دوره 17، شماره 1 - ( بهار 1401 )                   جلد 17 شماره 1 صفحات 86-77 | برگشت به فهرست نسخه ها


XML English Abstract Print


دانشجوی کارشناسی ارشد گفتاردرمانی، کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز، اهواز، ایران ، goli.abaeian76@gmail.com
چکیده:   (176 مشاهده)
مقدمه: تعطیلی مدارس و دانشگاه­های کشور به دلیل شیوع بیماری کووید 19، سبب شد تا آموزش مجازی از سوی آموزش و پرورش و همچنین آموزش عالی مطرح شود. با توجه به اهمیت آموزش مجازی در پاندمی کرونا، این پژوهش با هدف بررسی عوامل مؤثر بر ارتقا کیفیت آموزش مجازی از دیدگاه اساتید و دانشجویان رشته‌­های توانبخشی دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز انجام گرفت.
روش بررسی: مطالعه توصیفی- تحلیلی حاضر با حضور 17 نفر از اساتید و 210 نفر از دانشجویان مقاطع کارشناسی و کارشناسی‌ارشد در رشته‌ های فیزیوتراپی، کاردرمانی، گفتاردرمانی و شنوایی­‌شناسی اجرا شد. داده­ها با استفاده از پرسشنامه­ی محقق­‌ساخته جمع­‌آوری گردید. روایی پرسشنامه با بررسی اساتید متخصص و با تجربه در زمینه آموزش مجازی تأیید و پایایی آن با استفاده از ضریب آلفای‌کرونباخ 0.97 تعیین گردید.
نتایج: نتایج پژوهش نشان داد که از دیدگاه اساتید تمام ابعاد پرسشنامه جزء عوامل اثربخش بر رشد و ارتقا کیفیت آموزش مجازی محسوب می‌شدند ولی دانشجویان، بعد شفاف­سازی انتظارات از یادگیرنده را مؤثرترین عامل و بعد کاهش احساس انزوا و ایجاد حس و انگیزه‌ حضور در جامعه‌ یادگیری را کم­اثرترین عامل برشمردند.
نتیجه­‌گیری: باتوجه به شناسایی مهم­ترین عوامل مؤثر بر اثربخشی آموزش، به­نظر می­‌رسد سیاست­گذاران حوزه آموزش باید با در نظرگرفتن این عوامل، برنامه‌ریزی­های لازم را انجام دهند و در فراهم­کردن شرایط و امکانات لازم جهت ارتقا کیفیت آموزش مجازی فراگیران اهتمام ویژه بورزند.
واژه‌های کلیدی: یادگیری الکترونیکی، آموزش مجازی، کیفیت یادگیری الکترونیکی، اثربخشی آموزش مجازی
متن کامل [PDF 935 kb]   (85 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: آموزش پزشكي
دریافت: 1400/8/4 | پذیرش: 1401/1/16 | انتشار: 1401/3/31

بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.