دوره 12، شماره 4 - ( زمستان 1396 )                   جلد 12 شماره 4 صفحات 257-268 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


2- مربی، گروه مامایی، دانشگاه شاهد ،تهران ، ایران ، sh.mohammaditabar@gmail.com
چکیده:   (1075 مشاهده)

مقدمه: فرایندهای جاری سیاستگذاری بدون استفاده از مشارکت انجمن‌های علمی و دانشگاهیان صورت می‌گیرد که چنین ساختاری نظام علمی را با مشکلاتی مواجه می­سازد. لذا این پژوهش با هدف تبیین دیدگاه­های اعضا هیات علمی پرستاری و مامایی در مورد سیاست­گذاری های آموزشی انجام شد.
روش بررسی: این یک مطالعه کیفیاست که بر اساس رویکرد قراردادی انجام شده است. برای جمع آوری داده ها از مصاحبه انفرادی نیمه ساختاریافته استفاده شد. مصاحبه های نیمه ساختار یافته تا اشباع داده ها ادامه یافت. شرکت کننده ها بر اساس نمونه­گیری مبتنی بر هدف وارد مطالعه شدند. شرکت کننده ها شامل 12 نفر از اعضاء هیئت علمی دانشکده پرستاری و مامایی بودند. همه مصاحبه ها ضبط شد و کلمه به کلمه پیاده شد. و برای تحلیل داده ها از روش تحلیل محتوای کیفی استفاده شد.
نتایج: با استفاده از تحلیل دست نوشته ها، در ابتدا 321 کد به دست آمد و پس از آن این کدها بر اساس شباهت ها و تفاوتهایمفهومی خلاصه سازی و طبقه بندی شدند و در نهایت در قالب 3 طبقه اصلی و 6 طبقه فرعی تبیین گردید که بی­توجهی به ماهیت رشته های مختلف در سیاستگذاری­ها، نداشتن شناخت کافی سیاستگذاران  از شرایط کاری اعضای هیأت علمی پرستاری و مامایی، بعنوان عوامل اصلی ضعف در سیاستگذاری­ها، و عدم آشنایی مدیران دانشکده­ها با مدیریت آموزش عالی و وجود نظام سیاستگذاری متمرکز در نظام آموزش عالی بعنوان موانع تعدیل ضعفهای سیاستگذاری­ها، ایجاد مشکلات جسمی و روانی برای اعضای هیأت علمی و تاثیر منفی ضعفهای موجود در سیاستگذاری بر روی کیفیت آموزش و پژوهش بعنوان پیامدهای آن یافت شد.
نتیجه گیری: پیشنهاد می گردد که سیاستگذاران حیطه آموزش عالی در پرستاری و مامایی در سیاستهای موجود تجدید نظر نمایند و با توجه ویژه به خصوصیات این رشته ها از اعضا هیات علمی این رشته ها نیز نظر خواهی نمایند.
کلمات کلیدی: عضو هیأت علمی، پرستاری - مامایی سیاستگذاری تحقیق کیفی

متن کامل [PDF 661 kb]   (269 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: آموزش پزشكي
دریافت: ۱۳۹۶/۳/۳۰ | پذیرش: ۱۳۹۶/۷/۱ | انتشار: ۱۳۹۶/۱۲/۲۷