با پرسش‌نامه‌ی بررسی تجربه‌ی پژوهشی دانشجویان تحصیلات تکمیلی (Postgraduate research experience questionnaire) PREQ پس از ترجمه و تطبیق فرهنگی، با روایی محتوایی 62/0 و پایایی 709/0 انجام گرفت. پرسشنامه‌ PREQ تجربه‌ پژوهشی دانشجویان تحصیلات تکمیلی را در هفت بعد سرپرستی، منابع، فرهنگ پژوهشی، پیشرفت و ارزیابی، مسئولیت‌ها، مهارت‌­های تحقیق و پیشرفت حرفه­‌ای با 28 سؤال در طیف لیکرت پنج­گزینه‌ای مورد سنجش قرار داد. نتایج: از مجموع شرکت‌­کنندگان، 49 درصد زن و 51 درصد مرد، بیشترین تعداد 5/73 درصد دارای سن کمتر از 40 سال، بیشترین تعداد 99 درصد در مقطع ارشد، بیشترین تعداد 97 درصد در رشته‌ آموزش پزشکی بودند. 8/40 درصد در مرحله‌ی نگارش پایان­‌نامه و 7/33 درصد در مرحله‌ی دفاع بودند. از مجموع عوامل، سرپرستی با میانگین 6338/0 ± 0587/4، و مهارت‌­های تحقیق با میانگین 561/0 ± 07/4 بیشترین تأثیر را از نظر دانشجویان در پیشبرد نگارش پایان ‌نامه داشته­‌اند. نتیجه‌گیری: با توجه به نظر دانشجویان در مورد عوامل پیشبرد کار پایان‌­نامه، لذا برنامه‌ریزی در جهت تقویت این عوامل، تأخیر در دفاع از پایان­‌نامه در دانشجویان تحصیلات تکمیلی را بهبود می‌بخشد.  }, keywords_fa = {دانشجوی تحصیلات تکمیلی, پایان­‌نامه, تجربه پژوهشی}, doi = {10.18502/jmed.v17i2.10613}, url = {http://jmed.ssu.ac.ir/article-1-1264-en.html}, eprint = {http://jmed.ssu.ac.ir/article-1-1264-en.pdf}, journal = {The Journal of Medical Education and Development}, issn = {2251-7065}, eissn = {2251-8266}, year = {2022} } @article{ author = {Mozayan, Mohammad Rez}, title = {How to improve writing English articles}, abstract ={Introduction: One of the sections that readily captures the attention of readers of scientific articles is the title, but unfortunately, some authors, although being competent in writing the main content of the article, and considering the matters related to the writing style, mostly lack the skill required to couch the title in an attractive way. Methods: In this article, using three decades of experience in teaching and writing medical texts and articles, efforts were made to present four structural styles for writing the title of articles, so that respected researchers would not be unaware of the use of other styles that are uncommon in English. In addition, this article tries to introduce 13 methods of writing articles in terms of content and explain 8 of them which are widely used in medical sciences along with examples. Other points that can help improve the writing of the title of the articles are presented below, and at the end, the author provides explanations on how to write the purpose of the study as it is considered a major component of an article. Result: The review of articles published in English by those whose mother tongue is Farsi or English reveals important and noticeable differences in the writing style of the articles and also the purpose of the study. Conclusion: Resolving these discrepancies mainly requires holding numerous workshops and familiarizing respected researchers with metadiscoursal differences in the field.  }, Keywords = {Scientific articles, Writing, Title, Structure, Content}, volume = {17}, Number = {2}, pages = {156-162}, publisher = {Shahid Sadoughi University of Medical Sciences, Yazd}, title_fa = {چگونه سبک نگارش مقالات انگلیسی را ارتقاء دهیم (2)}, abstract_fa ={مقدمه: یکی از نکاتی که برای خوانندگان مقالات علمی جذابیت خاصی دارد عنوان مقالات هست، ولی متاسفأنه عده­ای از نویسندگان هرچند در نوشتن محتوای اصلی مقاله از دقت نظر کافی برخوردار می­باشند و موارد مربوط به سبک نوشتاری آن را مدنظر قرار میدهند ولی غالبأ از بصیرت و تبحر لازم برای نوشتن عنوان مقالات بی­بهره و یا حداقل کم بهره­اند. روش بررسی: در این مقاله سعی شد تا با استفاده ازسه دهه تجربه در تدریس و نگارش متون و مقالات حوزه پزشکی، چهار سبک ساختاری نگارش عنوان مقالات را ارائه دهد تا محققین محترم از کاربرد سبک­هایی که تا کنون کمتر بکار گرفته­اند نیز غافل نباشند. بعلاوه این مقاله سعی نموده تا 13 روش نگارش مقالات از نظر محتوا را نیز معرفی نماید و 8 مورد آن را که در علوم پزشکی پرکاربرد می­باشد با ذکر مثال توضیح دهد. نکات دیگری که می­تواند به بهتر شدن نگارش عنوان مقالات کمک شایانی کند در ادامه آمده است و در انتها نویسنده توضیحاتی در مورد چگونگی نوشتن هدف مطالعه که از اجزای بسیار مهم یک مقاله می­باشد ارائه می­دهد. نتایج: بررسی مقالات منتشر شده به زبان انگلیسی توسط کسانی که زبان مادری آنها فارسی و یا انگلیسی می­باشد نشاندهنده تفاوتهای مهم و محسوس در سبک نگارشی عنوان مقالات و همچنین هدف مطالعه می­باشد. نتیجه­گیری: رفع این نقایض عمدتاً نیاز به برگزاری کارگاههای متعدد و آشنا نمودن محققین محترم با تفاوتهای فراکلامی (metadiscoursal) در این حوزه دارد.  }, keywords_fa = {مقالات علمی, نگارش, عنوان, ساختار, محتوا}, doi = {10.18502/jmed.v17i2.10614}, url = {http://jmed.ssu.ac.ir/article-1-1262-en.html}, eprint = {http://jmed.ssu.ac.ir/article-1-1262-en.pdf}, journal = {The Journal of Medical Education and Development}, issn = {2251-7065}, eissn = {2251-8266}, year = {2022} } @article{ author = {Mirparsa, Fatemeh and Mirzaei, Abasat}, title = {IoT application in hospitals}, abstract ={Today, the digital revolution has affected all behaviors and lifestyles. From a health care perspective, the Internet of Things is any device that can collect data on people's health, including smart bands, digital drugs, and surgical devices. Implantation or other portable devices that can measure health data and internet connection. Accordingly, one of the most applications of IoT technology in the field of health has been reported. In the end, it can be said that the Internet of Things will have a broad impact on the performance of hospitals. But the important thing about the implementation of this system in the hospital is the hope that by using the Internet of Things in hospitals, social justice in the field of health, which is one of the most important demands of the community, will be established, while The set of activities of hospitals should be minimized and controlled from the existing anomalies. Given the importance of this issue, it is expected that all health centers can use the use of the Internet of Things in their overall performance and, accordingly, lead the health of the community to effectiveness and efficiency.}, Keywords = {IoT, hospitals}, volume = {17}, Number = {2}, pages = {163-164}, publisher = {Shahid Sadoughi University of Medical Sciences, Yazd}, title_fa = {کاربرد اینترنت اشیا در بیمارستان ها}, abstract_fa ={امروزه انقلاب دیجیتالی همه رفتارها و سبک زندگی را تحت تاثیر قرار داده است از دیدگاه مراقبت های بهداشتی اینترنت اشیاء را هر وسیله ای است که بتواند داده های مربوط به سلامتی افراد را جمع آوری کند از جمله باندهای هوشمند ، داروهای دیجیتال ، دستگاه های جراحی قابل کاشت یا سایر دستگاه های قابل حمل که می توانند داده های بهداشتی و اتصال به اینترنت را اندازه گیری کنند . بر این اساس یکی از بیشترین از کاربردهای فناوری اینترنت اشیا در حوزه بهداشت و درمان گزارش شده است. در پایان می توان گفت اینترنت اشیا قدرت تأثیر گذاری گسترده ای  بر عملکرد بیمارستان ها خواهد داشت. اما نکته مهم در خصوص، اجرایی سازی این سیستم در بیمارستان است امید است تا با بکارگیری اینترنت اشیاء در بیمارستان ها ، عدالت اجتماعی در حوزه بهداشت و درمان که یکی از مهمترین خواستگاه افراد جامعه است، برقرا شود ضمن این که وضعیت محیط زیست و همچنین مجموعه فعالیت های بیمارستان ها از ناهنجاری های موجود به حداقل کاهش و مورد کنترل قرار گیرد. با توجه به اهمیت این موضوع ، انتظار می رود کلیه مراکز بهداشتی و درمانی  بتوانند  کاربرد اینترنت اشیا را در کلیت عملکرد شان قرار دهند و بر اساس آن، سلامت و بهداشت جامعه را به سوی اثربخشی و کارایی هدایت نمایند.  }, keywords_fa = {اینترنت اشیا , بیمارستان ها}, doi = {10.18502/jmed.v17i2.10616 }, url = {http://jmed.ssu.ac.ir/article-1-1327-en.html}, eprint = {http://jmed.ssu.ac.ir/article-1-1327-en.pdf}, journal = {The Journal of Medical Education and Development}, issn = {2251-7065}, eissn = {2251-8266}, year = {2022} } @article{ author = {Salajegheh, Mahl}, title = {Humanities in Medical Education: Definition, Benefits and Application}, abstract ={The Medical Humanities provide an interdisciplinary approach to investigating the profound effects of illness on individuals and the social worlds in which they live and work. Humanities in medical education may offer significant potential benefits to personal future physicians and to the medical community as a whole. The meaning of medical humanities in medical education, reasons, benefits, ways of teaching and developing the humanities in medical school are explained.  }, Keywords = {Medicine, Education, Humanity}, volume = {17}, Number = {2}, pages = {165-166}, publisher = {Shahid Sadoughi University of Medical Sciences, Yazd}, title_fa = {علوم انسانی در آموزش پزشکی: تعریف، مزایا و کاربرد}, abstract_fa ={ علوم انسانی پزشکی یک رویکرد بین رشته ای برای بررسی تأثیرات عمیق بیماری بر افراد و جهان اجتماعی که در آن زندگی و کار می کنند ارائه می دهد. علوم انسانی در آموزش پزشکی ممکن است مزایای بالقوه قابل توجهی را برای پزشکان شخصی آینده و برای جامعه پزشکی به عنوان یک کل ارائه دهد. مفهوم علوم انسانی پزشکی در آموزش پزشکی، دلایل، فواید، راه های تدریس و توسعه علوم انسانی در دانشکده پزشکی توضیح داده شده است.}, keywords_fa = {Medicine, Education, Humanity}, doi = {10.18502/jmed.v17i2.10617 }, url = {http://jmed.ssu.ac.ir/article-1-1333-en.html}, eprint = {http://jmed.ssu.ac.ir/article-1-1333-en.pdf}, journal = {The Journal of Medical Education and Development}, issn = {2251-7065}, eissn = {2251-8266}, year = {2022} } @article{ author = {Mirzaei, Masou}, title = {Editorial}, abstract ={Autumn 2022}, Keywords = {Editorial}, volume = {17}, Number = {3}, pages = {167-167}, publisher = {Shahid Sadoughi University of Medical Sciences, Yazd}, title_fa = {سخن سردبیر}, abstract_fa ={شماره پاییز 1401 مجله پیش روی شماست. در این شماره مقالاتی در حوزه "برنامه آموزشی با استفاده از روش بحث مبتنی بر مورد" توسط کشمیری و همکاران و نیز بیان تجربه روش آموزشی cooperative learning  در قالب نامه به سردبیر توسط حیدری و همکاران منتشر می­شود که مطالعه آن­­ها را به علاقه ­مندان توصیه می نمایم. عوامل مؤثر در بکارگیری شواهد پزشکی در طبابت بالینی از موضوعات مهمی است که در مقاله امان­اللهی و همکاران به آن پرداخته شده است. در این شماره، دکتر سلاجقه  (در قالب نامه به سردبیر)، به ارزشیابی برنامه آموزش پزشکی پرداخته که نکات جالبی در آن متذکر شده است. این مجله به مقالات تاریخی در زمینه آموزش پزشکی نیز می پردازد. در این شماره،  مقاله گلشنی بر روی آموزش پزشکی در دوره سامانیان پرداخته که مطالعه آن را به علاقه­مندان به مباحث تاریخ پزشکی توصیه می­نمایم. توانمندی در مدیریت آموزشی از دیدگاه دانش­آموختگان موضوعی است که از اهمیت ویژه­ای برخوردار است. سپهر و همکاران این موضوع را در برنامه درسی دانشجویان رشته های مختلف دوره دکترا بررسی نموده اند که مطالعه آن را توصیه می­نمایم. هنگام نوشتن این سخن، میزبان "جناب آقای دکتر ابوالفضل محمدی" از دبیرخانه شورای آموزش پزشکی عمومی هستیم که در شماره آینده گزارشی از اقدامات اخیر دبیرخانه شورای آموزش پزشکی پس از بررسی، در جلسه هیئت تحریریه مجله قرار خواهد گرفت.  }, keywords_fa = {سخن سردبیر}, url = {http://jmed.ssu.ac.ir/article-1-1377-en.html}, eprint = {http://jmed.ssu.ac.ir/article-1-1377-en.pdf}, journal = {The Journal of Medical Education and Development}, issn = {2251-7065}, eissn = {2251-8266}, year = {2022} } @article{ author = {BasirGhafouri, Hamed and Abazarian, Niloofar and EbrahimnegadShirvani, Mahbubeh and Hedayati, Pouya and FaghirGangi, Monireh and Amanollahi, Alirez}, title = {Identifying the effective factors in using medical evidence in clinical medicine: A qualitative study in the emergency department}, abstract ={Introduction: Evidence-based medicine can increase the clinical performance of physicians. This qualitative study was conducted with the aim of examining the effective factors for using new evidence by emergency medicine residents in Rasoul Akram and Haftam Tir Hospitals in Tehran, Iran. Methods: The present descriptive-analytical study was conducted in the year 2016 in two hospitals In Tehran. In order to conduct this qualitative study, residents were selected by purposive sampling. The data was collected during 18 in-depth individual interviews and the categories and themes of the effective factors in the use of new evidence were extracted using conventional content analysis. Results: Participants were introduced to medical evidence through text books, attending workshops, faculty classes, attending conferences, or through friends. Evidence-based medicine consists of factors such as: physician incentive factors, patient incentive factors, factors in favor of scientific facts, environmental-cultural incentives and moral incentives, and among the inhibitory factors discouraging the use of evidence based medicine are factors that influence physician and patient, environmental-cultural inhibitors and social inhibitors. Conclusion: There seems to be a positive attitude among residents towards the use of evidence-based medicine, but there are still several obstacles to its implementation in society. Structural and individual factors and policy-making are the most important determining factors in its implementation in Iran.}, Keywords = {Medical Evidence, Emergency Medicine, Qualitative Study}, volume = {17}, Number = {3}, pages = {168-181}, publisher = {Shahid Sadoughi University of Medical Sciences, Yazd}, title_fa = {شناسایی عوامل مؤثر در بکارگیری شواهد پزشکی در طبابت بالینی: مطالعه کیفی در بخش اورژانس}, abstract_fa ={مقدمه: با استفاده از پزشکی مبتنی­بر شواهد می­توان کیفیت عملکرد بالینی پزشکان را افزایش داد. این مطالعه کیفی با هدف شناسایی عوامل مؤثر در بکارگیری شواهد نوین و معتبر توسط دستیاران طب اورژانس در بیمارستان­های رسول اکرم و شهدای هفتم تیر در تهران انجام شد. روش بررسی: نوع مطالعه تحلیل محتوای قراردادی با رویکرد استقرایی بود که در دو بیمارستان شهر تهران در سال 1396 انجام شد. نمونه­گیری از نوع هدفمند بود. داده­ها طی 18 مصاحبه عمیق فردی جمع­آوری شد و با استفاده از تحلیل محتوای استقرایی، مقوله­ها و گویه­های عوامل مؤثر در بکارگیری شواهد جدید توسط دستیاران استخراج شدند. نتایج: مشارکت­کنندگان با شواهد پزشکی بوسیله مطالعه کتاب، شرکت در کارگاه‌های آموزشی، کلاس­های اساتید، شرکت در کنفرانس­ها و یا از طریق یکی از دوستان آشنا شده بودند. مشوق­های پزشکی مبتنی­بر شواهد شامل؛ سودمند برای پزشک، سودمند برای بیمار، مشوق­های علمی، مشوق­های محیطی-فرهنگی، مشوق­های اخلاقی، دسته­بندی شدند. عوامل بازدارنده در استفاده از شواهد شامل؛ عوامل بازدارنده برای پزشک، عوامل بازدارنده برای بیمار، بازدارنده­های محیطی- فرهنگی، بازدارنده­های اجتماعی بود. نتیجه‌گیری: یافته­ها نشان داد موانع ساختاری و فردی از موانع مؤثر در بکارگیری پزشکی مبتنی­بر شواهد در بین دستیاران طب اورژانس است که موانع ساختاری؛ نبود منابع لازم، محیط کاری نامناسب، وخامت حال بیماران، حجم زیاد کار و عدم دسترسی مناسب بود و در موانع فردی نیز شخصیت پزشک، دانش و تجارب قبلی پزشکان، نگرش و دیدگاه­ها و مشکلات مالی پزشکان تأثیرگذار بود.}, keywords_fa = {پزشکی مبتنی­بر شواهد, طب اورژانس, مطالعه کیفی}, doi = {10.18502/jmed.v17i3.11291}, url = {http://jmed.ssu.ac.ir/article-1-1324-en.html}, eprint = {http://jmed.ssu.ac.ir/article-1-1324-en.pdf}, journal = {The Journal of Medical Education and Development}, issn = {2251-7065}, eissn = {2251-8266}, year = {2022} } @article{ author = {Najafipour, sedigheh and Rahimi, Tahereh and Roustazadeh, Abazar and Dadgar, Nima and Rayeatdost, Esmaiel and Rahmanian, Mohammad and Haghbin, Marzeeh and Sadernishin, Alireza and Dehdashti, Zahra and Pourabbas, Parisa and Omidmokhtarleo, Benyamin and Mortazaveei, Hamidrez}, title = {Explain the experiences of medical students from running a peer program as a mentor: A qualitative study}, abstract ={Introduction: Today, peer education programs focus on scientific support, guiding and creating interaction between students has been considered to model students' scientific progress. The purpose of this study is to explore the experiences of medical students from implementing the peer program as a mentor using a qualitative framework. Methods: The present study is a qualitative study of the type of contractual content analysis with code of ethics IR.NASRME.REC.1400.067. The participants were selected by purposive sampling method with maximum diversity approach, including 30 medical students and 13 peers as mentors from 94 to 1400 entries. Qualitative data were collected using in-depth semi-structured interviews. The duration of the interviews was between 45-60 minutes. Result: In total, 24 girls (55.8 percent) and 19 boys (44.2 percent) students participated in this study. From the total interviews conducted, 267 open codes, 5 categories and 2 main themes were extracted. The main topics and classes include "Peer as mentor program; a need-based approach" with the sub-themes of facilitating the learning process, accelerating the achievement of goals and developing communication skills, and "The need to promote the peer as mentor program" with the sub-themes of the need to strengthen the infrastructure and the necessity of reviewing the standards related to the selection of the group leader. Conclusion: The findings of the study showed that the process of the peer training program as a mentor is accompanied by challenges, but it can facilitate, increase theoretical and practical learning, as well as develop the communication skills of medical students.}, Keywords = {Peer group, Mentor, Medical student, Qualitative study}, volume = {17}, Number = {3}, pages = {182-192}, publisher = {Shahid Sadoughi University of Medical Sciences, Yazd}, title_fa = {تبیین تجارب دانشجویان پزشکی از اجرای برنامه همتا به عنوان منتور: یک مطالعه کیفی}, abstract_fa ={مقدمه: امروزه برنامه آموزش توسط همتایان با تمرکز بر حمایت علمی، راهنمایی و ایجاد تعامل بین دانشجویان جهت الگوسازی پیشرفت علمی دانشجویان، مورد توجه قرار گرفته است. هدف این مطالعه تبیین تجارب دانشجویان پزشکی از اجرای برنامه همتا به عنوان منتور با استفاده از یک چهارچوب کیفی می­باشد.  روش بررسی: این مطالعه کیفی از نوع تحلیل محتوی قراردادی است. شرکت­کنندگان با روش نمونه­گیری هدفمند با رویکرد حداکثر تنوع شامل 30 نفر از دانشجویان پزشکی و 13 سرگروه همتایان به عنوان منتور از بین ورودی 94 تا 1400 انتخاب شدند. داده­های کیفی با استفاده از مصاحبه­های عمیق نیمه ساختاریافته جمع­آوری شد. مدت زمان مصاحبه­ها بین 60-45 دقیقه بود. نتایج: در این مطالعه 24 دختر (8/55 درصد) و 19 پسر (2/44 درصد) دانشجو شرکت داشتند. از مجموع مصاحبه­های انجام شده 267 کد باز، 5 طبقه و 2 درون­مایه اصلی استخراج شد. درون­مایه­ها و طبقات اصلی شامل "برنامه همتا به عنوان منتور؛ یک رویکرد مبتنی­بر نیاز" با طبقات تسهیل فرایند یادگیری، تسریع در دستیابی به اهداف و توسعه مهارت­های ارتباطی و "ضرورت ارتقاء برنامه همتا به عنوان منتور" با طبقات ضرورت تقویت زیرساخت­ها و ضرورت بازنگری استانداردهای مرتبط با انتخاب سرگروه بود. نتیجه‌گیری: یافته­های مطالعه نشان داد فرآیند برنامه آموزشی همتا به عنوان منتور، اگرچه با چالش­هایی همراه است؛ اما می­تواند باعث تسهیل، افزایش یادگیری نظری و عملی همچنین توسعه مهارت­های ارتباطی دانشجویان پزشکی گردد.}, keywords_fa = {گروه همتا, منتور, دانشجوی پزشکی, مطالعه کیفی}, doi = {10.18502/jmed.v17i3.11292}, url = {http://jmed.ssu.ac.ir/article-1-1330-en.html}, eprint = {http://jmed.ssu.ac.ir/article-1-1330-en.pdf}, journal = {The Journal of Medical Education and Development}, issn = {2251-7065}, eissn = {2251-8266}, year = {2022} } @article{ author = {Sadeh, Maryam and Keshmiri‬, Fatemeh and Mansouri, Ali and AmirpourBanadaki, Sedighe and Jahanmehr, Mojg}, title = {Investigating the effect of the educational program in prospective of the principles of the case based discussion method in the microbiology clerkship of laboratory science students}, abstract ={Introduction: Clerkship in field is one of the important educational programs in the field of laboratory sciences and providing opportunities for students to learn in clerkship, improved the quality of health services. The aim of this study was to design a structured microbiology clerkship program from the perspective of case based discussion method among laboratory science students. Methods: This was a single-group intervention study. The participants were from the field of laboratory sciences who participated in clerkship courses (99 participats). Educational intervention based on case-based discussion was designed as a formative evaluation method. Learners' performance was evaluated using a checklist in the stationary test and the students’ satisfaction was evaluated using a questionnaire. The data were analyzed using descriptive and inferential tests. Results: The students' learning scores after the intervention were in desirable level. The highest learning score related to blood culture evaluation was 8.04±1.54 and the lowest score related to wound culture evaluation was 6.26±1.78. There was no significant difference between the satisfaction scores of the course and the performance evaluation scores of students according to academic year. But the performance of senior year students was significantly better and the students’ satisfaction scores were significantly high and at a good level. Conclusion: Using the discussion-based teaching method in the clerkship course increased the students' learning and this method can be effective in increasing the skills and learning of the trainees in the field. It is suggested the case based discussion was used in the instructional design of clerkship courses.}, Keywords = {Clerkship, Student, Laboratory Science, Microbiology Department}, volume = {17}, Number = {3}, pages = {193-201}, publisher = {Shahid Sadoughi University of Medical Sciences, Yazd}, title_fa = {بررسی تأثیر برنامه آموزشی با استفاده از اصول روش بحث مبتنی بر مورد در دوره کارآموزی میکروبشناسی دانشجویان علوم آزمایشگاهی}, abstract_fa ={مقدمه: کارآموزی در عرصه یکی از برنامه­های آموزشی مهم در رشته علوم آزمایشگاهی است و فراهم کردن فرصت یادگیری دانشجویان کارآموز همراه با بهبود کیفیت خدمات بهداشتی خواهد شد. مطالعه حاضر با هدف طراحی برنامه ساختارمند بخش میکروبشناسی با روش بحث مبتنی­بر مورد در دوره کارآموزی میکروبشناسی برای دانشجویان علوم آزمایشگاهی انجام شد. روش بررسی: مطالعه از نوع مداخله­ای تک گروهی بود. شرکت­کنندگان دانشجویان کارآموزی در عرصه علوم آزمایشگاهی بودند (۹۹ نفر). مداخله آموزشی به روش بحث مبتنی­بر مورد به عنوان یک روش ارزیابی تکوینی مبتنی­بر محل کار طراحی شد. عملکرد فراگیران با استفاده از چک­لیست در آزمون ایستگاهی و رضایتمندی دانشجویان با استفاده پرسشنامه ارزیابی شد. داده­ها با استفاد از آزمون های توصیفی و استنباطی تحلیل شد. نتایج: نمرات یادگیری دانشجویان بعد از مداخله در سطح مطلوبی بود. بیشترین نمره یادگیری مربوط به ارزیابی کشت خون 54/1± 04/8 و کمترین نمره مربوط به ارزیابی کشت زخم 78/1± 26/6 بود. تفاوت معنی­داری بین نمرات رضایتمندی از دوره و نمرات ارزیابی عملکرد دانشجویان به تفکیک سال تحصیلی وجود نداشت اما عملکرد دانشجویان سال بالاتر به طور معنی­دار بهتر بود و نمرات رضایتمندی دانشجویان بطور معنی­داری بالا و در سطح خوب بود. نتیجه­گیری: استفاده از روش بحث مبتنی­بر مورد در دوره کارآموزی یادگیری دانشجویان را افزایش داد و این روش می­تواند در بهبود مهارت و یادگیری کارآموزان در عرصه مؤثر باشد. لذا پیشنهاد می­گردد در طراحی برنامه آموزشی دوره کارآموزی از روش "بحث مبتنی ­بر مورد" توجه قرار گیرد.}, keywords_fa = {کارآموزی, دانشجو, علوم آزمایشگاهی, بخش میکروبشناسی}, doi = {10.18502/jmed.v17i3.11296}, url = {http://jmed.ssu.ac.ir/article-1-1359-en.html}, eprint = {http://jmed.ssu.ac.ir/article-1-1359-en.pdf}, journal = {The Journal of Medical Education and Development}, issn = {2251-7065}, eissn = {2251-8266}, year = {2022} } @article{ author = {Sedghi, Shokouh and Sepehr, Freshteh and Golestani, Abolfazl}, title = {Evaluating the effectiveness of Ph.D. curriculum to create knowledge management capabilities from the graduate students’ view of Tehran University of Medical Sciences}, abstract ={Introduction: Knowledge management as a new subject has created a new approach to facilitating education and research in the higher education system. University graduates need to enter the world with the tools to play a role before they go to work, which is considered imperative in knowledge management. The purpose of this study was to survey the effectiveness of the PhD. curriculum to create knowledge management capabilities from the point of view of graduate students in Tehran University of Medical Sciences. Methods: This study incorporated a descriptive cross-sectional approach. The research sample included Ph.D. graduates from various fields of basic medical sciences at Tehran University (107 participants). Data collection was via a researcher-made questionnaire constructed based on the components of Bukowitz and Williams’s model, and its validity and reliability were confirmed. The SPSS version 22 statistical software was used for data analysis. Results: The findings of this research showed that the average score of knowledge management in courses from the graduate students’ view is higher than the theoretical average. In addition, the highest average is related to knowledge contribution (3.2), and the lowest is related to knowledge assessment (2.69). Conclusion: The effectiveness of PhD. courses in creating knowledge management capabilities from the graduate students’ view was higher than the theoretical average. However, it did not have a favorable outcome in some components; therefore, extensive planning and attention is necessary, particularly in terms of knowledge assessment and elimination.}, Keywords = {Knowledge, Knowledge management, Curriculum, University of Medical Sciences}, volume = {17}, Number = {3}, pages = {202-213}, publisher = {Shahid Sadoughi University of Medical Sciences, Yazd}, title_fa = {بررسی تأثیر برنامه درسی مقطع Ph.D در رشته های علوم پایه پزشکی از نظر ایجاد توانمندی مدیریت دانش از دیدگاه دانش آموختگان دانشگاه علوم پزشکی تهران}, abstract_fa ={مقدمه: مدیریت دانش به عنوان موضوعی جدید، رویکردی بدیع در تسهیل آموزش و پژوهش در نظام آموزش عالی ایجاد کرده اســت. فارغ‎التحصیلان دانشگاه‎ها باید پیش از ورود به دنیای کار، به لوازم ایفای نقش خود مجهز شـــوند که توانایی در مدیریت دانش از جمله این نیازها می­باشد، لذا؛ این پژوهش به بررسی تأثیر دروس مقطع Ph.D. از نظر ایجاد توانمندی مدیریت دانش از دیدگاه دانش آموختگان دانشگاه علوم پزشکی تهران می­پردازد. روش بررسی: این پژوهش از نوع توصیفی-مقطعی است. نمونه پژوهش شامل دانش­آموختگان مقطع تحصیلی Ph.D. رشته­های مختلف علوم­پایه پزشکی دانشگاه تهران (107 نفر) بود. ابزار گردآوری داده­ها، پرسشنامه محقق ساخته براساس مؤلفه­های مدل مدیریت دانش Bukowitz و Williams بود، که روایی و پایایی آن مورد تأیید قرار گرفت. برای تجزیه و تحلیل داده­ها از نرم­افزار آماری SPSS نسخه 22 استفاده گردید. نتایج: یافته­های حاصل از این پژوهش نشان داد که میانگین نمره وضعیت استقرار مدیریت دانش در دروس از نظر دانش­آموختگان بالاتر از حد متوسط قرار دارد. همچنین بالاترین میانگین مربوط به متغیرهای تسهیم و اشتراک­گذاری دانش (2/3) و کمترین مربوط به به ارزیابی دانش (69/2) بوده است. نتیجه‌گیری: تأثیر دروس مقطع Ph.D. در ایجاد توانمندسازی مدیریت دانش، از نظر دانش­آموختگان، در حد بالاتر از متوسط قرار داشت. با این حال در ابعادی دارای وضعیت مطلوبی نبود که نیاز به برنامه­ریزی و توجه بیشتر بخصوص در ارزیابی و حذف دانش دارد.}, keywords_fa = {دانش, مدیریت دانش, برنامه درسی, دانشگاه علوم پزشکی}, doi = {10.18502/jmed.v17i3.11297}, url = {http://jmed.ssu.ac.ir/article-1-1353-en.html}, eprint = {http://jmed.ssu.ac.ir/article-1-1353-en.pdf}, journal = {The Journal of Medical Education and Development}, issn = {2251-7065}, eissn = {2251-8266}, year = {2022} } @article{ author = {Hosseinzadeh1, Mahsa and Miri, Mohammad Reza and Zarringhalam, Elmira and Salehiniya, Hami}, title = {The relationship between self-confidence and stress in students of Birjand University of Medical Sciences}, abstract ={Introduction: Paying attention to different aspects of students' mental health paves the way for their academic achievement, at the same time, self-confidence and stress in students are very important aspects in academic performance and other aspects of their lives. The present study aimed to examine the relationship between self confidence and stress in students of Birjand University of Medical Sciences in 2019. Methods: In this study, 348 students were included. Due to the prevalence of corona virous and lack of face-to-face contact with students, data were collected through the Gadzell Student Stress Questionnaire (51 questions) and the Moradi Confidence Questionnaire, which has 30 questions designed by google form. SPSS software and t-test, analysis of variance and correlation coefficient were used to analyze the data. Result: The mean age of the subjects was 21.34 years with a standard deviation of 1.74 years. In terms of gender, 68.8% were female and the rest were male. Based on the results, a significant relationship was observed between self-confidence and gender and college. Based on the correlation coefficient test, a positive correlation was observed between r and stress (r = 0.431 and p = 0.001). Conclusion: Students who have a higher level of self-confidence have lower levels of stress, therefore, their stress level can be reduced by strengthening students 'self-confidence, and therefore, holding courses to increase students' self-confidence. It is useful.}, Keywords = {Confidence, Stress, Students, Birjand}, volume = {17}, Number = {3}, pages = {214-223}, publisher = {Shahid Sadoughi University of Medical Sciences, Yazd}, title_fa = {بررسی رابطه اعتماد به نفس و استرس در دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی بیرجند}, abstract_fa ={مقدمه: توجه به جنبه­های مختلف سلامت روانی دانشجویان زمینه­ساز پیشرفت تحصیلی آنها می­شود، در عین حال اعتماد به نفس و استرس در دانشجویان از جنبه­های بسیار مهم در عملکرد تحصلی و سایر جنبه­های زندگی آنان می­باشد مطالعه حاضر با هدف بررسی رابطه اعتماد به نفس و استرس در دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی بیرجند درسال 1400-1399 انجام شد. روش بررسی: در این مطالعه 348 نفر از دانشجویان وارد مطالعه شدند که به علت شیوع کرونا و عدم دسترسی حضوری به دانشجویان، جمع­آوری داده­ها از طریق پرسشنامه­های استرس دوران دانشجویی گادزلا و پرسشنامه اعتماد به نفس مرادی که به صورت google form طراحی شدند، انجام شد. تجزیه و تحلیل داده­ها با استفاده نرم افزار SPSS و آزمون­های آماری تی، آنالیز واریانس و ضریب همبستگی انجام شد. نتایج: میانگین سنی افراد مورد بررسی 34/21 با انحراف معیار 74/1 سال بود. از نظر جنسیت، 8/68 درصد زن و مابقی مرد بودند. نتایج مطالعه نشان داد که اعتماد به نفس و استرس دانشجویان در سطح متوسط قرار دارد، بر اساس نتایج بین اعتماد به نفس و جنسیت و دانشکده رابطه معنی ­داری مشاهده گردید، برساس آزمون ضریب همبستگی بین اعتماد به نفس و استرس همبستگی مثبت مشاهده گردید (r = 0.431 و p = 0.001). نتیجه‌گیری: دانشجویانی که از سطح اعتماد به نفس بالاتری برخوردار هستند سطح استرس پایین­تری دارند، در نتیجه میتوان با تقویت اعتماد به نفس در دانشجویان سطح استرس آنان را نیز کاهش داد، از این­رو برگزاری دوره ­های افزایش اعتماد به نفس در دانشجویان مفید می­باشد.  }, keywords_fa = {اعتماد به نفس, استرس, دانشجویان, بیرجند}, doi = {10.18502/jmed.v17i3.11298}, url = {http://jmed.ssu.ac.ir/article-1-1339-en.html}, eprint = {http://jmed.ssu.ac.ir/article-1-1339-en.pdf}, journal = {The Journal of Medical Education and Development}, issn = {2251-7065}, eissn = {2251-8266}, year = {2022} } @article{ author = {Golshani, Seyyed Alirez}, title = {Methods of Medical Education, Transoxianian Physicians in the Samanid period (874-1004 AD)}, abstract ={Introduction: One of the educational practices in medical knowledge, Clinical and hospital methods, is Dar al-Hekmeh and Self-reading Style. This method has a fascinating history; in fact, its formation was due to the religious restrictions of scholars of Hanafi jurisprudence in schools and mosques In Transoxiana region during the Samanids (874-1004 CE). Methods: Scrutinizing works which concern Iran civilization including primary written resources as well as newly conducted studies, not only did the present research attempt to investigate this important historical era but it also aimed to present the general scheme of medical education in the way of self-reading of during the Samanids through categorizing the garnered information. Results: Contrary to the notion that the creation of this constraint caused scientific stagnation, by examining and summarizing the existing material, but this limitation has deepened the medical knowledge. Even this has led to the development of equipped libraries and the access of scholars of science and doctors to these libraries, and this ultimately led to the study and research many books and writing useful books on medicine and pharmacy. Conclusion: A fleeting glimpse at medical education or other various methods existing in the era of Islamic Civilization reveals the importance this teaching procedure assumed in during the Samanids, whose considerable attention to the subject of medical education for Clinical and hospital methods, Dar al-Hekmeh and Self-reading Style expanded its influence in other parts of the world, thereby fundamentally evolving methods and mechanisms employed in history of the world so as to teach medical sciences.}, Keywords = {Medical Education, Clinical and hospital methods, Self-reading Style, Transoxiana, Samanids}, volume = {17}, Number = {3}, pages = {224-235}, publisher = {Shahid Sadoughi University of Medical Sciences, Yazd}, title_fa = {روش های آموزش پزشکی پزشکان ماوراءالنهر در دوره سامانیان (۸۷۴–۱۰۰۴ م)}, abstract_fa ={مقدمه: یکی از شیوه­های آموزشی در دانش پزشکی، روش بالینی و بیمارستانی، دارالحکمه و شیوه خودخوان هست. این شیوه آموزشی دارای تاریخ شگفت انگیزی می­باشد. در واقع شکل­گیری آن به خاطر ایجاد محدودیت دینی علمای فقه حنفی در مدارس و مساجد در منطقه ماوراءالنهر در دوره سامانیان (۸۷۴–۱۰۰۴ م) می­باشد. روش بررسی: در این پژوهش با مطالعه آثار مرتبط با تمدن اسلامی اعم از نوشته‌های منابع دست اول، تحقیقات و پژوهش­های جدید و با دسته‌بندی اطلاعات، طرح کلی از آموزش علوم پزشکی به شیوه خودخوان در دوره سامانیان ارائه می­گردد. نتایج: با بررسی و جمع بندی مطالب موجود برخلاف این تصور که ایجاد این محدودیت باعث توقف و انحطاط علمی می­شد، اما این محدودیت سبب رونق عمیق دانش پزشکی شد. حتی این مسئله سبب توسعه کتابخانه­های مجهز و رجوع علمای علوم عقلی و پزشکان به این کتابخانه­ها شد، و این مسئله در نهایت سبب مطالعه کتابهای بسیار و نگارش کتاب­های مفید پزشکی و داروسازی گردید. نتیجه‌گیری: با نگاهی اجمالی به امر آموزش پزشکی یا شیوه­های گوناگون در تمدن اسلامی به خوبی پی به اهمیت این شیوه آموزشی در دوره سامانیان می­بریم. در این پژوهش به بررسی روش بالینی و بیمارستانی، دارالحکمه و شیوه خودخوان، مشاهیر پزشکی و بررسی آثاری که با این شیوه شکل گرفتند می­پردازیم. بی تردید این توجه به آموزش پزشکی، منجر به تأثیر تمدنی در سایر مناطق جهان بوده و سبب تحولی بنیادین در شیوه­ها و متد آموزش پزشکی در تاریخ جهان شده است.}, keywords_fa = {آموزش پزشکی, روش بالینی و بیمارستانی, شیوه خودخوان, ماوراءالنهر, دوره سامانیان}, doi = {10.18502/jmed.v17i3.11299}, url = {http://jmed.ssu.ac.ir/article-1-1292-en.html}, eprint = {http://jmed.ssu.ac.ir/article-1-1292-en.pdf}, journal = {The Journal of Medical Education and Development}, issn = {2251-7065}, eissn = {2251-8266}, year = {2022} } @article{ author = {GhanbariFiruzabadi, Mahdiye and Heydari, Sara and Akhondzadeh, Bentolhoda and Mirzaei, Masou}, title = {Convergence of sciences for social accountability in education: An experience}, abstract ={The inter-disciplinary approach in education includes the integration of educational capacities and competencies of different disciplines for a specific purpose or creating a new product with appropriate methodological techniques to improve knowledge and acquire competencies. In fact, the starting point of convergence of sciences is turning to an interdisciplinary approach. Convergence of sciences provides the integration of competencies specified in different professions and sciences, taking into account professional standards and the latest technological trends. In this letter we describe our experience of a cooperative learning team consisted of 12 under-graduate and post-graduate students from various medical sciences, engineering and art discipline who were successful in designing and launching a health promotion mobile application called HOMATAB.  }, Keywords = {Convergence of sciences, social accountability in education, experience}, volume = {17}, Number = {3}, pages = {236-238}, publisher = {Shahid Sadoughi University of Medical Sciences, Yazd}, title_fa = {همگرایی علوم در راستای آموزش پاسخگو: بیان یک تجربه}, abstract_fa ={نیازهای مراقبت سلامتی بشر امروزی، بسیار پیچیده­تر از آن است که یک تخصص و یا یک گروه حرفه­ای خاص به تنهایی بتواند پاسخگوی آن باشد، بلکه تیمی منسجم از حرفه­های مختلف علوم با ارتباطاتی مؤثر و سازنده نیاز است تا نیازهای فزاینده بشر در محیطی پیچیده و متأثر از عوامل مختلف مرتفع گردد (1). علاوه بر اهمیت آموزش بین­رشته­ای در ارتقای سلامت جامعه، می­توان گفت همگرایی علوم مکانیزمی را فراهم می­کند تا دانشجویان رشته ­های مختلف را با یادگیری مشارکتی و احترام متقابل آشنا کند (2). عملکرد مشارکتی بین­حرفه­ای به عنوان فرآیندی متشکل از ارتباطات، سبب تصمیم­گیری ­هایی می­شود که موجب هم­افزایی دانش و مهارت­های گروهی می­گردد. عناصر عملکرد مشارکتی شامل مسئولیت پذیری، پاسخگویی، هماهنگی، ارتباط سازنده، همکاری، قاطعیت، استقلال و اعتماد و احترام متقابل است که با هم­افزایی دانش و مهارت حرفه های مختلف، بر بهبود سلامت جامعه و بیماران متمرکز می­باشد (3).  }, keywords_fa = {همگرایی علوم, آموزش پاسخگو, تجربه}, doi = {10.18502/jmed.v17i3.11300}, url = {http://jmed.ssu.ac.ir/article-1-1369-en.html}, eprint = {http://jmed.ssu.ac.ir/article-1-1369-en.pdf}, journal = {The Journal of Medical Education and Development}, issn = {2251-7065}, eissn = {2251-8266}, year = {2022} } @article{ author = {Salajegheh, Mahl}, title = {Defining Overlapping Concepts of Program Evaluation in Medical Education}, abstract ={Program evaluation is an important part of any educational system and provides very useful information on how to design and implement educational programs  A comprehensive program evaluation can inform the policymakers about the effectiveness of the training and provides feedback that can be effective in achieving the desired goals.  }, Keywords = {program, evaluation, medical education}, volume = {17}, Number = {3}, pages = {239-240}, publisher = {Shahid Sadoughi University of Medical Sciences, Yazd}, title_fa = {تعریف مفاهیم دارای همپوشانی در حوزه ارزشیابی برنامه در علوم پزشکی}, abstract_fa ={ارزیابی برنامه بخش مهمی از هر سیستم آموزشی می باشد که اطلاعات مفیدی در مورد طراحی، اجرا و اثربخشی برنامه های آموزشی فراهم می کند. در متون ارزشیابی برنامه، مفاهیمی برای توصیف تغییرات در سطوح مختلف از انتقال آموزش تا تغییرات طولانی مدت و پایدار وجود دارد که در عین حال که بسیار رایج هستند در بسیاری از موارد با یکدیگر همپوشانی مفهومی دارند. هدف از این مقاله، معرفی و ارائه توضیحات بیشتر جهت استفاده موثرتر از این مفاهیم می باشد.  }, keywords_fa = {برنامه, ارزشیابی, آموزش پزشکی}, doi = {10.18502/jmed.v17i3.11301}, url = {http://jmed.ssu.ac.ir/article-1-1320-en.html}, eprint = {http://jmed.ssu.ac.ir/article-1-1320-en.pdf}, journal = {The Journal of Medical Education and Development}, issn = {2251-7065}, eissn = {2251-8266}, year = {2022} } @article{ author = {}, title = {Editorial}, abstract ={}, Keywords = {}, volume = {17}, Number = {4}, pages = {241-241}, publisher = {Shahid Sadoughi University of Medical Sciences, Yazd}, title_fa = {سخن سردبیر}, abstract_fa ={}, keywords_fa = {}, url = {http://jmed.ssu.ac.ir/article-1-1399-en.html}, eprint = {http://jmed.ssu.ac.ir/article-1-1399-en.pdf}, journal = {The Journal of Medical Education and Development}, issn = {2251-7065}, eissn = {2251-8266}, year = {2023} } @article{ author = {EsmailiVardanjani, Fatemeh and ShojaaddiniArdakani, Tayebeh and Bitaraf, Majid and ShadmaniDastjerdi, Shakila and Marvastinia, Ghazal}, title = {Comparison of the Effect of two E-learning Methods, Problem Solving and Examination Question on Awareness; Attitude and Performance of Islamic Azad University –Maybod branch Nursing and Midwifery Students Regarding Hospital Infection Control in 2022}, abstract ={Introduction: Hospital infections are one of the most common health problems which can be controled by education. The purpose of this study was to compare the effect of two e-learning methods (problem solving and examination of question) on awareness; Attitude and performance of Islamic Azad University–Maybod branch nursing and midwifery students regarding hospital infection control in 2022. Methods: The current study was a semi experimental in which 36 Islamic Azad University–Maybod branch nursing and midwifery students were randomly Probability Proportional to Size assigned to intervention(problem solving, examination question) and control groups (N=12) based on the entry and exit criteria using probability proportional to size method.  Education based on hospital infections booklet was assigned. Before and after the intervention, students’ knowledge, attitude and performance scores were evaluated using a standared questionnaire (alpha=0/82). The distribution of quantitative variables was done using the Kolmograph Smirnov test and parametric statistical tests (t_test/pair t_test/one way anova t test) considering the significance level of 0.05. Results: Comparing the scores of awareness (p=0.993), attitude (p=0.997) and performance (p=0.998) in the intervention groups; there is no significant difference and it means the same effect of two educational methods. Teaching two methods of problem solving – question and answer has no effect on improving students’ short-term attitude (p=0.172) and improving long-term performance scores (p=0.075). The effect of education in the two ways mentioned on improving awareness; Long-term attitude and short-term performance were significant (p<0.05). Conclusion: e-learning in two ways of problem solving-examination question in increasing the average scores of knowledge; Attitude and performance have been equally effective.}, Keywords = {e – learning, problem solving, examination question, hospital infection}, volume = {17}, Number = {4}, pages = {242-254}, publisher = {Shahid Sadoughi University of Medical Sciences, Yazd}, title_fa = {مقایسه تأثیر دو روش آموزش مجازی، به شیوه حل مسئله و پرسش و پاسخ ، بر آگاهی؛ نگرش و عملکرد دانشجویان پرستاری و مامایی دانشگاه آزاد اسلامی- واحد میبد در مورد کنترل عفونت بیمارستانی در سال ۱۴۰۰}, abstract_fa ={مقدمه: عفونت بیمارستانی؛ معضل بهداشتی شایعی است که با آموزش؛ تا حد زیادی کنترل می‌شود. مطالعه حاضر با هدف مقایسه تأثیر دو روش آموزش مجازی (حل مسئله-پرسش و پاسخ) بر آگاهی؛ نگرش و عملکرد دانشجویان پرستاری و مامایی دانشگاه آزاد اسلامی-واحد میبد در مورد کنترل عفونت بیمارستانی در سال ۱۴۰۰ انجام شد. روش بررسی: مطالعه نیمه تجربی با ۳۶ نفر از دانشجویان پرستاری و مامایی دانشگاه آزاد اسلامی-واحد میبد  به صورت تصادفی و به شیوه نمونه‌گیری سهمیه‌ای احتمالی در دو گروه مداخله (پرسش و پاسخ- حل مسئله) و یک گروه کنترل (۱۲=N) قرار گرفتند. آموزش بوکلت عفونت‌های بیمارستانی انجام شد. قبل و بعد از انجام مداخله (بلافاصله دو ماه بعداز مداخله) نمرات آگاهی، نگرش و عملکرد با استفاده از پرسشنامه استاندارد با آلفای کرونباخ ۸۲/۰ محاسبه شد. جهت تجزیه و تحلیل داده‌ها از آزمون کولموگراف اسمیرنوف و تست‌های آماری پارامتریک استفاده شد. نتایج: مقایسه نمرات آگاهی )۰۹۹۳/۰p=) و نگرش )۰۹۹۷/۰p=) و عملکرد )۹۹۸/۰p=) درگروههای مداخله؛ تفاوت معناداری نداشته و به معنای تأثیر یکسان دو روش آموزشی می‌باشد. آموزش به دو روش حل مسئله-پرسش و پاسخ در بهبود نگرش کوتاه مدت دانشجویان (۱۷۲/۰p=) و در بهبود نمرات عملکرد طولانی مدت )۰۷۵/۰p=) تأثیری نداشته است. تأثیر آموزش به دو روش مذکور بر بهبود آگاهی؛ نگرش طولانی مدت و عملکرد کوتاه مدت معنادار بوده است )۰۵/۰p<). نتیجه‌گیری: آموزش مجازی به دو روش حل مسئله-پرسش و پاسخ درافزایش میانگین نمرات آگاهی؛ نگرش و عملکرد به یک میزان مؤثر بوده است.  }, keywords_fa = {آموزش مجازی, حل مسئله, پرسش و پاسخ, عفونت بیمارستانی}, doi = {10.18502/jmed.v17i4.12043}, url = {http://jmed.ssu.ac.ir/article-1-1348-en.html}, eprint = {http://jmed.ssu.ac.ir/article-1-1348-en.pdf}, journal = {The Journal of Medical Education and Development}, issn = {2251-7065}, eissn = {2251-8266}, year = {2023} } @article{ author = {Akbarimotlagh, Javad and Raeisun, Mohammadreza and Mohammadi, Yahy}, title = {Investigating the Evaluation of the Internal Quality of the Curriculum of Islamic Education Courses from the Point of view of the Students of Birjand University of Medical Sciences based on Ralph Tyler\'s Model}, abstract ={Introduction: Paying attention to the all-round development of students and teaching values and moral issues is always considered one of the important goals of educational systems in universities. Thus this study aimed to evaluate the internal quality of the Islamic studies courses curriculum based on Ralph Tyler's model and from the students' point of view at Birjand University of Medical Sciences. Methods: This is a descriptive-analytical study. The studied population of Birjand University of Medical Sciences students, based on the table of Karjesi and Morgan, 300 people were selected as a sample using available sampling method. A researcher-made questionnaire including 48 questions was used to collect information. The validity of the questionnaire was confirmed by medical education experts and the reliability of the questionnaire using Cronbach's alpha method was 87%. Data analysis was done using SPSS 16 software and descriptive statistics (frequency and percentage) and inferential statistics (one-sample t and independent t) were used. Results: The status of internal quality of the curriculum of Islamic education courses in the goal element from the students' point of view was medium to high, but the average (content, teaching and evaluation methods) was lower than the theoretical average (3) and the status of these elements was of low quality (P<0.05). Conclusion: The curriculum of education courses in universities should always be evaluated and the necessary revision should be done in order to promote the spiritual, moral and all-round development of students.}, Keywords = {curriculum, internal quality, Islamic education, Tyler model}, volume = {17}, Number = {4}, pages = {255-262}, publisher = {Shahid Sadoughi University of Medical Sciences, Yazd}, title_fa = {بررسی ارزیابی کیفیت درونی برنامه درسی دروس معارف اسلامی از دیدگاه دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی بیرجند بر اساس مدل رالف تایلر}, abstract_fa ={مقدمه: توجه به رشد همه‌جانبه دانشجویان و آموزش ارزش­ها و مباحث اخلاقی همواره یکی از اهداف مهم نظام‌های آموزشی در دانشگاه‌ها محسوب می‌شود، بنابرین هدف از مطالعه حاضر ارزیابی کیفیت درونی برنامه درسی دروس معارف اسلامی از دیدگاه دانشجویان در دانشگاه علوم پزشکی بیرجند بر اساس مدل رالف تایلر بود. روش بررسی: این مطالعه توصیفی-تحلیلی است. جامعه مورد مطالعه دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی بیرجند که بر اساس جدول کرجسی و مورگان 300 نفر به روش نمونه گیری در دسترس به عنوان نمونه انتخاب شدند. برای جمع‌آوری اطلاعات از پرسشنامه محقق ساخته 43 سؤالی استفاده شد. روایی پرسشنامه به تائید صاحبنظران آموزش پزشکی رسید و پایایی پرسشنامه با استفاده از شیوه الفای کرونباخ 87% بدست آمد. تحلیل داده‌ها از نرم‌افزارSPSS 16  و از آمار توصیفی (فراوانی و درصد) و آمار استنباطی (t تک نمونه‌ای وt  مستقل) استفاده شد. نتایج: براساس نتایج، وضعیت کیفیت درونی برنامه درسی دروس معارف اسلامی در عنصر اهداف از دیدگاه دانشجویان از متوسط به بالا برخوردار بود ولی میانگین عناصر ( محتوا، روش های تدریس و ارزشیابی) از میانگین نظری (3) پائین‌تر بود و وضعیت این عناصر از دیدگاه دانشجویان از کیفیت پائینی برخوردار بود (P<0/05). نتیجه‌گیری: برنامه درسی دروس معارف در دانشگاه‌ها باید همواره مورد ارزیابی قرار گیرند و موانعی که اثربخشی و تأثیرگذاری این دروس را بر روی دانشجویان کاهش می‌دهند، شناسایی شوند و بازنگری لازم در جهت ارتقای رشد معنوی، اخلاقی و همه جانبه دانشجویان انجام شود.  }, keywords_fa = {برنامه درسی, کیفیت درونی, معارف اسلامی, مدل تایلر}, doi = {10.18502/jmed.v17i4.12044}, url = {http://jmed.ssu.ac.ir/article-1-1352-en.html}, eprint = {http://jmed.ssu.ac.ir/article-1-1352-en.pdf}, journal = {The Journal of Medical Education and Development}, issn = {2251-7065}, eissn = {2251-8266}, year = {2023} } @article{ author = {Alirezaei, Samira and Arji, Goli}, title = {Identifying the Situation of Accountable Medical Science Education and Providing Implementation Solutions in Zanjan University of Medical Sciences from the Point of View of Experts in the Field of Education}, abstract ={Introduction: The importance of Accountable education and the necessity of its existence in medical sciences universities is so important that one of the major policies of transformation and innovation packages in medical sciences education is the institutionalization of the approach of responsive education in the health system. The aim of the current research was to identify the strengths, weaknesses, opportunities and threats in the field of medical science education and provide implementation solutions in Zanjan University of Medical Sciences. Methods: The present research was carried out qualitatively in two stages in 2021 at Zanjan University of Medical Sciences. At first, a review of literature in Persian and English databases was done, and in the second stage, 21 managers of the university education field were purposefully selected to participate in the expert panel, and then findings were theoretically saturated. Data analysis was done using the Kruger method. Results: In this study, strengths, weakness, opportunities and threats in the field of responsive medical science education in Zanjan University of Medical Sciences were identified, and then implementation strategies to deal with the challenges using existing opportunities were investigated. Conclusion: Based on results the coordination and strengthening of the common attitude between the different vice-chancellors of the university and staff managers, the revision of the curriculum and training programs, the emergence of a common understanding of the concepts of accountability in medical science education among the various stakeholders and determining sufficient motivations in the university can provide the basis for improving social accountability in medical science education.}, Keywords = {Education Challenges, Education Opportunities, Accountable Medical Education}, volume = {17}, Number = {4}, pages = {263-272}, publisher = {Shahid Sadoughi University of Medical Sciences, Yazd}, title_fa = {شناسایی وضعیت آموزش علوم پزشکی پاسخگو و ارائه راهکارهای اجرایی در دانشگاه علوم پزشکی زنجان از دیدگاه خبرگان حوزه آموزش}, abstract_fa ={مقدمه: اهمیت آموزش پاسخگو در دانشگاه‌های علوم پزشکی آنچنان حائز اهمیت است که یکی از سیاست‌های کلان بسته‌های تحول و نوآوری در آموزش علوم پزشکی، نهادینه‌ سازی رویکرد آموزش پاسخگو در نظام سلامت می­‌باشد. هدف پژوهش حاضر، شناسایی نقاط قوت، ضعف، چالش‌ها و فرصت‌های حوزه آموزش علوم پزشکی و ارائه راهکارهای اجرایی در دانشگاه علوم پزشکی زنجان بود. روش بررسی: پژوهش حاضر به روش کیفی و در 2 مرحله در سال 1400 در دانشگاه علوم پزشکی زنجان انجام شد. در گام اول به مرور متون مرتبط علمی پژوهشی در پایگاه‌های اطلاعاتی فارسی و انگلیسی پرداخته شد و در گام دوم 21 نفر از مدیران حوزه آموزش دانشگاه بصورت هدفمند جهت شرکت در جلسات نشست خبرگان انتخاب شدند و جلسات تا رسیدن به اشباع نظری ادامه یافت. تحلیل داده‌ها با استفاده از روش کروگر انجام شد. نتایج: در این مطالعه نقاط ضعف، قوت، فرصت‌ها و چالش‌های حوزه آموزش علوم پزشکی پاسخگو در دانشگاه علوم پزشکی زنجان شناسایی و سپس راهکار‌های اجرایی برای مقابله با چالش‌ها با استفاده از فرصت‌های موجود مورد بررسی قرار گرفت. نتیجه‌گیری: نتایج نشان داد هماهنگی و تقویت نگرش مشترک میان معاونت‌های مختلف دانشگاه و مدیران ستادی، بازنگری برنامه‌های درسی و آموزشی، پیدایش درک مشترک از مفاهیم پاسخگویی در آموزش علوم پزشکی میان ذینفعان مختلف و در نظر گرفتن مشوق‌های کافی در دانشگاه می‌تواند زمینه ارتقای پاسخگویی اجتماعی در آموزش علوم پزشکی را مهیا نماید.  }, keywords_fa = {چالش‌های آموزش, فرصت‌های آموزش, آموزش پزشکی پاسخگو}, doi = {10.18502/jmed.v17i4.12045}, url = {http://jmed.ssu.ac.ir/article-1-1357-en.html}, eprint = {http://jmed.ssu.ac.ir/article-1-1357-en.pdf}, journal = {The Journal of Medical Education and Development}, issn = {2251-7065}, eissn = {2251-8266}, year = {2023} } @article{ author = {Golabi, Sahar and Sheikhi, Zahra and Almanie, Ahlam and Mahshid, Naghashpour}, title = {Readiness for E-learning among the Academics of Abadan University of Medical Sciences}, abstract ={Introduction: Understanding user e-readiness is important to any e-learning program's success. The aim of this study was to investigate the e-learning readiness of students, faculty members, and employees of Abadan University of Medical Sciences. Methods: This cross-sectional-analytical study was conducted on 187 academicians. The Academics' E-Readiness Questionnaire (ARQ) was used to evaluate e-learning readiness. Results: The results of the Kruskal-Wallis test showed that there is a statistically significant difference in the mean rank of computer skills between students (82.5 ± 5.2), faculty members (140.1 ± 4.2), and employees (142.1 ± 3.9). So that the mean rank of faculty members and employees was significantly higher than that of students (P ≤ 0.001), the results of the Bivariate analysis showed that among the students, the number of workshops and seminars held on the topic of e-learning has a significant positive association with the mean rank of computer skills (P ≤ 0.001, r=0.343). Moreover, a Positive significant association between knowledge and attitude towards electronic education (r=0.172, P ≤ 0.001) was observed among the students. Besides, a significant negative association was found between work experience and attitude towards e-learning among faculty members (r=0.39, P=0.04). Conclusion: The expansion of e-learning can be achieved through increasing the attention to educational needs, existing Platforms, required infrastructures and facilities, knowledge and attitude of employees, faculty members, and students, and the reduction of the existing resistance to change among the experienced faculty members.  }, Keywords = {Readiness, E-learning, Academics, Attitude, ARQ}, volume = {17}, Number = {4}, pages = {273-290}, publisher = {Shahid Sadoughi University of Medical Sciences, Yazd}, title_fa = {آمادگی برای یادگیری الکترونیک در دانشگاهیان دانشگاه علوم پزشکی آبادان}, abstract_fa ={مقدمه: درک آمادگی کاربران در موفقیت هر برنامه آموزش الکترونیکی مهم است. هدف از مطالعۀ حاضر، بررسی آمادگی یادگیری الکترونیک دانشجویان، اعضای هیئت علمی و کارکنان دانشگاه علوم پزشکی آبادان بود. روش بررسی: این مطالعۀ مقطعی - تحلیلی روی 187 نفر از دانشگاهیان انجام شد. برای ارزیابی آمادگی یادگیری الکترونیک از پرسشنامهThe Academics’ E-Readiness Questionnaire (ARQ) استفاده شد. نتایج: نتایج آزمون Kruskal-Wallis نشان داد که تفاوت آماری معنی‌داری در میانگین رتبۀ حیطۀ مهارت کار با کامپیوتر بین دانشجویان (2/5± 5/82) با اعضای هیأت علمی (2/4 ± 1/140) و کارکنان (9/3 ± 1/142) وجود دارد، به طوری که میانگین نمره اعضای هیأت علمی و کارکنان به طور معنی‌داری بالاتر از دانشجویان بود (001/0 ≥ P). نتایج آزمونBivariate analysis  نشان داد که در دانشجویان، تعداد کارگاه­ها و سمینارهای با موضوع آموزش الکترونیکی برگزار شده، ارتباط مثبت معنی‌داری با میزان مهارت کار با کامپیوتر (001/0≥P ، 343/0 r=) دارد. همچنین یک ارتباط مثبت معنی­دار بین آگاهی با نگرش نسبت به یادگیری الکترونیکی (001/0≥P  ,172/0r=) در دانشجویان مشاهده شد. در بین اعضای هیات علمی، ارتباط منفی معنی‌داری بین سابقه کار با نگرش نسبت به آموزش الکترونیکی مشاهده شد (39/0-r=، 04/0 =P). نتیجه‌گیری: یادگیری الکترونیکی می‌تواند با توجه روزافزون به نیازهای آموزشی، راه اندازی بسترهای موجود، ایجاد زیرساخت­ها و امکانات مورد نیاز، بالا بردن دانش و نگرش کارکنان، استادان و دانشجویان و کاهش مقاومت اعضای هیات علمی با سابقه برای تغییر، گسترش یابد.  }, keywords_fa = {آمادگی, یادگیری الکترونیکی, دانشگاهیان, نگرش, ARQ}, doi = {10.18502/jmed.v17i4.12046}, url = {http://jmed.ssu.ac.ir/article-1-1350-en.html}, eprint = {http://jmed.ssu.ac.ir/article-1-1350-en.pdf}, journal = {The Journal of Medical Education and Development}, issn = {2251-7065}, eissn = {2251-8266}, year = {2023} } @article{ author = {Mirzaei, Masoud and Mirzaei, Nikki}, title = {Visualization of Rokniyeh School in 14th and 15th Centuries AD}, abstract ={Introduction: Rokniyeh School was one of the largest and most important schools of Yazd during 14th and 15th centuries built in 1324 AD by Seyyed-Rokn-al-Din Abul-Makaram Mohammad Qazi Hosseini-Yazdi. Few remnants of this school have been left behind, known as Seyyed-Rokn-al-Din Mausoleum. This study aims to determine the boundaries and area of the school and to visualize it. Methods: In this study, with the aid of historical sources and aerial maps, as well as the map of old schools of the same era, the possible boundaries and area of the school was determined and illustrated by Adobe Illustrator Version 2020. Also, a model of the school was visualized. Additionally, details about the budget and function of the school’s clinic (Dar-al-Shefa) and pharmacy (Beit-al-Advieh) was investigated using its historical endowment and other resources. Results: Based on the length and width of the specified space in the west, east and north of Seyyed Rokn-al-Din mausoleum, the area of the school was estimated to be about 4000 to 5000 m2. A view of the school building and movement mechanism of the water clock including its possible water path were illustrated. Conclusion: Rokniyeh School was the most important school in old Yazd, which had different parts, such as a library, mosque, clinic, guest house, monastery, water clock and observatory. Considering the current position of Yazd in higher education of Iran, it is suggested to establish a link between the history and its current position in higher education to inform students and academics about the historical background of higher education in Yazd.  }, Keywords = {Yazd, Atabakan, Rokniyeh School, Seyed Rokn- al-Din Abul Makaram Mohammad Qazi Hosseini Yazdi, 'Waqt al-Saa'}, volume = {17}, Number = {4}, pages = {291-305}, publisher = {Shahid Sadoughi University of Medical Sciences, Yazd}, title_fa = {تجسمی از مدرسۀ رکنیه یزد در قرون هشتم تا نهم هجری}, abstract_fa ={مقدمه: مدرسۀ رکنیه از بزرگ‌ترین و مهم‌ترین مدارس یزد در قرون هشتم تا نهم هجری، به سال 725 ه ق به همت سیدرکن الدین ابوالمکارم محمدقاضی حسینی یزدی در قرون 7تا 9 هجری قمری بنا شده است. از این مدرسه اکنون بقایای اندکی به نام بقعۀ سیدرکن‌الدین باقی‌مانده است. این مطالعه بر آن است تا نسبت به تعیین حدود و مساحت احتمالی مدرسه اقدام نموده و نیز تجسمی از ساختمان آن به دست دهد. روش بررسی: در این مطالعه با استفاده از منابع تاریخی و نقشه‌های هوایی و نیز الگوی مدارس قدیمی هم عصر مدرسۀ رکنیه نسبت به تعیین حدود و مساحت احتمالی مدرسه اقدام شده و نیز تجسمی از بنا و ملحقات آن شبیه‌سازی و منتشر می‌شود. ضمناً جزئیاتی در مورد ساز و کار دارالشفا و بیت الادویه مدرسه با استفاده از منابع تاریخی ارائه می‌گردد. نتایج: بر اساس طول و عرض فضای مشخص شده در غرب و شرق و شمال بقعه سیدرکن‌الدین، مساحت مدرسه حدود ۴۰۰۰ تا ۵۰۰۰ متر مربع تخمین زده می‌شود. نمایی از ساختمان مدرسه تجسم و ارائه شده و نیز شمایی از مکانیسم حرکت ساعت آبی مجموعۀ رصد وقت‌الساعه ارائه شد. نتیجه‌گیری: مدرسۀ رکنیه، مهم‌ترین مدرسۀ یزد در قرون گذشته بوده و قسمت‌های مختلفی نظیر کتابخانه، مسجد، بیت الادویه، دارالشفا، دارالسیاده، خانقاه، ساعت آبی و رصدخانه دانشگاه‌های غربی زمان خود داشته است. لازم است با توجه به موقعیت کنونی یزد در آموزش عالی کشور، پیوندی بین این سابقۀتاریخی و جایگاه کنونی آموزش عالی آن برقرار شود تا دانشجویان و محققان از پیشینۀ تاریخی آموزش عالی در یزد آگاه باشند.   }, keywords_fa = {یزد, اتابکان, مدرسه رکنیه, سیدرکن الدین ابوالمکارم محمدقاضی حسینی یزدی, وقت الساعه}, doi = {10.18502/jmed.v17i4.12047}, url = {http://jmed.ssu.ac.ir/article-1-1381-en.html}, eprint = {http://jmed.ssu.ac.ir/article-1-1381-en.pdf}, journal = {The Journal of Medical Education and Development}, issn = {2251-7065}, eissn = {2251-8266}, year = {2023} } @article{ author = {parvin, Ehsan and Najafpour, Ali and najafpour, ho}, title = {Investigating the Level of Organizational Learning among Employees of Kermanshah University of Medical Sciences}, abstract ={Introduction: In order to achieve a higher level of performance and success, organizations are always looking for the maximum benefit of organizational learning. Methods: The current research is a descriptive-applied cross-sectional study. The statistical population of this research included all the administrative and medical staff of Kermanshah University of Medical Sciences in 1400-1401. Using Cochran's formula, a sample size of 530 people was obtained and by taking into account the depreciation factor of 20%, resulted in a sample size of 440 people. Sampling was simple random. The data collection tool was Marquardt's 1996 learning organization profile questionnaire, which included five dimensions of organization, knowledge, learning, technology, and people. In order to analyze the data, independent t-tests, analysis of variance and correlation analysis were used. Results: The results of this research showed that among the components of organizational learning, the lowest score for the technology dimension (22.63) and the highest score for the people dimension (25.71), based on the history related to the people dimension (25.87) and the lowest score for the dimension Technology (22.72) and the highest score based on the level of education related to the dimension of people among people with post-graduate and doctorate education was 29.69 and the lowest score related to the technology dimension among people with bachelor's education was 22.05. Conclusion: Based on this, the purpose of the current research is to investigate the level of organizational learning of the employees of Kermanshah University of Medical Sciences. University managers can increase the organizational learning of employees by training and improving the organizational structure in their university.  }, Keywords = {learning organization, organizational learning, Marquardt model, interconnected model, University of Medical Sciences}, volume = {17}, Number = {4}, pages = {306-317}, publisher = {Shahid Sadoughi University of Medical Sciences, Yazd}, title_fa = {بررسی سطح یادگیری سازمانی در بین کارکنان دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه (مورد مطالعه مراکز آموزشی و درمانی)}, abstract_fa ={مقدمه: سازمان‌ها به‌منظور کسب سطح بالاتری از عملکرد و موفقیت همواره به دنبال بهره‌گیری حداکثری از یادگیری سازمانی هستند. بر همین اساس هدف پژوهش حاضر بررسی سطح یادگیری سازمانی کارکنان دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه می‌باشد.. روش بررسی: پژوهش حاضر یک مطالعه توصیفی- کاربردی از نوع مقطعی است. جامعه آماری این تحقیق شامل کلیه کارکنان اداری و درمانی دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه در سال 1401 بودند که با استفاده از فرمول کوکران حجم نمونه 530 نفر به دست آمد که با احتساب ضریب استهلاک 20 درصد حجم نمونه 440 نفر برآورد گردید. نمونه‌گیری به‌صورت تصادفی ساده بود. ابزار جمع‌آوری داده‌ها پرسشنامه­ی پروفایل سازمان یادگیرنده مارکوارت 1996 که شامل پنج بعد سازمان، دانش، یادگیری، تکنولوژی و افراد بود. به منظور تجزیه و تحلیل داده‌ها از آزمون‌های آماری t مستقل، تحلیل واریانس و همبستگی تجزیه و تحلیل استفاده شد. نتایج: نتایج این تحقیق نشان داد که بین مولفه‌های یادگیری سازمانی، کمترین امتیاز به بعد تکنولوژی (63/22) و بیشترین امتیاز به بعد افراد (71/25)، بر اساس سابقه مربوط به بعد افراد (87/25) و کمترین امتیاز مربوط به بعد تکنولوژی (72/22) و بیشترین امتیاز بر اساس میزان تحصیلات مربوط به بعد افراد در بین افراد دارای تحصیلات فوق لیسانس و دکترا 69/29 و کمترین امتیاز مربوط به بعد تکنولوژی در بین افراد دارای تحصیلات لیسانس 05/22 بوده است. نتیجه‌گیری: براساس نتایج پژوهش حاضر، مدیران دانشگاه می‌توانند با آموزش و بهبود ساختار سازمانی در دانشگاه خود یادگیری سازمانی کارکنان را افزایش دهند.  }, keywords_fa = {سازمان یادگیرنده, یادگیری سازمانی, مدل مارکوارت, مدل به هم پیوسته, دانشگاه علوم پزشکی}, doi = {10.18502/jmed.v17i4.12050}, url = {http://jmed.ssu.ac.ir/article-1-1360-en.html}, eprint = {http://jmed.ssu.ac.ir/article-1-1360-en.pdf}, journal = {The Journal of Medical Education and Development}, issn = {2251-7065}, eissn = {2251-8266}, year = {2023} } @article{ author = {Heydari, Sara and Ghanbari, Mahdiye and Bentolhoda, Akhondzadeh and Mirzaei, Masou}, title = {A Study on the Collaborative Experiences of Faculty Members and Students Health-Oriented Transdisciplinary Process: Convergence of Science for Social Accountability}, abstract ={Introduction: Transdisciplinary education is necessary for the improvement of life quality and social sustainable development. The convergence of science also provides the opportunity to achieve this goal through collaborative learning and by crossing imaginary boundaries of various fields of knowledge. This study was part of a project titled "Application of artificial intelligence for developing tools for virtual education and counseling for prevention, diagnosis, treatment and self-care of cardiac patients" The aim was to share the experiences of professors and students participating in this transdisciplinary health oriented activity. Methods: We used a qualitative method in this study. Purposive sampling and data collection was performed through a focused group discussion session and three individual semi-structured interviews. The process of data analysis was based on the Granham and Lundman method, and the accuracy of our data was examined with Guba and Lincoln criteria. Results: The participants included 22 students and faculty members of various disciplines of medical sciences, engineering and art. Classes and members of qualitative analysis included "individual development" (self-directed learning, self-confidence, responsibility) and "social development" (transdisciplinary vision, academic leadership and social responsibility). Conclusion: Many of the themes, such as self-directed learning, self-confidence, responsibility and transdisciplinary vision, are hidden curriculum components that students learn through participating in team and problem-solving activities. Interdisciplinary activities are also effective for empowering faculty members in areas like academic leadership and creating a multidisciplinary perspective to respond to the needs of society.}, Keywords = {Convergence of sciences, transdisciplinary education, social accountability}, volume = {17}, Number = {4}, pages = {318-333}, publisher = {Shahid Sadoughi University of Medical Sciences, Yazd}, title_fa = {تبیین تجربیات اساتید و دانشجویان از مشارکت در فرایند فرارشته‌ای سلامت محور: همگرایی علوم در راستای پاسخگویی اجتماعی}, abstract_fa ={مقدمه: رویکرد آموزش فرارشته‌ای در آموزش عالی برای ارتقای کیفیت زندگی جامعه و توسعه پایدار ضروری است. همگرایی علوم نیز با یادگیری مشارکتی و عبور از مرزهای ساختگی رشته‌های گوناگون دانش، فرصت دستیابی به هدف را فراهم می‌سازد. این مطالعه قسمتی از پروژه "استفاده از هوش مصنوعی درایجاد و توسعه ابزار برخط آموزش و مشاوره مجازی پیشگیری، تشخیص، درمان و خودمراقبتی بیماران قلبی" می‌باشدکه با هدف تبیین تجربیات اساتید و دانشجویان مشارکت کننده در این فعالیت فرارشته‌ای سلامت محور انجام شده است. روش بررسی: این مطالعه به روش کیفی طراحی و اجرا گردید. نمونه‌گیری مبتنی بر هدف و جمع‌آوری اطلاعات از طریق یک جلسه بحث گروهی متمرکز و سه مصاحبه نیمه ساختارمند انفرادی انجام شد. روند تحلیل داده‌ها بر اساس روش گرانهام و لاندمن و دقت و صحت داده‌ها براساس معیارهای گوبا و لینکلن تأمین گردید. نتایج: شرکت کنندگان شامل 22 نفر از دانشجویان و اساتید رشته‌های مختلف درحوزه‌های علوم پزشکی، علوم مهندسی و هنر بودند. طبقات و زیر طبقات تحلیل کیفی شامل"توسعه فردی"( یادگیری خودراهبر، اعتمادبه نفس، مسئولیت‌پذیری)و " توسعه اجتماعی" ( دیدفرارشته‌ای، رهبری آکادمیک و پاسخگویی اجتماعی) بودند. نتیجه‌گیری: بسیاری از مضامین استخراج شده، مانند یادگیری خودراهبر، اعتماد به نفس، مسئولیت‌پذیری و دیدفرارشته‌ای مؤلفه‌های کوریکولوم پنهان به شمار می‌روند که دانشجویان با حضور در فعالیتهای تیمی و مسئله محور آنها را فرامی‌گیرند. فعالیت‌های فرارشته‌ای همچنین جهت توانمندسازی اساتید در زمینه‌هایی چون رهبری آکادمیک و ایجاد دیدفرارشته‌ای برای پاسخگویی به نیازهای جامعه مؤثر است.  }, keywords_fa = {همگرایی علوم, آموزش فرا رشته‌ای, پاسخگویی اجتماعی}, doi = {10.18502/jmed.v17i4.12051}, url = {http://jmed.ssu.ac.ir/article-1-1392-en.html}, eprint = {http://jmed.ssu.ac.ir/article-1-1392-en.pdf}, journal = {The Journal of Medical Education and Development}, issn = {2251-7065}, eissn = {2251-8266}, year = {2023} } @article{ author = {Yadav, Anurag and Kumar, Manoj and Paydala, Nagababu and Gundala, Ravi Kumar and ShamshadHussain, Mohammad and ManaswiniYadav, Golla Anmol and LGYadav, Nandakumar}, title = {Effect of Lecture-Based Education, Role-Playing and Learning through Peers on Learning and Satisfaction among MBBS Students}, abstract ={Introduction: The oldest and most popular teaching style in medicine and related fields is the lecture. They are affordable and at least as good at transferring knowledge as other instructional techniques. The present study aimed to assess the effect of lecture-based education, role-playing and learning through peers on learning and satisfaction among MBBS students. Methods: This descriptive study was conducted among the MBBS student studying at MNR Medical College & Hospital. Total of 446 students were approached to fill the predesigned questionnaire for the response. The questionnaire in Google form was shared to students via email, WhatsApp and Telegram (Google form link: https://forms.gle/YfkNojfV5az5Q6AW8). The questionnaire contained two sections, demographic information included age, gender, and year of course and second part included the 10 questions. Students expressed their views on the questionnaire expression based on a five point Likert scale. Results: Total of 340 students with mean age of 19.65±1.22 yrs responded to the questionnaire shared. Among them 61.8% were female students and 38.2% were male students. Most students responded with strongly agree for the role play mode of learning compared to the traditional lecture based learning and also peer learning (p<0.001). Conclusion: According to the findings, students are more satisfied with participatory methods such as role playing than with lecture and learning through peers. There were upsides for each method of learning in itself as responded by the participants. Keywords: Medical Education, Satisfaction, Role Play, Peer learning, Lecture}, Keywords = {Medical Education, Satisfaction, Role Play, Peer learning, Lecture}, volume = {17}, Number = {4}, pages = {334-341}, publisher = {Shahid Sadoughi University of Medical Sciences, Yazd}, title_fa = {تأثیر آموزش مبتنی بر سخنرانی، ایفای نقش و یادگیری از طریق همسالان بر یادگیری و رضایت دانشجویان MBBS}, abstract_fa ={مقدمه: قدیمی ترین و پرطرفدارترین سبک تدریس در پزشکی و رشته های مرتبط، سخنرانی است. آنها مقرون به صرفه هستند و حداقل به اندازه سایر تکنیک های آموزشی در انتقال دانش خوب هستند. پژوهش حاضر با هدف بررسی تأثیر آموزش مبتنی بر سخنرانی، ایفای نقش و یادگیری از طریق همسالان بر یادگیری و رضایت دانشجویان MBBS انجام شد. روش کار: این مطالعه توصیفی در بین دانشجویان MBBS شاغل در کالج و بیمارستان پزشکی MNR انجام شد. در مجموع 446 دانش آموز برای تکمیل پرسشنامه از پیش طراحی شده برای پاسخ مراجعه کردند. پرسشنامه در فرم گوگل از طریق ایمیل، واتساپ و تلگرام (لینک فرم گوگل: https://forms.gle/YfkNojfV5az5Q6AW8) در اختیار دانش آموزان قرار گرفت. پرسشنامه شامل دو بخش بود که اطلاعات دموگرافیک شامل سن، جنسیت و سال تحصیلی و بخش دوم شامل 10 سوال بود. دانشجویان نظرات خود را در مورد بیان پرسشنامه بر اساس مقیاس پنج درجه ای لیکرت بیان کردند. یافته‌ها: در مجموع 340 دانش‌آموز با میانگین سنی 22/1±65/19 سال به پرسش‌نامه مشترک پاسخ دادند. از این میان 61.8 درصد دانش‌آموز دختر و 38.2 درصد پسر بودند. اکثر دانش‌آموزان با روش یادگیری نقش بازی در مقایسه با یادگیری سنتی مبتنی بر سخنرانی و همچنین یادگیری همتایان به شدت موافق بودند (001/0p<). نتیجه‌گیری: با توجه به یافته‌ها، دانشجویان از روش‌های مشارکتی مانند ایفای نقش بیشتر از سخنرانی و یادگیری از طریق همسالان رضایت دارند. همانطور که توسط شرکت کنندگان پاسخ داده شد، برای هر روش یادگیری به خودی خود نکات مثبتی وجود داشت.}, keywords_fa = {آموزش مبتنی بر سخنرانی, ایفای نقش و یادگیری, رضایت دانشجویان MBBS}, doi = {10.18502/jmed.v17i4.12052 }, url = {http://jmed.ssu.ac.ir/article-1-1351-en.html}, eprint = {http://jmed.ssu.ac.ir/article-1-1351-en.pdf}, journal = {The Journal of Medical Education and Development}, issn = {2251-7065}, eissn = {2251-8266}, year = {2023} } @article{ author = {BagheriSheykhangafshe, Farzin and Pournasrollah, Fatemeh}, title = {Investigation of the Prevalence of Suicidal Thoughts among Medical Students: The Role of Academic Burnout}, abstract ={Suicide is a multi-stage process including suicidal thoughts, planning to commit suicide, attempting to commit suicide, and taking action to end life; Therefore, suicidal thoughts are the first step to end life and one of the predictors of committing suicide (1). Suicidal thoughts are a type of preoccupation with death that has not yet taken on a practical aspect (2). Investigating suicide in medical students is of double importance because they are the active force of society (3). The most common reasons for committing suicide in this group include stress about education, relationship concerns, family problems, depression, hopelessness, anxiety, and financial concerns (4). A review study conducted in 43 countries of the world regarding the prevalence of depression and suicidal thoughts in medical students indicated a prevalence of 9.3 to 55.9 percent (5). Specifically, studies conducted in different countries also showed suicidal thoughts in medical students in Pakistan 36.6% (6), Egypt 12.7% (7), Bangladesh 17.6% (8), India 9% (9), Iran has a high prevalence of 16% (10).}, Keywords = {Suicidal Thoughts, Medical Students, Psychological Disorders, Prevalence}, volume = {17}, Number = {4}, pages = {342-343}, publisher = {Shahid Sadoughi University of Medical Sciences, Yazd}, title_fa = {بررسی شیوع شناسی افکار خودکشی در بین دانشجویان پزشکی: نقش فرسودگی تحصیلی}, abstract_fa ={خودکشی یک فرآیند چندمرحله‌ای شامل افکار خودکشی، برنامه‌ریزی برای خودکشی، تلاش برای خودکشی و عمل کردن برای پایان دادن به زندگی است؛ بنا‏براین، افکار خودکشی اولین گام برای پایان دادن به زندگی و یکی از پیش‏بینی کننده‏های عمل به خودکشی است (1). افکار خودکشی، گونه¬ای اشتغال فکری پیرامون مرگ است که هنوز جنبه‌ی عملی به خود نگرفته است (2). بررسی خودکشی در دانشجویان پزشکی به دلیل این‌که نیروی فعال جامعه هستند، از اهمیتی دو‌‌‌‌‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏چندان برخوردار است (3). شایع‌ترین دلایل اقدام به خودکشی در این قشر شامل استرس در مورد تحصیل، نگرانی‏های مربوط به روابط، مشکلات خانوادگی، افسردگی، ناامیدی، اضطراب و نگرانی‏های مالی است (4). مطالعه مروری انجام شده در 43 کشور دنیا پیرامون شیوع افسردگی و افکار خودکشی در دانشجویان پزشکی حاکی از شیوع 3/9 تا 9/55 درصدی داشت (5). به صورت اختصاصی نیز بررسی های انجام شده در کشورهای مختلف نیز نشان داد افکار خودکشی در دانشجویان پزشکی کشورهای پاکستان 6/36% (6)، مصر 7/12% (7)، بنگلادش 6/17% (8)، هندی 9% (9)، ایران 16% (10) از شیوع بالایی برخوردار است.}, keywords_fa = {افکار خودکشی, دانشجویان پزشکی, اختلالات روانشناختی, شیوع}, doi = {10.18502/jmed.v17i4.12053}, url = {http://jmed.ssu.ac.ir/article-1-1363-en.html}, eprint = {http://jmed.ssu.ac.ir/article-1-1363-en.pdf}, journal = {The Journal of Medical Education and Development}, issn = {2251-7065}, eissn = {2251-8266}, year = {2023} } @article{ author = {Abtahi, Masumesadat and Rezaeei, Mohammad Javad and Aghabagheri, Mahdi}, title = {Curriculum Studies Candidates’ Bewilderment on the Application of Behavioral Research Designs}, abstract ={ One of the key problems for the candidates of 'curriculum studies' in the path of proposal writing and dissertation steps concerns behavioral research designs focusing on statistical analyses. This problem is a three-fold dilemma, namely: Educational policies, Research references, and Instructors}, Keywords = {Educational policies, Research references, Instructors}, volume = {17}, Number = {4}, pages = {344-345}, publisher = {Shahid Sadoughi University of Medical Sciences, Yazd}, title_fa = {سرگردانی دانشجویان دکترای مطالعات برنامه درسی در خصوص کاربرد انواع مطالعات رفتارگرایی}, abstract_fa ={یکی از مسائل اساسی برای دانشجویان دوره دکتری رشته مطالعات برنامه‌درسی در مسیر نگارش طرح‌واره و سپس رساله، طرح‌های پژوهش مبتنی بر رفتارگرایی و در نتیجه استفاده از آزمون‌های آماری است. این مسئله از سه بعد قابل بررسی است که عبارتند از: سیاست‌های آموزشی منابع روش تحقیق مدرسین}, keywords_fa = {سیاست‌های آموزشی ,منابع روش تحقیق,مدرسین}, doi = {10.18502/jmed.v17i4.12054 }, url = {http://jmed.ssu.ac.ir/article-1-1362-en.html}, eprint = {http://jmed.ssu.ac.ir/article-1-1362-en.pdf}, journal = {The Journal of Medical Education and Development}, issn = {2251-7065}, eissn = {2251-8266}, year = {2023} }