دوره 16، شماره 4 - ( زمستان 1400 )                   جلد 16 شماره 4 صفحات 256-244 | برگشت به فهرست نسخه ها


XML English Abstract Print


دانشکده پزشکی، گروه پزشکی اجتماعی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران ، khademrm@mums.ac.ir
چکیده:   (219 مشاهده)
مقدمه: لازمه برون­‌رفت و ارائه راه­حل جهت رفع هر مشکلی ابتدا شناخت آن مسأله و بررسی عوامل مؤثر بر آن موضوع است، از این جهت بررسی تفصیلی عوامل تنش‌­زا می­‌تواند ما را در ارتقا کیفیت آموزشی و ارتقا بهداشت روان دانشجویان یاری کند.
روش بررسی: این مطالعه مقطعی در دانشگاه علوم پزشکی مشهد در سال تحصیلی 1400-1399 انجام شد. از دانشجویان پزشکی در حال تحصیل در تمام مقاطع به صورت در­دسترس نمونه­‌گیری شد. ابزار مورد استفاده پرسشنامه استاندارد MSSQ بود که مشتمل بر 20 سؤال در 6 بعد می‌­باشد: استرس‌­های مرتبط با مسائل آکادمیک، استرس­‌های درون­فردی و بین­فردی، استرس­‌های آموزش و یادگیری، استرس‌­های اجتماعی، استرس­های میل و اشتیاق، استرس­های فعالیت گروهی.
نتایج: تعداد 463 دانشجو در این پژوهش شرکت کردند. 4/51 درصد (236 نفر) از شرکت‌­کنندگان مرد بودند. وضعیت عوامل تنش­‌زا در 49 درصد از دانشجویان زیاد/ شدید بود. بیشترین عامل تنش­‌زا متعلق به بعد استرس­های مرتبط با مسائل آکادمیک (5/63 درصد) و کمترین عامل تنش­زا استرس­‌های مرتبط با میل و اشتیاق بود (8/20 درصد). ارتباط معنی­داری در میزان استرس کل با جنسیت (در خانم‌­ها بیشتر از آقایان) مشاهده شد.
نتیجه‌گیری: با توجه به اینکه تقریباً نیمی از دانشجویان از نظر عوامل تنش­زا در وضعیت زیاد/ شدید می­‌باشند، لذا آموزش مؤثر به دانشجو برای مدیریت تنش و ارتقای مهارت­‌هایی در جهت کاهش تنش (مثلاً برگزاری کارگاه‌­های آموزشی) ضروری به نظر می‌­رسد.
واژه‌های کلیدی: تنش­‌زا، دانشجو، پزشکی
متن کامل [PDF 689 kb]   (106 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: عمومى
دریافت: 1400/5/10 | پذیرش: 1400/10/12 | انتشار: 1400/11/17

بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.