@article{ author = {imanzadeh, A}, title = {Evaluation of Wick and Leon’s Factors from the viewpoint of School of Medicine faculty members of Hamadan University of Medical Sciences}, abstract ={  Abstract   Introduction: One of the requirements of modern organizations is attention to learning organization . This study aims to evaluate Medicine School of Hamadan University of Medical Sciences as ‘learning organization’ according to Wick and Leon factors.   Methods: In this cross sectional study, all faculty members of Medicine School of Hamadan University of Medical Sciences were studied. The sample size included 81 faculty members that selected form census. Data was collected using a valid and reliable questionnaire (Cronbach's alpha 0/932). Statistics and t-test was used for data analysis and data analysis software SPSS version 17 was used.   Results: According to the interviewees, Medicine School of Hamadan University of Medical Sciences is not a real learning organization. In all the five factors such as Leadership, Assessment / Program, Information, Innovation and Implementation the difference between the existing and desired situation was meaningful.   Conclusion: To be a learning organization implementation of programs such as creative thinking, participation in decision making and critical appraisal of teaching curriculums are essential.}, Keywords = {Evaluation, School of Medicine, Hamadan University of Medical Sciences }, volume = {10}, Number = {1}, pages = {2-11}, publisher = {Shahid Sadoughi University of Medical Sciences, Yazd}, title_fa = {مطالعه و ارزیابی فاکتورهای مدل ویک ولئون از دیدگاه اعضای هیئت علمی در دانشکده پزشکی دانشگاه علوم پزشکی همدان و ارائه راهکارهای بهبود آن}, abstract_fa ={چکیده سابقه و اهداف: یکی از ضروریات سازمان‌های جدید توجه به مؤلفه‌های سازمان‌های یادگیرنده است. در این پژوهش فاکتورهای ویک و لئون از دیدگاه اعضای هیئت علمی دانشکده پزشکی دانشگاه علوم پزشکی همدان مورد بررسی و ارزیابی واقع شده است. روش بررسی: این پژوهش توصیفی- تحلیلی است. جامعه مورد مطالعه را تمام اعضای هیئت علمی دانشکده پزشکی دانشگاه علوم پزشکی همدان تشکیل می‌دهند. حجم نمونه را 81 نفر از اعضای هیئت علمی دانشکده پزشکی به‌صورت سرشماری تشکیل می‌دهند. ابزار مورد استفاده پرسشنامه محقق ساخته بود که روایی ابزار استفاده شده از طریق نظرات متخصصین و پایائی آن نیز از طریق آلفای کرونباخ932/0 تأمین گردید. از آمار و آزمون t همبسته برای تحلیل داده‌ها استفاده شد و برای تحلیل داده‌ها از نرم افزار SPSS نسخه 17 استفاده گردید. یافته‌ها: دانشکده پزشکی دانشگاه علوم پزشکی همدان بر اساس فاکتورهای ویک و لئون به معنای واقعی آن سازمان یادگیرنده نیست و در هر پنج فاکتور رهبری، برنامه و ارزیابی، اطلاعات، نوآوری و ابتکار و اجرا مدل ویک و لئون تفاوت‌ها بین میانگین وضع موجود و مطلوب معنی‌دار است. نتیجه‌گیری: برای تبدیل شدن این سازمان به سازمان یادگیرنده پیاده‌سازی برنامه‌هایی نظیر تقویت تفکرات خلاقانه، مشارکت دادن اعضای هیئت علمی در تصمیمات دانشگاه و آگاهی دانشکده‌ها از برنامه‌های یکدیگر ضروری است.}, keywords_fa = {ارزیابی, دانشکده پزشکی, دانشگاه علوم پزشکی همدان, اعضای هیئت علمی, مدل ویک و لئون }, url = {http://jmed.ssu.ac.ir/article-1-403-en.html}, eprint = {http://jmed.ssu.ac.ir/article-1-403-en.pdf}, journal = {The Journal of Medical Education and Development}, issn = {2251-7065}, eissn = {2251-8266}, year = {2015} } @article{ author = {Azadian, M and Momennasab, M}, title = {Nursing students’ perception of professional challenges: A qualitative study}, abstract ={Abstract Background: Nursing students experience closely the challenges of being professional nurses during their education. This study aims to explain the nursing students’ perception of professional challenges in Fatemeh Nursing and Midwifery School in Firozabad in 2012 Methods: In this qualitative study 15 nursing students were selected by purposeful sampling. They participated in two focus groups and 10 in- depth semi- structured interviews. The interviews were recorded and transcribed verbatim. Thematic analysis was performed to analyze data in three stages. Results: The findings were categorized into four themes and 11 subthemes. The main themes were: challenging education, non standard care, inappropriate social- professional identity, and not being a researcher. Conclusion: The viewpoints of nursing students encompass all aspects of their future profession. These experiences can be used to reduce the students’ perceived challenges.}, Keywords = {Perception, nursing, students, professional, Qualitative}, volume = {10}, Number = {1}, pages = {12-25}, publisher = {Shahid Sadoughi University of Medical Sciences, Yazd}, title_fa = {چالش های حرفه پرستاری از دیدگاه دانشجویان: یک مطالعه کیفی}, abstract_fa ={چکیده سابقه و اهداف: دانشجویان پرستاری به‌عنوان کسانی که مسائل و چالش‌های حرفه پرستاری را از نزدیک تجربه می‌کنند، می‌توانند اطلاعات خوبی را در اختیار مدیران پرستاری قرار دهند. این مطالعه با هدف تبیین ادراک دانشجویان پرستاری از چالش‌های حرفه‌ای در دانشکده پرستاری مامایی حضرت فاطمه(س)شیراز در سال 1391 انجام گردید. روش بررسی: این مطالعه کیفی با مشارکت 15 دانشجوی مقطع کارشناسی پرستاری، با نمونه‌گیری هدفمند انجام گردید. مشارکت‌کنندگان در دو گروه متمرکز و 10 مصاحبه عمیق نیمه ساختاریافته شرکت نمودند. از مصاحبه عمیق، نیمه ساختاریافته برای جمع آوری داده‌ها استفاده شد. متن کلیه جلسات ضبط و بلافاصله کلمه به کلمه نسخه‌برداری شد. جهت تحلیل داده‌ها از روش تحلیل درون مایه‌ای استفاده گردید. کدگذاری در سه مرحله انجام و درون مایه‌های اصلی و فرعی مشخص شدند. یافته‌ها: یافته‌ها در قالب چهار درون‌مایه اصلی و یازده درون‌مایه فرعی شامل آموزش پرچالش ( با درون‌مایه‌های فرعی ضعف برنامه آموزشی، توانمندی ناکافی اساتید،کمبود انگیزه و تعهد دانشجویان، عدم تناسب امکانات و تجهیزات)، مراقبت غیراصولی (با درون‌مایه‌های فرعی مراقبت غیر همه جانبه و شکاف تئوری–عمل)، هویت حرفه ای-اجتماعی نامناسب ( با درون‌مایه‌های فرعی درک نادرست عمومی از حرفه پرستاری، عملکرد سازمان‌های ذی‌ربط، مشخص نبودن جایگاه دانشجوی پرستاری در نظام سلامت) و پژوهش‌های ناکارآمد (با درون‌مایه های فرعی پژوهش دانشجویی و پژوهش غیر مبتنی بر نیاز ) استخراج شدند. نتیجه‌گیری: دیدگاه دانشجویان پرستاری محدود به مسائل آموزشی نبوده و سایر ابعاد حرفه ای را نیز در بر می‌گیرد. مدیران و برنامه‌ریزان پرستاری می‌توانند با استفاده از تجربیات دانشجویان به راه‌کارهای مناسبی در جهت ارتقا حرفه پرستاری دست یابند.}, keywords_fa = { ادراک, دانشجویان پرستاری, چالش‌های حرفه‌ای, تحقیق کیفی, تحلیل محتوا}, url = {http://jmed.ssu.ac.ir/article-1-191-en.html}, eprint = {http://jmed.ssu.ac.ir/article-1-191-en.pdf}, journal = {The Journal of Medical Education and Development}, issn = {2251-7065}, eissn = {2251-8266}, year = {2015} } @article{ author = {Mojahed, Sh and Abbasian, M and Nasiriani, Kh and Salimi, T}, title = {Nursing graduates\' views regarding the use of specialized courses in clinical training}, abstract ={Abstract Introduction: The gap between what is taught in the classroom and at the bedside to provide services is a major problem in training of nursing and midwifery students. This study aims to investigate the views of nursing and midwifery personnel in relation to the clinical application of nursing and midwifery courses. Methods: This cross-sectional study investigated all nursing and midwifery staff employed by the government hospital in Yazd city with work experience of 6 months to 5 years. The data collection tools was a questionnaire consisted of two parts demographics data and viewpoints of clinical application of training courses. Results: Principles and skills of nursing (97.0 ± 95.3), intensive care nursing (1.05 ± 3.80)، medical and surgical nursing 3 and 4 gained the highest score and community health gained the lowest score. The highest mean scores in midwifery were related to obstetrics and maternal and child nutrition and Anesthetics gained the lowest score Conclusions: Coordination between theoretical learning and clinical nursing and midwifery services should be improved. Decision makers should consider these findings to improve the quality of low score courses.}, Keywords = {Clinical application, Theory course, Nursing, Midwifery}, volume = {10}, Number = {1}, pages = {26-35}, publisher = {Shahid Sadoughi University of Medical Sciences, Yazd}, title_fa = {نظرات کارکنان پرستاری و مامایی شاغل در بیمارستان‌های دولتی شهر یزد در رابطه با کاربرد دروس تخصصی رشته‌های تحصیلی پرستاری و مامایی در بالین}, abstract_fa ={چکیده سابقه و اهداف: آموزش یکی از وظایف اصلی دانشگاه‌های علوم پزشکی است فاصله آنچه در کلاس درس آموزش داده می‌شود و خدماتی که در بالین ارائه می‌گردد به عنوان یک مشکل اساسی به چشم می‌خورد لذا بر آن شدیم تا پژوهشی با هدف تعین نظرات کارکنان پرستاری و مامایی در رابطه با میزان کاربرد بالینی دروس تخصصی انجام دهیم. روش بررسی: این مطالعه توصیفی مقطعی در سال 1392 بر روی کلیه کارکنان مامایی و پرستاری شاغل در بیمارستان‌های دولتی شهر یزد باسابقه کار 6ماه تا 5 سال انجام شد. پرسشنامه استفاده شده شامل دو بخش اطلاعات دموگرافیک و بخش دوم نظرسنجی در زمینه میزان کاربرد دروس تخصصی در بالین بود که بر اساس مقیاس پنج گزینه‌ای لیکرت با توجه به سرفصل‌های تخصصی دروس دو رشته تهیه شده بود. تجزیه و تحلیل داده‌ها با استفاده از نرم افزار SPSS و آمار توصیفی و استنباطی (تی مستقل و انالیز واریانس) انجام شد. یافته ها: بیشترین میانگین کاربرد دروس تخصصی پرستاری در بالین مربوط به دروس اصول و مهارت‌های پرستاری 97/0±95/3 پرستاری ویژه : 05/1±8/3، پرستاری بیماری‌های داخلی و جراحی 3 و 4 و کمترین میانگین کاربرد دروس مربوط به درس بهداشت جامعه بود همچنین بیشترین میانگین کاربرد دروس تخصصی مامایی در بالین مربوط به دروس بارداری و زایمان( 1/01± 68/4)،تغذیه مادر و کودک ( 2/1 ±06/4) و کمترین میانگین کاربرد دروس تخصصی مربوط به درس بی‌حسی و بی‌هوشی بود. نتیجه‌گیری: به منظور افزایش هماهنگی یادگیری‌های نظری و خدمات بالینی ، بازنگری کوریکولوم رشته پرستاری و مامایی و تدارک برنامه‌های آموزشی مناسب در حین تحصیل ، پیشنهاد می‌گردد.}, keywords_fa = {آموزش بالینی- کاربرد دروس تئوری- پرستاری- مامایی}, url = {http://jmed.ssu.ac.ir/article-1-400-en.html}, eprint = {http://jmed.ssu.ac.ir/article-1-400-en.pdf}, journal = {The Journal of Medical Education and Development}, issn = {2251-7065}, eissn = {2251-8266}, year = {2015} } @article{ author = {zarghani, M and Eskrootchi, R and hoseini, A and Noorishadkam, M and Golmohammadi, A and Mostaghaci, M}, title = {Virtual Library: An essential component of virtual education}, abstract ={Abstract Introduction: Library is one of the essential elements of universities which provide some important educational needs of students. Virtual education can not be exempted and virtual libraries are important support for virtual training programs. The purpose of this study is to evaluate the viewpoint of administrators and students in virtual education centers about the virtual library, its role and resources. Methods: This study was a descriptive survey. The research instrument was a researcher made questionnaire that its validity and reliability was confirmed. The study population consisted of 19 virtual training centers in Tehran city. Out of 19 centers, simple randomized sampling was done in five Centers. The sample size was 360 students. Data collection was conducted online and descriptive statistics using SPSS 18 and Excel software were used. Results: The results showed that viewpoints of administrators and students about the mission and services of virtual libraries in some cases were similar and in some cases were different. One of the administrators’ reasons for setting up a virtual learning system was lifelong learning, and lack of knowledge about virtual libraries was the reason for inadequate use of virtual libraries. The best format of virtual library from the administrators’ and students’ viewpoint, was portal document format (PDF). Conclusion: One of the most important function of a virtual library, is lifelong learning and empowering users to provide information and educational needs. The main reason for not setting up a virtual library is t lack of knowledge about it.}, Keywords = {Virtual, education, library, resources, formats}, volume = {10}, Number = {1}, pages = {36-46}, publisher = {Shahid Sadoughi University of Medical Sciences, Yazd}, title_fa = {کتابخانه مجازی: عنصری ضروری در ساختار آموزش مجازی}, abstract_fa ={چکیده سابقه و اهداف: کتابخانه یکی از عناصر اساسی در مراکز آموزشی و دانشگاه‌ها می باشد که نقش آن برآورده کردن نیازهای اطلاعاتی و آموزشی دانشجویان است. آموزش مجازی نیز از این امر مستثنی نیست و وجود کتابخانه مجازی به‌عنوان پشتیبانی مهم برای برنامه‌های آموزشی مجازی می‌باشد. هدف این پژوهش بررسی دیدگاه مدیران و دانشجویان مراکز آموزش مجازی در خصوص ایجاد کتابخانه مجازی و نقش آن در آموزش مجازی و همچنین منابع موجود در این کتابخانه‌ها می باشد. روش بررسی: پژوهش حاضر یک مطالعه توصیفی - پیمایشی است. ابزار پژوهش پرسشنامه محقق ساخته بود که روایی و پایایی آن تایید گردید. جامعه پژوهش شامل 19 مرکز آموزش مجازی دانشگاه‌های شهر تهران بوده است. در بین 19 مرکز، از 5 مرکز به روش تصادفی ساده نمونه‌گیری به‌عمل آمد. حجم نمونه دانشجویان با استفاده از فرمول کوکران، 360 نفر تعیین شد. روش گردآوری داده‌ها به‌صورت آنلاین و حضوری انجام گرفت. داده‌ها با استفاده از آمار توصیفی در نرم افزارهای SPSS 18 و اکسل تحلیل گردید. یافته ها: نتایج پژوهش نشان داد که دیدگاه مدیران و دانشجویان در برخی موارد مربوط به رسالت و خدمات کتابخانه مجازی مشابه و در برخی موارد متفاوت از یکدیگر بوده است. اغلب مدیران یکی از دلایل راه اندازی سیستم آموزش مجازی را آموزش مادام العمر افراد دانسته و علت عدم استفاده افراد از کتابخانه مجازی را، عدم دانش کافی راجع به کتابخانه مجازی دانسته اند. مدیران و دانشجویان، بهترین فرمت منابع در کتابخانه مجازی را فرمت PDF می‌دانستند. نتیجه گیری: از اساسی‌ترین وظایف کتابخانه مجازی، آموزش مادام العمر و توانمند سازی کاربران در جهت تامین نیازهای اطلاعاتی و آموزشی می‌باشد. اصلی‌ترین علت عدم راه‌اندازی کتابخانه‌های مجازی، عدم دانش کافی راجع به کتابخانه مجازی بوده است.}, keywords_fa = {آموزش مجازی, کتابخانه مجازی, منابع, فرمت منابع }, url = {http://jmed.ssu.ac.ir/article-1-518-en.html}, eprint = {http://jmed.ssu.ac.ir/article-1-518-en.pdf}, journal = {The Journal of Medical Education and Development}, issn = {2251-7065}, eissn = {2251-8266}, year = {2015} } @article{ author = {Maleki, Z and Naderi, I and Ashoori, J and Zahedi, O}, title = {The effect of schema therapy on reducing symptoms of anxiety and depression in nursing and midwifery students}, abstract ={Abstract Introduction: Schema therapy is an important treatment method for cognitive disorders. This study aimed to examine the effect of education schema therapy in reducing symptoms of anxiety and depression in nursing and midwifery students. Methods: In this pre-test, post-test study, all nursing and midwifery students who referred to counseling center of Islamic Azad University–Mashhad Branch were assessed. Forty students with anxiety and depression were randomly assigned to two groups (n=20 each) included schema therapy and control groups. The experimental group educated 10 sessions of 70 minutes by schema therapy method. Both groups completed the Cattel anxiety and Beck depression questionnaires as pre-test, post-test and after two months of follow-up. Data was analyzed using multivariate analysis of covariance (MONCOVA) method. Results: of anxiety and depression of the intervention group was significantly decrease compare to the control group in post-test and after two months of follow-up (P<0.05). Conclusion: schema therapy is an effective method to reduce symptoms of anxiety and depression in nursing and midwifery students. Counselors and therapist can use schema therapy to reduce symptoms of anxiety and depression disorder.}, Keywords = {Education, schema, therapy, anxiety, depression, nursing, midwifery, students }, volume = {10}, Number = {1}, pages = {47-56}, publisher = {Shahid Sadoughi University of Medical Sciences, Yazd}, title_fa = {تاثیر طرحواره درمانی بر کاهش علائم اختلالات اضطراب و افسردگی دانشجویان پرستاری و مامایی}, abstract_fa ={چکیده سابقه و اهداف: طرحواره درمانی به‌عنوان یکی از روش‌های درمانی مهم، برای درمان اختلالات شناختی طراحی شده است. این مطالعه با هدف بررسی تاثیر آموزش طرحواره درمانی بر کاهش علائم اختلال اضطراب و افسردگی دانشجویان پرستاری و مامایی انجام شد. روش بررسی: این پژوهش طولی با طرح پیش آزمون، پس آزمون و پیگیری بود. جامعه آماری این پژوهش همه دانشجویان دختر دانشکده پرستاری و مامایی مراجعه‌کننده به مرکز مشاوره دانشگاه آزاد اسلامی واحد مشهد بودند. در مجموع 40 دانشجوی دختر مبتلا به اختلال اضطراب و افسردگی با روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب و به طور تصادفی در دو گروه (هر گروه 20 دانشجو) طرحواره درمانی و کنترل قرار داده شدند. گروه آزمایش 10 جلسه 70 دقیقه‌ای با روش طرحواره درمانی آموزش دید. همه گروه‌‌ها پرسشنامه‌های اضطراب کتل و افسردگی بک را به عنوان پیش آزمون، پس آزمون و پیگیری دو ماهه تکمیل کردند. داده ها با روش کوواریانس چند متغیره (مانکووا) تحلیل شدند. یافته‌ها: یافته‌های این پژوهش نشان داد که علائم اختلال اضطراب و افسردگی گروه آزمایش برخلاف گروه کنترل در مراحل پس آزمون و پیگیری 2 ماهه به طور معناداری کاهش یافته است (05/0>p). نتیجه‌گیری: نتایج این مطالعه نشان داد طرحواره درمانی روش موثری برای کاهش علائم اختلال اضطراب و افسردگی دانشجویان دختر بود؛ بنابراین مشاوران و درمانگران برای کاهش علائم اختلال اضطراب و افسردگی می‌توانند از طرحواره درمانی استفاده کنند.}, keywords_fa = {آموزش, طرحواره درمانی, اضطراب, افسردگی, دانشجویان, پرستاری, مامایی}, url = {http://jmed.ssu.ac.ir/article-1-489-en.html}, eprint = {http://jmed.ssu.ac.ir/article-1-489-en.pdf}, journal = {The Journal of Medical Education and Development}, issn = {2251-7065}, eissn = {2251-8266}, year = {2015} } @article{ author = {Hajimohammadi, B and khalatbarilimaki, S and Gerayllo, sakineh}, title = {Evaluation of the view points of undergraduate students about food hygiene course in School of Public Health of Shahid Sadoughi University of Medical Sciences}, abstract ={Introduction: Food hygiene Is one of the main courses offered by schools of public health. The purpose of this study was to investigate under graduate students’ view point about food hygiene course thought in the School of Public Health of Shahid Sadoughi University of Medical Sciences. Methods: In this cross-sectional study, One hundred thirty students who enrolled in the food hygiene course, participated. The questionnaire consisted of five parts including: demographics, educational planning, educational facilities, food hygiene course topics and effectiveness in improving student’s knowledge Data were analyzed by SPSS software V. 18. Results: of the participants expressed their high priority for practical units of this course (3.79 ± 1.06) and their wants for visiting centers of food production and distribution have to improve their learning (4.51 ± 0.83). Also use of instructional videos found very effective (4.36 ± 0.79). Students agreed to change some parts of the curriculum with new topics and stated that this course will be highly effective in their future professional competency (4.03 ± 0.95). Conclusion: According to the results, general revision of this course and adding practical units to it, will address their needs and improve their professional competency.}, Keywords = {Food, hygiene, V=viewpoint, students}, volume = {10}, Number = {1}, pages = {57-69}, publisher = {Shahid Sadoughi University of Medical Sciences, Yazd}, title_fa = {بررسی دیدگاه دانشجویان مقطع کارشناسی دانشکده بهداشت دانشگاه علوم شهید صدوقی یزد پیرامون درس بهداشت مواد غذایی}, abstract_fa ={سابقه و اهداف: بهداشت مواد غذایی در نظام آموزش علوم پزشکی کشور به‌عنوان یکی از دروس رشته‌های بهداشت تدریس می‌گردد. هدف از این مطالعه بررسی دیدگاه دانشجویان مقطع کارشناسی دانشگاه علوم پزشکی شهید صدوقی یزد پیرامون درس بهداشت مواد غذایی جهت مشخص شدن عوامل موثر بر ارتقای کیفیت آموزش بود. روش بررسی: در این مطالعه توصیفی، جمع آوری داده‌ها از طریق پرسشنامه از 130 دانشجو که درس بهداشت مواد غذایی را می‌گذراندند انجام شد. پرسشنامه حاوی سوالاتی در 5 گروه اطلاعات دموگرافیک، نحوه برنامه‌ریزی آموزشی، امکانات و تجهیزات آموزشی، سرفصل‌های درس بهداشت مواد غذایی و تاثیر آموزش این درس بر ارتقاء علمی دانشجو بود. امتیاز‌دهی نیز بر‌اساس طیف لیکرت انجام شد. تجزیه و تحلیل داده‌ها با نرم افزار SPSS نسخه 18 و آزمون‌های آماری تی مستقل و ANOVA انجام شد. یافته‌ها: دانشجویان معتقد بودند که ضرورت وجود واحد عملی نیز برای این درس زیاد می‌باشد (06/1±79/3) و فراهم آوردن امکانات جهت بازدید از مراکز تهیه و توزیع غذا سهم خیلی زیادی در بهبود وضعیت آموزشی آنها دارد (83/0±51/4). همچنین استفاده از فیلم‌های آموزشی را خیلی موثرتر از تدریس تئوری این واحد درسی دانستند (79/0±36/4). دانشجویان در حد زیادی موافق تغییر بعضی از سرفصل‌ها به سرفصل‌های جدیدی که در کلاس ارائه می‌شد، بودند و گذراندن این درس را در محیط کار آینده‌شان به‌عنوان کارشناس بهداشت بسیار موثر دانستند (95/0±03/4). نتیجه گیری: با توجه به نتایج حاصل از این تحقیق ضرورت تجدید نظرکلی در مورد این واحد درسی و در نظر گرفتن واحد عملی برای آن در دانشگاه‌های علوم پزشکی کشور احساس می‌شود.}, keywords_fa = {بهداشت مواد غذایی, دیدگاه, دانشجویان کارشناسی, یزد}, url = {http://jmed.ssu.ac.ir/article-1-478-en.html}, eprint = {http://jmed.ssu.ac.ir/article-1-478-en.pdf}, journal = {The Journal of Medical Education and Development}, issn = {2251-7065}, eissn = {2251-8266}, year = {2015} } @article{ author = {Khazaie, S and Mashhadi, A}, title = {An investigation into the M-Game-Based Practicing episodes on Iranian medical students\' L2 writing}, abstract ={Abstract Introduction: Parallel with the rapid advancements in information and communication technology (ICT) and evolving learner behaviors, language teaching and learning discipline looks to from the application of these developments for learning and teaching English as a lingua franca (ELF). However, acquisition of ELF is deemed to be a demanding experience affecting learners both psychologically and socially, among others. With the goal of developing novel practice episodes in L2 English writing classrooms, the present study adapted an m-game-mediated blended module of L2 learning. Methods: Eighty four female and male medical students from Ahvaz Jundishapur University of Medical Sciences were purposefully selected to learn L2 writing through the blended module in 42 dyads during the second semester of 2014-2015 academic year. To adopt a triangulation research design, data were collected using three major instruments, namely attitude questionnaire, formative assessment and interview. Results: In the first and third practice episodes, entertainment for the most part, took precedence over the intended instructional content and subject matter. But, when the materials were fed into the native gaming scene participants did pay more attention to the intended content. In effect, the amount of learners' familiarity with the practicing contexts shaped their conceptual schemata and also flourished their creativity. Conclusion: In the nutshell, moderating unfamiliarity of the practicing context bails learners out from becoming overwhelmed by cognitive overload. However, unwarranted moderation in learning setting, in turn, nips the conditions that stifle learners' creativity in the bud thus resulting in their underperformance.}, Keywords = {Game, learning, creativity, cognition, writing. }, volume = {10}, Number = {1}, pages = {72-83}, publisher = {Shahid Sadoughi University of Medical Sciences, Yazd}, title_fa = {بررسی تأثیر بازی مجازی بر بار شناختی و خلاقیت فراگیران در پودمان ترکیبی آموزش}, abstract_fa ={چکیده سابقه و اهداف: یادگیری به کمک ارتباطات سیّار به‌دست‌اندرکاران آموزش و یادگیری امکان می‌دهد تا با پیگیری روند تولید گفتمان بین‌المللی از چند و چون شکل‌گیری انگاره‌ها و دانش فراگیران مطلع شوند. باعرضه‌ه شکل مجازی بازی‌های بومی در کنار بازی‌های پیش‌ساخته بر‌روی تلفن‌ همراه، پژوهش حاضر در پی آن است که با کاربرد پودمان یاددهی و یادگیری ترکیبی، میزان بروز مؤلفه شناختی خلاقیت و عملکرد نوشتار انگلیسی فراگیران ایرانی را در پاره‌های تمرین مشتمل بر بازی مورد بررسی قرار دهد. روش بررسی: پژوهش کاربردی حاضر با 84 آزمودنی از جامعه آماری دانشجویان رشته پزشکی دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز در نیمسال دوم سال تحصیلی 92-93 انجام شد. ابزار پژوهش شامل پرسش‌نامه نگرش (قبل از اجرای پژوهش)، ارزشیابی تکوینی عملکرد فراگیران در طول دوره و مصاحبه متمرکز (بعد از اجرای پژوهش) می‌شد. داده‌ها از طریق تی‌تست زوجی، آزمون فریدمن و ضریب همبستگی اسپرمن مورد تحلیل قرار گرفتند. یافته‌ها: نتایج تحلیل داده‌های حاصل از انجام پژوهش حاضر تأثیر معنادار پودمان ترکیبی یادگیری مبتنی بر بازی را بر‌مهارت نوشتار انگلیسی فراگیران ایرانی تأیید کرد. به‌علاوه، نتایج از تأثیر معنادار نوع بازی مجازی بر ایجاد بار شناختی و در نتیجه بروز خلاقیت فراگیران در حین یادگیری نوشتار انگلیسی حکایت داشت. نتیجه‌گیری: نتایج حاصل شده می‌تواند مقدمه‌ای برای بسط کاربرد بازی مجازی در یاددهی و یادگیری سایر مهارت‌های زبان انگلیسی به مخاطبان آموزش‌عالی و بررسی اثر آن بر توان و رویکرد فراگیران تلقی شود.}, keywords_fa = {بازی, یادگیری, خلاقیت, شناخت, نوشتار}, url = {http://jmed.ssu.ac.ir/article-1-529-en.html}, eprint = {http://jmed.ssu.ac.ir/article-1-529-en.pdf}, journal = {The Journal of Medical Education and Development}, issn = {2251-7065}, eissn = {2251-8266}, year = {2015} } @article{ author = {Javadi, M and Eslami, K and Mojtahedzadeh, R and Zolfaghari, M and Gholami, KH and Ostad, SN and MoradiBastani, M}, title = {Instructional design and delivery of a virtual short course of pharmaceutical care and evaluating participants’ satisfaction}, abstract ={Abstract Introduction: There is more need for pharmacy managers’ development regarding pharmaceutical care after Heath Reform Project. In this study, we designed, delivered and evaluated a virtual one-year short course of pharmaceutical care for pharmacy managers. Methods: We interviewed with five hospital pharmacy managers for educational need assessment. Then we developed the curriculum and performed a systematic instructional design for its blended delivery. Faculty members participated in a three-day workshop and then developed their course plans, multimedia e-contents and completed their assessment (courses’ panels) in the university Learning Management System. We delivered the one-year MBA in three modules. At the end of each module, participants evaluated the courses via a researcher-made questionnaire. Results: In total, 38 pharmacy managers participated in the course. Ten participants (26%) left the study and 28 participants succeeded to pass the final written exam with the overall score of 18.0/20 (±0.45). The participants found the program useful for their career. Conclusion: Considering the participants’ feedback, We recommend this virtual pharmaceutical care are program for hospital pharmacy managers.}, Keywords = {Virtual, course, pharmaceutical, care, program}, volume = {10}, Number = {1}, pages = {84-91}, publisher = {Shahid Sadoughi University of Medical Sciences, Yazd}, title_fa = {طراحی آموزشی و اجرای دوره کوتاه‌مدت مراقبت‌های دارویی به شیوه مجازی و بررسی رضایت‌مندی شرکت‌کنندگان از آن}, abstract_fa ={چکیده سابقه و اهداف: لزوم توانمندسازی مدیران داروخانه‌ها در زمینه ارائه مراقبت‌های دارویی پس از اجرای طرح تحول سلامت بیش از پیش احساس می‌شود. هدف از این مطالعه طراحی، اجرا و ارزشیابی دوره مجازی کوتاه‌مدت مراقبت‌های دارویی بود. روش بررسی: ابتدا به ‌منظور ارزیابی نیاز آموزشی با 5 نفر مدیران داروخانه‌های بیمارستانی به روش کیفی مصاحبه انجام شد و نیازهای آموزشی مشخص گردید. پس از تدوین کوریکولوم، فرایند طراحی آموزشی به منظور اجرای مجازی برنامه انجام گرفت. مدرسین دوره در برنامه کارگاه‌های سه روزه توانمندسازی دوره شرکت نمودند. طرح درس الکترونیکی دوره تدوین شد و محتواهای مولتی مدیا در سامانه نماد مجازی دانشگاه قرار داده شد. پذیرش فراگیران مجازی به صورت اینترنتی انجام شد. دوره اول پذیرش به مدت یکسال و در سه پودمان به صورت الکترونیکی ترکیبی اجرا گردید. ارزشیابی از شرکت‌کنندگان در انتهای هر پودمان با استفاده از پرسشنامه پژوهشگر ساخته به صورت خودگزارش دهی انجام گرفت و سپس داده‌ها با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه 16 تجزیه و تحلیل گردید. یافته‌ها: 38 مدیر داروخانه در این دوره شرکت کردند. در طول برگزاری دوره 10 نفر (26 درصد) از ادامه برنامه انصراف دادند و 28 شرکت کننده موفق به کسب نمره قبولی در دوره شدند. میانگین نمرات آزمون‌های کتبی 18 با انحراف معیار 45/. بود. 65 درصد شرکت‌کنندگان کل دوره را خوب و 35 درصد متوسط توصیف کردند. نتیجه‌گیری: با توجه نیازسنجی انجام شده و نتایج ارزشیابی مبنی بر رضایت شرکت‌کنندگان از برگزاری این دوره می‌توان برگزاری این دوره در سطح آموزش کشوری را به مسئولین ذی‌ربط پیشنهاد داد.‏}, keywords_fa = {آموزش مجازی, مراقبت دارویی, دوره کوتاه مدت مجازی, مدیریت اجرایی}, url = {http://jmed.ssu.ac.ir/article-1-532-en.html}, eprint = {http://jmed.ssu.ac.ir/article-1-532-en.pdf}, journal = {The Journal of Medical Education and Development}, issn = {2251-7065}, eissn = {2251-8266}, year = {2015} } @article{ author = {Mostaghaci, M and Behnamfar, R and Noorishadkam, M}, title = {Structured planning of Yazd Educational Development Centre in conducting empowering workshops for academics during summer holiday}, abstract ={No Abstract}, Keywords = {No keyword}, volume = {10}, Number = {1}, pages = {92-94}, publisher = {Shahid Sadoughi University of Medical Sciences, Yazd}, title_fa = {برنامه‌ریزی ساختار یافته مرکز مطالعات و توسعه آموزش علوم پزشکی یزد برای برگزاری کارگاه-های توانمندسازی اعضا هیأت علمی در تعطیلات تابستانی}, abstract_fa ={ندارد}, keywords_fa = {ندارد}, url = {http://jmed.ssu.ac.ir/article-1-497-en.html}, eprint = {http://jmed.ssu.ac.ir/article-1-497-en.pdf}, journal = {The Journal of Medical Education and Development}, issn = {2251-7065}, eissn = {2251-8266}, year = {2015} } @article{ author = {Mirzaee, S and Hosseini, S and TorabiArdakani, A and Oroomiei, N}, title = {Evaluating Motivational Barriers of Talented Students & Providing Motivational Strategies in Kerman University of Medical Sciences in 2013}, abstract ={  Introduction : Human capital is regarded as an important tool for development. In fact, human talents involve one of the important human resources in Iran sporadically in higher education and research institutions. Within the measures taken in this regard in Iran, establishing the Office of Gifted and Talented can be mentioned aiming to identify the top talents. Therefore, the role of university as an organization, in which scholars are engaged in scientific activities, is taken significantly in to account. The present study aims to investigate the barriers and factors motivating the students are in Kerman University of Medical Sciences. Method : This qualitative cross-sectional study was conducted in 2013. The study Sample was via convenience sampling method and the study data was gleaned by a semi-structured interview with 30 persons. Moreover, the study data was analyzed by framework analysis. Results : The findings of this study involve the two original codes of motivational barriers as well as motivational factors. In the first section motivational barriers with three codes including structural problems, poor communication, performance problems as well as 8 minor codes were proposed. Moreover, in The second secti o n of this study, motivational strategies were mentioned intended to ameliorate the functioning of the Office in terms of the individuals, attitude participating in this study. Conclusion : The Talented Office necessitates to be reformed identify the top talents and to alter such talents into elite talents.}, Keywords = {Motivation, Students, Talent, Qualitative research}, volume = {10}, Number = {2}, pages = {97-104}, publisher = {Shahid Sadoughi University of Medical Sciences, Yazd}, title_fa = {بررسی موانع انگیزشی دانشجویان استعداد درخشان و ارائه راهکارهای انگیزشی در دانشگاه علوم پزشکی کرمان در سال 1392}, abstract_fa ={  مقدمه : سرمایه انسانی از ابزار‌های مهم توسعه است. یکی از منابع انسانی مهم در کشور و به‌خصوص در موسسات آموزش عالی و پژوهشکده‌ها و موسسات تحقیقاتی، استعدادهای درخشان می‌باشد. از جمله اقداماتی که در ایران در این خصوص صورت گرفته ایجاد دفتر‌های استعداد درخشان می‌باشد که رسالت آنها شناسایی استعدادهای برتر است. در این بین نقش دانشگاه به‌عنوان سازمانی که این فرهیختگان در آن به فعالیت علمی مشغول هستند، قابل توجه می‌باشد. هدف پژوهش حاضر، بررسی موانع و عوامل انگیزشی دانشجویان استعداد درخشان دانشگاه علوم پزشکی کرمان است.   روش بررسی : تحقیق حاضر مطالعه‌ای کیفی و مقطعی است و در سال 92 انجام شده است . نمونه‌گیری به صورت نمونه‌ی در دسترس و روش جمع‌آوری داده‌ها از طریق مصاحبه ساختاریافته انجام گرفت و نهایتاً داده‌ها به روش تحلیل چارچوبی، تحلیل شدند.   نتایج : یافته‌های حاصل از مطالعه حاضر شامل دو کد اصلی موانع انگیزشی و عوامل انگیزشی است. در بخش اول موانع انگیزشی با سه کد مشکل ساختاری، ضعف ارتباطی و مشکلات عملکردی و 8 کد فرعی عنوان شده است. بخش دوم این مطالعه شامل ارائه راهکار‌های انگیزشی به منظور بهبود عملکرد دفتر از دیدگاه شرکت‌کنندگان در پژوهش می‌باشد.   نتیجه‌گیری : دفتر استعداد درخشا ن برای انجام رسالت خود، جهت شناسایی استعداد‌های برتر و تبدیل این استعداد‌ها به افراد نخبه نیازمند ایجاد اصلاحاتی است.  }, keywords_fa = {دانشجویان, استعداد درخشان, انگیزش, مطالعه کیفی}, url = {http://jmed.ssu.ac.ir/article-1-443-en.html}, eprint = {http://jmed.ssu.ac.ir/article-1-443-en.pdf}, journal = {The Journal of Medical Education and Development}, issn = {2251-7065}, eissn = {2251-8266}, year = {2015} } @article{ author = {Dehnaveh, R and Kalantari, A R and Afsari, M and Abbaszade, F and Mohamadi, M and NooriHekmat, S}, title = {The Sabbatical Leave Challenges in Kerman University of Medical Sciences: A Qualitative Study}, abstract ={Introduction: The sabbatical leave has been recognized as a universal method to fulfill the increasing needs of academic staff to upgrade their knowledge, as well as to enhance responsiveness to their educational needs. Therefore, this study aimed to determine the existing challenges of sabbatical leave in order to be applied efficiently in each of medical universities in Iran. Methods: This qualitative applied study was conducted in 2013 in Kerman (a city in Southeast of Iran). The study data were collected through several deep interviews with 19 outstanding faculty members who were selected throughout a purposeful and systematic sampling. Topic related open questions were asked, and the data were analyzed utilizing the framework approach to qualitative data. Results: The main challenges of appropriate use of the sabbatical leave were classified into problems concerned with the university, individuals, policy makers, admissions, destinations, banking as well as financial issues, and evaluation and monitoring. Conclusion: The study findings revealed that effective use of the potential capacity of sabbatical leaves in order to promote faculty members, different studies requires a comprehensive plan by which the identified the problems are identified in this study declines to the lowest level.}, Keywords = {challenge, faculty members, Kerman University of medical sciences, Sabbatical leave}, volume = {10}, Number = {2}, pages = {105-118}, publisher = {Shahid Sadoughi University of Medical Sciences, Yazd}, title_fa = {چالش‌های استفاده از فرصت های مطالعاتی اعضای هیأت علمی دانشگاه علوم پزشکی کرمان: یک مطالعه کیفی}, abstract_fa ={  مقدمه: فرصت‌های مطالعاتی، راهکاری برای به‌روز کردن دانش اعضای هیأت علمی و پاسخگویی به نیازهای آموزشی روزافزون این افراد، می‌باشد. هدف از این مقاله، تعیین چالش‌های موجود در استفاده از فرصت‌های مطالعاتی، جهت استفاده هر چه بهتر از این مورد، در هر یک از دانشگاه‌های علوم پزشکی کشور می‌باشد.   روش بررسی: این مطالعه از نوع کاربردی و به روش کیفی است که در سال 1392 انجام شد. ابزار گردآوری داده‌ها، مصاحبه بوده و بدین منظور، نمونه پژوهش 19 نفری از افراد آشنا با موضوع در دانشگاه به‌صورت هدفمند و طبقه‌ای انتخاب شده و از آنها در خصوص موضوع، سوالاتی به‌صورت باز پرسیده شد. تحلیل داده‌ها به روش تحلیل چارچوبی داده‌های کیفی انجام شده است.   یافته‌ها : مهم‌ترین چالش‌های استفاده از فرصت‌های مطالعاتی در دسته‌های مشکلات مرتبط با دانشگاه، فرد، سطوح ارشد سیاست‌‌گذاری، اخذ پذیرش، کشورمقصد، نظام اقتصادی مالی و ارزیابی ونظارت طبقه بندی گردید.   نتایج: مهم‌ترین چالش‌های استفاده از فرصت‌های مطالعاتی در دسته‌های مشکلات مرتبط با دانشگاه، فرد، سطوح ارشد سیاست‌گذاری، اخذ پذیرش، کشور مقصد، نظام اقتصادی مالی و ارزیابی و نظارت طبقه‌بندی گردید.   نتیجه‌گیری: استفاده از پتانسیل فرصت‌های تحصیلی جهت افزایش مهارت‌های مختلف اعضای هیات علمی نیازمند برنامه‌ای منسجم است که در آن مشکلات شناسایی شده در این مطالعه به حداقل کاهش یابد.    }, keywords_fa = {فرصت مطالعاتی, چالش, دانشگاه علوم پزشکی کرمان, اعضای هیأت علمی}, url = {http://jmed.ssu.ac.ir/article-1-486-en.html}, eprint = {http://jmed.ssu.ac.ir/article-1-486-en.pdf}, journal = {The Journal of Medical Education and Development}, issn = {2251-7065}, eissn = {2251-8266}, year = {2015} } @article{ author = {Hosseinabadi, R and Gholami, M and Biranvand, Sh and Tarverdian, A and Anbari, K}, title = {Effect of Multi Mentoring Educational Method on Clinical Competence of Nursing Students}, abstract ={  Introduction: Mentoring, as a strategy, plays an important role in professional development of nursing students . Hence, this study was aimed to determine the effect of multi-mentoring educational method on clinical competencies of 8th term nursing students.   Methods: In this intervention study, all of 8th term nursing students of Khorramabad school of nursing in two consecutive term were selected through census method and divided into two groups of mentorship and control(routine) trough simple random method. The subjects in the mentorship group completed their field training with corporation of two mentors. The subjects in the control group done their training in the presence of a full-time instructor. Nursing student's clinical competence was measured before and 10 weeks after the intervention using the 6-dimension scale of clinical competencies. Furthermore, the mentor-ship group in regard with the study date were analyzed using descriptive statistics and T-test.   Findings: The results of paired t-test demo instructed a significant difference in the sub-score of teaching-collaboration and total score of clinical competence (p0.05). Moreover, significant difference was reported in the scores of planning/evaluation of nursing care, interpersonal relationship s well as total score of clinical competence between the two groups (p<0.05).   Conclusion: The finding of this study revealed that implementing multi-mentoring method can result in promoting nursing student’s clinical competence and increasing their satisfaction with the course.}, Keywords = {Clinical competence, clinical education, Mentorship, Nursing students}, volume = {10}, Number = {2}, pages = {119-128}, publisher = {Shahid Sadoughi University of Medical Sciences, Yazd}, title_fa = {تأثیر روش آموزشی مولتی منتورینگ بر صلاحیت بالینی دانشجویان پرستاری}, abstract_fa ={  مقدمه: منتورینگ، به عنوان یک استراتژی نقش مهمی در توسعه حرفه‌ای دانشجویان پرستاری دارد. این مطالعه با هدف تعیین تاثیر شیوه آموزشی مولتی منتورینگ بر صلاحیت بالینی دانشجویان پرستاری صورت گرفت.   روش ‌بررسی: در این مطالعه مداخله ‌ ای کلیه دانشجویان ترم 8 پرستاری دانشکده پرستاری خرم‌ آباد در دو ترم متوالی به‌صورت سرشماری انتخاب و به روش تصادفی ساده در گروه منتورشیپ و گروه روتین قرار گرفتند. نمونه‌های گروه منتورشیپ با همکاری دو منتور، کارآموزی در عرصه خود و نمونه­های گروه کنترل به روش روتین و با حضور تمام وقت مربی دوره را به پایان رساندند. صلاحیت بالینی دانشجویان قبل و پس از 10 هفته از طریق پرسشنامه 6 بعدی صلاحیت بالینی تعیین و با استفاده از آمار توصیفی و آزمون تی مورد تجزیه و تحلیل آماری قرار گرفت.   نتایج: نتایج آزمون تی زوجی قبل و بعد از مداخله در گروه منتورشیپ تفاوت معنی‌داری از نظر زیر مقیاس نمره آموزش و همکاری، و نمره کل صلاحیت بالینی نشان داد (05 / 0 > p ) . درحالیکه در گروه روتین قبل و بعد از مداخله از نظر نمره کل صلاحیت بالینی و زیر مقیاس های آن تفاوت معنی‌داری وجود نداشت (05 / 0 < p ). همچنین بعد از مداخله، تفاوت معنی‌داری بین دو گروه از نظر میانگین نمرات زیر مقیاس‌های برنامه‌ریزی و ارزشیابی مراقبت پرستاری، ارتباط بین فردی و نمره کل صلاحیت بالینی وجود داشت (05 / 0 > p ).   نتیجه‌گیری : یافته‌های این مطالعه نشان داد بکارگیری شیوه آموزشی مولتی منتورینگ منجر به ارتقاء صلاحیت بالینی دانشجویان پرستاری و افزایش رضایتمندی آنها از دوره آموزشی می‌شود.}, keywords_fa = {دانشجویان پرستاری, صلاحیت بالینی, منتورشیپ, آموزش بالینی}, url = {http://jmed.ssu.ac.ir/article-1-490-en.html}, eprint = {http://jmed.ssu.ac.ir/article-1-490-en.pdf}, journal = {The Journal of Medical Education and Development}, issn = {2251-7065}, eissn = {2251-8266}, year = {2015} } @article{ author = {Davari, AR and DaneshKazemi, AR and Aghili, H and Mozafari, F}, title = {The Evaluation of Relationship between Self-efficacy in Research and Research Performance of Dental Student, of Yazd Dental College in 2014}, abstract ={  Introduction: Achieve to maximum progress and improvement, just depends on addressing targeted research investment and investment of researchers and students. So, the present study was accomplished by the aim of evaluation of the relationship between self-efficacy in research and research performance of dental student of Yazd Dental College in 2014.   Methods: In this cross-sectional study, all interns and assistants in Yazd Dental School were participated. The required data were collected by using the Self-efficacy in Research and Research Performance questionnaire plus demographic variables (age, sex and duration of using denture). The data were analyzed by SPSS ver.16 using ANOVA, T-test and Pearson's correlation coefficient.   Results: In the present study, 80 students with the mean age 27.30±4.67 years were participated. Twenty-two students (27.5%) were males and 58 (72.5%) were females. The overall mean of self-efficacy in research was 159.79 ± 27.69. And the mean of research performance was 11.02 ± 16.37. The results showed that there was a significant and positive relationship between the overall scale of self-efficacy and research (p-value=0.004,r= .03). Based on the age, there was no significant difference in the mean score of self-efficacy in research in all aspects but in the areas of skills and expertise   (p>0.05). There was a significant difference in the mean score of research performance in terms of the age(p-value=0.023). There was no statistical significant between the overall mean score and the score of seven parts of self-efficacy in research and research performance in the terms of sex (P>0.05).   Conclusions: Regarding the association of self-efficacy in research with research performance of dental students, it can be stated that awareness of the level of self efficacy in research can lead to better planning for improving the research performance.  }, Keywords = {Self-efficacy in Research, Research Performance, Dental student}, volume = {10}, Number = {2}, pages = {129-137}, publisher = {Shahid Sadoughi University of Medical Sciences, Yazd}, title_fa = {بررسی ارتباط خودکارآمدی پژوهشی و عملکرد پژوهشی در دانشجویان دانشکده دندانپزشکی یزد در سال 93-1392}, abstract_fa ={  مقدمه : دستیابی به پیشرفت و خودکفایی، در گـرو پـرداختن بـه تحقیــق و پــژوهش هدفمنــد و ســرمایه‌گــذاری بــرروی پژوهشــگران و دانشــجویان دانشگاه‌هاست. مطالعه حاضر با هدف بررسی ارتباط خودکارآمدی پژوهشی و عملکرد پژوهشی در دانشجویان و دستیاران دانشکده دندانپزشکی یزد در سال 93-1392 انجام شد.   روش‌بررسی: در این مطالعه توصیفی- مقطعی، دانشجویان سال آخر دندانپزشکی عمومی و تخصصی دانشکده دندانپزشکی یزد جامعه پژوهش را تشکیل دادند. داده‌های پژوهش با استفاده از پرسشنامه خودکارآمدی پژوهشی و عملکرد پژوهشی جمع‌آوری گردید. داده‌ها با استفاده از نرم افزار آماری SPSS نسخه 16و آزمون‌های T-test و ضریب همبستگی پیرسون مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند.   نتایج: در مطالعه حاضر، 80 دانشجو با میانگین سنی67/4 ± 30/27 سال شرکت داشتند. 22 نفر(5/27%) از افراد شرکت کننده پسر و 58 نفر(5/72%) دختر بودند. میانگین کلی خودکارآمدی پژوهشی 62/27 ± 79/ 159و میانگین نمره عملکرد پژوهشی افراد مورد بررسی 37/16 ± 02/11 بود. نتایج نشان داد. بین مقیاس کلی خودکارآمدی پژوهشی با عملکرد پژوهشی رابطه مثبت و معنی‌داری وجود دارد(315/0= r ، 004/0 p-value= ). میانگین کلیه حیطه های خودکارآمدی پژوهشی بر حسب سن افراد مورد مطالعه(بجز در حیطه مهارت‌ها و تبحرها) اختلاف معنی‌دار آماری نداشت(05/0< p ). میانگین نمره عملکرد پژوهشی برحسب سن افراد اختلاف آماری معنی‌داری را نشان‌داد(023/0 p-value= ). اختلاف آماری معنی‌داری بین میانگین نمره کل و نمره حیطه‌های هفتگانه خودکارآمدی پژوهشی و عملکرد پژوهشی با جنسیت افراد مورد مطالعه مشاهده‌نشد(05/0< p ).   نتیجه‌گیری: با توجه به همبستگی خودکارآمدی پژوهشی با عملکرد پژوهشی دانشجویان، آگاهی از سطح خودکارآمدی پژوهشی می‌تواند برنامه‌ریزی بهتر، جهت ارتقا آن و به دنبالش عملکرد پژوهشی را در پی داشته باشد.}, keywords_fa = {خودکارآمدی پژوهشی, عملکرد پژوهشی, دانشجویان دندانپزشکی}, url = {http://jmed.ssu.ac.ir/article-1-511-en.html}, eprint = {http://jmed.ssu.ac.ir/article-1-511-en.pdf}, journal = {The Journal of Medical Education and Development}, issn = {2251-7065}, eissn = {2251-8266}, year = {2015} } @article{ author = {AkbariBooreng, M}, title = {The Role of the Future Career Prospects in Students’ Educational Motivation of Birjand University of Medical Sciences}, abstract ={  Introduction : One of the important factors affecting on students’ educational success is their educational motivation. This study was designed and performed for investigating the role of the future career prospects in students’ educational motivation.   Methods : This was a cross sectional analytic study. For this purpose according to Cochrane formula, 285 participants were selected based on the random-cluster method out of all students of Birjand University of Medical Sciences in 2013-2014 academic year. The questionnaires of mental illustration of the future career and educational motivation were used to gather data. The collected data were analyzed through Structural Equation-Finding Method by using PLS software.   Results : The findings of the present study showed that the used model had a suitable fitting. All direct and indirect paths were significant and confirmed (p<0.01), but the direct path of mental illustration of the future career to demotivation. The results also revealed that the students of Anesthesiology had less motivation compared to the students of medicine, health and laboratory sciences. Moreover, the students of operating room had more extrinsic motivation than nursing students. The students of operating room had less intrinsic motivation than the students of medicine.   Conclusion : With regard to the results of this study and the role of future career prospects in the students’ educational motivation, it seemed that providing a situation for students’ mental illustration of their future career by instructors and university lecturers was necessary.}, Keywords = {Mental illustration, Educational motivation, Student, Career}, volume = {10}, Number = {2}, pages = {138-149}, publisher = {Shahid Sadoughi University of Medical Sciences, Yazd}, title_fa = {نقش دورنمای آینده شغلی بر انگیزش تحصیلی در دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی بیرجند}, abstract_fa ={  مقدمه : یکی از عوامل مهم و تأثیرگذار بر موفقیت تحصیلی دانشجویان، انگیزش تحصیلی آنان می‌باشد . این پژوهش با هدف بررسی نقش دورنمای آینده شغلی بر انگیزش تحصیلی دانشجویان طراحی و اجرا گردید.   روش بررسی : این تحقیق از نوع همبستگی می‌باشد. جامعه آماری کل دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی بیرجند در سال تحصیلی 93-92 را شامل می‌شود. نمونه مورد بررسی، براساس فرمول کوکران 285 مشارکت کننده به شیوه خوشه‌ای تصادفی انتخاب و مورد بررسی قرار گرفتند. به‌منظور گردآوری اطلاعات از پرسشنامه، تصویرسازی ذهنی از شغل آتی و انگیزش تحصیلی استفاده شد. داده‌های به‌دست آمده به روش معادله‌یابی ساختاری با کمک نرم افزار PLS مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.   نتایج : نتایج بدست آمده نشان داد که مدل از برازش خوبی برخوردار بوده و (تمامی مسیرهای مستقیم و غیر مستقیم به جز مسیر مستقیم تصویرسازی ذهنی از شغل آتی به بی‌انگیزشی معنی‌دار بوده و تأیید گردیدند(01/0> P )). نتایج نشان داد دانشجویان رشته هوشبری در مقایسه با دانشجویان پزشکی، بهداشت و علوم آزمایشگاهی از بی‌انگیزشی بالاتری بهره‌مند هستند. دانشجویان اتاق عمل در مقایسه با دانشجویان پرستاری دارای انگیزش بیرونی بالاتری بودند. دانشجویان اتاق عمل در مقایسه با دانشجویان پزشکی از انگیزش درونی در سطح پایین‌تری برخوردار بودند.   نتیجه‌گیری : با توجه به نتایج این پژوهش و نقش تصویر‌سازی ذهنی از شغل آتی بر انگیزش تحصیلی دانشجویان، توجه مدرسان و استادان بر فراهم‌سازی زمینه برای تصویرسازی دانشجویان از شغل آتی ضروری می‌نماید.}, keywords_fa = {تصویرسازی ذهنی, انگیزش تحصیلی, دانشجو, شغل}, url = {http://jmed.ssu.ac.ir/article-1-471-en.html}, eprint = {http://jmed.ssu.ac.ir/article-1-471-en.pdf}, journal = {The Journal of Medical Education and Development}, issn = {2251-7065}, eissn = {2251-8266}, year = {2015} } @article{ author = {Shirazi, M and Mohammadikia, A and Jahanian, I}, title = {A Systematic Review of Studies Regarding Applying Standardized Patients for Teaching Communication Skills to Medical Students Between 2000 - 2013}, abstract ={  Introduction : Standardized patients, people who are prepared to act as patient as if they are factual and proven performance.   Methods : BEME systematic review of the current approach was for the first time. Databases searched in this study, Scopus, Medline Cinahl, Web of science, Eric, Cochrane, Jama, Ebsco. According to the study, the general criteria for inclusion of articles to study 42 papers were accepted for inclusion into the check list. Check list used is taken from the BEME coding sheet that fits certain criteria, it was added to the study objectives and was developed.   Results : 42 Articles entered into the study, all articles were searched using electronic search. According to a Check list design , types of communication skills that have been studied in this way that doctors and patients communicate Article 7 , Article 2 to start the discussion with the patient, listening skills Article 7 , Article 16 verbal communication with the patient, patient 18, article nonverbal communication , such as body movements , eye contact , etc. 7 articles to gather information , to communicate article 5 , article 5 to understand the patient's perspective , article 13 words, bad news patient (e.g. adversity , cancer, etc ) , articles 10 to empathize with the patient.   Conclusions : Standardized patients as a teaching method and teaching and assessment practices in recent years have been considered. The lack of articles in the area, the possibility of a vacuum in the decisions of the causes that systematic crossings are operating, particularly the kind of BEME and update that due to the growth of the papers in this area, partly to solve this problem will help.  }, Keywords = {Systematic review, Standardized patient, Communication skills, Medical students}, volume = {10}, Number = {2}, pages = {150-162}, publisher = {Shahid Sadoughi University of Medical Sciences, Yazd}, title_fa = {مرور نظام‌مند مطالعات مرتبط با آموزش مهارت‌های ارتباطی دانشجویان پزشکی با استفاده از بیـمار استاندارد طی سال‌های 2000 تا 2013}, abstract_fa ={  مقدمه: بیماران استاندارد، افرادی هستند که برای ایفای نقش بیمار آماده می‌‌شوند به‌صورتیکه واقعی به‌نظر برسند و دارای عملکردی ثابت باشند.   روش‌بررسی: مرور نظام‌مند فعلی با رویکرد BEME به‌منظور انتخاب روش‌ها و رویکردهای آموزش بر پایه بهترین شواهد، برای اولین بار در ایران صورت گرفت. بانک‌های اطلاعاتی مورد جستجو در این مطالعه Medline ، Cinahl ، Web of Science ، Eric ، Cochrane ، Jama ، Ebsco و Scopus بودند. بر‌اساس معیار‌های ورود و خروج، 42 مقاله جهت وارد شدن به چک لیست مورد پذیرش قرار گرفتند. چک لیست مورد استفاده برگرفته از BEME coding sheet می‌باشد که متناسب با اهداف مطالعه برخی معیارها به آن اضافه و توسعه( Develop ) یافت.   نتایج: از 42 مقاله وارد‌شده به مطالعه، همه مقالات به روش جستجوی الکترونیکی مورد جستجو قرار گرفته‌اند. با توجه به چک لیست طراحی شده، انواع مهارت‌های ارتباطی که مورد بررسی قرار گرفته‌اند، به این‌صورت بوده است‌که 7 مقاله برقراری ارتباط پزشک و بیمار، 2 مقاله آغاز کردن بحث و گفتگو با بیمار، 7 مقاله مهارت‌های شنیداری، 16 مقاله ارتباط کلامی با بیمار، 18 مقاله ارتباط غیر‌کلامی با بیمار، 7 مقاله به جمع‌آوری اطلاعات، 5 مقاله به مبادله اطلاعات، 5 مقاله به درک دیدگاه بیمار، 13 مقاله به بیان خبر بد به بیمار، 10 مقاله به همدردی با بیمار و 1 مقاله در ارتباط با به توافق رسیدن با بیمار پرداخته‌اند.   نتیجه‌گیری: بیمار استاندارد به‌عنوان یک روش آموزشی و یک شیوه آموزش و ارزیابی طی سالهای اخیر مورد توجه قرار گرفته است. کمبود مقالات در این حیطه، احتمال خلاء در تصمیم‌گیری‌های آموزشی را موجب می‌شود که انجام مرورهای نظام‌مند خصوصاً از نوع BEME و بروز‌رسانی آن به‌دلیل سرعت رشد مقالات این حیطه، تا حدودی به حل این مشکل کمک خواهد کرد.  }, keywords_fa = {مرور نظام‌مند, بیمار استاندارد, مهارت‌های ارتباطی, دانشجویان پزشکی}, url = {http://jmed.ssu.ac.ir/article-1-457-en.html}, eprint = {http://jmed.ssu.ac.ir/article-1-457-en.pdf}, journal = {The Journal of Medical Education and Development}, issn = {2251-7065}, eissn = {2251-8266}, year = {2015} } @article{ author = {mohaghegh, N and Zarghani, M and Golmohammadi, A and Atlasi, R and Salehi, M and Tahamtan, E and Noorishadkam, M and Mostaghasi, M}, title = {Community Education and Evidence-based Knowledge Use}, abstract ={  Introduction: Utilizing as well as transferring knowledge can be provided via motivating teachers, educating researchers, better utilizing of evidence and creating communication between members of the scientific communities based on the needs of the community and community education. Therefore, the present study mainly aimed at evaluating the process of knowledge production and use of evidence in the research centres of Tehran and Iran University of Medical Sciences. Moreover, this study intended to investigate its application in improving the health system and community education of students.   Methods: In this descriptive cross-sectional study, the study population finally consisted of 68 research centres affiliated to Tehran and Iran University of Medical Sciences. In order to glean the study data, a questionnaire was utilized by Nejat et al. in two fields of “knowledge production” and “promote using of evidence”, and the study data were analyzed using SPSS (version 18).   Results: The production and use of knowledge status in Tehran and Iran medical universities in regard with “knowledge and evidence production” used in decision-making was reported in a favourable condition. Moreover, an unfavourable condition was revealed regarding “promoting use of evidence” which needs proper intervention.   Conclusion: The study finding revealed that at the beginning of the formulation of each research, identifying the specific audience of the study results causes the produced evidence and knowledge to be applicable. This leads to conducting research in accordance with the needs of community. As a result, status of medical universities in Iran necessitates to be reviewed. Ameliorating production status and promoting evidence-based knowledge can lead to a significant qualitative development in community education.}, Keywords = {Evidence production, Knowledge production, Knowledge translation, Research centres}, volume = {10}, Number = {2}, pages = {163-173}, publisher = {Shahid Sadoughi University of Medical Sciences, Yazd}, title_fa = {آموزش جامعه‌نگر و استفاده از دانش مبتنی بر شواهد}, abstract_fa ={  مقدمه: ایجاد انگیزه در اساتید، آموزش محققین، بهره‌برداری بهتر از شواهد و ایجاد ارتباط بین اعضای جوامع علمی، زمینه استفاده و انتقال دانش، بر‌اساس نیازهای جامعه و آموزش جامعه‌نگر را فراهم می‌کند. هدف اصلی این پژوهش، ارزیابی فرآیند تولید دانش و استفاده از شواهد در مراکز تحقیقاتی دانشگاه‌های علوم پزشکی تهران و ایران، همچنین کاربرد آن در ارتقاء سیستم سلامت و آموزش جامعه‌نگر دانشجویان می‌‌باشد.   روش‌بررسی: پژوهش حاضر از نوع توصیفی- مقطعی است. جامعه مورد پژوهش، نهایتا شامل 68 مرکز پژوهشی وابسته به دانشگاه‌های علوم پزشکی تهران و ایران می‌باشد. ابزار پژوهش، پرسشنامه ساخته شده توسط نجات و همکاران در دو بخش تولید دانش و ترویج استفاده از شواهد است. داده‌ها با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه 18 مورد تحلیل قرار‌گرفتند.   نتایج: وضعیت تولید و استفاده از دانش، در دانشگاه‌های علوم پزشکی ایران و تهران، در حیطه"تولید دانش و شواهد" قابل استفاده در تصمیم‌گیری‌ها در وضعیت مطلوب و در حیطه ترویج شواهد در وضعیت نامطلوب، قرار داشته و نیاز به مداخله دارد.   نتیجه‌گیری: در ابتدای تدوین هر پژوهشی، شناسایی مخاطبین خاص نتایج حاصل از پژوهش، باعث کاربردی ‌شدن شواهد و دانش تولید شده می‌گردد . این امر، منجر به انجام پژوهش‌ها، مطابق با نیاز‌های جامعه می‌شود. وضعیت دانشگاه‌های علوم پزشکی در ایران از نظر آموزش جامعه‌نگر و پزشکی مبتنی بر شواهد، احتیاج به بازنگری دارد. با بهبود وضعیت تولید و ترویج دانش مبتنی بر شواهد، توسعه کیفی چشم‌گیری در آموزش جامعه‌نگر به وجود خواهد ‌آمد.  }, keywords_fa = { تولید دانش, ترجمه دانش, تولید شواهد, مراکز تحقیقاتی}, url = {http://jmed.ssu.ac.ir/article-1-515-en.html}, eprint = {http://jmed.ssu.ac.ir/article-1-515-en.pdf}, journal = {The Journal of Medical Education and Development}, issn = {2251-7065}, eissn = {2251-8266}, year = {2015} } @article{ author = {Mohammadi, M and NaseriJahromi, and Keshavarzi, F and RasekhJahromi, A}, title = {A study of the Relationship between Love of Learning and Global Innovation in Medical Students of Jahrom University of Medical Sciences}, abstract ={  Introduction: People who have a high level of learning love, tend to be as an innovator. As a matter of fact, they intend to lie within the first ones who are consistent with their new status. Therefore, this study aimed to investigate the relationship between love of learning and global innovation within medical students.   Methods: This descriptive-analytic study was carried out on students of Jahrom University of Medical Sciences during 2014-2015. The study sample consisted of 200 students who were selected via random sampling method using Cochran’s formula. McFarlane’s love of learning and Hurt’s global innovation questionnaires were utilized to glean the study data. Moreover, the study data were analysed via SPSS software (version 16), applying standard t-test, Pearson correlation-coefficients and linear regression.   Results: The study results indicated that the students’ love of learning was reported at a higher level than the desirable level, though their global innovation level was demonstrated to be lower than the minimum level. A positive significant relationship was observed between love of learning and global innovation. In other words, love of learning was considered as a positive and significant predictor of students' global innovation.   Conclusion: The study findings revealed that love of learning is influential in creating students’ global innovation. Furthermore, it can provide the ground for students’ growth and talent in order to lead students towards self-actualization.    }, Keywords = {Global Innovation, Love of Learning, Medical Students, University}, volume = {10}, Number = {2}, pages = {174-183}, publisher = {Shahid Sadoughi University of Medical Sciences, Yazd}, title_fa = {بررسی رابطه بین عشق به یادگیری با نوآوری جهانی در دانشجویان پزشکی دانشگاه علوم پزشکی جهرم}, abstract_fa ={  مقدمه: افرادی‌که در سطح بالایی از عشق به یادگیری هستند، تمایل دارند به‌عنوان نوآور و جزء اولین کسانی باشند که خود را با وضعیت‌های جدید منطبق می‌سازند. هدف از این مطالعه، بررسی رابطه بین عشق به یادگیری با نوآوری جهانی در دانشجویان پزشکی می‌باشد .   روش بررسی: این مطالعه توصیفی تحلیلی از میان دانشجویان پزشکی دانشگاه علوم پزشکی جهرم در سال تحصیلی 93- 94 و براساس روش نمونه‌گیری تصادفی با استفاده از فرمول کوکران تعداد 200 نفر به‌عنوان نمونه انتخاب شدند. ابزار پژوهش شامل پرسشنامه عشق به یادگیری مک فارلن و پرسشنامه نوآوری جهانی هرت و همکاران بود. داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار SPSS ، آزمون T استاندارد، ضریب همبستگی پیرسون، رگرسیون ساده و آزمون T مستقل تحلیل گردید.   نتایج: میزان عشق به یادگیری دانشجویان بیشتر از سطح مطلوب اما میزان نوآوری جهانی آنان کمتر از سطح حداقلی است. بین عشق به یادگیری و نوآوری جهانی دانشجویان رابطه مثبت و معنی‌دار وجود دارد و عشق به یادگیری پیش‌بینی کننده مثبت و معنی‌دار نوآوری جهانی دانشجویان است.   نتیجه‌گیری: براساس نتایج این پژوهش، عشق به یادگیری در بروز نوآوری جهانی دانشجویان مؤثر است و زمینه رشد و شکوفایی استعدادها و سوق یافتن آنها به سوی خودشکوفایی را فراهم می‌سازد.    }, keywords_fa = {عشق به یادگیری, نوآوری جهانی, دانشگاه, دانشجویان پزشکی}, url = {http://jmed.ssu.ac.ir/article-1-503-en.html}, eprint = {http://jmed.ssu.ac.ir/article-1-503-en.pdf}, journal = {The Journal of Medical Education and Development}, issn = {2251-7065}, eissn = {2251-8266}, year = {2015} } @article{ author = {Mostaghasi, M and Behnamfar, R and NooriShadkam, M and Heydari, MR}, title = {Assessment of face validity of final exams: a performance for report}, abstract ={No Abstarct}, Keywords = {keywords}, volume = {10}, Number = {2}, pages = {184-185}, publisher = {Shahid Sadoughi University of Medical Sciences, Yazd}, title_fa = {ارزیابی روایی صوری سوالات امتحانات پایان ترم: گزارش یک عملکرد}, abstract_fa ={بدون چکیده}, keywords_fa = {...}, url = {http://jmed.ssu.ac.ir/article-1-555-en.html}, eprint = {http://jmed.ssu.ac.ir/article-1-555-en.pdf}, journal = {The Journal of Medical Education and Development}, issn = {2251-7065}, eissn = {2251-8266}, year = {2015} } @article{ author = {Hosseini, MA and Nahavandi, P and Ahmady, S and Moghadamifard, Z}, title = {The Factors affecting Preference to select foreign universities for studying view points of graduated students from abroad universities, 2014}, abstract ={Introduction: The aim of the study was to determine the effective factors on choosing universities and countries abroad for studying by graduated students. Method: It was a descriptive-analytical study. This study was performed on 160 graduates who referred to the Center for Educational Services, Ministry of Health and Medical Education and International Conference Center of Iran during the year 2013. The data were gathered through the questionnaire prepared by the researcher. The internal consistency of the questionnaire in all of the subscales was confirmed using Cronbach alpha and it was more than 7%. To determine the main factors affecting on preferences in studying abroad, single-sample T-test and to determine the priority of each factor Friedman test was used. Results: Most of the participants (%64.3) were males. The average impact of science and technology factors was 2.91 and the average impact of factors related to admitting students was 1.83. The impact of factors related to student admission, social and cultural factors, science and technology and economic factors on the preference of studying in universities abroad on the perspective of graduates were meaningful (P-value 0.001). Conclusion: The findings of this study revealed that among main factors of preferences of graduates about studying abroad, science and technology factors had the highest impact and the student admission factor had the lowest impact. Among the science and technology factors, the factors related to more facilities on the Internet access and lack of restriction on accessing to sites were the most important factors for studying abroad. .}, Keywords = {Abroad graduation, selective factors, foreign universities.}, volume = {10}, Number = {3}, pages = {188-198}, publisher = {Shahid Sadoughi University of Medical Sciences, Yazd}, title_fa = {عوامل موثر برانتخاب دانشگاههای خارجی جهت تحصیل از دیدگاه دانش آموختگان خارج از کشور}, abstract_fa ={مقدمه: هدف این مطالعه تعیین عوامل مؤثر بر ترجیح تحصیل در دانشگاه‌های خارج از کشور از دید دانش‌آموختگان خارج از کشور می‌باشد. روش بررسی: این مطالعه توصیفی-تحلیلی که به‌صورت مقطعی در سال1392بر روی160 نفر از دانش آموختگان مراجعه کننده به مرکز خدمات آموزشی وزارت بهداشت و مرکز بین‌المللی همایش‌های نهاد ایران انجام گرفت. داده‌ها از طریق پرسشنامه پژوهشگر گردآوری شد. همسانی درونی سوالات در تمام خرده مقیاس‌ها با مقدار آلفای کرونباخ بیش از 70/0 تایید شد. جهت بررسی عوامل اصلی تاثیرگذاری‌بر ترجیح تحصیل در خارج از کشور با آزمون تی‌تک نمونه‌ای و تعیین اولویت هر یک از عوامل از آزمون فریدمن استفاده شد. یافته‌ها: بیشتر افراد مورد مطالعه مردان (3/64%) بودند. میانگین تاثیر عوامل علم و فناوری91/2 و میانگین تاثیر عوامل مربوط ‌به جذب دانشجو83/1 بود. تاثیرگذاری عوامل مربوط‌ به جذب دانشجو، عوامل اجتماعی و فرهنگی، عوامل علم و فناوری و عوامل اقتصادی بر‌ترجیح تحصیل در دانشگاه‌های خارج از کشور از دید دانش آموختگان از لحاظ آماری معنی‌دار بود (001/0> p-value). نتیجه‌گیری: یافته‌های نشان داد که در بین عوامل اصلی ترجیح تحصیل دانش آموختگان در خارج از کشور عوامل علم و فناوری بیشترین تاثیر و عوامل مربوط به جذب دانشجو کمترین تاثیر را بر ترجیح تحصیل در خارج از کشور دارد و عامل امکانات بیشتر اینترنتی و عدم وجود محدودیت دسترسی به سایت‌ها مهم‌ترین عوامل در بین مقوله‌های علم و فن‌آوری برای ترجیح تحصیل دانش آموختگان در خارج از کشور بود.}, keywords_fa = {واژه‌های کلیدی: تحصیلکردگان, خارج از کشور, عوامل موثر, انتخاب دانشگاه‌های خارجی.}, url = {http://jmed.ssu.ac.ir/article-1-504-en.html}, eprint = {http://jmed.ssu.ac.ir/article-1-504-en.pdf}, journal = {The Journal of Medical Education and Development}, issn = {2251-7065}, eissn = {2251-8266}, year = {2015} } @article{ author = {shakurnia, AH and Aslami, M}, title = {Familiarity and Knowledge of Academic Faculty Members Toward Preparation of MCQ Tests in Ahvaz Jundishapur University of Medical Sciences}, abstract ={Introduction: Awareness of faculty members towards the preparation of multiple-choice questions (MCQ) tests could help the educational staffs in improving and enhancing the quality exam questions at the university. The present study was performed with the aim of evaluating the awareness of faculty members about preparation of MCQ tests in Jundishapur University was evaluated in 2014. Methods: In this descriptive cross-sectional study, the familiarity rate of 200 faculty members about preparation of MCQ tests were evaluated. Data were gathered using a questionnaire that its validity was confirmed by experts and its reliability was determined by Cronbach;#39s alpha (0.725). The data were analyzed by descriptive and analytical statistics and using SPSS software. Results: The mean score of “familiarity rate” with preparation of MCQ tests was 17.62 (from 24) and mean score of "knowledge rate" was 4.02 (from 9). The t-test indicated that the significant differences existed between the “familiarity rate” of faculty members according to sex and grade (p0.05). Conclusion: The results showed that the “familiarity and knowledge rate" of faculty members about preparation of MCQ tests at the University was not desirable. Given the importance of MCQ tests in the evaluation of students and the effectiveness of the quality of exam raining courses offered at the faculty members.}, Keywords = {Exam questions, MCQ tests, Awareness}, volume = {10}, Number = {3}, pages = {199-207}, publisher = {Shahid Sadoughi University of Medical Sciences, Yazd}, title_fa = {میزان آشنایی و دانش اعضای هیأت‌ علمی نسبت به تهیه سوالات امتحانی در دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز}, abstract_fa ={مقدمه: با بررسی آگاهی اعضای هیأت‌علمی نسبت به اصول تهیه سوالات امتحانی می‌توان به دست اندرکاران در بهبود و ارتقای کیفیت آزمون‌ها در دانشگاه کمک کرد. این مطالعه با هدف بررسی میزان آگاهی اعضای هیأت‌ علمی در ارتباط با تهیه سوالات چند گزینه‌ای در دانشگاه علوم پزشکی جندی‌شاپور اهواز در سال 1393 انجام شد. روش‌بررسی: در این مطالعه توصیفی مقطعی میزان آگاهی200 نفر از اعضای هیأت علمی غیر بالینی در ارتباط با طراحی سوالات چند گزینه‌ای مورد بررسی قرار گرفت. ابزار گردآوری داده‌ها پرسشنامه‌ای بود که روایی آن توسط کارشناسان تایید و پایایی آن نیز با محاسبه ضریب آلفای کرونباخ725/0 تعیین شد. داده‌ها با استفاده از نرم افزار SPSS و آمار توصیفی و تحلیلی آنالیز شد. یافته‌ها: میانگین نمره آشنایی اساتید با اصول تهیه سوالات چند گزینه‌ای1/3±62/17 از حداکثر24 و میانگین مجموع نمره دانش اساتید با اصول تهیه سوالات چند‌گزینه‌ای7/1±02/4 از حداکثر 9 بود. آزمونt نشان داد که بین آشنایی اساتید به تفکیک جنس و رتبه علمی، تفاوت معنی‌دار آماری وجود دارد (05/0p<). اما بین دانش اساتید به تفکیک جنس و رتبه علمی تفاوت معنی‌دار آماری مشاهده نشد (05/0p>). نتیجه‌گیری: نتایج نشان داد میزان آشنایی و آگاهی اعضای هیأت‌ علمی با اصول تهیه سوالات چند‌گزینه‌ای در دانشگاه مطلوب نمی‌باشد. با توجه به اهمیت و نقش آزمون‌های چند‌گزینه‌ای در ارزشیابی دانشجویان و تأثیر‌گذاری دوره‌های آموزشی بر ارتقای کیفیت آزمونها برگزاری این دوره‌ها برای اساتید، توصیه می‌شود.}, keywords_fa = {سوالات چند‌گزینه‌ای, اعضای هیأت‌علمی, آگاهی}, url = {http://jmed.ssu.ac.ir/article-1-533-en.html}, eprint = {http://jmed.ssu.ac.ir/article-1-533-en.pdf}, journal = {The Journal of Medical Education and Development}, issn = {2251-7065}, eissn = {2251-8266}, year = {2015} } @article{ author = {Ahmady, S and Zand, S and Nikravan-Mofrad, M and Rafiei, F}, title = {Student Satisfaction on Getting Feedback in Clinical Teaching}, abstract ={Introduction: Among the factors that are involved in medical education, undoubtedly feedback is a special place. Feedback is a link between assessment and learning. Student satisfaction has an important indicator in the quality of learning and teaching. Learning is also associated with the satisfaction of students from the courses. The present study aimed to investigate the effect of feedback in clinical education. Methods: This quasi-experimental study was performed on all of the seventh term nursing students in the faculty of Nursing and Midwifery in Arak and shazand cities. In the first semester in 93-94, they were trained post-CCU ward. The participants were selected through the census procedure. The students in both groups (intervention and control) were selected randomly in subgroups of 7 and 8 participants. In each group, the students were trained for 4 weeks in the morning shift. To determine the effects of these two methods, after completion of each of the training courses, all of the students completed the questionnaires and the results were compared. Results: The results showed that the intervention and the control groups were similar in terms of demographic characteristics (gender, indigenous and student work experience) and there was no statistically significant difference. Therefore, the mean of overall student satisfaction scores in the intervention group was higher than the control group. In all of the levels, the intervention group had more satisfaction compared to the control one. Statistical test showed a significant difference between the two groups (P <0/003). Conclusion: Generally, it can be said that the immediate and planned feedbacks during the training were offered to students and it could lead the way clinical training in the correct direction. So, the student satisfaction was increased with this process.}, Keywords = {feedback, clinical education, nursing students}, volume = {10}, Number = {3}, pages = {208-218}, publisher = {Shahid Sadoughi University of Medical Sciences, Yazd}, title_fa = {بررسی تأثیر ارائه بازخورد در آموزش بالینی بر رضایتمندی فراگیران}, abstract_fa ={مقدمه: در میان عواملی که در آموزش مهارتهای بالینی نقش دارد، بدون شک بازخورد از جایگاه خاصی برخوردار است. بازخورد، حلقه ارتباطی بین سنجش و یادگیری است. رضایت دانشجویان همچنان به عنوان یک شاخص مهم کیفی در یادگیری و تدریس مطرح است و یادگیری نیز ارتباط قوی با رضایت آن‌ها از دوره آموزشی دارد. پژوهش حاضر، با هدف بررسی تأثیر استفاده از بازخورد در آموزش‌بالینی، طراحی شده است. روش بررسی: این پژوهش یک مطالعه نیمه‌تجربی دو‌گروهی است، که بر روی تمامی دانشجویان پرستاری ترم هفت دانشکده‌های پرستاری و مامایی شهرستان‌های اراک و شازند که در نیم‌سال او 93-94 در بخشpost-ccu کارآموزی انجام می‌دادند، با روش تمام شماری انتخاب و اجراء شده است. دانشجویان هر گروه به‌صورت تصادفی در زیر گرو‌ه‌های 7 و 8 نفری تقسیم و هر گروه، به مدت4 هفته دوره کارآموزی را در شیفت صبح انجام می‌دادند. برای تعیین تأثیر این دو روش، پس از اتمام هر دوره‌ کارآموزی، پرسشنامه توسط تمامی دانشجویان تکمیل و نتایج آن مقایسه گردید. نتایج: نتایج نشان داد دو گروه مداخله و کنترل از نظر مشخصات دموگرافیک (جنس، بومی‌ بودن و تجربه‌کار دانشجویی) همسان بودند و آزمون آماری اختلاف معنی‌داری را نشان نداد. همچنین میانگین رضایتمندی کل در گروه مداخله بیشتر از گروه کنترل بود، بطوری‌که گروه مداخله در همه سطوح نسبت به گروه کنترل رضایتمندی بیشتر داشتند. آزمون‌ آماری نیز بین دو گروه اختلاف معنی‌دار‌ی را نشان داد(003/0P< ). بحث و نتیجه‌گیری: بطور‌کلی می‌توان گفت که بازخورد‌های آنی و برنامه‌ریزی شده‌ای که در طول کار‌آموزی به دانشجویان ارائه شده توانسته‌است مسیر آموزش بالینی را در جهت صحیح هدایت‌کند. بنحوی که رضایتمندی دانشجویان از این فرآیند را افزایش یافته است.}, keywords_fa = {بازخورد, آموزش بالینی, دانشجویان پرستاری}, url = {http://jmed.ssu.ac.ir/article-1-559-en.html}, eprint = {http://jmed.ssu.ac.ir/article-1-559-en.pdf}, journal = {The Journal of Medical Education and Development}, issn = {2251-7065}, eissn = {2251-8266}, year = {2015} } @article{ author = {Rad, P and Roozbehi, A and Delaviz, H}, title = {Improving learning of anatomy with reusable learning objects}, abstract ={Introduction: The use of modern educational technologies is useful for learning, durability, sociability, and upgrading professionalism. The aim of this study was evaluating the effect of reusable learning objects on improving learning of anatomy. Methods: This was a quasi-experimental study. Fourteen (reusable learning objects) RLO from different parts of anatomy of human body including thorax, abdomen, and pelvis were prepared for medical student in Yasuj University of Medical Sciences in 2009. The length of the time for RLO was between 11-22 min. Because their capacities were low, so they were easy to use with cell phone or MP4. These materials were available to the students before the classes. The mean scores of students in anatomy of human body group were compared to the medical students who were not used this method and entered the university in 2008. A questionnaire was designed by the researcher to evaluate the effect of RLO and on, content, interest and motivation, participation, preparation and attitude. Result: The mean scores of anatomy of human body of medical student who were entered the university in 2009 have been increased compare to the students in 2008, but this difference was not significant. Based on the questionnaire data, it was shown that the RLO had a positive effect on improving learning anatomy of human body (75.5%) and the effective relationship (60.6%). The students were interested in using RLO (74.6%), some students (54.2%) believed that this method should be replaced by lecture. Conclusion: The use of RLO could promote interests and effective communication among the students and led to increasing self-learning motivation.}, Keywords = {Anatomy, Educational Technology, Learning, Medical Student, Reusable Learning Objects}, volume = {10}, Number = {3}, pages = {219-226}, publisher = {Shahid Sadoughi University of Medical Sciences, Yazd}, title_fa = {ارتقاء یادگیری آناتومی با استفاده از اشیاء یادگیری تکرارپذیر}, abstract_fa ={مقدمه: استفاده از تکنولوژی‌های آموزشی نوین برای یادگیری، ماندگاری مطالب، تعامل و ارتقاء شغلی دانشجویان سودمند است. هدف از این مطالعه، بررسی ارتقای یادگیری آناتومی با استفاده از اشیاء یادگیری تکرارپذیر می‌باشد. روش بررسی: در این مطالعه نیمه تجربی، تعداد14 عدد از اشیاء یادگیری تکرارپذیر) (RLO: Reusable learning objects از بخش‌های مختلف آناتومی بدن برای دانشجویان پزشکی ورودی1387 علوم پزشکی یاسوج، طراحی گردید. طول زمان اشیاء یادگیری تکرارپذیر‌ها بین11 تا22 دقیقه بود و با توجه به حجم کم آنها با تلفن همراه یا mp4 قابل استفاده بود. قبل از شروع کلاس‌ها این مواد آموزشی در اختیار دانشجویان قرار گرفت. در پایان ترم، میانگین نمرات این دانشجویان با دانشجویان ورودی 1386 که از این روش استفاده نکرده بودند، مقایسه شد. تاثیر استفاده از اشیاء یادگیری تکرارپذیر بر محتوای درسی، بهبود تعامل، علاقه، انگیزه، مشارکت، آمادگی و نگرش دانشجویان با استفاده از پرسشنامه محقق ساخته، بعمل آمد. نتایج: مقایسه میانگین نمرات دانشجویان ورودی 1387 نسبت به 1386 افزایش نشان داد ولی از نظر آماری، معنی‌دار نبود .نظر‌سنجی نشان داد که این روش آموزشی در یادگیری آناتومی 5/75 درصد و در تعامل دانشجویان 6/60 درصد موثر می‌باشد. علاقه دانشجویان به استفاده مجدد از اشیاء یادگیری تکرارپذیر، 6/74 درصد بود، و 2/54 درصد دانشجویان اعتقاد داشتند که این ابزار اموزشی می‌تواند جایگزین کلاس درس تئوری شود. نتیجه گیری: استفاده از اشیاء یادگیری تکرارپذیر علاقه‌مندی و ارتباط مفید و موثر را در بین دانشجویان افزایش می‌دهد و منجر به افزایش انگیزه خودآموزی می‌شود.}, keywords_fa = {آناتومی, تکنولوژی آموزشی, یادگیری, دانشجوی پزشکی, اشیاء یادگیری تکرارپذیر }, url = {http://jmed.ssu.ac.ir/article-1-531-en.html}, eprint = {http://jmed.ssu.ac.ir/article-1-531-en.pdf}, journal = {The Journal of Medical Education and Development}, issn = {2251-7065}, eissn = {2251-8266}, year = {2015} } @article{ author = {Mohammadi, MM and Parandin, Sh}, title = {Evaluation of Exam Anxiety Level among Kermanshah University of Medical Sciences Students and its Association with Demographic Characteristics in 2014}, abstract ={Introduction: Test -anxiety is one of the most common mental health problems among the students that can impair performance and leads to failure of the exam. So, this study aimed to determine the rate of exam-anxiety among Kermanshah University of Medical Sciences' students. Methods: This cross sectional-analytic study was conducted on 510 students of Kermanshah University of Medical Sciences by convenience sampling method in 2014. In this study, data collection tool was Test-Anxiety questionnaire includes 25 questions. Data were analyzed with the Pearson correlation and t-test using SPSS 16 software. Results: 198 students (38. 8%) had mild exam-anxiety, 140 students (27. 5%) moderate exam-anxiety and 172 students (33. 7%) had severe exam-anxiety. The difference between the mean of anxiety scores was significant at various fields of study (P <0. 05).  Midwifery students experienced more stress in comparison with the students of other fields. There was a significant relationship between exam anxiety level, and the variables of gender, location, age and total grades average of students (P<0/05). There was not a significant relationship between exam anxiety level and marital status, parental occupation, semester entrance and employment of students. Conclusion: Due to the high level of exam anxiety among the different fields of medicine as well as the negative effect of this type of anxiety on academic performance of students, the necessity of the use of psychological services, counseling, identification of causes of anxiety, and planning for decreasing this problem was recommended. Obviously, in this regard, more attention should be paid to the highest-risk groups such as female midwifery students.}, Keywords = {Test Anxiety, Test ,Medical Students, Anxiety}, volume = {10}, Number = {3}, pages = {227-236}, publisher = {Shahid Sadoughi University of Medical Sciences, Yazd}, title_fa = {بررسی سطح اضطراب امتحان دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه و ارتباط آن با ویژگی‌های جمعیت‌شناختی در سال 1393}, abstract_fa ={مقدمه: یکی از شایعترین مشکلات روانی در بین دانشجویان، اضطراب امتحان است که می‌تواند عملکرد فرد را مختل کند و منجر به عدم موفقیت در امتحان گردد، لذا این مطالعه با هدف تعیین میزان اضطراب امتحان دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه و عوامل مرتبط با آن انجام شد. روش‌بررسی: این مطالعه توصیفی– تحلیلی بر‌روی510 نفر از دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه به روش نمونه‌گیری آسان در سال1393 انجام شد. در این پژوهش، ابزار گردآوری داده‌ها پرسشنامه 25 سوالی اضطراب امتحان بود. داده‌ها‌ی جمع‌آوری شده توسط نرم افزار SPSS نسخه 16 و آزمون‌های t، آنالیز واریانس و ضریب همبستگی پیرسون مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافته‌ها: در این پژوهش198 دانشجو(8/38درصد) اضطراب امتحان خفیف، 140 دانشجو (5/27درصد) اضطراب امتحان متوسط و172 دانشجو (7/33درصد) اضطراب امتحان شدید داشتند. تفاوت بین میانگین اضطراب امتحان در رشته‌های تحصیلی مختلف معنی‌دار بود (05/0P<) و دانشجویان رشته مامایی در مقایسه بـا دانشجویان سایر رشته‌ها استرس بیشتری را تجربه می‌کردند. بین متغیرهای جنس، محل سکونت، سن و معدل کل دانشجویان با اضطراب امتحان رابطه معنی‌داری مشاهده شد (05/0P<). اما بین متغیر‌های تاهل، شغل والدین، ورودی نیمسال و اشتغال دانشجویان با اضطراب امتحان ارتباط معنی‌داری مشاهده نشد (05/0P>). نتیجه‌گیری: با توجه به میزان بالای اضطراب امتحان در بین رشته‌های مختلف پزشکی، و با در نظر گرفتن تأثیر منفی این نوع از اضطراب بر عملکرد تحصیلی دانشجویان، لزوم بکارگیری خدمات روان‌شناسی و مشاوره و شناسایی علت بروز، و برنامه‌ریزی جهت تعدیل آن پیشنهاد می‌گردد. بدیهی است که در این‌راستا باید به گروه‌های دارای بیشترین خطر چون دانشجویان زن رشته مامایی‌ توجه بیشتری معطوف گردد.}, keywords_fa = {اضطراب امتحان, امتحان, دانشجویان علوم پزشکی}, url = {http://jmed.ssu.ac.ir/article-1-535-en.html}, eprint = {http://jmed.ssu.ac.ir/article-1-535-en.pdf}, journal = {The Journal of Medical Education and Development}, issn = {2251-7065}, eissn = {2251-8266}, year = {2015} } @article{ author = {Naseri, L and Azizpour, Y and Saiedy, MR and Rahmani, M and Syaehmiri, K}, title = {The effect of life skills education on the mental health of First year student in Ilam university of medical science in 2013 year}, abstract ={Introduction: The rapid socio-cultural changes, i.e. changing the structure of the family and human lifestyle can change the humans with various issues. The deals with these changes require psycho-social abilities. In the present paper it had been reviewed the effect of educating life skills on the mental health of students of Ilam University of medical sciences. Methods: This is a quasi-experimental research using post and pre tests. In this study, 61 freshmen were selected through stratified random sampling method in 2013. From this population, 34 ones were in the experimental group and 27 in the control group. For data collection, the general health questionnaire of Goldberg was used. The data were analyzed using SPSS20 software. The univariate analysis of covariance and multivariate analysis of covariance and paired T-test were analyzed. Results: The results showed that based on univariate analysis there was a significant correlation between the experimental and control groups in the scales of physical  symptoms (p = 0.002), social dysfunction symptoms (p = 0.001) and depression symptoms  (p = 0.048), but there was not a significant relationship in the scale of anxiety symptoms (p = 0.174). Multivariate analysis of covariance showed that there are significance deference between the subscales of mental health in experimental and control groups (P=.002). According to the analysis of paired t-test in the experimental group, life skill decreased the mean of scores in posttest compared to the pretest in the scales of the physical (p=0.001), anxiety (p=0.006), social dysfunction (0.017) and depression (p=0.001). Conclusion: Life skills training had an effect on reducing the impact of students;#39 mental health scores. Training of these kinds of skills causes the progress among the freshmen.}, Keywords = {Education, Life skills, Mental Health, Student}, volume = {10}, Number = {3}, pages = {237-245}, publisher = {Shahid Sadoughi University of Medical Sciences, Yazd}, title_fa = {تأثیر آموزش مهارت‌های زندگی بر سلامت روان دانشجویان جدیدالورود دانشگاه علوم پزشکی ایلام در سال 1391}, abstract_fa ={مقدمه: تغییرات سریع اجتماعی- فرهنگی، تغییر ساختار خانواده و تغییر سبک زندگی، انسان‌ها را با مسائل گوناگون روبه‌رو می‌کند. مقابله با این تغییرات نیازمند توانمندی‌های روانی- اجتماعی است و نیازهای زندگی امروزه، نقش تعیین‌کننده تأمین سلامت روان افراد برای همگام ‌شدن با این تغییرات را بیش از پیش مشخص می‌نماید. این پژوهش با هدف بررسی تأثیر آموزش مهارت‌های زندگی بر سلامت روان دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی ایلام انجام شده است. روش بررسی: پژوهش حاضر نیمه‌آزمایشی با استفاده از طرح پیش‌آزمون - پس‌آزمون است. در این پژوهش 61 نفر از دانشجویان جدیدالورود سال1391 با روش نمونه‌گیری تصادفی طبقه‌ای انتخاب شدند که از این تعداد 34 نفر در گروه آزمایش و 27 نفر در گروه کنترل قرار گرفتند. برای جمع‌آوری داده‌ها، پرسشنامه سلامت عمومی‌ گلدبرک مورد استفاده قرار‌گرفت. داده‌ها با استفاده از نرم‌افزارSPSS ویرایش20 و آزمون‌های کوواریانس تک ‌متغیری (برای بررسی کلی سلامت روان)، چند متغیری  (برای بررسی زیرمقیاس‌های سلامت روان) وt  زوجی، مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. یافته‌ها: نتایج نشان ‌داد‌ که، براساس آنالیز کوواریانس تک‌ متغیره، بین دو گروه آزمایش و کنترل در مقیاس‌های نشانگان جسمانی (002/0p=)، نشانگان نارسا کنش‌وری اجتماعی (001/0p=) و نشانگان افسردگی (048/0p=) ارتباط معنی‌دار بود، ولی در مقیاس نشانگان اضطرابی (174/0p=) ارتباط معنی‌دار نبود. آنالیز کوواریانس چند متغیری نیز نشان داد، تفاوت بین زیر مقیاس‌های سلامت روان در گروه آزمایش و کنترل معنی‌دار بوده است (002/0p=). با توجه به آنالیز t زوجی در گروه آزمایش، مهارت‌های زندگی باعث کاهش میانگین نمرات پس از آزمون در مقایسه با نمرات پیش از آزمون در مقیاس‌های نشانگان جسمانی (001/0p=)، نشانگان اضطرابی (006/0p=)، نارسا کنش‌وری اجتماعی (017/0p=) و نشانگان افسردگی (001/0p=) شد. نتیجه‌گیری: آموزش مهارت‌های زندگی بر کاهش نمره سلامت روان دانشجویان تأثیر داشته است و آموزش این‌گونه مهارت‌ها باعث ارتقای عملکرد در دانشجویان جدیدالورود می‌شود.}, keywords_fa = {آموزش, مهارت‌های زندگی, سلامت روان, دانشجویان }, url = {http://jmed.ssu.ac.ir/article-1-524-en.html}, eprint = {http://jmed.ssu.ac.ir/article-1-524-en.pdf}, journal = {The Journal of Medical Education and Development}, issn = {2251-7065}, eissn = {2251-8266}, year = {2015} } @article{ author = {Vaezi, AA and Azizian, F and Kopayehzadeh, J}, title = {Survey compare team based learning and lecture teaching method, on learning-teaching process nursing student\'s, in Surgical and Internal Diseases course}, abstract ={Introduction: The effect of teaching methods on learning process of students will help teachers to improve the quality of teaching by selecting an appropriate method. This study aimed to compare the team- based learning and lecture teaching method on learning-teaching process of nursing students in surgical and internal diseases courses. Method: This quasi-experimental study was carried on the nursing students in the School of Nursing and Midwifery in Yazd and Meybod cities. Studied sample was all of the students in the sixth term in the Faculty of Nursing in Yazd (48 persons) and the Faculty of Nursing in Meybod (28 persons). The rate of students;#39 learning through lecture was measured using MCQ tests and teaching based on team-based learning (TBL) method was run using MCQ tests (IRAT, GRAT, Appeals and Task group). Therefore, in order to examine the students;#39 satisfaction about the TBL method, a 5-point Likert scale (translated questionnaire) (1=completely disagree, 2= disagree, 3=not effective, 4=agree, and 5=completely agree) consisted of 22 items was utilized. The reliability and validity of this translated questionnaire was measured. The collected data were analyzed through SPSS 17.0 using descriptive and analytical statistic. Result: The results showed that the mean scores in team-based learning were meaningful in individual assessment (17±84) and assessment group (17.2±1.17). The mean of overall scores in TBL method (17.84±0.98%) was higher compared with the lecture teaching method (16±2.31). Most of the students believed that TBL method has improved their interpersonal and group interaction skills (100%). Among them, 97.7% of students mentioned that this method (TBL) helped them to understand the course content better. The lowest levels of the satisfaction have related to the continuous learning during lifelong (51.2%). Conclusion: The results of the present study showed that the TBL method led to improving the communication skills, understanding the concepts and facilitate the learning process among students.}, Keywords = {Teaching Method, Lecture, Team-Based Learning, student}, volume = {10}, Number = {3}, pages = {246-254}, publisher = {Shahid Sadoughi University of Medical Sciences, Yazd}, title_fa = {بررسی مقایسه‌ آموزش مبتنی بر تیم و روش سخنرانی بر فرآیند یادگیری-یاددهی دانشجویان پرستاری در درس پرستاری بیماری‌های داخلی جراحی}, abstract_fa ={مقدمه: این پژوهش با هدف مقایسه آموزش مبتنی ‌بر‌ تیم و روش سخنرانی بر‌فرآیند یادگیری-یاددهی دانشجویان پرستاری در درس پرستاری بیماری‌های داخلی جراحی انجام شد. روش‌بررسی: این مطالعه از نوع تجربی است که روی دانشجویان پرستاری دانشکده پرستاری و مامایی شهید صدوقی یزد و میبد انجام شد. جامعه پژوهش، کلیه دانشجویان مقطع کارشناسی ترم ششم دانشکده‌پرستاری‌یزد (48نفر) و دانشکده پرستاری میبد (28نفر) بود. میزان یادگیری دانشجویان از مباحث تدریس شده با شیوه سخنرانی با استفاده از آزمون چندگزینه‌ای و تدریس مبتنی‌بر ‌تیم با استفاده از آزمون چند‌گزینه‌ای ‌فردی، گروهی، مرحله استیناف و تکلیف گروهی اندازه‌گیری ‌شد. برای سنجش رضایتمندی پرسشنامه‌ ترجمه‌ شده با طیف لیکرت پنج درجه‌ای مورد‌استفاده‌ قرارگرفت. داده‌ها، توسط آزمون‌های آماری ‌(تی‌مستقل، تی‌زوجی و آنوا) و با نرم افزارSPSS  ویرایش 17مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. یافته‌ها: نتایج بین میانگین نمره یادگیری دانشجویان گروه آزمون از روش تدریس مبتنی ‌بر ‌تیم در ارزیابی فردی (28/2±48/13) و گروهی (17/1±2/17) تفاوت معنی‌داری را نشان‌ داد (000/0=P) و میانگین نمره آزمون کلی با روش مبتنی ‌بر ‌‌تیم (98/0±84/17) بالاتر از میانگین آزمون با روش سخنرانی (31/2±16) بود. 100درصد دانشجویان معتقد بودند که یادگیری مبتنی‌ بر‌ تیم مهارت بین‌فردی و بین‌گروهی را در آن‌ها افزایش داده است. 7/97 درصد ذکر کردند که با این روش، محتوای درس را بهتر درک ‌کرده‌اند. کمترین میزان رضایت مربوط به یادگیر‌ی پیوسته در طول عمر2/51 درصد بود. نتیجه‌گیری: مطالعه حاضر نشان‌داد روش یادگیری مبتنی‌ بر ‌تیم باعث افزایش مهارت‌های ارتباطی و درک بهتر مفاهیم و تسهیل یادگیری در بیشتر دانشجویان شده است.}, keywords_fa = {روش تدریس‌, یادگیری مبتنی بر تیم, سخنرانی, دانشجویان}, url = {http://jmed.ssu.ac.ir/article-1-546-en.html}, eprint = {http://jmed.ssu.ac.ir/article-1-546-en.pdf}, journal = {The Journal of Medical Education and Development}, issn = {2251-7065}, eissn = {2251-8266}, year = {2015} } @article{ author = {Asayesh, H and ParvareshMasoud, M and ShouriBidgoli, A and Sharififard, F}, title = {The Effect of Algorithm-Based Learning on Clinical Decision Making Abilities of Medical Emergency Students}, abstract ={Introduction: Improvement of students’ clinical decision making is one of the main challenges in medical education. There are numerous ways to improve these skills. The aim of this study was to examine the effect of algorithm-based learning on clinical decision making abilities of medical emergency students. Method: in this experimental study, twenty five medical emergency students were randomly assigned to algorithm based learning group  (n=13) and control group  (n=12). Student in algorithm-based learning group were educated the diagnosis and treatment of selected medical emergency situation with algorithmic approach. Education in the control group was conducted by a routine lecture, along with copies of educational content. Three-hour training period was held for both groups  (two separate sessions with an interval day). After intervention, clinical decision making of the students in both group were measured by clinical scenarios and clinical decision making self-efficacy scale. Results: The mean of acquired scores from clinical scenarios among students in algorithm-based learning group was 17.50  (±1.67) and in the control group was 14.50 (±2.63). The differences was statistically significant  (t=0.006, P=0.006). The students in algorithm-based learning group had better scores in the clinical decision making in terms of self-efficacy scale and it was 13.30 (1.57) and in the control group this mean was 10.32  (3.05). In this case, the differences was statistically significant (t=3.01, P=0.009). Conclusion: algorithm-based learning is effective in improvement of clinical decision making and applying of this method along with other educational methods could promote students’ clinical decision making especially in medical emergency situations.}, Keywords = {Algorithm Clinical Decision Making, Medical Emergency, Algorithm-Based Learning}, volume = {10}, Number = {3}, pages = {255-262}, publisher = {Shahid Sadoughi University of Medical Sciences, Yazd}, title_fa = {تأثیر یادگیری مبتنی بر الگوریتم بر تصمیم‌گیری بالینی دانشجویان فوریتهای پزشکی}, abstract_fa ={مقدمه: بهبود تصمیم‌گیری بالینی دانشجویان، یکی از مهم‌ترین چالش‌های آموزش پزشکی می‌باشد و روش‌های متعددی برای ارتقاء این مهارت‌ وجود دارد. هدف این مطالعه تعیین اثربخشی یادگیری مبتنی بر الگوریتم بر توانایی تصمیم‌گیری بالینی دانشجویان فوریت پزشکی بود. روش بررسی: در این مطالعه تجربی، 25 دانشجوی فوریت پزشکی به‌صورت تصادفی به دو گروه یادگیری مبتنی بر الگوریتم  (13=n) و کنترل  (12=n) تخصیص یافتند. دانشجویان گروه یادگیری مبتنی بر الگوریتم، تشخیص و درمان در موقعیت‌ها و مشکلات اورژانس پزشکی را با استفاده رویکرد الگوریتمی فرا گرفتند و آموزش در گروه کنترل، بدون استفاده از الگوریتم‌ها و به‌صورت سخنرانی اجرا شد. مدت زمان آموزش برای هر دو گروه سه ساعت‌  (دو جلسه مجزا با فاصله یک روز) بود. و پس از اتمام مداخله، وضعیت تصمیم‌گیری بالینی با استفاده از سناریورهای بالینی و مقیاس خودکارآمدی تصمیم‌گیری بالینی ارزیابی شد. یافته‌ها: میانگین نمرات اخذ شده از سناریور‌های بالینی در بین دانشجویان گروه آموزش مبتنی بر الگوریتم (67/1±)15/17 و گروه کنترل (63/2±)50/14 بود و این اختلاف از نظر آماری نیز معنی‌دار بود (99/2=t، 006/0=P). میانگین نمره مقیاس خودکارآمدی تصمیم‌گیری بالینی در گروه آموزش مبتنی بر الگوریتم (57/1)30/13 در گروه کنترل (05/3)32/10 بود و در این مورد نیز اختلاف‌ معنی‌دار بود (01/3=t، 009/0=P). نتیجه‌گیری: یادگیری مبتنی بر الگوریتم در بهبود وضعیت تصمیم‌گیری بالینی موثر است و استفاده از الگوریتم‌ها در کنار سایر روش‌های آموزشی می‌تواند در ارتقاء مهارت تصمیم‌گیری بالینی دانشجویان به ویژه در فوریت‌های پزشکی موثر باشد.}, keywords_fa = {یادگیری, الگوریتم, تصمیم‌گیری بالینی, فوریت پزشکی, یادگیری مبتنی برالگوریتم}, url = {http://jmed.ssu.ac.ir/article-1-538-en.html}, eprint = {http://jmed.ssu.ac.ir/article-1-538-en.pdf}, journal = {The Journal of Medical Education and Development}, issn = {2251-7065}, eissn = {2251-8266}, year = {2015} } @article{ author = {Rahimi, M and Ehsanpour, S and Haghani, F}, title = {The role of feedback in clinical education: Principles, strategies, and models}, abstract ={Introduction: Feedback is an inseparable and integral part of learning. It promotes students' learning towards achieving goals. In the training of health professions, little feedback or a paucity of feedback can be observed. Giving correct feedback is another important matter that must be taken into account. Therefore, the aim of this study was to present the principles of feedback, its effective characteristics, the strategies, and models of feedback. Methods: In order to identify the relevant articles, online databases as Elsevier, Google Scholar, SID, and Magiran were searched using keywords such as feedback, clinical evaluation, clinical education, and feedback models were used. About Persian articles, the year of 1385, and Latin articles the year of 2000 have been considered as a base year. Totally, 49 articles were met the review potentiality. 34 articles were identified as relevant ones and included in the study as well as 15 papers were excluded due to being irrelevant. Results: Feedback must be considered as one of the most important tenets of clinical education like an agent for reflection and improvement. Feedback will be considered effective when it is intended as a certain period in education and its principles and characteristics will be considered and presented with appropriate strategies and models. If feedback is provided in an appropriate manner and with suitable information, the performance of the learner can be improved. Conclusion: Constructive and meaningful feedback is an essential part of teaching and learning for students to get instrumental information. Thus, teachers and clinical instructors must receive adequate training on feedback. Familiarity with models and strategies of feedback can pave the way towards providing effective and constructive feedback.}, Keywords = { Feedback, Clinical Evaluation, Clinical Education, Models of Feedback}, volume = {10}, Number = {4}, pages = {264-277}, publisher = {Shahid Sadoughi University of Medical Sciences, Yazd}, title_fa = {نقش بازخورد در آموزش بالینی: اصول، راهبردها و مدل‌ها}, abstract_fa ={مقدمه: ارائه بازخورد، جزء ضروری و جدایی‌ناپذیر یادگیری است. بازخورد منجر به یادگیری و پیشرفت می‌شود و سبب می‌شود که دانشجو در مسیر دستیابی به هدف باقی بماند. متاسفانه در آموزش پزشکی، بازخورد یا خیلی‌کم ارائه شده و یا اصلا ارائه نمی‌شود. ارائه بازخورد در قالب مناسب نیز از جمله مسائلی است که باید مورد توجه قرار گیرد. هدف مقاله حاضر ارائه اصول و ویژگی‌های بازخورد موثر، راهبردها و مدل‌های ارائه بازخورد است. روش‌بررسی: در این مطالعه برای یافتن مقالات مرتبط با موضوع تحقیق، پایگاه‌های اطلاعاتی : Elsevier ، Google Scholar ، Sid و Magiranبا استفاده از کلید واژه‌های بازخورد (feedback)، ارزشیابی بالینی (clinical evaluation)، آموزش بالینی (clinical education) و مدل‌های ارائه بازخورد (feedback models) مورد جستجو قرار گرفت. در مورد مقالات فارسی سال 1385 و در مورد مقالات لاتین سال 2000 مبنا قرار داده شد. در مجموع 49 مقاله به دست آمد. از مجموع مقالاتی که به دست آمد، 34 مقاله مرتبط تشخیص داده شد و مورد استفاده قرار گرفت و 15 مقاله به دلیل نامرتبط بودن کنارگذاشته شد. نتایج: بازخورد باید به‌عنوان عامل ایجاد و تقویت بازاندیشی که یکی از مهم‌ترین اصول آموزش بالینی است مورد توجه قرار گیرد. بازخوردی موثر است که به‌صورت یک مرحله معین در آموزش در نظر گرفته شده باشد؛ ویژگی‌ها و اصول بازخورد در آن مدنظر قرار گرفته شود؛ و با بکارگیری راهبردها و مدل‌های مناسب ارائه شود. بازخورد هدفمند، برنامه‌ریزی شده و متعادلی که به شیوه‌ای مناسب و متناسب با مخاطبانش ارائه شود، بازخورد موثر و سازنده‌ای خواهد بود. نتیجه‌گیری: بازخورد معنادار ( meaningful) و سازنده(constructive) جنبه اساسی یاددهی و یادگیری بوده و برای دستیابی دانشجویان به اطلاعات سازنده ضروری است. بنابراین لازم است که اساتید و مربیان بالینی در خصوص ارائه بازخورد موثر آموزش کافی دریافت کنند. آشنایی با مدلها و راهبردهای ارائه بازخورد می‌تواند زمینه ارائه بازخورد سازنده و موثر را فراهم سازد.}, keywords_fa = {بازخورد, ارزشیابی بالینی, آموزش بالینی, مدل‌های ارائه بازخورد}, url = {http://jmed.ssu.ac.ir/article-1-545-en.html}, eprint = {http://jmed.ssu.ac.ir/article-1-545-en.pdf}, journal = {The Journal of Medical Education and Development}, issn = {2251-7065}, eissn = {2251-8266}, year = {2016} } @article{ author = {Yasayi, S and Davari, AR and Azizian, F and GhafariTorghi, M}, title = {Reasons for Students\' Absenteeism in Classroom: viewpoints of dental students and faculty members of Yazd School of Medicine}, abstract ={Introduction: The main mission of the university education is fostering human resources and creating creativity and innovation. Classrooms are suitable places for transferring teachers’ experiences to the students and a better understanding of educational contents. This study aimed to survey the causes of absenteeism in classroom, through the viewpoints of dental students and faculty members of Yazd Dental University in 1393. Methods: This cross-sectional descriptive study was performed on students who were studying clinical dentistry in Shahid Sadoughi University and International Campus and faculty members of Yazd Dental University. They were selected using systematic random sampling. To collect the data, a researcher-made questionnaire containing 20 questions in Likert scale was used. Results: From 115 students were examined in this study, 77 students were female (67.8%) and 38 were male (32.2%). From the viewpoints of teachers about the students absenteeism, the highest mean scores belong to permission to the students to take notes and voice recordings of teacher (4.38), holding classes at the end of time (4.05), being insignificant subject (3.61), distance of university and lack of transportation to the university (2.61), respectively. From the viewpoints of students, the highest mean scores belong to the exam before and after class (3.99), dislikes professor's behavior (3.63), being uninterested to the subject (3.33), distance of university and lack of transportation to the university (3.27). Conclusion: According to the findings of this study, it can be concluded that the presence or absence of students in the classroom, were influenced by factors related to both teachers and students groups. Student interests to the subject, teaching methods and the use of new and creative techniques, teacher characters and behavior and the time of the classes determined the rate of attendance and continued presence of students.}, Keywords = {Absence, Theoretical Classes, Teachers, Dental Students}, volume = {10}, Number = {4}, pages = {278-285}, publisher = {Shahid Sadoughi University of Medical Sciences, Yazd}, title_fa = {بررسی علل عدم حضور دانشجویان در کلاس‌های دروس نظری از دیدگاه اساتید و دانشجویان دانشکده دندانپزشکی دانشگاه‌ علوم پزشکی یزد}, abstract_fa ={مقدمه: رسالت اصلی دانشگاه پرورش نیروی انسانی و ایجاد خلاقیت و نوآوری است که کلاس‌های درس سرآغازی برای انتقال مفاهیم و نیز تجربیات اساتید به دانشجویان و درک بهتر مطالب درسی است. پژوهش حاضر به‌منظور تعیین عوامل مؤثر بر عدم حضور دانشجویان در کلاس‌های درس نظری از دیدگاه اساتید و دانشجویان دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی یزد در سال 1393 انجام گردید. روش‌بررسی: این مطالعه توصیفی- مقطعی در سال 1393 به‌صورت سرشماری بر‌روی دانشجویان مقطع بالینی دکترای عمومی دندانپزشکی سراسری و بین‌الملل و اساتید هیأت‌علمی انجام شد. برای گردآوری داده‌ها، از پرسشنامه پژوهشگر ساخته حاوی 20 سوال در طیف 5 درجه‌ای لیکرت جمع‌آوری گردید. نتایج: از 115 نفر دانشجویی که در این پژوهش مورد بررسی قرار گرفتند 77 نفر (8/67%) مونث و 38 نفر (2/32%) مذکر بودند. از بین عوامل موثر بر عدم حضور دانشجویان در کلاس‌های دروس نظری از دیدگاه اساتید، بیشترین میانگین نمره به‌ترتیب مربوط به اجازه جزوه نویسی و ضبط صدای استاد (38/4%)، برگزاری کلاس‌ها آخر وقت (05/4%)، بی‌اهمیت بودن موضوع (61/3%) و دور بودن مسیر دانشگاه و نداشتن وسیله ایاب و ذهاب (61/2%) می‌باشد. از دیدگاه دانشجویان نیز داشتن امتحان قبل و بعد از کلاس (99/3%)، دوست نداشتن خصوصیات رفتاری استاد (63/3%)، بی‌علاقه بودن موضوع (33/3%) و دور بودن مسیر دانشگاه و نداشتن وسیله ایاب و ذهاب (27/3%) به‌ترتیب بیشترین میانگین نمره را به خود اختصاص دادند. نتیجه‌گیری: با توجه به یافته‌های این پژوهش می‌توان نتیجه گرفت که حضور و یا عدم حضور در کلاس درس متاثر از عوامل مربوط به هردو گروه مدرسین و دانشجویان می‌باشد و علاقه دانشجویان به موضوع درس، روش تدریس و استفاده استاد از تکنیک‌های خلاق و جدید، خصوصیات اخلاقی و رفتاری استاد و زمان برگزاری کلاس‌ها است که میزان و تداوم حضور را تعیین می‌کند.}, keywords_fa = {عدم حضور, کلاس درس نظری, دیدگاه, اساتید, دانشجویان دندانپزشکی}, url = {http://jmed.ssu.ac.ir/article-1-534-en.html}, eprint = {http://jmed.ssu.ac.ir/article-1-534-en.pdf}, journal = {The Journal of Medical Education and Development}, issn = {2251-7065}, eissn = {2251-8266}, year = {2016} } @article{ author = {Behnamfar, R and Zameni, F}, title = {The effect of cognitive structure on class silence}, abstract ={Introduction: Class silence behavior, specialized and public knowledge are effective in the quality of education. The aim of this study was to evaluate the effect of cognitive structure on class silence of university classes. Methods: This study was done on a sample of 382 students from the community of students of Shahid Sadoughi University of Medical Sciences. They were selected by a stratified random sampling in 1393-94. This descriptive study was done with 2 researcher-made questionnaires with 14 and 11 questions for class silence and cognitive structure, respectively. The validity of the questionnaires was confirmed after a psychometric process. Their reliability was calculated with Cronbach's alpha. The Cronbach's alpha was 0.91 for class silence and it was 81% for cognitive construction. Data were analyzed with Structural Equation Modeling by Smart PLS 3.2.1. Results: According to the results of this study, cognitive structure, determined 66% of the changes in class silence. This model had a relatively high predictive power. Conclusion: Learners cognitive structure is effective in their class participation and class silence behavior. To improve the quality of education and class participation of learners in teaching processes it must be more emphasized on general study and quality and the efficient way of specialized study.}, Keywords = { Cognitive Construction, Class Silence, Structural Equation Modeling.}, volume = {10}, Number = {4}, pages = {286-293}, publisher = {Shahid Sadoughi University of Medical Sciences, Yazd}, title_fa = {شناسایی تأثیر ساخت‌شناختی بر سکوت کلاسی دانشجویان}, abstract_fa ={مقدمه: سکوت کلاسی و دانش تخصصی و عمومی فراگیران بر کیفیت آموزش مؤثر می‌باشد. پژوهش حاضر به‌منظور بررسی تأثیر ساختارشناختی بر بروز رفتار سکوت در کلاس‌های درس صورت پذیرفت. روش بررسی: مطالعه حاضر در نمونه‌ای 382 نفری از جامعه دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی شهید صدوقی یزد که به شیوه تصادفی طبقه‌ای انتخاب شده بودند در سال تحصیلی 94-93 انجام گردید. جهت جمع‌آوری داده‌ها در این مطالعه توصیفی، از دو پرسشنامه محقق‌ساخته با 14 و 11 سؤال برای جمع‌آوری داده‌ها به ترتیب در ارتباط با وضعیت سکوت کلاسی و ساخت‌شناختی استفاده شد. روایی پرسشنامه‌ها پس از طی فرآیند روانسنجی به تأیید رسید. پایایی آنها با روش آلفای کرونباخ برای سکوت کلاسی، 91/0 و برای ساخت‌شناختی، 81/0 محاسبه گردید. داده‌ها به روش مدل‌سازی معادلات ساختاری و به کمک نرم‌افزار 3.2.1PLSSmart مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. نتایج: بر اساس یافته‌های این پژوهش، ساخت‌شناختی، 66 درصد تغییرات سکوت کلاسی را تببین می‌کرد و مدل از قدرت پیش‌بینی نسبتاً بالایی برخوردار است. نتیجه‌گیری: ساخت‌شناختی فراگیران در مشارکت آنها در کلاس درس و یا بروز رفتار سکوت کلاسی مؤثر است. بنابراین، برای بهبود کیفیت آموزش و مشارکت فراگیران در فرآیند آموزش می‌بایست بیش از گذشته بر اهمیت مطالعه عمومی و کیفیت و شیوه صحیح مطالعه تخصصی تأکید نمود.}, keywords_fa = {ساختارشناختی, سکوت کلاسی, مدل‌سازی معادلات ساختاری}, url = {http://jmed.ssu.ac.ir/article-1-586-en.html}, eprint = {http://jmed.ssu.ac.ir/article-1-586-en.pdf}, journal = {The Journal of Medical Education and Development}, issn = {2251-7065}, eissn = {2251-8266}, year = {2016} } @article{ author = {Avizhgan, M and Nasr, AR}, title = {The experiences of successful faculty members in medical school in teaching of basic sciences}, abstract ={Introduction: Basic sciences are an important part of education in medical courses, which without it training the competent and efficient physicians is impossible. Given the complexities of teaching and in particular the teaching of basic sciences and its influence of various factors, comprehensive investigate this phenomenon was felt. This study was aimed to explore the underlying factors affecting the teaching based on experiences of successful faculty members of basic sciences in Isfahan medical school. Methods: This qualitative study was conducted using conventional content analysis. The data was collected using purposive sampling and semi-structured interviews with faculty members of basic sciences and group interviews with the students of basic sciences. Results: After analysis the data, the extracted data were divided into three main categories and seven sub- classes, including strengthen the construction of teaching infrastructures (lesson plans, useful and practical educational materials, and continuous curriculum reform), improving the teaching process (facilitating learning and appropriate transfering of content) and completing the teaching process (appropriate evaluation tool and continuity assessment). Conclusion: Some positive experiences, such as reducing volume of materials, teaching useful and practical materials, attractive teaching, early clinical exsposure and provide the appropriate educational materials should be considered as a model and to eliminate negative experiences such as teaching of pure basic sciences, drowning in detail, the emphass on memorization, indulge in speech, the multiple choice tests systems and some faculty members were not ready for some of teaching methods should be taken account some items.}, Keywords = {Basic Sciences, Successful Faculty Members, Teaching}, volume = {10}, Number = {4}, pages = {294-308}, publisher = {Shahid Sadoughi University of Medical Sciences, Yazd}, title_fa = {تجارب اعضای هیأت‌علمی موفق دانشکده پزشکی در تدریس دوره علوم پایه}, abstract_fa ={مقدمه: علوم پایه بخش مهمی از آموزش در دوره پزشکی است که بدون آن تربیـت پزشـکان شایسـته و کارآمـد غیـر ممکـن می‌باشد. با توجه به پیچیدگی‌های موجود در تدریس و به‌خصوص تدریس در علوم پایه و تأثیرپذیری آن از عوامل مختلف، لزوم بررسی این پدیده به‌صورت جامع احساس شد. این تحقیق به توصیف تجارب اعضای هیأت‌علمی موفق علوم پایه دانشکده پزشکی دانشگاه علوم پزشکی اصفهان پرداخته است. روش‌بررسی: این مطالعه کیفی به روش تحلیل محتوای مرسوم انجام شد. داده‌ها با استفاده از نمونه‌گیری مبتنی بر هدف و مصاحبه فـردی نیمه ساختارمند با اعضای هیأت‌علمی علوم پایه و مصاحبه‌های گروهی با فراگیران جمع‌آوری شد. نتایج: از تجزیه و تحلیل داده‌ها سه طبقه اصلی و هفت زیرطبقه استخراج شد که شامل تحکیم زیرساخت‌های تدریس ( طرح درس سیال، مواد آموزشی مفید و کاربردی، و اصلاح مداوم برنامه‌های درسی)، ارتقای فرآیند تدریس (تسهیل یادگیری و انتقال مناسب محتوا) و تکمیل فرآیند تدریس (ابزار مناسب ارزشیابی و استمرار ارزیابی) بود. نتیجه‌گیری: تجارب مثبتی هم‌چون کاستن حجم مطالب، تدریس مطالب مفید و کاربردی، تدریس جذاب، برخورد زودرس با بالین و ارائه ماده آموزشی مناسب می‌بایست برای بهبود تدریس به‌عنوان الگو قرار گیرد و جهت رفع تجارب منفی هم‌چون تدریس محض علوم پایه و غرق شدن در جزییات، تاکید بر حفظیات، افراط در سخنرانی، سیستم آزمون چهارگزینه‌ای و مهیا نبودن اعضای هیأت‌علمی برای بسیاری از روش‌های تدریس بایستی اقدام گردد.}, keywords_fa = {علوم پایه, اعضای هیأت‌علمی موفق, تدریس}, url = {http://jmed.ssu.ac.ir/article-1-562-en.html}, eprint = {http://jmed.ssu.ac.ir/article-1-562-en.pdf}, journal = {The Journal of Medical Education and Development}, issn = {2251-7065}, eissn = {2251-8266}, year = {2016} } @article{ author = {DormohammadiToosi, T and khalvat, A and Najafizadeh, SR and Shahbazi, F and Khazaeipour, Z}, title = {Medical student training and patient satisfaction in the internal medicine clinics of Imam Khomeini Hospital}, abstract ={Introduction: The aim of this study was to investigate the effect of Medical Student Training on patients satisfaction referred to the internal medicine clinics. Methods: This is a cross sectional descriptive study. 200 outpatients referred to the internal medicine clinic Imam Khomeini Hospital were selected by convenient sampling. The participants were divided into two groups. The group which firstly visited by a specialist and the group which firstly visited by intern and then a specialist. In this study, researcher made questionnaire was used for measuring the patient satisfaction. Data were analyzed by using one-sample t-test, independent t-test and pair-t test. Results: The finding showed that patients are satisfied of the presence and performance of medical interns in clinics and they preferred to be visited by intern and a specialist rather than only by a specialist (p<0.001, t=13.55). The satisfaction scores of the patients in the areas of description of personal issues, a doctor knowledge, involvement in treatment decisions, feeling of visitor comfort and understand the patient's feeling visited by an intern were higher than those who were visited by only a doctor. Also, the mean scores of the patient satisfaction in the dimensions of asking questions, understandable given information, complete treatment, compliance of respectable and understand competence of given information in patients who were visited by only a doctor were more than the patients who were visited by an intern (p<0.05, t= 1.99). Conclusion: It can be concluded that the training medical students in internal medicine clinic of hospitals can be an effective strategy for the rate of satisfaction level of patients from their treatment.}, Keywords = {Clinical Training, Medical Interns, Patients Satisfaction}, volume = {10}, Number = {4}, pages = {309-317}, publisher = {Shahid Sadoughi University of Medical Sciences, Yazd}, title_fa = {بررسی مقایسه‌ای تأثیرآموزش درمانگاهی کارورزان پزشکی برروی رضایتمندی بیماران مراجعه‌کننده به درمانگاه‌های داخلی بیمارستان امام‌خمینی(ره)‌ تهران}, abstract_fa ={مقدمه: این مطالعه با هدف بررسی تأثیر شرایط آموزش کارورزان پزشکی در درمانگاه‌های داخلی برروی میزان رضایت‌مندی بیماران انجام شده است. روش بررسی: این مطالعه مقطعی-توصیفی می‌باشد که تعداد 200 نفر از بیماران سرپایی مراجعه کننده به کلینیک‌ داخلی بیمارستان امام خمینی تهران به‌صورت نمونه‌گیری انتخاب شدند و به دو گروه ویزیت مستقیم توسط پزشک متخصص و ویزیت ابتدا توسط کارورز و سپس پزشک متخصص تقسیم شدند. از پرسشنامه محقق ساخته که پایایی و روایی آن تایید شده بود، جهت بررسی میزان رضایتمندی بیماران استفاده شد. داده‌ها با آزمون t مستقل و T-test زوج (مقایسه قبل و بعد در یک گروه) آنالیز شدند. نتایج: نتایج نشان داد که بیماران از حضور، معاینه و عملکرد کارورزان پزشکی در درمانگاه‌ها راضی هستند و بر معاینه توسط پزشک به تنهایی ترجیح می‌دهند (55/13t= و 001/0>p). از لحاظ آماری از بین ابعاد رضایتمندی بیمار (رعایت ادب) (99/1t= و05/0p<) در بین بیمارانی که توسط پزشک ویزیت شدند به‌طور معناداری بیشتر از بیمارانی است که توسط کارورز و سپس پزشک ویزیت شدند. نتیجه‌گیری: آموزش کارورزان پزشکی در درمانگاه‌های داخلی بیمارستان‌ها می‌تواند راهبرد موثری بر میزان رضایتمندی بیماران از درمان باشد.}, keywords_fa = {آموزش درمانگاهی, کارورزان پزشکی, رضایتمندی بیماران}, url = {http://jmed.ssu.ac.ir/article-1-536-en.html}, eprint = {http://jmed.ssu.ac.ir/article-1-536-en.pdf}, journal = {The Journal of Medical Education and Development}, issn = {2251-7065}, eissn = {2251-8266}, year = {2016} } @article{ author = {Rastegar, A and Talebi, S and Seif, MH}, title = {A model for predicting academic procrastination based on personality traits and achievement goals among school of nursing students}, abstract ={Introduction: Identifying affecting factors on academic procrastination is considered as a common psychological trauma in academic environments. Thus, this study aimed to provide a model predicts academic procrastination on the basis of personality traits and achievement goals. Methods: This cross sectional analytic study consisted of 258 students of faculty of nursing, Shiraz University of Medical Sciences who were chosen via randomized stratified ratio sampling and answered to a self-report questionnaire consisted of achievement goals, personality traits, and academic procrastination. Results: Analyzing the data showed that a neurosis personality trait had an indirect and positive effect on students’ academic procrastination. Also, the personality traits such as extraversion, consciousness, agreeableness and openness to experience had an indirect and negative effect on students’ academic procrastination. Conclusion: According to the findings, planners of nursing courses should provide a fresh scientific environment to create a bed for formation of positive personality traits in students so that they can provide a context for adopting an appropriate goal-setting pattern, and in turn, reducing academic procrastination. As well, with the implementation of personality measures and deeper understanding of the inner characteristics of learners’ personality, they can be kept safe from exposure to psychological traumas such as academic procrastination.}, Keywords = { Achievement Goals, Personality Traits, Academic Procrastination, Nursing Faculty}, volume = {10}, Number = {4}, pages = {318-332}, publisher = {Shahid Sadoughi University of Medical Sciences, Yazd}, title_fa = {ارائه مدل پیش‌بینی تعلل‌ورزی تحصیلی براساس ویژگی‌های شخصیت و اهداف پیشرفت در میان دانشجویان دانشکده پرستاری}, abstract_fa ={مقدمه: شناسایی عوامل تاثیرگذار بر تعلل‌ورزی تحصیلی به‌عنوان یک آسیب روان‌شناختی رایج در محیط‌های تحصیلی حائز اهمیت می‌باشد. لذا پژوهش حاضر با هدف ارائه مدل پیش‌بینی تعلل‌ورزی تحصیلی بر‌اساس ویژگی‌های شخصیت و اهداف پیشرفت انجام شد. روش بررسی: این مطالعه مقطعی تحلیلی برروی 258 نفر از دانشجویان دانشکده پرستاری دانشگاه علوم پزشکی شیراز انجام شد که به روش نمونه‌گیری طبقه‌ای نسبتی تصادفی انتخاب شده و به پرسشنامه‌ای خود‌گزارشی شامل خرده مقیاس‌های اهداف پیشرفت، ویژگی‌های شخصیت و تعلل‌ورزی تحصیلی پاسخ دادند. نتایج: تجزیه و تحلیل داده های پژوهش نشان داد که ویژگی شخصیتی روان‌نژندی از طریق واسطه‌گری اهداف پیشرفت بر تعلل‌ورزی تحصیلی دانشجویان دارای اثر غیر‌مستقیم و مثبت می‌باشد. همچنین ویژگی‌های شخصیتی برونگرایی، وظیفه‌مداری، توافق‌پذیری و گشودگی در تجربه از طریق واسطه‌گری اهداف پیشرفت بر تعلل‌ورزی تحصیلی دارای اثر غیر‌مستقیم و منفی هستند. نتیجه‌گیری: با توجه به یافته‌ها، برنامه‌ریزان دوره‌های پرستاری باید با تدارک یک محیط با نشاط علمی، بستر شکل‌گیری ویژگی‌های مثبت شخصیت را در دانشجویان به وجود آورده تا زمینه اتخاذ الگوی هدف‌گزینی مناسب و به تبع آن کاهش تعلل‌ورزی تحصیلی در آنان فراهم گردد. همچنین با اجرای سنجه‌های شخصیت و شناسایی عمیق‌تر رگه‌های درونی شخصیت فراگیران، می‌توان آنها را از قرار گرفتن در معرض آسیب‌های روان‌شناختی مانند تعلل‌ورزی تحصیلی دور نگه داشت.}, keywords_fa = {اهداف پیشرفت, ویژگی‌های شخصیت, تعلل‌ورزی تحصیلی, دانشکده پرستاری}, url = {http://jmed.ssu.ac.ir/article-1-585-en.html}, eprint = {http://jmed.ssu.ac.ir/article-1-585-en.pdf}, journal = {The Journal of Medical Education and Development}, issn = {2251-7065}, eissn = {2251-8266}, year = {2016} } @article{ author = {Mirzaee, V and Mehrabian, M and Alimohammadi, T}, title = {Evaluation of formative assessment of residents of internal medicine and surgery}, abstract ={Introduction: Evaluation assists to make changes, modifications, improvement and enhancement of teaching and learning quality. The objective of this study was to determine the formative assessment of internal and surgical residents and compare them with each other. Methods: This was a cross-sectional study. By using random cluster sampling, seven universities were selected. By using simple random sampling, 98 residents participated in this study. A questionnaire which was made by the researcher was used to collect the data. The reliability of this questionnaire using Cronbach's alpha was 82%. The data were analyzed by using descriptive, inferential statistics, and SPSS 16. Results: From the perspective of internal residents, about the six key elements of formative assessment, the physical presence of residents in time shift, on time at presence patient’s bedside and clinical analysis were, respectively, the most evaluated items. From the point of view of surgery residents, the physical presence of residents in time shift, on time presence at patient’s bedside and teaching junior residents were respectively, the most evaluated items. There was a significant difference about the on time presence at the patients' bedside and the patient care domain between internal and surgical residents. Conclusion: It is suggested that the Ministry of Health and Medical Education managers pay more attention to formative assessment, and do the best to strive for improving the program's condition. They should not consider to some items such as just physical presence of residents and they should consider respect for patient privacy, moral obligations of patients, and clinical analysis more than before.}, Keywords = {Formative Assessment, Resident, Internal, Surgical.}, volume = {10}, Number = {4}, pages = {333-339}, publisher = {Shahid Sadoughi University of Medical Sciences, Yazd}, title_fa = {ارزیابی آزمون‌های تکوینی در دستیاران داخلی و جراحی}, abstract_fa ={مقدمه: ارزیابی مبنایی برای تغییر، تبدیل و بهبود می‌باشد و بستری در جهت بالا بردن سطح کیفی فرآیند تدریس و یادگیری به شمار می‌رود. هدف از انجام این پژوهش، بررسی نحوه ارزیابی تکوینی دستیاران تخصصی داخلی و جراحی و مقایسه آنها با هم می‌باشد. روش‌بررسی: مطالعه حاضر مقطعی- پیمایشی و از نوع ارزیابی می‌باشد. با استفاده از نمونه‌گیری تصادفی خوشه‌ای، هفت دانشگاه انتخاب شده و با استفاده از نمونه‌گیری تصادفی ساده 98 دستیار وارد مطالعه شدند. جهت گردآوری داده‌ها از پرسشنامه محقق ساخته استفاده گردید. پایایی پرسشنامه با استفاده از الفای کرونباخ 82/0 بدست آمد. داده‌ها با استفاده از آمار توصیفی و استنباطی و نرم افزار SPSS/16 تجزیه و تحلیل شدند. نتایج: از دیدگاه دستیاران داخلی، در حیطه‌های شش‌گانه ارزیابی تکوینی، حضور فیزیکی دستیاران در کشیکها، حضور بهموقع بر بالین بیمار تحلیل بالینی به ترتیب بیشترین موارد مورد ارزیابی بودند، همچنین، از دیدگاه دستیاران جراحی حضور فیزیکی دستیاران در کشیک‌ها، حضور بهموقع بر بالین بیمار و آموزش به دستیاران سال پایین بهترتیب بیشترین موارد مورد ارزیابی بودند. در ارزیابی مورد حضور بهموقع بر بالین بیمار و حیطه مراقبت از بیمار تفاوت معنی‌داری میان دستیاران داخلی و جراحی وجود داشت. نتیجه‌گیری: پیشنهاد می‌گردد مسئولین مربوطه در وزارت بهداشت درمان و آموزش پزشکی به ارزیابی تکوینی بیشتر بها دهند و جهت بهبود شرایط برنامه‌ریزی و تلاش نمایند و به ارزیابی آیتم‌های مانند حضور فیزیکی دستیاران بسنده نکنند و رعایت حفظ اسرار بیمار، تعهدات اخلاقی آنها و تحلیل بالینی بیش از پیش مورد توجه قرار گیرند.}, keywords_fa = {ارزیابی تکوینی, دستیار, داخلی, جراحی}, url = {http://jmed.ssu.ac.ir/article-1-571-en.html}, eprint = {http://jmed.ssu.ac.ir/article-1-571-en.pdf}, journal = {The Journal of Medical Education and Development}, issn = {2251-7065}, eissn = {2251-8266}, year = {2016} } @article{ author = {Mirzazadeh, A and Gandomkar, R and Shahsavari, H and ShariatMoharari, R and Niknafs, N and Shirazi, M and Fatehi, F and Kharrazi, SH and Riazi, S}, title = {Applying accreditation standards in a self-evaluation process: The experience of Educational Development Center of Tehran University of Medical Sciences}, abstract ={Introduction: Educational Development Centers (EDCs), as the coordinator in education development in Medical Sciences universities, in order to improve their quality should evaluate their activities. In spite of remarkable performance of Tehran University of Medical Sciences (TUMS) EDC in previous national rankings, but it faces many challenges and problems. This paper provided the process, results and lessons learned from a self-evaluation experience conducted at TUMS EDC based on accreditation standards. Method: The present study is an Institutional self-evaluation study based on the national accreditation standards of EDCs (2012). Data were gathered using an open-ended questionnaire developed on the basis of the SWOT format. A directional content analysis applied to analyze the data. Results: In total, 84 point of strengths, 87 weaknesses, 15 opportunities, 24 threats and also 99 recommendations for quality improvement were reported. The most important strengths of the center were the existence of an established mechanism regarding research process in education and scholarship of education, holding various faculty development courses and training standardized patient. The most important weaknesses were the lack of specified procedures in some areas such as monitoring the planning and reviewing of educational programs in the field of educational programs and evaluation of empowerment courses. Conclusion: The present evaluation results will be useful in directing future policies of TUMS EDC such as revising its strategic planning. We hope that the current experience can be helpful for administrators in EDCs in the Ministry of Health and Medical Education and also other Medical Sciences Universities.}, Keywords = {Self-Evaluation, Accreditation, Educational Developmental Center}, volume = {10}, Number = {4}, pages = {340-351}, publisher = {Shahid Sadoughi University of Medical Sciences, Yazd}, title_fa = {به‌کارگیری استانداردهای اعتباربخشی در یک فرایند خود ارزشیابی: تجربه مرکز مطالعات و توسعه آموزش دانشگاه علوم پزشکی تهران}, abstract_fa ={سابقه و هدف: مراکز مطالعات و توسعه آموزش به عنوان متولی توسعه آموزش در دانشگاههای علوم پزشکی به منظور بهبود کیفیت فعالیت‌هایشان نیاز به ارزشیابی دارند. اگر چه وضعیت مرکز مطالعات دانشگاه علوم پزشکی تهران در رتبه‌بندی و اعتباربخشی‌های کشوری درخور توجه بوده، ولی در طول دوران فعالیت خود با مشکلاتی مواجه بوده است. هدف از مطالعه حاضر ارایه تجربه مرکز مطالعات و توسعه دانشگاه علوم پزشکی تهران در به کارگیری استانداردهای اعتباربخشی در یک فرایند خود ارزشیابی، نتایج آن و دستاوردهای حاصل از این تجربه بود. روش‌‌ها: مطالعه حاضر یک ارزشیابی درونی از نوع خود ارزشیابی موسسه‌ای (‌Institutional Self-evaluation) بود که بر اساس استانداردهای اعتباربخشی کشوری (1391) انجام شد. اطلاعات از طریق پرسشنامه‌ای با سوالات باز بر اساس مدل SWOT گردآوری شد. داده‌ها به روش تحلیل محتوای مستقیم (directed content analysis) تحلیل شد. یافته‌ها: بر اساس نتایج SWOT در مجموع 84 مورد نقاط قوت، 87 مورد نقاط ضعف، 15 مورد فرصت، 24 مورد تهدید و همچنین 99 راهکار ارتقای کیفیت گزارش شد. مهمترین نقاط قوت مرکز وجود ساز و کار تدوین شده در خصوص فرایندهای پژوهش در آموزش و دانش‌پژوهی آموزشی، اجرای دوره‌های متنوع توانمندسازی و تربیت بیمار استاندارد بودند. مهمترین نقاط ضعف آن مشخص نبودن متولی فعالیت‌های آموزش پاسخگو، نبود دستورالعمل تدوین شده جهت نظارت بر برنامه‌ریزی و بازنگری برنامه‌های آموزشی در حوزه برنامه‌ریزی آموزشی و ارزشیابی دوره‌های توانمندسازی بودند. بحث و نتیجه‌گیری: نتایج ارزشیابی حاضر در تعیین خط مشی آتی مرکز مطالعات و توسعه آموزش دانشگاه، مانند اصلاح برنامه راهبردی آن راهگشا خواهد بود. امید است تجربه فعلی برای دست اندرکاران مراکز مطالعات در سطح وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی و دانشگاه‌های علوم پزشکی کشور مفید ‌باشد.}, keywords_fa = {خود ارزشیابی, اعتبار بخشی, مراکز مطالعات و توسعه آموزش}, url = {http://jmed.ssu.ac.ir/article-1-579-en.html}, eprint = {http://jmed.ssu.ac.ir/article-1-579-en.pdf}, journal = {The Journal of Medical Education and Development}, issn = {2251-7065}, eissn = {2251-8266}, year = {2016} } @article{ author = {Kadivar, M and Seyedfatemi, N and Asadi, AH and SoltandoostNAri, M}, title = {• Designing the virtual educational program of neonatal stabilization before transferring to nurses by cooperation with the industrial and medical universities}, abstract ={}, Keywords = {}, volume = {10}, Number = {4}, pages = {352-354}, publisher = {Shahid Sadoughi University of Medical Sciences, Yazd}, title_fa = {تدوین آموزش مجازی تثبیت نوزاد قبل از انتقال به پرستاران با تعامل دانشگاه‌های صنعتی و علوم پزشکی}, abstract_fa ={}, keywords_fa = {}, url = {http://jmed.ssu.ac.ir/article-1-632-en.html}, eprint = {http://jmed.ssu.ac.ir/article-1-632-en.pdf}, journal = {The Journal of Medical Education and Development}, issn = {2251-7065}, eissn = {2251-8266}, year = {2016} } @article{ author = {Mostaghasi, M and NooriShadkam, M and Behnamfar, R and Heidari, MR and Golmohammadi, A}, title = {• RAD plan 2: Another success in educational deputy of Shahid Sadoughi University of Medical Sciences, Yazd}, abstract ={}, Keywords = {}, volume = {10}, Number = {4}, pages = {355-358}, publisher = {Shahid Sadoughi University of Medical Sciences, Yazd}, title_fa = {طرح راد 2: موفقیتی دیگردر حوزه معاونت آموزشی دانشگاه علوم‌پزشکی شهید صدوقی یزد}, abstract_fa ={}, keywords_fa = {}, url = {http://jmed.ssu.ac.ir/article-1-683-en.html}, eprint = {http://jmed.ssu.ac.ir/article-1-683-en.pdf}, journal = {The Journal of Medical Education and Development}, issn = {2251-7065}, eissn = {2251-8266}, year = {2016} }