Journal of Medical Education and Development

fa شناسایی عوامل مؤثر در بکارگیری شواهد پزشکی در طبابت بالینی: مطالعه کیفی در بخش اورژانس Identifying the effective factors in using medical evidence in clinical medicine: A qualitative study in the emergency department آموزش پزشكي Medical Education پژوهشي Research مقدمه: با استفاده از پزشکی مبتنیبر شواهد میتوان کیفیت عملکرد بالینی پزشکان را افزایش داد. این مطالعه کیفی با هدف شناسایی عوامل مؤثر در بکارگیری شواهد نوین و معتبر توسط دستیاران طب اورژانس در بیمارستانهای رسول اکرم و شهدای هفتم تیر در تهران انجام شد. روش بررسی: نوع مطالعه تحلیل محتوای قراردادی با رویکرد استقرایی بود که در دو بیمارستان شهر تهران در سال 1396 انجام شد. نمونهگیری از نوع هدفمند بود. دادهها طی 18 مصاحبه عمیق فردی جمعآوری شد و با استفاده از تحلیل محتوای استقرایی، مقولهها و گویههای عوامل مؤثر در بکارگیری شواهد جدید توسط دستیاران استخراج شدند. نتایج: مشارکتکنندگان با شواهد پزشکی بوسیله مطالعه کتاب، شرکت در کارگاه‌های آموزشی، کلاسهای اساتید، شرکت در کنفرانسها و یا از طریق یکی از دوستان آشنا شده بودند. مشوقهای پزشکی مبتنیبر شواهد شامل؛ سودمند برای پزشک، سودمند برای بیمار، مشوقهای علمی، مشوقهای محیطی-فرهنگی، مشوقهای اخلاقی، دستهبندی شدند. عوامل بازدارنده در استفاده از شواهد شامل؛ عوامل بازدارنده برای پزشک، عوامل بازدارنده برای بیمار، بازدارندههای محیطی- فرهنگی، بازدارندههای اجتماعی بود. نتیجه‌گیری: یافتهها نشان داد موانع ساختاری و فردی از موانع مؤثر در بکارگیری پزشکی مبتنیبر شواهد در بین دستیاران طب اورژانس است که موانع ساختاری؛ نبود منابع لازم، محیط کاری نامناسب، وخامت حال بیماران، حجم زیاد کار و عدم دسترسی مناسب بود و در موانع فردی نیز شخصیت پزشک، دانش و تجارب قبلی پزشکان، نگرش و دیدگاهها و مشکلات مالی پزشکان تأثیرگذار بود. Introduction: Evidence-based medicine can increase the clinical performance of physicians. This qualitative study was conducted with the aim of examining the effective factors for using new evidence by emergency medicine residents in Rasoul Akram and Haftam Tir Hospitals in Tehran, Iran. Methods: The present descriptive-analytical study was conducted in the year 2016 in two hospitals In Tehran. In order to conduct this qualitative study, residents were selected by purposive sampling. The data was collected during 18 in-depth individual interviews and the categories and themes of the effective factors in the use of new evidence were extracted using conventional content analysis. Results: Participants were introduced to medical evidence through text books, attending workshops, faculty classes, attending conferences, or through friends. Evidence-based medicine consists of factors such as: physician incentive factors, patient incentive factors, factors in favor of scientific facts, environmental-cultural incentives and moral incentives, and among the inhibitory factors discouraging the use of evidence based medicine are factors that influence physician and patient, environmental-cultural inhibitors and social inhibitors. Conclusion: There seems to be a positive attitude among residents towards the use of evidence-based medicine, but there are still several obstacles to its implementation in society. Structural and individual factors and policy-making are the most important determining factors in its implementation in Iran. پزشکی مبتنیبر شواهد, طب اورژانس, مطالعه کیفی Medical Evidence, Emergency Medicine, Qualitative Study 168 181 http://jmed.ssu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1307-1&slc_lang=fa&sid=1 Hamed Basir Ghafouri حامد بصیر غفوری hamed5354@gmail.com 0000-0001-8792-7906 No Trauma and Injury Research Center, Iran University of Medical Sciences, Tehran, Iran دانشیار، دانشکده پزشکی، گروه طب اورژانس، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران. Niloofar Abazarian نیلوفر اباذریان abazarianniloofar@yahoo.com 0000-0003-1469-5555 No Assistant professor, School of Medicine, Department of Emergency Medicine, Alborz University of Medical Sciences, Karaj, Iran استادیار، دانشکده پزشکی، گروه طب اورژانس، دانشگاه علوم پزشکی البرز، کرج، ایران. Mahbubeh Ebrahimnegad Shirvani محبوبه ابراهیم نژاد شیروانی Dr.ebrahimnegad@gmail.com 0000-0002-4590-8894 No Medical resident, School of Medicine, Department of Emergency MedicineIran, University of Medical Sciences, Tehran, Iran دستیار پزشکی، دانشکده پزشکی، گروه طب اورژانس، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران. Pouya Hedayati پویا هدایتی pooya.hedayati68@gmail.com 0000-0003-1056-5438 No M.Sc., Trauma and Injury Research Center, Iran University of Medical Sciences, Tehran, Iran کارشناسی ارشد مدیریت دولتی، مرکز تحقیقات سوانح ومصدومیت، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران. Monireh Faghir Gangi منیره فقیر گنجی mfg_1354@yahoo.com 0000-0002-4821-5495 No PhD student, School of public health, Department of Epidemiology and Biostatistics, Tehran University of Medical Sciences, Tehran, Iran دانشجوی دکترای اپیدمیولوژی، دانشکده بهداشت، گروه اپیدمیولوژی و آمار زیستی، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران. Alireza Amanollahi علیرضا امان اللهی amanollahi.a@gmail.com 0000-0003-1056-5438 Yes PhD student, School of Public Health and Safety, Department of Epidemiology, Shahid Beheshti University of Medical Sciences, Tehran, Iran دانشجوی دکترای اپیدمیولوژی، دانشکده بهداشت و ایمنی، گروه اپیدمیولوژی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران.