دوره 12، شماره 3 - ( پاییز 1396 )                   جلد 12 شماره 3 صفحات 158-170 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


دانشجوی دکترای تخصصی برنامه ریزی درسی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران ، doliskan6868@gmail.com
چکیده:   (1527 مشاهده)

مقدمه: در استفاده از آموزش¬های الکترونیکی در دانشگاه¬های علوم پزشکی، کیفیت محتوای الکترونیکی و یادگیری آن¬ها موضوع مهمی  به شمار می آید. هدف از انجام این پژوهش بررسی وضعیت اثربخشی کیفیت محتوای آموزش الکترونیکی دانشکده پرستاری و مامایی دانشگاه علوم پزشکی مشهد بود.
روش بررسی: روش مطالعه توصیفی-پیمایشی، و  جامعه آماری شامل کلیه اعضای هیأت علمی دانشکده پرستاری و مامایی دانشگاه علوم پزشکی مشهد در سال 1395-1394 به تعداد 55 نفر بود. باتوجه به محدود بودن جامعه پژوهش، از نمونه گیری به روش سرشماری استفاده شد. ابزار جمع آوری داده¬ها پرسشنامه محقق ساخته بود. جهت تعیین اعتبار ابزار از روایی محتوایی، و پایایی پرسشنامه با ضریب آلفای  کرونباخ برای مؤلفه¬های آن به ترتیب برابر 73/0، 70/0، 85/0، 70/0، 72/0 و 65/0 بود. برای تجزیه و تحلیل داده¬ها از سطح توصیفی (میانگین و انحراف استاندارد) و استنباطی (تی تک نمونه¬ای) استفاده گردید.
نتایج: در مؤلفه «اهمیت»، میانگین نمونه مورد نظر از میانگین فرضی با توجه به نقطه برش 80 درصدی به طور معناداری بیشتر می¬باشد(09/5=(54)t). اما در مؤلفه¬های دیگر، مانند مؤلفه «علاقه یادگیرنده» (89/3-  =(54)t)، مؤلفه «سودمندی» (54/3- =(54)t)، مؤلفه «قابلیت یادگیری» (01/15- =(54)t)، و در نهایت مؤلفه «انعطاف پذیری» (48/2- =(54)t)، چون میانگین آنها از نمونه مورد نظر میانگین فرضی کمتر می¬باشد و معنادار نبودند.
نتیجه‌گیری: از میان مؤلفه¬های کیفیت محتوایی آموزش الکترونیکی، مؤلفه های «علاقه فراگیرنده»، «سودمندی»، «قابلیت یادگیری» و «انعطاف¬پذیری» وضعیت مطلوبی نداشتند، و فقط مؤلفه «اهمیت» دارای شرایط مطلوبی بود.
 

متن کامل [PDF 616 kb]   (303 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: آموزش پزشكي
دریافت: ۱۳۹۵/۹/۱ | پذیرش: ۱۳۹۶/۱/۱۸ | انتشار: ۱۳۹۶/۹/۲۶